3221891 Bertha Gerardsdr van Sterkenburg, geboren in 1262 in Andel. Zij is overleden na 1287 in Gorinchem, minstens 25 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Mabelia van Arkel, geboren omstreeks 1275 in ? (zie 1610945).
3221892 Gerard I van Horne, geboren omstreeks 1270 in ?. Hij is overleden op 01-04-1330 in ?, ongeveer 60 jaar oud. Hij is begraven in Brussel.
Notitie: Gerard I van Horne (1270 - 1331) was een edelman uit het huis Horne. Hij was de zoon van Willem II van Horne.

Hij was heer van Horn, het Land van Altena, Perwijs en Herlaar en ook was hij heer van Heeze en Oost-Barendrecht.

Gerard I was in 1318 de gastheer van een groep edelen die een conflict tussen de graaf van Holland en de hertog van Brabant moesten beslechten. Het ging daarbij om het bezit van het Land van Heusden. Dirk van Kleef verklaarde op deze vergadering dat hij dit land in leen had van de hertog van Brabant.

In het jaar 1321 verkocht hij de heerlijkheid Oost-Barendrecht aan Jan Gillisz. Oem, baljuw van Zuid-Holland.

Hij trouwde in 1302 met Johanna van Leuven-Gaasbeek, vrouwe van Gaasbeek.

Zij kregen de kinderen:
Margaretha van Horne (1302)
Willem V van Horne (1305)

Na haar dood hertrouwde hij in 1316 met Irmgard van Kleef.

Hun kind was:
Dirk van Horne (1320)
Hij trouwde (2), ongeveer 46 jaar oud, in 1316 in ? met Irmgard van Kleef (ovl. 1350).
Hij trouwde (1), ongeveer 32 jaar oud, in 1302 in ? met de ongeveer 32-jarige
3221893 Johanna van Leuven -Gaesbeek, geboren omstreeks 1270 in ?. Zij is overleden in 1316 in ?, ongeveer 46 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Willem IV van Horne en Gaasbeek, geboren in 1297 in ? (zie 1610946).
3221894 Nicolaas III van Putten, geboren in 1265 in ?. Hij is overleden op 27-10-1311 in ?, 45 of 46 jaar oud. Hij is begraven in Geervliet.
Notitie: Nicolaas III van Putten (–27 oktober 1311) was heer van Putten (heerlijkheid Putten).

Hij was een zoon van Nicolaas II van Putten en volgde hem op in 1276 als opvolger van alle landgoederen. Onder zijn bewind werd het land van Putten uitgebreid met de leengoederen van Simonshaven, Oud Schuddebeurs en Drenkwaard als leenbezit van het graafschap Holland. Nicolaas III komt in 1284 voor in een charter, waarin hij erkend wordt door Floris V van Holland als fidelum nostrum. Nicolaas bouwde het kasteel Putterstein in Geervliet verder uit. In 1307 stichtte Nicolaas III een kanunnikenkapittel bij de Onze Lieve Vrouwe-kerk waar 10 kanunniken zich konden vestigen.

Hij trouwde met Aleida vrouwe van Strijen (1270-1316).
Uit zijn huwelijk werden geboren:
Beatrix (Beatrijs) van Putten (12??–1354), vanaf 1311 vrouwe van Putten en vanaf 1316 vrouwe van de heerlijkheid Strijen. In 1324 verkocht zij het huis Ten Strijen aan Willem van Duivenvoorde.
Beatrix trouwde (1) circa 1311 met Hugo V van Zottegem (-1321) burggraaf van Gent en door huwelijk heer van Putten. Hugo V van Zottegem was de laatste effectieve kastelein van Gent. Hij streed mee in de Guldensporenslag aan de zijde van de Franse koning tegen de graaf. Hij was een zoon van Gerard II van Zotteghem (-voor 1319) heer van Zottegem en Vianen en van 1280 tot 1307 burggraaf van Gent uit het geslacht Enghien afkomstig uit Edingen en Maria van Gent (-1295). Beatrix en Hugo hadden 1 zoon: Hugo II van Edingen-Zottegem (voor 1321-) die trouwde met Katherina van Maldegem.
Beatrix trouwde (2) circa 1322 met Guy/Gwijde van Vlaanderen (-1345), de neef van Willem I van Namen (1324-1391).
Oda van Putten en Strijen (1295 - voor 1336). Zij trouwde in 1315 met Willem V van Horne.
Aleid II van Putten, van 1354 tot 1361 vrouwe van Putten en Strijen (-1361). Zij trouwde op 15 juli 1351 met Boudewijn V van Praat de laatste heer van de heerlijkheid van Praet te Oedelem (-3 april 1373), begraven in de Sint-Lambertuskerk te Oedelem. Uit haar huwelijk zijn geen kinderen geboren.


Zijn lichaam werd bijgezet in de kerk te Geervliet evenals later dat van zijn echtgenote. Hij werd na zijn dood opgevolgd door zijn dochter Beatrijs.
Hij trouwde, 29 of 30 jaar oud, in 1295 in ? met de 19 of 20-jarige
3221895 Aleida van Strijen, geboren in 1275 in ?. Zij is overleden op 26-01-1316 in ?, 40 of 41 jaar oud. Zij is begraven in Geervliet.
Kind uit dit huwelijk:
I. Oda van Putten en Strijen, geboren omstreeks 1295 in ? (zie 1610947).
3222656 Hubert I van Culemborg, geboren omstreeks 1240 in Beusichem. Hij is overleden op 20-03-1309 in Utrecht, ongeveer 69 jaar oud.
Notitie: Hubert I van Culemborg (ca. 1240 - Utrecht, 20 maart 1309), ook vermeld als Hubert III van Bosinchem en net als zijn vader Hubert de Schenk genoemd (al gaat deze eer, meer naar zijn vader toe, die waarschijnlijk de eerste erfschenker was), was heer van Culemborg, Vuilkop) en Lanxmeer; hij was ook erfschenker van Utrecht.

Levensloop
Zijn vader was Hubert de Schenk of Hubert II van Bosinchem (zoon van Steven van Bosinchem) en moeder Margretha van Voorne, een dochter van Hendrik van Voorne Hubert wordt op 11 februari 1271 voor het eerst vermeld in een charter, waarbij hij wordt beleend met Vuilkop. Op 4 juli 1281 werd Hubert beleend met een stuk grond, dat te boek zou staan als ’Kuilenburg’, op 21 november 1281 erkende ook de graaf van Gelre hem in zijn goederen, hierdoor is hij de eerste die zich heer van Culemborg gaat noemen. In 1281 schonk Hubert een deel van de goederen van Lanxmeer aan het kapittel van Oudmunster te Utrecht, dit omdat een gedeelte van de gronden bij ’Kuilenburg’ aan dit kapittel behoorde. Het eerste slot (van 16 morgenland) zou bij de later gebouwde Goilberdingerpoort hebben gestaan[3].

Hubert was de stichter van kasteel Schonauwen
Hubert zou ook het eerste kasteel Schonauwen bij Vuilkop hebben gesticht of hebben uitgebreid (nabij het hedendaagse Houten), later gingen deze goederen over naar zijn broer Dirk Splinter van Culemborg. Na de moord op Floris V van Holland in 1296 waren de edelen verdeeld geraakt, Hubert maakte de politieke keuze om voor Holland (Wolfert I van Borselen aan het roer) te kiezen, omdat hij in onmin was geraakt met bisschop Willem Berthout van Mechelen. Hij werd in 1297 belast met het beleg op het kasteel IJsselstein, dat door Bertha van Heukelom werd verdedigd. Rond 1300 koos hij partij voor het huis Avesnes, tijdens de Strijd tussen Vlaanderen en Holland om Zeeland bewesten Schelde was hij een veldheer onder bisschop Gwijde van Avesnes, hij had lichtelijk de hand in de dood van Jan III van Renesse en Jan II van der Lede, toen hij ze achtervolgde, bij hun vlucht de Lek op, deze aanhang van de Vlaamse partij verdronk in de rivier.

Hubert huwde met Margretha of Geertruid van Arkel (soms ook Elisabeth genoemd), een dochter van Jan I van Arkel; zij kregen een zoon en opvolger in Jan I van Culemborg.
Hij trouwde met
3222657 Elisabeth Jansdr van Arkel, geboren in 1262 in ?. Zij is overleden in 1312 in ?, 49 of 50 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jan I van Culemborg, geboren omstreeks 1277 in ? (zie 1611328).
3222660 Hendrik II van de Lecke, geboren omstreeks 1245 in ?. Hij is overleden op 12-06-1305 in ?, ongeveer 60 jaar oud.
Notitie: Hij was Graaf.
Hij trouwde (2), ongeveer 51 jaar oud, in 1296 in ? met Heilwich van Bentheim.
Hij trouwde (1), ongeveer 26 jaar oud, op 30-10-1271 in ? met
3222661 Jutta van Borselen, geboren in ?. Zij is overleden in 1296 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Peter van de Leck, geboren omstreeks 1272 in ? (zie 1611330).
3222662 Dirk II van Wassenaer, geboren omstreeks 1230 in Voorschoten. Hij is overleden na 1310 in ?, minstens 80 jaar oud.
Notitie: Dirk II van Wassenaer (circa 1230 - kort na 1310) was een zoon van Filips II van Wassenaer van Duvenvoirde en gehuwd met Alveradis Bertha van Cuijk. Hij bezat Huis ter Horst (Voorschoten) en waarschijnlijk grond bij Zoetermeer (volgens leenregisters van Wassenaar aangezien hij zijn oom Bartholomeus beleende met 2,5 pond jaarlijks uit zijn tienden uit Zoetermeer).

In 1272 verkocht hij al zijn rechten te Schiedam aan gravin Aleid van Avesnes. Zijn tolrechten te Dordrecht verkocht hij in 1288 aan Floris V graaf van Holland en Zeeland.

Zijn vrouw was een dochter van Hendrik van Cuijk (1240-1319) burggraaf van Leiden en Halewijn van Egmont (1260-1310).
Een van zijn zonen was Filips III van Wassenaer
Hij trouwde, ongeveer 60 jaar oud, in 1290 in ? met de 9 of 10-jarige
3222663 Alveradis Bertha van Cuijk, geboren in 1280 in ?. Zij is overleden in 1310 in ?, 29 of 30 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jutta van Wassenaer, geboren in 1290 in ? (zie 1611331).
3222664 Gerard II van Egmond, geboren in 1250 in Egmond. Hij is overleden op 13-05-1300 in Egmond, 49 of 50 jaar oud. Hij is begraven op 18-05-1300 in Egmond-Binnen Abdij.
Notitie: Notities bij Gerard II Heer van Egmond

Hij is vermeld samen met zijn vader in 1283 en 1288.
Ridder, vermeld tussen 1283 en 1299.
Hij was reeds in 1228 door de abt als leenvolger van zijn vader in de abdijlenen gemaakt.
Hij komt meermalen voor in de omgeving van de graven Floris V en Jan I.
Borg voor graaf Floris V (1292).
Na de dood van graaf Floris V sloot hij zich, evenals zijn vader, aan bij de Engelsgezinde partij en was een der afgezondenen naar Engeland in 1297.
Op 24 aug 1299 trad hij op als borg van heer Jan van Renesse en getuigde op 7 nov 1299 voor graaf Jan I.
Hij trouwde, 34 of 35 jaar oud, in 1285 in ? met de 19 of 20-jarige
3222665 Elisabeth van Strijen, geboren in 1265 in Strijen. Zij is overleden op 16-12-1297 in Egmond, 31 of 32 jaar oud. Zij is begraven in Egmond Abdij.
Kind uit dit huwelijk:
I. Wouter II Gerardsz van Egmond, geboren omstreeks 1283 in Egmond (zie 1611332).
3222668 Gijsbrecht van Amstel, geboren in 04-1260 in ?. Hij is overleden in 1342 in ?, 81 of 82 jaar oud.
Hij trouwde met
3222669 Bertha van Arkel van Heukelom, geboren in 1265 in ?. Zij is overleden in 1322 in ?, 56 of 57 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Arend van Ijsselstein, geboren in 1289 in ? (zie 1611334).
3222670 Gwijde van Avesnes, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
3222671 N.N..
Kind uit dit huwelijk:
I. Maria van Avesnes, geboren omstreeks 1290 in ? (zie 1611335).
3222672 Steven van Zuijlen van Nijevelt, geboren omstreeks 1280 in ?. Hij is overleden in 1347 in ?, ongeveer 67 jaar oud.
Notitie: Notities bij Steven van Zuylen Nyevelt

Ook genaamd van Nyenvelt. Ridder en Heer van Nyevelt 1299, rentmeester van deze zijde van de IJssel 1325, raad van de Bisschop Jan van Diest, maarschalk 1326. Overste en ouderman van de stad Utrecht.
Steven woonde met zijn vrouw Mabelina op het kasteel Nijevelt rond 1300.
Hij pacht van het kapittel van St. Jan 26 morgen land nabij het huis Nijevelt 17 april 1311. Castino Beani Lamberti Martiris waarbij het capitel van Sint Jan te Utrecht aan haar beyden ende na dezeselverdood aan haren ouderszoon en een lijfpacht geeft zekere 26 morgen bouland, behorende aan de tresurie omtrent hun huyse Nyveld gelegen (Junxta Castrua de Nyenvelt)


Notities bij Steven van Zuijlen Heer van Nijevelt

Zo woonde ridder Steven van Zuylen rond 1300 op kasteel Nijevelt met zijn vrouw Mabelia. De van Zuylens waren afkomstig uit het plaatsje Sulen en waren ministerialen (= personen die een belangrijke post in bestuur en leger innamen). Een familie die aan het eind van de 13e eeuw al aardig wat kastelen in bezit had. Kasteel Nijevelt was een machtig kasteel in de polder Veldhuizen in de huidige wijk De Meern. Twee eilanden en duidelijke resten van de slotgracht wijzen nu nog op het bestaan van het kasteel. Op een van de twee eilanden is de plaats waar het kasteel gestaan heeft nog goed herkenbaar aan de nog zichtbare muurresten. Een echte ruïne. De oudste mogelijke bezitter van het kasteel is een zekere ridder Dirk van Zuylen. Hij wordt ook wel Dirk van Nijenvelde genoemd. Hij was de vader van ridder Steven van Zuylen. Ridder Steven was voorzover na te gaan rond 1300 de bezitter van Kasteel Nijvelt. Het (familie)wapen van de familie van Zuylen was een zilveren schild met drie rode zuilen.
Bron:
- Het kasteel Nijvelt, Dr.D.W. Gravendeel en O.J.Wttewaall, Tijdschrift Historische Vereniging VDMH, maart 1991
- Nijevelt, een verdwenen kasteel in Leidsche Rijn, Rene de Kam- Kastelenboek, Nijeveld, Otto Wttewaall, Jan H. Huiting en Ben Olde Meierink Verhaal voor de leerlingen: Drie rode zuilen. Door: Hans Doornweerd.
Hij trouwde met
3222673 Mabelia van Lichtenberg, geboren omstreeks 1280 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jacob van Zuijlen van Nijevelt, geboren in 1300 in Veldhuizen (zie 1611336).
3222674 Frederic Uten Ham, geboren in 1282 in ?. Hij is overleden op 15-12-1359 in ?, 76 of 77 jaar oud.
Hij trouwde met
3222675 Christina Grauwert, geboren omstreeks 1290 in ?. Zij is overleden op 15-12-1362 in ?, ongeveer 72 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Christina Uten Ham, geboren omstreeks 1309 in ? (zie 1611337).
3222684 Jan IV van Arkel, geboren in ?. Hij is overleden op 05-05-1360 in ?.
Notitie: Jan Herbaren IV van Arkel (overleden 5 mei 1360) was heer van Arkel vanaf 1326 tot zijn dood.

Hij was een zoon van Jan III van Arkel en Mabelia van Voorne.

Jan IV werd kort na de dood van zijn vader vertrouweling en adviseur aan het hof van Holland voor Willem IV. Toen zijn halfbroer Jan tot bisschop van Utrecht werd verkozen, trok hij zich terug uit het Hollands bestuur. Zijn macht bleef echter groeien door het verkrijgen van meer grondgebied.

Dat werd anders zodra graaf Willem IV omkwam bij de slag bij Warns in 1345. De tegenstelling met het geslacht Duivenvoorde werd verscherpt, toen Willem van Duivenvoorde een belangrijke plaats innam in het bestuur van Margaretha van Beieren. Jan IV sloot zich daarom aan bij Willem V van Holland. Hij steunde zijn halfbroer in het conflict met het Oversticht met een lening en steunde Reinoud III, hertog van Gelre tijdens het Beleg van Tiel in 1350. De tegenstelling tussen moeder (Margretha) en zoon (Willem V) groeide meer en meer, waardoor Van Arkel hem ook verder in de strijd tegen Margaretha steunde. Hij kreeg daarbij de heerlijkheden van de Lek en Haastrecht toegewezen. Er werd een Kabeljauwse verbondsakte getekend, samen met drie andere Kabeljauwen, te weten Gerard III van Heemskerk, Gijsbrecht II van Nijenrode en Jan I van Egmont. Dit luidde de Hoekse en Kabeljauwse twisten in.

Zo krijgt Jan IV een belangrijk aandeel in de eerste strijd tussen Hoeken en Kabeljauwen. Hij nam deel aan den slag op de Maas (1351) en was opperbevelhebber bij het Beleg van Geertruidenberg (1351-1352). Zodra Willem V zich weer verzoende met de Hoeken in 1355 moest Jan IV weer wat landerijen inleveren, wat tot een conflict leidde dat pas in 1359 werd opgelost door middel van leengoederen.

Nadat Willem V wegens krankzinnigheid zijn regering moest neerleggen, stelde Jan IV zich tegenover Albrecht van Beieren op. Jan van Arkel zag liever dat hij en zijn aanhang het bestuur toevertrouwden aan Machteld van Lancaster (1358), vrouw van Willem V. De vrede kwam echter kort daarop tot stand.

Jan IV overleed in het voorjaar van 1360 en werd opgevolgd door zijn zoon Otto van Arkel.


Jan IV huwde in 1327 met Irmengarde van Kleef, dochter van Otto de graaf van Kleef. Dit huwelijk bracht flinke aanzien binnen het geslacht van Arkel en de graaf van Holland noemde hen Zijne lieve neve. Ze kregen vier kinderen samen:
Machteld (1330-1381), huwde Willem V van Horne, heer van Altena
Jan (1352†)
Otto
Elizabeth (1365-1407), huwde Borre van Haamstede

Verder had hij vier bastaard kinderen: Jan van Kervenem, Jan van der Donk (ridder 1364), Jan van Wolferen en Goedeken.
Hij trouwde met
3222685 Irmengarde van Kleef, geboren in ?. Zij is overleden in 1362 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Otto van Arkel van Leijenberg, geboren in 1330 in ? (zie 1611342).
3222686 Theobald de Bar Pieremont, geboren in 1314 in Namen. Hij is overleden in 1354 in ?, 39 of 40 jaar oud.
Hij trouwde met
3222687 Maria van Vlaanderen, geboren in 1322 in Namen. Zij is overleden op 29-10-1353 in Namen, 30 of 31 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Isabella de Bar Pieremont, geboren in 1336 in Hagestein (zie 1611343).
3245576 Willem van Kuyc, geboren omstreeks 1265 in ?. Hij is overleden op 12-08-1303 in ?, ongeveer 38 jaar oud.
Notitie: Hij was ridder.
Hij trouwde, ongeveer 30 jaar oud, omstreeks 1295 in ? met
3245577 Sophia van Gymnich.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jan III van Kuyc, geboren omstreeks 1295 in ? (zie 1622788).
3245578 Hendrik van Bertout, geboren omstreeks 1250 in ?. Hij is overleden omstreeks 1300 in ?, ongeveer 50 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 30 jaar oud, in 1280 in ? met de ongeveer 30-jarige
3245579 Elizabeth van Boekhout, geboren omstreeks 1250 in ?. Zij is overleden omstreeks 1300 in ?, ongeveer 50 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Catharina van Bertout-Boskiel, geboren in 1295 (zie 1622789).
3245580 Johannes de Cocq van Opijnen, geboren omstreeks 1275 in ?. Hij is overleden in 1334 in ?, ongeveer 59 jaar oud.
Hij trouwde met
3245581 Aleijt Arentsdr van Baex, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Arend de Cocq van Opijnen, geboren omstreeks 1305 in ? (zie 1622790).
3245600 Wouter II van Egmond, geboren omstreeks 1228 in ?. Hij is overleden op 03-09-1321 in ?, ongeveer 93 jaar oud. Hij is begraven in Egmond.
Notitie: Wouter II van Egmont (ca.1228 - 30 maart 1304) was heer van Egmont.

Hij is een zoon van Gerard van Egmont en Beatrix van Haarlem. In 1258 levert hij zijn ambachten Spanbroek, Oudedorp, Oudkarspel en Wadeweij in aan graaf Floris V van Holland, hij ontvangt de heerlijkheid Warmhuizen in leen ervoor terug. Hij koopt wat grond op ten noorden van Egmond bij Huisduinen en Bergen en laat het in de jaren erna ontginnen. Van Egmont is aanwezig bij de veldtocht en verovering van Friesland in 1282. Hij krijgt uit dank tien tienden bij de ambacht Hemert.

Van Egmond huwt met Beatrijs van Doortogne, een kleindochter van Dirk I van Brederode. Ze krijgen minstens drie kinderen:
Halewina van Egmont (1267-??) huwt met Hendrik van Kuyk, burggraaf van Leiden.
Gerard van Egmont (1272-1300)
Jan I van Egmont (1291-1369) opvolger


Notities bij Wouter II van Egmond

Wouter hield de lenen van Warmenhuizen, Harenkaspel, Huisduinen enz.
Hij volgde in 1312 zijn broeder Willem III van Egmond op in diens meeste bezittingen.
In de Ned. Leeuw 1938, pag. 60 worden als zijn lenen opgesomd: Warmenhuizen, Harenkarspel,
Huisduinen, het halve ambacht van Petten, de Zijp, de helft der sluizen te Nieuwendoren en de
Ketelduinen (aan de Zijpe) benevens enkele andere.
In 1312 gaf hij het door zijn broeder gestichtte klooster in de Hout bij Haarlem aan de Sint
Jansheren aldaar, op voorwaarde dat hij levenslang het vruchtgebruik zou behouden van de goederen
bij Crayenhorst en in Coudenhove, bij Delft, welke zij n broeder aan deze nieuwe stichting
gegeven had.
In voornoemd jaar werd hij door de abt van Egmond met de abdijlenen beleend (Warmenhuizen,
Harenkarspel en Huisduinen) en sloten zij een verdrag over hun wederzijds rechtsgebied.
Hij nam in 1315 met 60 man deel aan de krijgstocht naar Vlaanderen. Abdij van Egmond;
toegangsnummer: 356; 4. Regestenlijst:
1621312 October 28 (op S. Symon ende Judendach twier apostolen)
Wouter van Egmonde verklaart zich in zijn geschil met abt Bartoud van Egmonde aan de uitspraak van
heer Hughe, prior van Egmonde, heer Geryd van Hemeskerke, ridder, Jan Persijn den oudste, Wouter
Uterwijc en Diederic van Rollande onderworpen te he bben, die daarop bepaald hebben: le. dat men
jaarlijks drie gadinge "onder den boem voir dat stienhuus" houden zal; 2e. dat heer Wouter bij
manslagen in het dorp aan den abt, of bij diens afwezigheid, aan den prior zal vragen met hem te
recht te zitten, en dat het recht van den doden man vóór het naaste huis van het dorp vóór de
brug zal zijn; 3e. dat heer Wouter niet over godshuismannen dan in doodslagen en vechterijen zal
rechten; 4e. dat heer Wouter in geval "boden van den hove" in het dorp misdreven hebben, de abt
hiervan kennis zal geven, die dit zal "verbeteren" terwijl bij verzuim heer Wouter zal recht
doen; 5e. dat heer Wouter voor het schoutambt drie mannen zal voorstellen, waaruit de abt één zal
kiezen als schout, die een ieder recht zal doen; 6e. dat heer Wouter, in geval iemand recht
verlangt van godshuismannen en de abt dit niet wil of kan geven, verplicht is recht te doen; 7e.
dat heer Wouter den abt of zijn boden recht zal doen, wanneer hij dit behoeft en anderzijds dat
de abt heer Wouter aan recht zal helpen, wanneer hij dit verlangt; 8e. dat deze regeling slechts
voor den duur van heer Wouter’s leven van kracht zal zijn.
a. Gevidimeerd in den brief d.d. 1356 Maart 27 (Reg.no. 361).
b. Afschrift z.j. (Inv.no. 100).
c. Afschrift (Inv.no. 1, fol, 25).
1681315 Augustus 28 (in S. Jans Babtisten avonde alze hi onthooft ward)
Schepenen in Delf oorkonden, dat Wouter van Eggemonde tot een memorie van hemzelf en van zijn
broeder heer Nicolais van Eggemonde aan het convent van Egmond heeft geschonken een rente van 3
pond, verzekerd op zijn land in Crayenborgher land en in Coudenhover land.
a. Oorspr. (Inv.no. 868). De zegels van de schepenen Jacob Bucsiel en Willaem van den Velde zijn
verloren.
b. Afschrift (Inv.no. 846), blz. 17.
1711311 Mei 23 (des anders daghes nae Pinxterdach)
Gheriit van Heemskerck, ridder, Wouter van Egmond, FIorens van Aderkem en Wouter die Vriese
oorkonden, dat Machteld, dochter van Dirc van Rollant, bijgestaan door haar momber Symon van
Teylinghe vóór den abt ten behoeve van deze afstand gedaan heeft van de rottienden, en dat de abt
haar met deze tienden opnieuw beleend heeft op de voorwaarden, die in haar brief vermeld zijn.
Afschrift (Inv.no. 1, fol, 12).
Hij trouwde met
3245601 Beatrijs van Doortogne, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jan I van Egmond, geboren in 1310 in Egmond (zie 1622800).
3245602 Arend van Ijsselstein, geboren in 1289 in ?. Hij is overleden op 12-02-1363 in ?, 73 of 74 jaar oud. Hij is begraven in IJsselstein.
Hij trouwde, ten hoogste 20 jaar oud, vóór 06-01-1309 in ? met de ten hoogste 19-jarige
3245603 Maria van Avesnes, geboren omstreeks 1290 in ?. Zij is overleden in 1345 in Utrecht, ongeveer 55 jaar oud.
Notitie: Zij was vrouwe
Kind uit dit huwelijk:
I. Guyote van Amstel, geboren in 1314 in ? (zie 1622801).
3245608 Jan IV van Arkel, geboren in ?. Hij is overleden op 05-05-1360 in ?.
Notitie: Jan Herbaren IV van Arkel (overleden 5 mei 1360) was heer van Arkel vanaf 1326 tot zijn dood. Hij was een zoon van Jan III van Arkel en Mabelia van Voorne.

Jan IV werd kort na de dood van zijn vader vertrouweling en adviseur aan het hof van Holland voor Willem IV. Toen zijn halfbroer Jan tot bisschop van Utrecht werd verkozen, trok hij zich terug uit het Hollands bestuur. Zijn macht bleef echter groeien door het verkrijgen van meer grondgebied.

Dat werd anders zodra graaf Willem IV omkwam bij de slag bij Warns in 1345. De tegenstelling met het geslacht Duivenvoorde werd verscherpt, toen Willem van Duivenvoorde een belangrijke plaats innam in het bestuur van Margaretha van Beieren. Jan IV sloot zich daarom aan bij Willem V van Holland. Hij steunde zijn halfbroer in het conflict met het Oversticht met een lening en steunde Reinoud III, hertog van Gelre tijdens het Beleg van Tiel in 1350. De tegenstelling tussen moeder (Margretha) en zoon (Willem V) groeide meer en meer, waardoor Van Arkel hem ook verder in de strijd tegen Margaretha steunde. Hij kreeg daarbij de heerlijkheden van de Lek en Haastrecht toegewezen. Er werd een Kabeljauwse verbondsakte getekend, samen met drie andere Kabeljauwen, te weten Gerard III van Heemskerk, Gijsbrecht II van Nijenrode en Jan I van Egmont. Dit luidde de Hoekse en Kabeljauwse twisten in.

Zo krijgt Jan IV een belangrijk aandeel in de eerste strijd tussen Hoeken en Kabeljauwen. Hij nam deel aan den slag op de Maas (1351) en was opperbevelhebber bij het Beleg van Geertruidenberg (1351-1352). Zodra Willem V zich weer verzoende met de Hoeken in 1355 moest Jan IV weer wat landerijen inleveren, wat tot een conflict leidde dat pas in 1359 werd opgelost door middel van leengoederen.

Nadat Willem V wegens krankzinnigheid zijn regering moest neerleggen, stelde Jan IV zich tegenover Albrecht van Beieren op. Jan van Arkel zag liever dat hij en zijn aanhang het bestuur toevertrouwden aan Machteld van Lancaster (1358), vrouw van Willem V. De vrede kwam echter kort daarop tot stand.

Jan IV overleed in het voorjaar van 1360 en werd opgevolgd door zijn zoon Otto van Arkel.

Jan IV huwde in 1327 met Irmengarde van Kleef, dochter van Otto de graaf van Kleef. Dit huwelijk bracht flinke aanzien binnen het geslacht van Arkel en de graaf van Holland noemde hen Zijne lieve neve. Ze kregen vier kinderen samen:
Machteld (1330-1381), huwde Willem V van Horne, heer van Altena
Jan (1352†)
Otto
Elizabeth (1365-1407), huwde Borre van Haamstede

Verder had hij vier bastaard kinderen: Jan van Kervenem, Jan van der Donk (ridder 1364), Jan van Wolferen en Goedeken
Hij trouwde met
3245609 Irmengarde van Kleef, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Otto van Arkel, geboren omstreeks 1330 in ? (zie 1622804).
3245610 Theobald de Bar-Pierremont, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Kind van (3245610) uit onbekende relatie:
I. Elisabeth de Bar-Pierremont, geboren in ? (zie 1622805).
3245612 Willem I van Gulik, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Notitie: Graaf/markgraaf Willem VI van Gulik, als hertog Willem I van Gulik, (1299-1361) was een zoon van graaf Gerard VII van Gulik en Elisabeth van Brabant-Aarschot.

In 1328 volgde hij zijn vader op als graaf van Gulik. Willem voerde een berekende huwelijkspolitiek. Zo leidde het huwelijk van zijn zoon Gerard tot de aansluiting van Berg en Ravensberg. In 1335 zegde hij de goede relaties met Frankrijk op, om samen met zijn broer Walram de aartsbisschoppelijke zetel van Keulen te bezetten, en werd zo de architect van de Duits-Engelse coalite tegen Frankrijk. In 1336 verhief Rooms koning Lodewijk de Beier hem tot markgraaf. Na Lodewijks dood wisselde Willem van kamp en werd hij aanhanger van Karel IV, die hem in 1356 tot hertog verhief. Binnenlands hechtte hij veel belang aan de organisatie van een goed bestuur.

Willem was in 1324 gehuwd met Johanna van Holland (1315-1374), dochter van graaf Willem III van Holland, en was vader van:
Richardis (1314-1360), in 1330 gehuwd met hertog Otto IV van Beieren (1307-1334), en met graaf Engelbert III van Mark (-1391)
Gerard (-1360)
Filippa (-1390), in 1357 gehuwd met graaf Godfried van Dalenbroek (-1395)
Johanna, in 1352 gehuwd met graaf Willem I van Isenburg, graaf van Wied (-1383)
Willem (1325-1393)
Isabella (-1411), gehuwd met graaf Jan van Kent (1330-1352).
Hij trouwde in 1324 in ? met de 8 of 9-jarige
3245613 Johanna van Holland, geboren in 1315 in ?. Zij is overleden in 1374 in ?, 58 of 59 jaar oud.
Notitie: Johanna van Holland (1315-1374) was een dochter van graaf Willem III van Holland en Johanna van Valois. Zij huwde met Willem VI van Gulik en werd de moeder van:
Richardis (1314-1360), in 1330 gehuwd met hertog Otto IV van Beieren (1307-1334) en met graaf Engelbert III van Mark (-1391)
Gerard (-1360)
Filippa (-1390), in 1357 gehuwd met graaf Godfried III van Heinsberg-Looz (-1395)
Johanna, in 1352 gehuwd met graaf Willem I van Isenburg, graaf van Wied (-1383)
Willem (1325-1393)
Isabella (-1411), gehuwd met graaf Jan van Kent (1330-1352).
Kind uit dit huwelijk:
I. Willem II van Gulik, geboren in 1325 in ? (zie 1622806).
3245614 Reinoud II van Gelre, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Kind van (3245614) uit onbekende relatie:
I. Maria van Gelre, geboren in ? (zie 1622807).
3245616 Diederik IV van Meurs, geboren in 1277 in ?. Hij is overleden in 1346 in ?, 68 of 69 jaar oud.
Hij trouwde met
3245617 Kunigunde van Volmestein, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Diederik V van Meurs, geboren omstreeks 1319 in Meurs ( Rijnprovincie Duitsland) (zie 1622808).
3245618 Johan I van Baer, geboren in 1298 in ?. Hij is overleden in 1330 in ?, 31 of 32 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 22 jaar oud, omstreeks 1320 in ? met de ongeveer 18-jarige
3245619 Richardis van Batenburg, geboren in 1302 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Elizabeth van Baer, geboren in ? (zie 1622809).
3245624 Engelbert II van der Mark, geboren in 1275 in ?. Hij is overleden op 18-07-1328 in ?, 52 of 53 jaar oud.
Notitie: Engelbert II van der Mark (1275-1328) was de oudste zoon van graaf Everhard I van der Mark en Irmgard van Limburg († 1294). In 1308 volgde hij zijn vader op als graaf van Mark.

Engelbert gaf aan Altena stadsrechten en verwierf onder meer Ardey, Hagen, Arenberg, Lünen en verzekerde zich van Volmarstein met belangrijke grafelijke rechten in Schwelm, Bochum en Hagen en bouwde de burcht Schwarzenberg (bij Plettenberg). Engelbert onderwierp het grootste deel van de landadel en was ook een tijd stadhouder van Gelre.

Engelbert was in 1299 gehuwd met Mathilde van Aremberg, dochter van burggraaf Johan van Keulen-(Aremberg), en was vader van:
Everhard, graaf van Arenberg (overleden 1387)
Adolf II van Mark (overleden 1347)
Mathilde (overleden 1327), gehuwd met Godfried II van Sayn, graaf van Sponheim (overleden 1327), en met Johan II van Hochstaden, graaf van Neuenahr
Irmgard (overleden 1360), gehuwd met graaf Otto van Lippe (overleden 1360)
Catharina, abdis van Essen (overleden 1360)
Richardis, in 1344 gehuwd met graaf Bernhard V van Lippe
Margaretha, abdis van Überwasser
Engelbert III van der Mark, bisschop van Luik en aartsbisschop van Keulen.
Hij trouwde, 23 of 24 jaar oud, in 1299 in Hamm ( België ) met de 18 of 19-jarige
3245625 Mathilde van Aremberg, geboren in 1280 in ?. Zij is overleden op 18-03-1328 in ?, 47 of 48 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Adolf II van der Mark, geboren omstreeks 1229 in ? (zie 1622812).
3270912 Gerard III van Gelre, geboren omstreeks 1185 in ?. Hij is overleden op 22-10-1229 in Roermond, ongeveer 44 jaar oud. Hij is begraven in Roermond ( Munsterabdijkerk ).
Notitie bij overlijden: Onze Lieve Vrouwe Munsterkerk

Het bouwwerk
De Onze Lieve Vrouwe Munsterkerk is gebouwd in het begin van de dertiende eeuw en daardoor een van de mooiste overblijfselen van de Romaanse bouwkunst in Nederland. Zoals het vroeger vaker gebeurde werd de kerk gebouwd in verschillende fases en tijden, waardoor het gebouw Romaanse en gotische kenmerken vertoont. Het oudste deel van de kerk is de klaverbladvormige koorpartij. Het schip verrees waarschijnlijk tussen 1220 en 1244 en is aan de buitenkant sober uitgevoerd. Tussen 1244 en 1260 werd de westkant van de kerk gebouwd. Uiteindelijk kreeg de kerk in de 18de eeuw een vierkante klokkentoren in barokstijl.

De opdrachtgever: graaf Gerard IV
Oorspronkelijk werd de kerk gebouwd als onderdeel van een klooster, de cisterciënzer vrouwenabdij. Deze Munsterabdij werd rond 1218 gesticht door graaf Gerard IV van Gelre en zijn moeder Richardis van Scheyern-Wittelsbach. Door haar toetreden tot de orden van de Cisterciënzen nonnen, werd er een nieuwe Abdij in Roermond gesticht. Met Gerards moeder als de eerste abdis.
Naast de functie als kerk van de kloosterorde, kreeg de kerk ook de bestemming als grafkerk voor de graaf en zijn vrouw Margaretha van Brabant. Hun praalgraf bevindt zich nog steeds voor het hoofdaltaar onder de koepel van de Munsterkerk, al meer dan 750 jaar! Dit graf is bijzonder omdat dit de allereerste dubbeltombe voor een man en vrouw samen betreft.

De neergang van de Munsterabdij
Door de stadsbrand in 1665 en verschillende oorlogen daalden de financiën van de abdij én de aanmeldingen voor toetreding tot de orde. De nekslag kwam in 1796 door de Franse inval in Roermond. De Franse bezetters voerden op 18 september 1796 een wet in die alle kloosters verbood omdat de kloosterordes in strijd waren met het recht op vrijheid. De Munsterabdij werd door de Franse troepen ingenomen. Een deel van het complex deed dienst als kazerne en de rest als gevangenis. De Munsterkerk werd tot 1803 gebruikt als paardenstal.
Het Munstercomplex verpauperde en werd in 1924 definitief gesloopt. Op de plaats waar vroeger het abdissenhuis stond plaatste Pierre Cuypers in 1885 een kiosk. Het enige dat tegenwoordig nog rest van het klooster is de Munsterkerk. Fragmenten van de kloostergebouwen, zoals kapitelen, zijn te zien in het Stedelijk Museum Roermond. Alleen de straat naam ’Abdijhof’ herinnerd nog aan de plek waar ooit de kloostergebouwen stonden.

Restauratie door Pierre Cuypers
De Munsterkerk is berucht geworden door een complete en ingrijpende restauratie onder leiding van architect dr. Pierre Cuypers, die duurde van 1864 tot 1891. De binnenzijde van de Munsterkerk werd door hem verbouwd tot een typisch neogotisch interieur. Niet alleen de binnenkant, ook de buitenzijde van de kerk veranderde drastisch. Hij verving de 18e eeuwse barokke klokkentoren door twee vierkante hoektorens. Ook de twee torens boven het koor werden gesloopt en vervangen. Deze dramatische veranderingen staan in de geschiedenis van de monumentenzorg nog steeds bekend als een van de meest omstreden restauraties.
Notitie: Gerard III van Gelre (ca 1185 - 22 oktober 1229, begraven te Roermond) was graaf van Gelre en Zutphen van 1207 tot 1229.

Hij was een zoon van graaf Otto I en Richarda van Beieren en wordt ook wel aangeduid als Gerard IV of Gerard V. In januari 1206 huwde hij met Margaretha van Brabant, dochter van hertog Hendrik I van Brabant.

Gerard was vader van:
Margaretha, gehuwd met graaf Diederik II van Falkenburg en met graaf Willem IV van Gulik (-1278)
Otto II (-1271)
Hendrik (-1285), bisschop van Luik
Richardis, gehuwd met graaf Willem IV van Gulik (-1278).

Gerard V had in eerste instantie zeer veel invloed aan het hof van keizer Frederik II, maar raakte later met hem in conflict, waarna de keizer Roermond in 1213 verwoestte. Dit was een incident en later werd de relatie met Frederik II beter. In 1220 kreeg hij toestemming van Frederik II om de tol bij Arnhem te verplaatsen naar Lobith, wat economisch een succes werd en een van de beste inkomstenbronnen werd van de graaf. Tussen 1224 en 1229 groeide Roermond uit tot een stad, daarvoor was het niet meer dan een handelsnederzetting. Gerard III stichtte vervolgens de Munsterabdij en gaf Roermond stadsrechten (ca.1229). Met bisschop Otto van Lippe van Utrecht had hij strijd over Salland, maar kort daarna steunde hij deze tegen Drenthe.

Tijdens de Slag bij Ane in 1227 werd hij gevangengenomen, en toch weer vrijgelaten door een smoes. Gerard III vroeg aan de Drentse edelman die hem gevangen hield een tijdelijke vrijheid om de nieuwe Utrechtse bisschop mee te kunnen verkiezen, omdat immers de vorige gedood was bij Ane. Als erewoord beloofde Gerard plechtig weer terug te keren, zwaar gehavend van de strijd trok hij naar de verkiezingscommissie in Utrecht en verkondigde daar dat hij niet meer terug hoefde te keren omdat ze in Drenthe verdoemd waren.

Hij gaf in 1227 de Veluwe landrecht. In 1229 overleed Gerard mogelijk aan zijn verwondingen van de slag bij Ane, volgens Johannes de Beke bij een veldslag dat jaar. Andere bronnen beweren bij een veldslag bij Zutphen dat jaar.
Notitie bij publiceren: Gerard III van Gelre (ca 1185 - 22 oktober 1229, begraven te Roermond) was graaf van Gelre en Zutphen van 1207 tot 1229.

Genealogie
Hij was een zoon van graaf Otto I en wordt ook wel aangeduid als Gerard IV of Gerard V. In januari 1206 huwde hij met Margaretha van Brabant, dochter van hertog Hendrik I van Brabant.

Gerard was vader van:
Margaretha, gehuwd met graaf Diederik II van Falkenburg en met graaf Willem IV van Gulik (-1278)
Otto II (-1271)
Hendrik (-1285), bisschop van Luik
Richardis, gehuwd met graaf Willem IV van Gulik (-1278).

Biografie
Gerard V had in eerste instantie zeer veel invloed aan het hof van keizer Frederik II, maar raakte later met hem in conflict, waarna de keizer Roermond in 1213 verwoestte. Dit was een incident en later werd de relatie met Frederik II beter. In 1220 kreeg hij toestemming van Frederik II om de tol bij Arnhem te verplaatsen naar Lobith, wat economisch een succes werd en een van de beste inkomstenbronnen werd van de graaf. Tussen 1224 en 1229 groeide Roermond uit tot een stad, daarvoor was het niet meer dan een handelsnederzetting. Gerard III stichtte vervolgens de Munsterabdij en gaf Roermond stadsrechten (ca.1229). Met bisschop Otto van Lippe van Utrecht had hij strijd over Salland, maar kort daarna steunde hij deze tegen Drenthe.

Slag bij Ane
Tijdens de Slag bij Ane in 1227 werd hij gevangengenomen, en toch weer vrijgelaten door een smoes. Gerard III vroeg aan de Drentse edelman die hem gevangen hield een tijdelijke vrijheid om de nieuwe Utrechtse bisschop mee te kunnen verkiezen, omdat immers de vorige gedood was bij Ane. Als erewoord beloofde Gerard plechtig weer terug te keren, zwaar gehavend van de strijd trok hij naar de verkiezingscommissie in Utrecht en verkondigde daar dat hij niet meer terug hoefde te keren omdat ze in Drenthe verdoemd waren.

Hij gaf in 1227 de Veluwe landrecht. In 1229 overleed Gerard mogelijk aan zijn verwondingen van de slag bij Ane, volgens Johannes de Beke bij een veldslag dat jaar. Andere bronnen beweren bij een veldslag bij Zutphen dat jaar.
Hij trouwde, ongeveer 21 jaar oud, in 1206 in Leuven met de ongeveer 11-jarige
3270913 Margaretha van Brabant, geboren omstreeks 1195. Zij is overleden op 21-09-1231, ongeveer 36 jaar oud. Zij is begraven in Roermond ( Munsterabdijkerk ).
Kind uit dit huwelijk:
I. Otto II van Gelre, geboren omstreeks 1215 in ? (zie 1635456).
3270914 Simon van Dammartin, geboren omstreeks 1180 in ?. Hij is overleden op 21-09-1239 in Abbeville, ongeveer 59 jaar oud. Hij is begraven in Abdij van Valloires.
Notitie: Simon van Dammartin (1180 - 21 september 1239) was een zoon van Alberik II van Dammartin en van Mathilde van Clermont.

In 1234 volgt hij zijn aangetrouwde neef Filips Hurepel op als graaf van Aumale.

In september 1208 huwt hij met Maria van Ponthieu, dochter van Willem II van Ponthieu, en wordt de vader van:
Johanna (1220-1278) Gravin van Ponthieu en Aumale, getrouwd met (v 1220 † 1279). Ferdinand III, koning van Castilië (1199-1252)
Filippa (-1280), huwde met Raoul van Lasignan (-1247), graaf van Eu; met Rudolf II van Coucy (-1250), heer van Coucy; en in 1253 met Otto II van Gelre
Maria (-1279), in 1240 gehuwd met graaf Jan van Roucy (1205-1251)
Agatha (-1268), gehuwd met Amalrik II van Châtellerault (-1242).

Simon, graaf van Ponthieu , die stierf 1239 , was graaf van Aumale van 1206 tot 1214 , en vervolgens van 1234 tot 1239, graaf van Ponthieu en Montreuil van 1230 tot 1239. Hij was de zoon van Alberic II van Dammartin , graaf van Dammartin en Mathilde de Clermont-en-Beauvais .

Aan het einde van de XII e eeuw , volgde hij zijn vader en broer Renaud als ze rally aan de koning van Engeland. Na de dood van Richard Leeuwenhart in 1199, en die van hun vader in 1200, keerden ze terug naar Frankrijk en maakten hun onderwerping aan koning Filips II Augustus . Dit gaf Renaud County Aumale in leen in 1204 en in 1206 geruild tegen Mortain County en gaf aan Simon Aumale. Philippe was ook getrouwd met Simon Maria , erfgename van Ponthieu County. Maar de twee broers namen hun afstand opnieuw met Philippe Auguste en rally aan Koning John , Koning van Engeland . Ze vochten in Bouvines , Renaud werd gevangen genomen en Simon vluchtte en ging in ballingschap. Filips Augustus in beslag genomen op het gebied van Renaud en Simon, en gaf wat aan zijn zoon Filips Hurepel , die was met de dochter van Renaud trouwen. In 1221, toen William Talvas II, graaf van Ponthieu en de vader van Maria, overleden, Filips Augustus uitgebreid confiscatie van eigendommen aan Marie de Ponthieu, annexatie van het graafschap Ponthieu .

In 1223, bij de dood van Philippe Auguste, Simon probeerde een landing te herwinnen County Ponthieu. Hij nam Abbeville , maar de nieuwe koning Lodewijk VIII de Leeuw stuurde een leger aan wie de inwoners van Abbeville de poorten geopend. Simon werd gedwongen om in te schepen. Marie de Ponthieu eindelijk de terugkeer van Ponthieu te verkrijgen, maar met zware toegevingen te doen, de koning van Rushcliffe en St. Riquier, afzien van de Provincie van Alençon, niet de wederopbouw van de vernietigde forten en niet om meisjes te trouwen paar zonder toestemming van de Koning. Simon kon een koninklijk pardon dat alleen toestemming voor de door zijn vrouw, die hij deed in 1230 aanvaarde termen niet te verkrijgen.

Hij overleed op 21 september 1239 en werd begraven in de abdij van Valloires .
Hij trouwde, ongeveer 28 jaar oud, in 1208 in ? met de 8 of 9-jarige
3270915 Maria van Ponthieu, geboren in 1199 in ?. Zij is gedoopt op 11-09-1199. Zij is overleden op 27-09-1250 in Abbeville, 50 of 51 jaar oud.
Notitie: Marie de Ponthieu (av.1199 † 1250) was Gravin van Ponthieu van 1221 tot 1250 . Zij was de dochter van Willem II , graaf van Ponthieu, en Adèle de France .

Waarschijnlijk onder invloed van Filips II Augustus , trouwde ze in september 1208 Simon, graaf van Ponthieu (1180 † 1239) al graaf van Aumale . Richting 1211, Simon de Dammartin en zijn broer Renaud verraden Philip Augustus en bondgenoot van Koning John , Koning van Engeland . Ze vochten zowel in Bouvines , Renaud werd gevangen genomen en Simon vluchtte en ging in ballingschap. De koning van Frankrijk in beslag genomen het pand Simon en Ponthieu toen Maria geërfd. Het was pas in 1220 dat Simon maakte zijn onderwerping en dat de man kon hun domeinen te herstellen 1 . Beide echtgenoten zijn geciteerd 2 mei 1230 bij het bevestigen van de schenking van grond aan de Notre Dame d’Ourscamp.

Uit dit eerste huwelijk werden geboren:
Jeanne , Gravin van Ponthieu en Aumale, getrouwd met (v 1220 † 1279). Ferdinand III, koning van Castilië (1199-1252);
Philippe († 1278-1281), getrouwd met Raoul de Lusignan († 1246), graaf van Eu , toen Raoul († 1250), heer van Coucy , en Otto II († 1271), Gelderland te tellen ;
Marie, getrouwd met Jean II van Pierrepont († 1251), graaf van Roucy ;
Agathe, getrouwd met Aymery II, burggraaf van Chatellerault .

Weduwe, Maria hertrouwde over 1240 met Mathieu de Montmorency († 1250 Mansoura), Heer van Atichy zoon van Mathieu II , Baron de Montmorency , en Gertrude van Soissons.

Zij stierf in september 1250.
Zij trouwde (2), 40 of 41 jaar oud, in 1240 in ? met Mathieu de Montmorency (ovl. 1250).
Kind uit dit huwelijk:
I. Philippa van Dammartin, geboren in 1220 in Aumale ( Seine-Maritime ) (zie 1635457).
3270916 Willem II van Dampierre, geboren in 1196 in ?. Hij is overleden op 03-09-1231 in ?, 34 of 35 jaar oud.
Notitie: Willem II van Dampierre (1196 - 3 september 1231), was een zoon van Gwijde II van Dampierre, connétable (opperbevelhebber) van Champagne, en van Mathilde I van Bourbon. Terwijl zijn oudere broer Gwijde Archimbald heer van Bourbon werd, erfde Willem de heerlijkheid Dampierre en Saint-Dizier en het ambt van connétable van Champagne. Hij was van plan om te trouwen met Alice von Zypern, wat hem een aanspraak zou opgeleverd hebben op het graafschap Champagne, maar de paus verleende geen dispensatie voor de te nauwe familieband. Hij trouwde dan maar in 1223 met een andere nicht, Margaretha van Constantinopel (1202-1280), gravin van Vlaanderen en Henegouwen, die gescheiden was van Burchard van Avesnes (1172-1244). Het huwelijk werd kerkrechtelijk niet erkend en pas in 1230, na de geboorte van het derde kind, verkreeg het paar dispensatie en konden hun kinderen gelegitimeerd worden. Die kinderen waren:
Johanna (-1246), gehuwd met Hugo III van Rethel (-1243) en met Theobald II van Bar (-1291)
Willem III van Dampierre (1225-1251)
Gwijde III van Dampierre (1226-1305), graaf van Vlaanderen
Jan I van Dampierre (1230-1258)

De kinderen van Willem II golden als rechtmatige erfgenamen. Ook de kinderen uit het eerste huwelijk van zijn echtgenote maakten later aanspraak op haar erfenis, zodat een hevige opvolgingsstrijd losbrak. Willem overleed nog voordat zijn vrouw in 1244 de graafschappen Vlaanderen en Henegouwen in handen kreeg. Hij werd begraven in de Cisterciënzerabdij van Orchies en in 1257 overgebracht naar de Cistercijnzerabdij van Flines.

Behoudens de weinig waarschijnlijke maar toch altijd mogelijke coïncidentie van eenzelfde voornaam en eenzelfde overlijdensjaar, is hij het die in 1208 (hij was pas twaalf jaar) proost van Sint-Donaas en kanselier van Vlaanderen werd. Functie die hij uitoefende tot aan zijn dood. Hij was niet de enige die een ambt toebedeeld kreeg waarvoor hij noch de leeftijd noch de bagage had, maar zo ging het nu eenmaal wanneer een telg uit een aristocratische familie, vooral uit het regerende vorstenhuis, moest geplaatst worden.

Tijdens de ambtsperiode van Willem laaiden sommige ruzies hoog op. Zo gebeurde het in 1225 dat de bisschop van Doornik het interdict uitsprak over de kanunniken van Sint-Donaas en de deken zelfs in de ban van de kerk sloeg. Maar op het gezag van de abten van de Sint-Andriesabdij en de Eekhoutte-abdij, herriep de proost eigenmachtig deze sancties, buiten medeweten van de bisschop.

In juli 1231 moeten er klachten zijn geweest over de proost. Paus Gregorius IX belastte de proost en de deken van het kapittel van Saint-Omer en de proost van het kapittel van Ariën met de opdracht Willem aan te zetten tot ontslag of minstens een coadjutor te benoemen. De oorkonde vermeldde dat de paus dit deed op verzoek van personen uit de omgeving van de gravin van Vlaanderen (de schoonzus dus van Willem), omdat hij vanwege zijn ouderdom (hij was 34!) niet meer in staat was als proost en als kanselier te functioneren. Veel inspanningen hoefden er niet te worden geleverd, want een paar maanden later overleed Willem.
Hij trouwde, 26 of 27 jaar oud, in 1223 met de 20 of 21-jarige
3270917 Margaretha II van Vlaanderen, geboren op 02-06-1202 in ?. Zij is overleden op 10-02-1280 in Gent, 77 jaar oud. Zij is begraven in Abdij van Flines.
Notitie: Margaretha II van Vlaanderen, ook wel Margaretha van Constantinopel (ca. 2 juni 1202 - Gent, 10 februari 1280), was gravin van Vlaanderen van 1244 tot 1278 en als Margaretha I gravin van Henegouwen van 1244 tot 1280. Zij was de tweede dochter van graaf Boudewijn IX van het graafschap Vlaanderen en Henegouwen (VI), en Maria van Champagne. Haar vader werd in mei 1204 ook keizer van Constantinopel.

Na het overlijden van haar moeder (1204) en het verdwijnen van haar vader (april 1205) liet de Franse koning Filips Augustus haar met haar zuster Johanna in 1208 naar het hof in Parijs overbrengen om haar te onttrekken aan anti-Franse invloeden in Vlaanderen. Gedurende haar tijd in Parijs werd ze samen met haar zuster bekendgemaakt met de Cisterien orde, mogelijk mede door de invloed van Blanca van Castilië, de toekomstige Koningin-partner van Frankrijk. Bij haar terugkeer in 1212 werd Margaretha toevertrouwd aan de Henegouwse ridder Burchard van Avesnes, met wie zij in hetzelfde jaar op tienjarige leeftijd trouwde. Na een klacht van gravin Johanna veroordeelde paus Innocentius III het huwelijk (Vierde Lateraans Concilie, 1215), en dit op grond van het feit dat Burchard subdiaken was gewijd en dus tot de geestelijke stand behoorde. Maar de echtelieden scheidden voorlopig nog niet. Margaretha en Burchard kregen de volgende kinderen:
Boudewijn (ovl. 1219)
Jan van Avesnes
Boudewijn (1219-1295), gehuwd met Felicitas van Coucy, dochter van Thomas van Coucy-Vervins.

Pas in 1222 verliet Margareta haar echtgenoot en trouwde in het najaar van 1223 met Willem van Dampierre, een ridder uit de Champagnestreek en een zoon van Gwijde II van Dampierre en Mathilde I van Bourbon, bij wie zij volgende kinderen had:
Willem III van Dampierre
Gwijde III van Dampierre
Jan I van Dampierre
Johanna (ovl. ca. 1245), gehuwd met Hugo III van Rethel (twee dochters) en daarna met Theobald II van Bar (geen kinderen), begraven in de de abdij van Val-d’Ornain.
Maria (ovl. 21 december 1302), abdis van de abdij van Flines

Toen Margareta haar kinderloze zuster Johanna in 1244 opvolgde als gravin van Vlaanderen en Henegouwen, benoemde zij haar zoon Willem tot enige erfgenaam (1246). Daarop begon een strijd tussen de kinderen uit Margaretha’s beide huwelijken, de Avesnes en de Dampierres: de Vlaams-Henegouwse Successieoorlog. De Franse koning, in 1246 met de arbitrage belast, wees Vlaanderen toe aan haar zoon Gwijde van Dampierre en Henegouwen aan haar zoon Jan van Avesnes, feitelijk later haar kleinzoon Jan I van Avesnes. Niettemin bleef de vete tussen de beide huizen voortwoeden, zelfs tot in de volgende eeuw. Margaretha zelf stond heel de tijd aan de zijde van de "Vlaamse" Dampierres. De "Henegouwse" Avesnes verbonden zich door het huwelijk van Jan van Avesnes met Aleid van Holland met de Hollandse graven, die ongedaan wilden maken dat zij voor Zeeland leenhulde verschuldigd waren aan Vlaanderen. Zij betwistten ook het bezit door de Dampierres van Rijks-Vlaanderen.

De Franse koning maakte van deze scheidsrechterlijke uitspraak gebruik om zijn positie te versterken:
- hij brak de macht van Vlaanderen-Henegouwen- hij bezorgde Vlaanderen een vijand in de flank, aangezien de Avesnes zich niet bij de uitspraak neerlegden, dit op grond van het feit dat koning Lodewijk IX van Frankrijk (de Heilige) beslist had over gebieden waarover hij geen leenheer was (Rijks-Vlaanderen in tegenstelling tot Kroon-Vlaanderen).
Het conflict laaide weer op toen Willem II van Holland koning van Duitsland werd. De graaf van Holland (Willem) hield Zeeland in leen van Vlaanderen (Margaretha), terwijl de graaf van Vlaanderen Zeeland weer in leen had van de Duitse koning (Willem dus). Willem weigerde daarom leenhulde aan Margaretha te bewijzen. In 1152 verklaarde Willem dat Margaretha al haar lenen had verloren en gaf ze aan Jan. Margaretha verzamelde een groot leger, waar ook huurlingen uit heel Noord Frankrijk deel van uitmaakten. Terwijl Willem en Margaretha in Antwerpen onderhandelden, viel haar leger op 4 juli 1253 Walcheren aan. De plannen waren echter uitgelekt en de Hollanders vielen het Vlaamse leger al aan terwijl het zich op het strand ontscheepte, en brachten het een zware nederlaag toe (Slag bij Westkapelle).

In een laatste poging om de Avesnes te verslaan, gaf Margaretha het graafschap Henegouwen aan de Franse prins Karel van Anjou. Die werd in 1254 echter verslagen bij Valenciennes.

De oorlogen hadden Vlaanderen veel geld gekost. Margaretha was genoodzaakt veel macht aan de steden te geven, in ruil voor geld. Ze was wel in staat om Béthune (1263), Dendermonde (1263) en Namen (stad) (1264) te verwerven. Maar in 1275 moest ze een ongunstige vrede met Engeland sluiten in een oorlog over de handel in wol.

Op 29 december 1278 deed Margaretha in Vlaanderen troonsafstand ten gunste van haar zoon Gwijde van Dampierre. In Henegouwen bleef zij zelf aan de macht tot aan haar dood: ze werd aldaar opgevolgd door haar kleinzoon Jan II van Avesnes. Door het huwelijk van haar zoon Jan van Avesnes met Aleid van Holland werden Henegouwen, Holland en Zeeland in 1299 (in personele unie) verenigd.

Margaretha II van Vlaanderen overleed te Gent in 1280. Geheel volgens haar laatste wilsbeschikkingen werd haar lichaam bijgezet in de door haar gestichte Abdij van Flines.
Zij is weduwe van Burchard van Avesnes, met wie zij trouwde (1), 9 of 10 jaar oud, in 1212 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gwijde III van Dampierre, geboren omstreeks 1226 in ? (zie 1635458).
3270918 Hendrik V van Luxemburg, geboren in 1221 in ?. Hij is overleden op 24-12-1281 in Mainz, 59 of 60 jaar oud.
Notitie: Hendrik V (1221 - Mainz, 24 december 1281), bijgenaamd de Blonde, zoon van Walram III van Limburg en Ermesinde II van Luxemburg, was van 1247 tot 1281 graaf van Luxemburg. Hij was van 1256 tot 1263 tevens graaf van Namen. Hij huwde in 1240 met Margaretha, dochter van Hendrik II van Bar, en werd de vader van:
Hendrik VI (1252-1288)
Walram (-1288), stamvader van de tak Luxemburg-Ligny
Filippa (1252-1311), in 1270 gehuwd met Jan II van Avesnes (1247-1304), graaf van Henegouwen en van Holland,
Margaretha
Johanna (-1310), abdis van Clairefontaine
Isabella (1247-1298), in 1264 gehuwd met graaf Gwijde van Dampierre van Vlaanderen (1225-1304).

Bij zijn huwelijk kreeg hij van zijn schoonvader, de heerlijkheid Ligny. In 1263 verkocht hij Namen aan zijn schoonzoon Gwijde. Ook vergezelde hij de Franse koning Lodewijk IX bij diens kruistocht in 1270. Na zijn dood werd Hendrik V opgevolgd door zijn zoon Hendrik VI.
Hij trouwde, 18 of 19 jaar oud, in 1240 in ? met de 19 of 20-jarige
3270919 Margaretha van Bar, geboren in 1220 in ?. Zij is overleden in 1275 in ?, 54 of 55 jaar oud.
Notitie: Margaretha van Bar (1220-1275) was een dochter van Hendrik II van Bar en van Filippa van Dreux. Zij huwde in 1240 met de latere graaf Hendrik V van Luxemburg. Bij zijn huwelijk kreeg Hendrik de heerlijkheid Ligny van zijn schoonvader. Het paar kreeg volgende kinderen:
Hendrik VI
Walram (-1288), stamvader van de tak Luxemburg-Ligny
Filippa (1252-1311), in 1270 gehuwd met Jan II van Avesnes (1247-1304), graaf van Henegouwen en van Holland,
Margaretha
Johanna (-1310), abdis van Clairefontaine,
Isabella (1247-1298), in 1264 gehuwd met Gwijde van Dampierre, graaf van Vlaanderen (1225-1304).
Kind uit dit huwelijk:
I. Isabella van Luxemburg, geboren in 1247 in ? (zie 1635459).
3270920 Hendrik III van Engeland, geboren op 01-10-1207 in Winchester. Hij is overleden op 16-11-1272 in Westminster, 65 jaar oud. Hij is begraven in Westminster Abbey Londen.
Notitie: Hendrik III (Winchester, 1 oktober 1207 – Westminster, 16 november 1272) was koning van Engeland van 1216 tot 1272. Op 9-jarige leeftijd volgde hij zijn vader, Jan zonder Land, op. Zijn moeder was Isabella van Angoulême.

Hendrik werd tweemaal gekroond: op 28 oktober 1216 in de kathedraal van Gloucester en op 17 mei 1220 in de Westminster Abbey. Tot 1227 werd de regering van de jonge koning waargenomen door regenten, gekozen door de Engelse baronnen. Eerst was dat Willem de Maarschalk, graaf van Pembroke, later Peter des Roches de bisschop van Winchester. In 1219 werd de paus zijn voogd, met als gevolg dat hij de kerk een grote invloed in Engeland verleende.

Ook de regeringsperiode van deze Hendrik werd gekenmerkt door veel strijd. In 1216/1217 moest hij zijn gezag verdedigen tegen de latere Franse koning Lodewijk VIII. Hij omringde zich met buitenlandse adviseurs, die naar Engeland kwamen in verband met zijn huwelijk met Eleonora van Provence. Hij trouwde haar op 20 januari 1236. Zij kregen 9 kinderen. Onder hen:
Eduard I van Engeland (1239–1307)
Margaretha (1240–1275), huwde met koning Alexander III van Schotland
Beatrix (1242–1275), huwde met hertog Jan II van Bretagne
Edmund van Lancaster (1245–1296)
Catharina (1253–1257).

De invloeden van buitenaf en van de paus, naast zijn overtredingen van de Magna Carta, die zijn vader onder dwang van de baronnen had moeten tekenen, deden hem geen goed. Zijn buitenlands beleid kostte veel geld en leverde weinig op. Dit alles bij elkaar was aanleiding tot een conflict met de baronnen, die meer invloed wensten in het landsbestuur. De oppositie werd geleid door zijn zwager Simon van Montfort.

In 1258 werd Hendrik gedwongen de ‘Oxford Provisions’ te ondertekenen en moest hij veel van zijn macht inleveren. Hendrik wenste zich hier echter niet aan te houden, wat leidde tot een burgeroorlog. Hij werd verslagen in de Slag bij Lewes in 1264 en gevangengezet. Simon van Montfort riep het eerste Engelse Parlement bijeen.

Hendriks oudste zoon Eduard I wist in 1265 een wending aan de zaak te geven. In de Slag bij Evesham werd Montfort gedood, waarna de opstandelingen hard werden aangepakt. Vanaf dat moment nam Eduard in feite het roer over.

Hendrik stierf op 65-jarige leeftijd. Hij werd begraven in Westminster Abbey.
Hij trouwde, 28 jaar oud, op 20-01-1236 met de 13 of 14-jarige
3270921 Eleonora van Provence, geboren in 1222 in Aix-en-Provence. Zij is overleden op 24-06-1291 in Amesbury, 68 of 69 jaar oud.
Notitie: De heilige Eleonora van Provence (Aix-en-Provence, 1222 – Amesbury, 24 juni 1291) was een dochter van graaf Raymond Berengarius IV van Provence en Beatrix van Savoye. Op 20 januari 1236 huwde zij met de Engelse koning Hendrik III. Zij kregen samen negen kinderen, van wie er van vijf bewijs is:
Eduard I van Engeland (1239-1307)
Margaretha van Engeland (1240-1275), huwde met koning Alexander III van Schotland
Beatrix van Engeland (1242-1275), huwde met hertog Jan II van Bretagne
Edmund van Lancaster (1245-1296)
Catharina (1253-1257).

Wanneer haar man in 1264 gevangengenomen werd, voerde zij zelf zijn leger aan om hem te bevrijden, hetgeen in 1265 ook lukte. Na de dood van haar man, werd zij regentes van haar zoon Eduard I, die op kruistocht was. In 1276 trok zij zich terug in het klooster van Amesbury.

Haar feestdag is op 24 juni.
Kind uit dit huwelijk:
I. Eduard I van Engeland, geboren op 17-06-1239 in Palace of Westminster (zie 1635460).
3270922 Ferdinand III van Castilië, geboren in 1199 in ?. Hij is overleden op 30-05-1252 in Sevilla Spanje, 52 of 53 jaar oud.
Notitie: Ferdinand de Heilige (?, 1199 – Sevilla, 30 mei 1252), (Spaans: Fernando el Santo of San Fernando), was als Ferdinand II koning van Castilië (vanaf 1217) en als Ferdinand III koning van Castilië-León (vanaf 1230).

Zijn ouders waren koning Alfons IX van León en Berenguela van Castilië, dochter van Alfons VIII van Castilië.

Nadat de jeugdige koning Hendrik in 1217 zonder opvolger overleden was, kon Ferdinand, geholpen door zijn moeder, de regentes Berenguela, de vacante troon van Castilië bestijgen. De dood van zijn vader bezorgde hem in 1230 ook de heerschappij over het koninkrijk León, dat hij spoedig daarna met Castilië tot een ondeelbaar koninkrijk verenigde. Op binnenlands vlak ontnam hij vele voorrechten aan de adel en verbeterde hij de rechtspraak door codificatie (Codex de las Partidas).

Ook op buitenlands vlak speelde Ferdinand III een rol van betekenis. Tussen 1229 en 1232 veroverde hij de Balearen. Hij veroverde op de Moren achtereenvolgens Córdoba (1236), het koninkrijk Murcia (1242), daarna ook de steden Mula, Lorca en Cartagena (1244), en ten slotte ook Sevilla (1248), Xerez (1250) en Cádiz (1251). Door zijn twee huwelijken (1° met Beatrix van Hohenstaufen, dochter van de Duitse koning Filips van Zwaben (1198-1208), daarna 2° met Johanna van Dammartin, een achterkleindochter van Lodewijk VII van Frankrijk) wist hij zich met de twee belangrijke staten te verbinden.

Door zijn vele schenkingen aan de Kerk en zijn verwoede strijd voor het christendom heeft hij zich de bijnaam van "de Heilige" toegeëigend. De kathedraal van Burgos behoort zeker tot zijn beroemdste initiatieven. Hij verenigde de universiteiten van Palencia en die van Salamanca. Ferdinand III werd in 1671 heilig verklaard. Zijn feestdag is op 30 mei.

Ferdinand IV van Napels eerde de heilige in 1800 met het stichten van de Orde van de Heilige Ferdinand en de Verdienste. Hij is de schutspatroon van de Spaanse Maria-Luisa-Orde en de Militaire Orde van de Heilige Ferdinand, de hoogste Spaanse onderscheiding voor dapperheid.
Hij is weduwnaar van Beatrix van Hohenstaufen (1205-1235), met wie hij trouwde (1), 19 of 20 jaar oud, in 1219 in ?.
Hij trouwde (2), 37 of 38 jaar oud, in 1237 in ? met de 16 of 17-jarige
3270923 Johanna van Dammartin, geboren in 1220 in ?. Zij is overleden op 16-03-1279 in Abbeville, 58 of 59 jaar oud.
Notitie: Johanna van Dammartin (?, 1220 - Abbeville, 16 maart 1279) was de oudste dochter van Simon van Dammartin en van Maria van Ponthieu.

Zij volgde in 1237 haar vader op als gravin van Aumale en in 1251 haar moeder als gravin van Ponthieu.

Johanna huwde:
in 1237 met Ferdinand III van Castilië (1199-1252), kinderen: Ferdinand (1238-1264)Eleonora (1241-1290), gehuwd met Eduard I van EngelandLuis (1243-1275)in 1254 met Jan van Nesle (-1292),
Kind uit dit huwelijk:
I. Eleonora van Castilië, geboren in 1241 in Castilië Spanje (zie 1635461).
3270924 Filips III van Frankrijk, geboren op 03-04-1245 in Poissy. Hij is overleden op 05-10-1285 in Perpignan, 40 jaar oud.
Notitie: Filips III de Stoute (Frans: Philippe le Hardi) (Poissy, 3 april 1245 - Perpignan, 5 oktober 1285) was koning van Frankrijk van 1270 tot 1285. Hij was een lid van het Huis Capet. Filips III was geboren in Poissy, als zoon van Lodewijk IX van Frankrijk en Margaretha van Provence.


Filips III trouwde op 28 mei 1262 te Clermont met Isabella van Aragón, de dochter van Jacobus I van Aragón. Het koppel kreeg de volgende kinderen:
1.Lodewijk - (1266 - mei 1276)
2.Filips - (1268 - 29 november 1314)
3.Karel van Valois - (12 maart 1270 - 16 december 1325), stamvader van de latere koningen van Frankrijk uit het Huis Valois

Na de dood van Isabella hertrouwde Filips III op 21 augustus 1274 te Vincennes met Maria van Brabant (1254-1321), dochter van Hendrik III van Brabant. Het koppel kreeg de volgende kinderen:
1.Lodewijk van Évreux- (mei 1276 - 19 mei 1319), stamvader van de koningen van Navarra van 1328 tot 1441
2.Blanche - (1278 - 19 maart 1305), gehuwd met hertog Rudolf III van Oostenrijk, later ook koning van Bohemen
3.Margaretha - (1282 - 14 februari 1317), gehuwd met koning Eduard I van Engeland.

Op 25-jarige leeftijd besteeg hij de troon. Hij was echter besluiteloos en volgde de beslissingen van anderen. Eerst van Pierre de la Broce en later van Karel van Anjou.

In 1285, het laatste jaar van zijn koningschap, trachtte Filips zonder succes het koninkrijk Aragón te annexeren. In de nasleep van deze strijd stierf Filips III op 5 oktober bij Perpignan in Roussillon, het hedendaagse departement Pyrénées-Orientales. Hij is samen met zijn eerste vrouw Isabella begraven in de Saint-Denis-basiliek. Filips IV van Frankrijk, de zoon van Filips III, volgde hem op als koning van Frankrijk.
Hij trouwde (2), 29 jaar oud, op 21-08-1274 in ? met Maria van Brabant (1254-1321), 20 jaar oud.
Hij trouwde (1), 17 jaar oud, op 28-05-1262 in Clermont met de 14 of 15-jarige
3270925 Isabella van Aragón, geboren in 1247 in ?. Zij is overleden op 28-01-1271 in Cosenza, 23 of 24 jaar oud.
Notitie: Isabella van Aragón (?, 1247 - Cosenza, 28 januari 1271) was een dochter van Jacobus I van Aragón en van Jolanda van Hongarije. Zij huwde in 1262 de latere koning Filips III van Frankrijk en werd de moeder van:
1.Lodewijk - (1266 - mei 1276)
2.Filips - (1268 - 29 november 1314)
3.Karel van Valois - (12 maart 1270 - 16 december 1325), stamvader van de latere koningen van Frankrijk uit het huis Valois

Op terugtocht van de Achtste Kruistocht waar zij haar echtgenoot vergezelde, stierf zij na een ongelukkige val van haar paard.
Kind uit dit huwelijk:
I. Filips IV van Frankrijk, geboren in 1268 in Fontainebleau (zie 1635462).
3270926 Hendrik I van Navarra, geboren in 1240 in ?. Hij is overleden op 22-07-1274 in Pamplona, 33 of 34 jaar oud.
Notitie: Hendrik III van Champagne (?, 1240 - Pamplona, 22 juli 1274), bijg. de Vette, was een zoon van Theobald IV van Champagne en zijn derde echtgenote Margaretha van Bourbon-Dampierre.

Na de dood van zijn broer Theobald in 1270, werd hij graaf van Champagne en als Hendrik I koning van Navarra. Hij zou gestorven zijn aan de gevolgen van zijn vraatzucht.

Hendrik was in 1269 gehuwd met Blanca van Artesië, dochter van graaf Robert I van Artesië en werd vader van:
Theobald (-1273), jong gestorven
Johanna I, zijn opvolgster en echtgenote van Filips IV van Frankrijk
Hij trouwde, 28 of 29 jaar oud, in 1269 in ? met de 20 of 21-jarige
3270927 Blanche van Artesië, geboren in 1248 in ?. Zij is overleden op 02-05-1302 in Parijs, 53 of 54 jaar oud.
Notitie: Blanche van Artesië, ook bekend als "Blanche van Navarra", (?, 1248 - Parijs, 2 mei 1302) was de dochter van Robert I, graaf van Artesië en derde zoon van Lodewijk VIII van Frankrijk.

Ze was regentes van Navarra van 1274 tot 1284 voor haar dochter Johanna I.

Door haar eerste huwelijk in 1269 werd ze echtgenote van Hendrik I van Navarra maar hij overleed echter al in 1274. Door haar tweede huwelijk in 1276 met Edmund Crouchback, 1e graaf van Lancaster, tweede zoon van Hendrik III van Engeland en Eleonora van Provence, werd ze gravin van Lancaster.

Uit haar eerste huwelijk had ze een dochter:
Johanna I van Navarra

Uit haar tweede huwelijk had ze de volgende kinderen:
Thomas Plantagenet, 2e graaf van Lancaster.
Hendrik Plantagenet, 3e graaf van Lancaster.
John Plantagenet, Heer van Beaufort.
Maria Plantagenet (1284-1289).

Van 1274 tot 1284 regeerde ze ook over de graafschappen Brie, Champagne, Troyes en Meaux voor haar dochter Johanna.
Zij trouwde (2), 27 of 28 jaar oud, in 1276 in ? met Edmond Crouchback (1245-1296), 30 of 31 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Johanna I van Navarra, geboren op 14-01-1273 in ? (zie 1635463).
3270928 Hendrik III van Brabant, geboren omstreeks 1231 in ?. Hij is overleden op 28-02-1261 in Leuven, ongeveer 30 jaar oud.
Notitie: Hendrik III (ca. 1231 – Leuven, 28 februari 1261), hertog van Brabant van 1248 tot zijn dood, was de zoon van Hendrik II.

Hendrik trouwde in 1251 met Aleidis van Bourgondië, dochter van Hugo IV van Bourgondië. Hendrik steunde de kandidatuur voor het Duitse koningschap van Alfons X van Castilië, door wie hij in 1257 werd aangesteld tot handhaver van de vrede in de westelijke rijksgebieden.

De beroemde dichter-minnezanger Adenet le Roi verbleef aan zijn hof, terwijl er ook van zijn eigen hand enkele hoofse gedichten (in het Frans) bewaard zijn gebleven. Twee dagen voor zijn dood verleende hij, naar het voorbeeld van zijn vader, aan zijn onderdanen een privilege, eveneens met de bedoeling de Brabanders welwillend te stemmen voor zijn minderjarige opvolgers. In de Leuvense Predikherenkerk bevinden zich restanten van de grafzerken van Hendrik en Aleidis.

Hendrik was vader van:
Hendrik IV (1251-1272)
Jan I (1253-1294)
Godfried van Brabant (-1302), heer van Aarschot,
Maria (1254-1321), gehuwd met Filips III van Frankrijk.

Hij had ook met Joanna van der Balc(h)t een (bastaard?)zoon:
Gilles van Brecht, Kapitein van T(h)iel.[1]
Hij trouwde, ongeveer 20 jaar oud, in 1251 in ? met de 17 of 18-jarige
3270929 Aleidis van Bourgondië, geboren in 1233 in ?. Zij is overleden op 23-10-1273 in ?, 39 of 40 jaar oud.
Notitie: Aleidis van Bourgondië (1233 - 23 oktober 1273) was een dochter van Hugo IV van Bourgondië en diens eerste echtgenote Yolande van Dreux. In 1251 trouwde zij met hertog Hendrik III van Brabant en schonk het leven aan:
Hendrik IV (1251-1272)
Jan I (1253-1294)
Godfried van Brabant (-1302), heer van Aarschot, gesneuveld in de Guldensporenslag
Maria (1254-1321), gehuwd met Filips III van Frankrijk.

Na het overlijden van haar gemaal in 1261, werd hij opgevolgd door zijn zwakbegaafde zoon Hendrik IV. Aleidis was voogd over haar kinderen en oefende het regentschap uit, tot haar tweede zoon Jan in 1267 hertog werd. Ze deed dit ondanks de tegenstand van Hendrik van Leuven, heer van Gaasbeek en Herstal. De avonturenroman op rijm Sone de Nansay zou op haar verzoek zijn geschreven ter lering van Jan.

De hertogin-weduwe stichtte de St.-Annapriorij in de vallei van de Woluwebeek (1262) op een plaats die nog steeds gekend is als Hertoginnedal. In dit klooster verbleef de eerste religieuze vrouwengemeenschap van de Nederlanden die de regels van de heilige Dominicus Guzman volgde. Ook de Predikherenkerk van Leuven genoot haar patronage.

Beroemd zijn haar vragen aan Thomas van Aquino over enkele beschikkingen uit het testament van de overleden hertog. Hendrik had de uitdrijving bevolen van de joden en cahorsijnen, tenzij ze handel wilden drijven sine prestatione et usura ("zonder rente of woeker"). Aleidis wijfelde hoe ze aan deze wens gevolg kon geven zonder zich in een lastig parket te brengen. Ze besloot om de grote dominicaanse intellectueel te raadplegen. Aquino antwoordde haar met het werk De regimine judaeorum. Daarin adviseerde hij hare Excellentia om de joden met mate te belasten en om ze te verplichten tot het dragen van herkenningstekenen.

Aleidis stierf op 40-jarige leeftijd. Haar hart kreeg een rustplaats in de Sint-Annapriorij, maar voor het overige werd ze begraven in de Leuvense Predikherenkerk. Haar gebeeldhouwde hoofd, afkomstig van de ontmantelde graftombe, wordt bewaard in het Museum M.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jan I van Brabant, geboren in 1253 in Leuven (zie 1635464).
3270930 Gwijde III van Dampierre, geboren omstreeks 1226 in ?. Hij is overleden op 07-03-1305 in Compiégne ( Frankrijk ), ongeveer 79 jaar oud. Hij is begraven in Abdij van Flines.
Notitie: Gwijde van Dampierre (?, ca. 1226 - Compiègne, 7 maart 1305) was graaf van Vlaanderen van 1278 tot 1305 en markgraaf van Namen van 1263 tot 1298.

Gwijde was de tweede zoon van Willem II van Dampierre en Margaretha van Constantinopel. Na de dood van zijn oudere broer Willem III van Dampierre, die werd vertrapt door paarden tijdens een toernooi in 1251 in Trazegnies, werd hij de erfopvolger van het graafschap Vlaanderen. In het huis Dampierre is hij in het Frans beter bekend als Guido (III) de Dampierre. Door zijn huwelijk met Mathilde van Béthune (ook Machteld van Béthune en Dendermonde genoemd) in 1246 had hij reeds de heerlijkheden Béthune en Dendermonde verworven.

Kinderen.
Robrecht III van Béthune (1249 - 17 september 1322)
Willem van Dendermonde, ook Willem Crèvecoeur genoemd (1248 of 1249-1311)
Jan van Vlaanderen (omstreeks 1250 - 14 oktober 1291), bisschop van Metz van 1280 tot 1282, prins-bisschop van Luik van 1282 tot 1291
Margaretha van Dampierre (omstreeks 1251 - 3 juli 1283), huwde in augustus 1273 met hertog Jan I van Brabant.
Boudewijn (rond 1252-1296)
Maria van Dampierre (omstreeks 1253-1297), huwde met Willem V van Gulik in 1266. Na zijn dood, op 17 maart 1278 huwde ze in 1281 met Simon van Château-Villain. Twee zoons uit haar huwelijk met Willem hadden dezelfde voornaam als hun vader en sneuvelden in de strijd tussen Vlaanderen en Frankrijk: Willem van Gulik de Oudere in de Slag bij Bulskamp (1297); Willem van Gulik de Jongere in de Slag bij Pevelenberg (1304).
Beatrix van Vlaanderen, (omstreeks 1253 - 23 maart 1296), huwde met Floris V van Holland in het jaar 1269.
Filips van Chieti (omstreeks 1257 - november 1308), huwde in 1284 met Mathilde van Courtenay, gravin van Chieti. Na haar dood in 1301 huwde hij met Filippa van Milly

Na de dood van zijn vrouw Mathilde (1263) hertrouwde hij in 1265 met Isabella van Luxemburg en verwierf hierdoor het graafschap Namen. Isabella schonk hem elf kinderen, onder meer:
Filippa van Vlaanderen (?-1306), die met de Engelse troonopvolger Eduard II zou huwen maar samen met haar vader door koning Filips IV van Frankrijk werd gevangengenomen en hoogstwaarschijnlijk in gevangenschap stierf.
Jan I van Namen (1267-1330)
Isabella van Dampierre (1275-1333), in 1307 gehuwd met heer Jan I van Fiennes
Beatrix van Dampierre (1272-1307), gehuwd met Hugo II van Châtillon, graaf van Blois-Dunois
Johanna (-1296), non
Margaretha van Dampierre (1272-1331), die in 1282 huwde met Alexander (1263-1283), erfprins van Schotland en in 1286 met Reinoud I van Gelre (1255-1326)
Gwijde van Namen (1272-1311), heer van Ronse
Hendrik van Lodi (1270-1337), die in 1309 huwde met Margaretha, dochter van graaf Diederik VIII van Kleef.

Vlaams-Henegouwse Successieoorlog.
In de Vlaams-Henegouwse Successieoorlog met zijn halfbroers Jan en Boudewijn van Avesnes leed hij een nederlaag bij de Slag bij Westkapelle op Walcheren (1253). Daarbij liep hij verwondingen aan beide benen op en hinkte hij de rest van zijn leven. Als gevolg van dit verlies werd bij de Vrede van Brussel het graafschap Zeeland toegeëigend door de graven van Holland, hoewel Gwijde van Dampierre dit zou blijven aanvechten.

Kruistochten.
Hij nam in 1270, aan de zijde van de Franse koning Lodewijk IX, deel aan de Achtste Kruistocht naar Tunis. Gwijde van Namen, een zoon uit zijn tweede huwelijk, zou een belangrijke rol spelen in de Guldensporenslag.

Gwijde als graaf.
Op 29 december 1278 deed zijn moeder Margaretha van Constantinopel in zijn voordeel afstand van het graafschap Vlaanderen, waarvan hij tot dan mederegent was. Gwijde was toen al 53 jaar oud.
Het grafelijk bestuur stond niet hoog aangeschreven bij de bevolking. Dat was te wijten aan de langdurige afwezigheid van Ferrand van Portugal, die jarenlang in Frankrijk in gevangenschap verbleef, het onzekere bestuur van zijn echtgenote Johanna van Constantinopel en de jarenlange vete tussen het huis Dampierre en het huis van Avesnes. De Vlaamse steden (Gent, Ieper, Kortrijk) werden welvarend dankzij de lakenindustrie. De graven moesten om hun hofhouding te bekostigen financieel steeds meer op hen een beroep doen ten koste van grafelijke macht.
Bij de troonsbestijging van koning Filips IV de Schone in 1285, begonnen de moeilijkheden tussen Vlaanderen en Frankrijk. Gwijde van Dampierre zocht steun bij de Engelse koning Eduard I, zegde zijn feodale trouw aan de Franse koning op en sloot een militair verbond met Engeland (1297). De openlijke strijd tussen graaf Gwijde en koning Filips IV nam hierdoor een aanvang. Gwijde’s dochter Filippina (zie hierboven) werd door de Franse koning gevangengezet. Vlaanderen werd door de Franse koning bezet (januari ? mei 1300). Gwijde gaf zich met zijn oudste twee zonen, Robrecht III van Béthune en Willem van Crèvecoeur, gevangen. Deze gebeurtenissen waren mede oorzaak van de Brugse metten en de Guldensporenslag in 1302.

Gwijde van Dampierre overleed in gevangenschap te Compiègne. Hoewel hij liever naast zijn tweede echtgenote Isabella van Luxemburg in de Abdij van Beaulieu was begraven, werd hij door zijn kinderen begraven in de Abdij van Flines. Hij werd in Vlaanderen opgevolgd door zijn zoon Robrecht III van Béthune.
Hij trouwde (2), ongeveer 39 jaar oud, in 1265 in ? met Isabella van Luxemburg (1247-1298), 17 of 18 jaar oud.
Hij trouwde (1), ongeveer 20 jaar oud, in 1246 in ? met
3270931 Mathilde van Béthune, geboren in ?. Zij is overleden op 08-11-1263 in ?.
Notitie: Mathilde van Béthune (-8 november 1263) was de dochter en erfgename van Robert VII van Béthune, heer van Béthune, van Dendermonde, van Richebourg en van Waasten, en van Elisabeth van Morialmez. Zij werd in 1246 de eerste echtgenote van Gwijde van Dampierre, graaf van Vlaanderen, en had volgende kinderen:

Kinderen.
1. Robrecht III van Vlaanderen (1247- 17 september 1322)
2. Willem van Dendermonde, ook Willem Crèvecoeur genoemd (1248 of 1249-1311)
3. Jan van Vlaanderen (omstreeks 1250-14 oktober 1291), bisschop van Metz van 1280 tot 1282, prins-bisschop van Luik van 1282 tot 1291
4. Margaretha van Dampierre (omstreeks 1251-3 juli 1283), huwde in augustus 1273 met hertog Jan I van Brabant.
5. Boudewijn (rond 1252-1296)
6. Maria van Dampierre (omstreeks 1253-1297), huwde met Willem V van Gulik, in 1266. Na zijn dood, op 17 maart 1278 huwde ze in 1281 met Simon van Château-Villain. Twee zoons uit haar huwelijk met Willem hadden dezelfde voornaam als hun vader en zouden hun leven geven in de strijd tussen Vlaanderen en Frankrijk. Willem van Gulik de Oudere stierf in de Slag bij Bulskamp (1297), zijn jongere broer Willem van Gulik de Jongere, sneuvelde in 1304 in de Slag bij Pevelenberg.
7. Beatrix van Vlaanderen, (omstreeks 1253-23 maart 1296), huwde met Floris V van Holland in het jaar 1269.
8. Filips van Chieti (omstreeks 1257-november 1308), huwde in 1284 met Mathilde van Courtenay, gravin van Chieti. Na haar dood in 1301 huwde hij met Filippa van Milly.

Ze werd evenals haar man in de Abdij van Flines begraven.
Kind uit dit huwelijk:
I. Margaretha van Dampierre, geboren in 1251 in ? (zie 1635465).
3270932 Hendrik III van Engeland, geboren op 01-10-1207 in Winchester. Hij is overleden op 16-11-1272 in Westminster, 65 jaar oud.
Notitie: Hendrik III (Winchester, 1 oktober 1207 – Westminster, 16 november 1272) was koning van Engeland van 1216 tot 1272. Op 9-jarige leeftijd volgde hij zijn vader, Jan zonder Land, op. Zijn moeder was Isabella van Angoulême.

Hendrik werd tweemaal gekroond: op 28 oktober 1216 in de kathedraal van Gloucester en op 17 mei 1220 in de Westminster Abbey. Tot 1227 werd de regering van de jonge koning waargenomen door regenten, gekozen door de Engelse baronnen. Eerst was dat Willem de Maarschalk, graaf van Pembroke, later Peter des Roches de bisschop van Winchester. In 1219 werd de paus zijn voogd, met als gevolg dat hij de kerk een grote invloed in Engeland verleende.

Ook de regeringsperiode van deze Hendrik werd gekenmerkt door veel strijd. In 1216/1217 moest hij zijn gezag verdedigen tegen de latere Franse koning Lodewijk VIII. Hij omringde zich met buitenlandse adviseurs, die naar Engeland kwamen in verband met zijn huwelijk met Eleonora van Provence. Hij trouwde haar op 20 januari 1236. Zij kregen 9 kinderen. Onder hen:
Eduard I van Engeland (1239–1307)
Margaretha (1240–1275), huwde met koning Alexander III van Schotland
Beatrix (1242–1275), huwde met hertog Jan II van Bretagne
Edmund van Lancaster (1245–1296)
Catharina (1253–1257).

De invloeden van buitenaf en van de paus, naast zijn overtredingen van de Magna Carta, die zijn vader onder dwang van de baronnen had moeten tekenen, deden hem geen goed. Zijn buitenlands beleid kostte veel geld en leverde weinig op. Dit alles bij elkaar was aanleiding tot een conflict met de baronnen, die meer invloed wensten in het landsbestuur. De oppositie werd geleid door zijn zwager Simon van Montfort.

In 1258 werd Hendrik gedwongen de ‘Oxford Provisions’ te ondertekenen en moest hij veel van zijn macht inleveren. Hendrik wenste zich hier echter niet aan te houden, wat leidde tot een burgeroorlog. Hij werd verslagen in de Slag bij Lewes in 1264 en gevangengezet. Simon van Montfort riep het eerste Engelse Parlement bijeen.

Hendriks oudste zoon Eduard I wist in 1265 een wending aan de zaak te geven. In de Slag bij Evesham werd Montfort gedood, waarna de opstandelingen hard werden aangepakt. Vanaf dat moment nam Eduard in feite het roer over.

Hendrik stierf op 65-jarige leeftijd. Hij werd begraven in Westminster Abbey.
Hij trouwde, 28 jaar oud, op 20-01-1236 in ? met de 13 of 14-jarige
3270933 Eleonora van Provence, geboren in 1222 in Aix-en-Provence. Zij is overleden op 24-06-1291 in Amesbury, 68 of 69 jaar oud.
Notitie: De heilige Eleonora van Provence (Aix-en-Provence, 1222 – Amesbury, 24 juni 1291) was een dochter van graaf Raymond Berengarius IV van Provence en Beatrix van Savoye. Op 20 januari 1236 huwde zij met de Engelse koning Hendrik III. Zij kregen samen negen kinderen, van wie er van vijf bewijs is:
Eduard I van Engeland (1239-1307)
Margaretha van Engeland (1240-1275), huwde met koning Alexander III van Schotland
Beatrix van Engeland (1242-1275), huwde met hertog Jan II van Bretagne
Edmund van Lancaster (1245-1296)
Catharina (1253-1257).

Wanneer haar man in 1264 gevangengenomen werd, voerde zij zelf zijn leger aan om hem te bevrijden, hetgeen in 1265 ook lukte. Na de dood van haar man, werd zij regentes van haar zoon Eduard I, die op kruistocht was. In 1276 trok zij zich terug in het klooster van Amesbury.

Haar feestdag is op 24 juni.
Kind uit dit huwelijk:
I. Eduard I van Engeland, geboren op 17-06-1239 in Palace of Westminster (zie 1635466).
3270934 Ferdinand III van Castilië, geboren in 1199 in ?. Hij is overleden op 30-05-1252 in Sevilla Spanje, 52 of 53 jaar oud.
Notitie: Ferdinand de Heilige (?, 1199 – Sevilla, 30 mei 1252), (Spaans: Fernando el Santo of San Fernando), was als Ferdinand II koning van Castilië (vanaf 1217) en als Ferdinand III koning van Castilië-León (vanaf 1230).

Zijn ouders waren koning Alfons IX van León en Berenguela van Castilië, dochter van Alfons VIII van Castilië.

Nadat de jeugdige koning Hendrik in 1217 zonder opvolger overleden was, kon Ferdinand, geholpen door zijn moeder, de regentes Berenguela, de vacante troon van Castilië bestijgen. De dood van zijn vader bezorgde hem in 1230 ook de heerschappij over het koninkrijk León, dat hij spoedig daarna met Castilië tot een ondeelbaar koninkrijk verenigde. Op binnenlands vlak ontnam hij vele voorrechten aan de adel en verbeterde hij de rechtspraak door codificatie (Codex de las Partidas).

Ook op buitenlands vlak speelde Ferdinand III een rol van betekenis. Tussen 1229 en 1232 veroverde hij de Balearen. Hij veroverde op de Moren achtereenvolgens Córdoba (1236), het koninkrijk Murcia (1242), daarna ook de steden Mula, Lorca en Cartagena (1244), en ten slotte ook Sevilla (1248), Xerez (1250) en Cádiz (1251). Door zijn twee huwelijken (1° met Beatrix van Hohenstaufen, dochter van de Duitse koning Filips van Zwaben (1198-1208), daarna 2° met Johanna van Dammartin, een achterkleindochter van Lodewijk VII van Frankrijk) wist hij zich met de twee belangrijke staten te verbinden.

Door zijn vele schenkingen aan de Kerk en zijn verwoede strijd voor het christendom heeft hij zich de bijnaam van "de Heilige" toegeëigend. De kathedraal van Burgos behoort zeker tot zijn beroemdste initiatieven. Hij verenigde de universiteiten van Palencia en die van Salamanca. Ferdinand III werd in 1671 heilig verklaard. Zijn feestdag is op 30 mei.

Ferdinand IV van Napels eerde de heilige in 1800 met het stichten van de Orde van de Heilige Ferdinand en de Verdienste. Hij is de schutspatroon van de Spaanse Maria-Luisa-Orde en de Militaire Orde van de Heilige Ferdinand, de hoogste Spaanse onderscheiding voor dapperheid.
Hij is weduwnaar van Beatrix van Hohenstaufen (1205-1235), met wie hij trouwde (1), 19 of 20 jaar oud, in 1219 in ?.
Hij trouwde (2), 37 of 38 jaar oud, in 1237 in ? met de 16 of 17-jarige
3270935 Johanna van Dammartin, geboren in 1220 in ?. Zij is overleden op 16-03-1279 in Abbeville, 58 of 59 jaar oud.
Notitie: Johanna van Dammartin (?, 1220 - Abbeville, 16 maart 1279) was de oudste dochter van Simon van Dammartin en van Maria van Ponthieu.

Zij volgde in 1237 haar vader op als gravin van Aumale en in 1251 haar moeder als gravin van Ponthieu.

Johanna huwde:
in 1237 met Ferdinand III van Castilië (1199-1252), kinderen:

Ferdinand (1238-1264)
Eleonora (1241-1290), gehuwd met Eduard I van Engelandin 1254 met Jan van Nesle (-1292),
Kind uit dit huwelijk:
I. Eleonora van Castilië, geboren in 1241 in Castilië Spanje (zie 1635467).
3270936 Lodewijk IX van Frankrijk, geboren op 25-04-1214 in Poissy. Hij is overleden op 25-08-1270 in Tunis, 56 jaar oud.
Notitie: Lodewijk IX (Poissy, 25 april 1214 – nabij Tunis, 25 augustus 1270), genaamd de Heilige (Frans: Saint-Louis), uit het Huis Capet, was koning van Frankrijk van 1226 tot zijn dood. In 1297 werd hij door paus Bonifatius VIII heilig verklaard.

Hij was de tweede zoon van Lodewijk VIII en Blanca van Castilië. Nadat zijn vader op 12 november 1226 overleden was, werd hij reeds op 29 november, op 12-jarige leeftijd, tot koning gekroond in de kathedraal van Reims, die op dat ogenblik nog in de steigers stond. Hij stond aanvankelijk onder voogdijschap van zijn moeder die erg beducht was voor een opstand van de feodale heren.
Op 11 april 1229 stond graaf Raymond VII van Toulouse hem krachtens het Verdrag van Meaux de Languedoc af (het gebied van Agen, alsmede de Quercy en de Rouergue), waardoor voor Frankrijk een belangrijke opening naar de Middellandse Zee ontstond. Lodewijk IX trad in 1234 in het huwelijk met Margaretha van Provence, de oudste dochter van graaf Raymond Berengar V van Provence. In 1241 bestreed hij met succes een feodale revolte in de Poitou, die vanuit Engeland gesteund werd door koning Hendrik III. In 1242 verordende hij de openbare verbranding van de Talmoed, die bij karrenvrachten tegelijk in vlammen opging. Slechts weinige handschriften ontsnapten aan de vernietiging.

De uitzonderlijke vroomheid van Lodewijk IX, die zijn politiek realisme soms in de weg stond, uitte zich onder meer in zijn deelname aan de rampzalige Zevende Kruistocht (1248–1250), waarin hij bij Damiate gevangen werd genomen. Wat er in de Franse schatkist nog overbleef, werd toen besteed aan de betaling van zijn losgeld. Het was niet in het Franse staatsbelang dat hij na zijn vrijlating nog vier jaar in het oosten bleef. Hij keerde niet naar Parijs terug vóór de fatale hartkwaal van zijn moeder, de regentes Blanca van Castilië.

Niettemin wist Lodewijk het interne evenwicht van zijn koninkrijk te verzekeren, onder meer door de hervorming van de rechtspraak en het muntwezen. Hij stelde een nieuw soort koninklijke ambtenaren aan, zogenaamde enquêteurs, die de al bestaande baljuws moesten controleren. Het beeld van de "Heilige" koning Lodewijk, rechtsprekend onder een eik in het bos van Vincennes, is tot de collectieve verbeelding gaan behoren. Hij stichtte hospitalen, liefdadigheidsinstellingen en bevorderde kunsten en wetenschappen, voor zover die ten dienste van de religie stonden. Hij liet de Parijse universiteit uitgroeien tot één der intellectuele centra van de christenheid en het was ook onder zijn regering dat de Gotiek in Frankrijk tot volle bloei kwam. In 1239 verwierf hij uit handen van de Byzantijnse keizer de zogenaamde doornenkroon en daarna, in 1241, nog andere relikwieën, waaronder een zogenaamd fragment van het kruis van Christus. Voor deze voor het middeleeuwse katholieke christendom waardevolle relieken liet hij in Parijs de beroemde Sainte-Chapelle bouwen.
De territoriale expansie tijdens zijn regering was beperkt en werd slechts afgerond met de aankoop van de territoria Blois, Chartres en Mâcon. Lodewijk IX trad verder af en toe op als scheidsrechter in de internationale Europese politiek, onder meer in de opvolgingsstrijd tussen de Huizen van Avesnes en Dampierre in Vlaanderen en Henegouwen (tussen 1246 en 1256) en in het conflict (1264) tussen de koning Hendrik III van Engeland en diens vazallen.

Tijdens zijn regeerperiode hield Lodewijk zich actief bezig met het bekeren van de Mongolen, naar wie hij meermaals een missie zond, die echter altijd onverrichter zake terugkeerde. Dit leverde wel veel informatie op over deze periode van het Mongoolse Rijk. André de Longjumeau (1248-1250) en Willem van Rubroeck (1254) werden er op uit gezonden omdat men dacht dat de khagan Möngke nog slechts enige overreding nodig had om christen te worden, waarna de weg vrij zou zijn voor priester-koning Johannes (die echter alleen in legenden bestond). De Mongolen zouden dan welkome bondgenoten van de kruisvaarders kunnen worden. Weinige jaren later vielen de Mongolen inderdaad het Midden-Oosten binnen, niet als bondgenoten van wie dan ook, maar als veroveraars, waarbij Bagdad in 1258 veroverd en vreselijk geplunderd werd. Pas in 1260 werden zij door de Mamelukken in Egypte teruggeslagen in de Slag bij Ain Jalut, die daarbij zelfs geassisteerd werden door de kruisvaarders.

In de overtuiging dat de islamitische heerser van Tunis zich tot het christendom zou bekeren bij de aanblik van een leger kruisvaarders dat aan land ging, lanceerde Lodewijk IX de Achtste Kruistocht, die hem echter fataal zou worden. Een maand na zijn landing overleed hij op 56-jarige leeftijd vóór de wallen van Tunis aan de pest (of was het tyfus?). Na zijn dood werd hij overgebracht naar Lyon en bijgezet in de kathedraal aldaar. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Filips III van Frankrijk, bijgenaamd de Stoute.

Zijn kinderen waren:
Blanche (1240-1243)
Isabella (1242-1271), in 1258 gehuwd met Theobald IV van Champagne, koning van Navarra
Lodewijk (1244-1260)
Filips (1245-1285), die zijn vader opvolgde als Filips III van Frankrijk
Jan (1248-1248)
Jan Tristan (1250-1270), graaf van Valois en van Nevers, in 1266 gehuwd met Yolande van Bourgondië († 1280)
Peter (1251-1284), graaf van Alençon en van Perche, in 1272 gehuwd met Johanna van Châtillon (1254-1291)
Blanche (1252-1310), in 1269 gehuwd met Ferdinand de la Cerda (1255-1275), infant van Castilië
Margaretha (1254-1271), in 1269 gehuwd met Jan I van Brabant (1253-1294)
Robert van Clermont (1256-1317)
Agnes (1260-1327), in 1279 gehuwd met Robert II van Bourgondië (1248-1306).

Lodewijk IX werd in 1297 heilig verklaard door paus Bonifatius VIII, die daarmee een poging ondernam om zich te verzoenen met Filips de Schone, Lodewijks kleinzoon. Zijn feest is op 25 augustus.

Lodewijk IX is de beschermheilige van San Luis Potosí in Mexico en wordt afgebeeld op het stadswapen. In de kathedraal op de Plaza de Armas staat zijn heiligenbeeld. Vele plaatsen in de wereld zijn naar Lodewijk IX vernoemd, waarvan Saint Louis (Missouri) de bekendste is.

Er zijn twee ridderorden naar de Heilige Lodewijk genoemd; De niet meer bestaande Orde van de Heilige Lodewijk, een militaire onderscheiding van de Franse koningen en de nog steeds bestaande Orde van de Heilige Lodewijk voor Civiele Verdienste van de Hertogen van Parma.
Hij trouwde, 19 of 20 jaar oud, in 1234 in ? met de 12 of 13-jarige
3270937 Margretha van Provence, geboren in 1221 in Forcalquier. Zij is overleden op 20-12-1295 in Parijs, 73 of 74 jaar oud.
Notitie: Margaretha van Provence (Forcalquier, 1221 - Parijs, 20 december 1295) was de oudste dochter van Raymond Berengarius IV van Provence en van Beatrix van Savoye. Om de banden tussen Provence en Frankrijk aan te halen, huwde zij in 1234 met koning Lodewijk IX van Frankrijk. Het paar kreeg 11 kinderen:
Blanche (1240-1243)
Isabella (1242-1271), in 1258 gehuwd met Theobald II van Champagne, koning van Navarra,
Lodewijk (1244-1260)
Filips (1245-1285),
Jan (1248-1248),
Jan Tristan (1250-1270), graaf van Valois en van Nevers, in 1266 gehuwd met Yolande van Bourgondië (-1280),
Peter (1251-1284), graaf van Alençon en van Perche, in 1272 gehuwd met Johanna van Châtillon (1254-1291)
Blanche (1252-1320), in 1269 gehuwd met Ferdinand de la Cerda (1255?-1275), infant van Castilië,
Margaretha (1254-1271), in 1270 gehuwd met Jan I van Brabant (-1294),
Robert van Clermont (1256-1317)
Agnes (1260-1327), in 1279 gehuwd met Robert II van Bourgondië (-1305).

Zij volgde haar echtgenoot mee bij de Zevende Kruistocht naar Egypte, waar zij het leven schonk aan drie kinderen.
Kind uit dit huwelijk:
I. Filips III van Frankrijk, geboren op 03-04-1245 in Poissy (zie 1635468).
3270938 jacobus I van Aragón, geboren op 02-02-1208 in Montpellier. Hij is overleden op 27-07-1276 in Valencia, 68 jaar oud.
Notitie: Jacobus I (Montpellier, 2 februari 1208 – Valencia, 27 juli 1276), bijgenaamd de Overwinnaar, was koning van Aragón, Graaf van Barcelona en heer van Montpellier van 1213 tot 1276 en koning van Majorca van 1231 tot 1276.
Onder zijn lange regering breidde de Kroon van Aragón zich uit langs alle kanten: naar Valencia in het zuiden, de Languedoc in het noorden en de Balearen in het oosten. Door een verdrag met Lodewijk IX van Frankrijk onttrok hij de Principaliteit van Barcelona aan de Franse soevereiniteit en integreerde het in de Kroon van Aragón. Zijn rol in de Reconquista leek sterk op die van zijn tijdgenoot Ferdinand III van Castilië in Andalusië.

Als wetgever en organisator neemt hij een bijzondere plaats in onder de Spaanse koningen. Hij stelde het Llibre del Consulat de Mar samen, dat de handel ter zee regelde en bijdroeg tot de Catalaanse suprematie in de westelijke Middellandse Zee. Hij stelde het Catalaans aan als officiële taal van zijn domeinen en sponsorde Catalaanse literatuur, zelfs een semi-autobiografische kroniek van zijn regeringsperiode: het Llibre dels fets.

Jacobus werd geboren te Montpellier als enige kind van Peter II van Aragón en Marie van Montpellier, erfgename van Willem VIII van Montpellier en Eudocia Comnenus (nicht van de byzantijnse keizer Manuel I Comnenus). Als kind was hij een pion in de machtspolitiek van de Provence waar zijn vader verwikkeld was in een strijd met enerzijds de Katharen, ook Albigenzen genoemd, en anderzijds kruisvaarders geleid door Simon IV van Montfort, Graaf van Leicester, die elkaar trachtten uit te roeien. Peter trachtte de noordelijke kruisvaders gunstig te stemmen door een huwelijk te regelen tussen zijn zoon Jacobus en Simons dochter. Hij vertrouwde de jongen in 1211 toe aan Montfort om aan diens hof opgevoed te worden. Hij zag zich echter al snel genoodzaakt om de wapens op te nemen tegen Simon, waarna hij sneuvelde in de Slag bij Muret op 12 september 1213. De Montfort probeerde Jacobus hierop te gebruiken als een middel om zijn macht te vergroten, ware het niet dat de Aragonezen en Catalanen een beroep deden op Paus Innocentius III die bij De Montfort erop aandrong de jongen aan hem over te dragen. In mei of juni 1214 werd Jacobus te Carcassonne overgedragen aan Peter van Benevento, de pauselijk legaat.

Jacobus werd naar Monzón gezonden waar hij aan de zorg van Willem van Montredon, hoofd van de tempeliers in Spanje en de Provence werd toevertrouwd. Het regentschap viel toe aan zijn oudoom Sancho, graaf van Roussillon en diens zoon, de neef van de koning, Nuño. Het koninkrijk verviel echter in chaos, en daarom werd Jacobus onder begeleiding van tempeliers en enkel loyale edelen in 1217 naar Zaragoza gebracht.

In 1221 trouwde hij met Eleanora van Castilië, dochter van Alfons VIII van Castilië en Eleanora van Engeland. De volgende zes jaar van zijn regering waren vol van opstanden van de adel. Door de vrede van Alcalá op 31 maart 1227 kwam hier een einde aan.

In 1228 zag Jacobus zich geconfronteerd met zwaardere tegenstand van een vazal dan ooit tevoren. Guerao van Cabrera had het graafschap bezet na het overlijden van Armengol VIII (zonder zoon overleden in 1208) onder het mom dat een vrouw, in dit geval Aurembiax de dochter en erfgename van Armengol VIII, niet kon erven. Probleem was dat de gravin-weduwe zichzelf op haar sterfbed in 1220 als vazal aan Peter II de vader van Jacobus had verbonden.

Dit dwong Jacobus ertoe om in naam van Aurembiax, die dus onder zijn bescherming stond (wellicht een van zijn eerste minnaressen), in te grijpen. Hij kocht Guerao af en stond Aurembiax toe haar graafschap opnieuw op te eisen. Toen ze dit te Lérida deed droeg ze Lérida over aan Jacobus en beloofde ze Urgell als leengoed van Jacobus te houden. Na haar dood in 1231 ruilde hij Urgell voor de Balearen met Peter I van Portugal, haar weduwnaar.

Tussen 1230 en 1232 onderhandelde Jacobus met de oude Sancho VII van Navarra over een poging om na diens dood diens neef Theobald IV van Champagne van de troon te houden. Ze sloten een akkoord om Jacobus tot erfgenaam te benoemen. Toen Sancho in 1234 stierf, zetten de edelen van Navarra alsnog diens neef op de troon. Jacobus vroeg aan Paus Gregorius IX om tussenbeide te komen, maar hij moest de troon alsnog aan Theobald laten.

Jacobus wilde een staat vormen die beide kanten van de Pyreneeën omvatte als tegengewicht voor de macht van het koninkrijk Frankrijk ten noorden van de Loire. In deze politiek ondervond hij net zoals de Visigoten voor hem velerlei problemen van fysieke aard (een bergketen als afscheiding), culturele aard (Spaans versus Frans) en politieke aard (de lokale edelen zaten niet op een nieuwe overheerser te wachten). In het geval van het Navarra zag hij snel in dat een verder avontuur te veel gevaren met zich meebracht. Dus zag hij bij het Verdrag van Corbeil in mei 1258 af van verdere aanspraken erop en in ruil gaf Lodewijk IX de verouderde en irreële aanspraken van de feodale suzereiniteit over Catalonië op; het graafschap Barcelona had ooit nauwe banden met Frankrijk.

Na deze valse start richtte Jacobus zijn blik naar het zuiden en de Middellandse Zee waar hij begon met de verovering van de Balearen (Taifa van Majorca 1229; Taifa van Minorca 1232; Ibiza 1235) die hij wel in naam van Peter van Portugal had ontvangen, maar die in werkelijkheid bezet werden door de Arabieren. In 1235 viel ook de taifa van Valencia voor de troepen van Jacobus.

Gedurende de resterende twintig jaar na Corbeil vocht Jacobus nog met de Moren in de Taifa van Murcia in naam van zijn schoonzoon Alfons X van Castilië. In 1244 sloten beide vorsten een akkoord dat hun toekomstige expansieruimte afbakende. Jacobus tekende het ogenblikkelijk, Alfons bevestigde het pas veel later (zie ook Koninkrijk Valencia).

Jacobus liet de Kathedraal van Lérida bouwen en inwijden. Deze kathedraal werd gebouwd in een overgangsstijl tussen het romaans en de gotiek met lichte Moorse invloeden.

Hij was de patroon van de Universiteit van Montpellier die dankzij hem een sterke groei en bloei kende. Hij stichtte eveneens een studium te Valencia (1245) dat van Paus Innocentius IV privileges ontving, maar desondanks wilde het niet echt van de grond komen. In 1263 zat hij in Barcelona het debat voor tussen de rabbijn Nachmanides en Pablo Christiani, een prominente converso, een bekeerde jood).

Jacobus was een groot mecenas en voorstander van de Catalaanse literatuur. Hij zelf mag zelfs terecht de eerste van de Catalaanse prozaschrijvers genoemd worden. Hij schreef of dicteerde op verschillende momenten een kroniek van zijn leven, Llibre dels fets in het Catalaans. Het is de eerste autobiografische kroniek van een Christelijke koning. Naast een mooi voorbeeld van autobiografische literatuur bevat het ook concepten van macht, een beschrijving van het doel van de monarchie, voorbeelden van loyaliteit en verraad in het feodale systeem, de groei van een nationaal gevoel gebaseerd op thuisland, taal en cultuur en middeleeuwse militaire tactieken.

Hij was ook de auteur van het Libre de la Saviesa (het Boek van Wijsheid). Het boek bevatte spreekwoorden van auteurs teruggaande tot koning Salomon, maar ook zeer recente zoals van Albertus Magnus. Het bevatte zelfs gezegdes van middeleeuwse Arabische filosofen en van het Apophthegmata Philosophorum van Honein ben Ishak. Gedurende zijn regering had Jacobus een Hebreeuwse vertaler in dienst die waarschijnlijk ook het eerder genoemde boek voor hem vertaald zal hebben.

Al was hij een schrijver en bevorderde hij vooral proza, hij had een voorliefde voor poëzie. Als gevolg van de Albigenzische Kruistocht vluchtten er veel troubadours naar Aragon en Catalonië waar ze een vluchthaven vonden. Ondanks al zijn werk om het Catalaans te promoten als literaire taal haalde hij in 1233, onder invloed van zijn biechtvader Raymundus van Peñafort, de Inquisitie naar zijn rijk om een vertaling van de bijbel in het Catalaans tegen te gaan.

De voorkeur die Jacobus toonde voor zijn onwettige nakomelingen leidde tot protest onder de edelen en uiteraard ook tot conflicten tussen zijn wettige en onwettige zoons. Toen een van de laatsten zich ondankbaar en verraderlijk tegenover zijn vader gedroeg, werd hij vermoord door Peter, een wettige zoon van de oude koning. Voor deze keer toonde de koning geen afkeuring.

Aan het einde van zijn leven verdeelde Jacobus zijn staten over zijn zoons van Jolanda van Hongarije.
Peter erfde de Spaanse bezittingen op het vasteland en Jacobus het koninkrijk Majorca en de heerlijkheid van Montpellier. Deze verdelingen leidden natuurlijk tot wrijvingen tussen de broers. In 1276 werd de koning te Alzira plotseling zwaar ziek en deed troonsafstand met het doel zich terug te trekken in de abdij van Poblet, maar hij stierf al op 27 juli.

Jacobus huwde de eerste keer in 1221 met Eleanora, dochter van Alfons VIII van Castilië en Leonora van Engeland. Later liet hij dit huwelijk ongeldig verklaren en werd zijn zoon uit dit huwelijk onwettig verklaard:
1. Alfons (1229-1260), huwde Constance van Moncada, Gravin van Bigorre, een Frans graafschap nabij de Pyreneeën, dochter van Gaston VII van Béarn.

In 1235 hertrouwde Jacobus met Jolanda van Hongarije, dochter van Andreas II, bij diens tweede vrouw Yolande van Courtenay. Met haar had hij vele kinderen:
1.Jolanda, ook gekend als Violant, (1236–1301), huwde Alfons X van Castilië
2.Constance (1239–1269), huwde Juan Manuel, heer van Villena, zoon van Ferdinand III
3.Peter (1240–1285), erfgenaam van Aragon, Catalonië, and Valencia
4.Jacob (1243–1311), erfgenaam van de Balearen en de Languedoc
5.Ferdinand (1245–1250)
6.Sancha (1246–1251)
7.Isabella (1247–1271), huwde Filips III van Frankrijk
8.Marie (1248–1267), non
9.Sancho, Aartsbisschop van Toledo (1250–1279)
10.Eleanor (geboren 1251, jong gestorven)

Jacobus huwde de derde keer met Teresa Gil de Vidaure, dit enkel met een privé-overeenkomst. Hij verliet haar toen ze lepra kreeg. Kinderen bij haar:
1.Jacobus (c.1255–1285), heer van Xèrica
2.Peter (1259–1318), heer van Ayerbe

Jacobus had verscheidene minnaressen zowel voor, tijdens als na zijn huwelijken. Zij schonken hem de volgende onwettige zonen:

Bij Blanca d’Antillón:
1.Ferran Sanchis (ook wel Fernando Sánchez; 1240–1275), baron van Castro

Bij Berenguela Fernández:
1.Peter Fernández, baron van Híjar

Bij Elvira Sarroca:
1.Jacobus Sarroca (geboren in 1248), Aartsbisschop van Huesca
Hij trouwde (1), 12 of 13 jaar oud, in 1221 in ? met Eleanora van Castilië (1202-1244), 18 of 19 jaar oud. Hij trouwde (3), 45 of 46 jaar oud, in 1254 in ? met Teresa Gil de Vidaure.
Hij trouwde (2), 26 of 27 jaar oud, in 1235 in ? met de 15 of 16-jarige
3270939 Jolanda van Hongarije, geboren in 1219 in Esztergom. Zij is overleden op 09-10-1251 in Huesca, 31 of 32 jaar oud.
Notitie: Yolande van Hongarije, of Violant(e) (Esztergom, 1219 - Huesca, 9 oktober 1251) was een dochter van Andreas II van Hongarije, uit diens tweede huwelijk met Yolande van Courtenay.
Zij werd in 1235 de tweede echtgenote van Jacobus I van Aragón en werd de moeder van:
1. Jolanda, ook bekend als Violant, (1236–1301), huwde Alfons X van Castilië
2. Constance (1239–1269), huwde Juan Manuel, heer van Villena, zoon van Ferdinand III
3. Peter (1240–1285), erfgenaam van Aragon, Catalonië, and Valencia
4. Jacob (1243–1311), erfgenaam van de Balearen en de Languedoc
5. Ferdinand (1245–1250)
6. Sancha (1246–1251)
7. Isabella (1247–1271), huwde Filips III van Frankrijk
8. Maria (1248–1267), non
9. Sancho, Aartsbisschop van Toledo (1250–1279)
10. Eleanora (geboren 1251, jong gestorven)
Kind uit dit huwelijk:
I. Isabella van Aragón, geboren in 1247 in ? (zie 1635469).
3270940 Robert II van Artesië, geboren op 17-09-1250 in ?. Hij is overleden op 11-07-1302 in Kortrijk, 51 jaar oud.
Notitie: Robert II (?, 17 september 1250 – Kortrijk, 11 juli 1302) was een postume zoon van graaf Robert I van Artesië en Mathilde van Brabant (en dus een kleinzoon van de Franse koning Lodewijk VIII), en was graaf van Artesië van bij zijn geboorte. Hij was, net zoals Jacques de Châtillon, de landvoogd van Vlaanderen, een oom van de toenmalige koningin van Frankrijk, Johanna van Navarra.

In 1270 nam Robert deel aan de Achtste Kruistocht naar Tunis. In 1296 versloeg hij de Engelsen in Aquitanië. Op 20 augustus 1297 versloeg hij in Bulskamp bij Veurne de Vlamingen, waarna de Fransen het graafschap bezetten. In die slag raakte zijn zoon Filips dodelijk gewond.

In Frankrijk werd Robert beschouwd als de beste krijgsheer van zijn tijd. Hij was de bevelhebber van het Franse leger dat in Kortrijk een smadelijke nederlaag opliep tegen de Vlamingen tijdens de Guldensporenslag in 1302. Tijdens de slag drong hij diep in de Vlaamse rangen door en scheurde zelfs een stuk uit de Vlaamse banier. Daarna werd hij echter door Willem van Saeftinghe met een goedendag van zijn strijdros Morel geslagen, en ook zijn paard werd geveld. Hij zou gevraagd hebben om zijn paard te sparen, en volgens sommige kroniekschrijvers wilde hij zich ook overgeven, maar de Vlamingen kenden geen genade en sloegen hem dood. Volgens de monniken die hem begroeven had hij meer dan 30 verwondingen opgelopen.

Historici stellen zich vragen bij het feit dat hij tijdens die slag zijn cavalerie een aanval liet inzetten dwars over de Grote Beek en de Groeningebeek. Dit terrein bleek namelijk zo drassig dat het de Franse aanval afremde, zodat de Vlaamse linies de ruiters makkelijk konden uitschakelen. Hij moet deze plek nochtans gekend hebben, aangezien hij meermaals in Kortrijk had verbleven bij zijn tante, gravin Beatrijs, die in de Kortrijkse burcht woonde.

Hij werd begraven in de Abdij van Maubuisson (Frankrijk).

Robert was in 1262 getrouwd met Amicia van Courtenay (1250-1275), in 1277 met Agnes II van Nevers (1237-1288), dochter van Archambald IX van Bourbon, en met Margaretha van Avesnes (-1342), dochter van graaf Jan I van Henegouwen, en werd vader van:
Mathilde (1268-1329)
Filips van Artesië (1269-1298), de vader van pretendent Robert III van Artesië
Robert (1271-1272).
Hij trouwde (2), 26 of 27 jaar oud, in 1277 in ? met Agnes II van Nevers.
Hij trouwde (1), 11 of 12 jaar oud, in 1262 met de 11 of 12-jarige
3270941 Amicia van Courtenay, geboren in 1250 in ?. Zij is overleden in 1275 in ?, 24 of 25 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Filips van Artesië, geboren in 1269 in ? (zie 1635470).
3270942 Jan II van Bretagne, geboren op 03-01-1239 in ?. Hij is overleden op 18-11-1305 in Lyon, 66 jaar oud.
Notitie: Jan II van Bretagne (?, 3 januari 1239 - Lyon, 18 november 1305) was de oudste zoon van Jan I van Bretagne en Blanche van Navarra.

Samen met zijn vader nam hij deel aan de Achtste Kruistocht, waarin Lodewijk IX van Frankrijk sneuvelde (1270). Nadien nam hij nog deel aan de kruistocht van zijn schoonbroer Eduard I van Engeland (1271). In de kruistocht van Aragon vergezelde hij Filips III van Frankrijk tegen de koning van Aragon (1285).

In 1286 volgde hij zijn vader op als hertog van Bretagne. Door Eduard I van Engeland aangeduid als kapitein van Aquitanië, verdedigde hij Aquitanië tegen Frankrijk. Hij ondervond echter zoveel tegenstand dat Bretagne werd overrompeld en hij tenslotte zijn alliantie met Engeland beëindigde en een bondgenoot van Frankrijk werd.

Hij huwelijkt zijn kleinzoon Jan III uit aan Isabella, de dochter van Karel van Valois en streed in 1297-1304 aan de zijde van de koning tegen Vlaanderen. Hij stierf in 1305 nadat een muur op hem gevallen was.

Jan huwde in 1260 met Beatrix, dochter van Hendrik III van Engeland, die Richmond als bruidsschat meekrijgt, en werd de vader van:
Arthur II (1261-1312)
Jan (1261-1312), graaf van Richmond
Mathilde van Dreux (1268-1339), in 1292 gehuwd met Gwijde IV van Saint-Pol
Blanche (1270-1327), gehuwd met Filips van Artesië (1269-1298), zoon van Robert II van Artesië
Peter (1269-1312)
Eleonora (1275-1342), abdis van Fontevraud.
Hij trouwde, 20 of 21 jaar oud, in 1260 in ? met de 17 of 18-jarige
3270943 Beatrix van Engeland, geboren op 25-06-1242 in ?. Zij is overleden op 24-03-1275 in ?, 32 jaar oud.
Notitie: Beatrix van Engeland (25 juni, 1242 – 24 maart, 1275) was een dochter van Hendrik III van Engeland en Eleonora van Provence. Håkon Håkonsson van Noorwegen trachtte Beatrix als echtgenote te koppelen aan zijn zoon Magnus, maar zijn toenaderingspogingen werden door Hendrik III verworpen, vermits al onderhandelingen bezig waren over een huwelijk met de koning van Frankrijk. Zij trouwde tenslotte in 1260 met Jan II van Bretagne. Zij kregen volgende kinderen:
Arthur II (1261-1312)
Hendrik (1264-1284)
Jan (1261-1312), graaf van Richmond,
Mathilde van Dreux (1268-1339), in 1292 gehuwd met Gwijde IV van Saint-Pol
Blanche (1270-1327), gehuwd met Filips van Artesië (1269-1298), zoon van Robert II van Artesië
Peter (1269-1312), burggraaf van Léon,
Eleonora (1275-1342), abdis van Fontevraud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Blanche van Dreux, geboren in 1270 in ? (zie 1635471).
3271040 Gijsbrecht II van Zuylen van Abcoude, geboren omstreeks 1260. Hij is overleden in 1300, ongeveer 40 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 20 jaar oud, omstreeks 1280 in ? met
3271041 N.N. Nicolassdr van Cats, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Sweder van Abcoude, geboren omstreeks 1275 in Abcoude-Proostdij (zie 1635520).
3271042 Jan II van Arkel, geboren omstreeks 1255 in Arkel. Hij is overleden op 27-03-1297 in St-Pancras, ongeveer 42 jaar oud. Hij is begraven in Gorinchem.
Notitie: Jan Herbaren II van Arkel (ca. 1255 - Sint Pancras, 27 maart 1297) was heer van Arkel vanaf 1269 tot zijn dood.

Hij was een zoon van Jan I van Arkel en Bertha van Ochten. Hij was vóór 1269 nog minderjarig, zodat het regentschap door zijn moeder werd waargenomen. Jan komt in meerdere akten voor. In 1273 kocht hij de havenplaats Gorinchem van de graaf van Bentheim. In 1281 werd hij tot ridder geslagen door Floris V, de graaf van Holland. In 1288 nam hij aan Brabantse zijde deel aan de Slag bij Woeringen. In 1290 erkende hij Floris als zijn leenheer voor zijn kasteel in Gorinchem en kreeg daarvoor in ruil het recht om er tol te heffen. Jan was een van de ondertekenaars van een brief van de Hollandse adel aan koning Eduard I van Engeland. Floris leende in 1292 12.000 Hollandse ponden van Jan van Arkel, Richoud van Noordeloos (ongetwijfeld een achterneef van Jan) en Lambrecht de Vriese. Toen Floris in 1296 werd vermoord, nam Jan samen met de heren van Wassenaar en van Borsselen het bestuur van Holland tijdelijk op zich. In 1297 kwam hij om het leven bij de Slag van Vronen. Hij werd begraven in Gorinchem.

Jan huwde met Bertrouda van Sterkenborg, dochter van Gerard van Sterkenburg, met wie hij drie kinderen kreeg;
Jan III (1280-1324)
Mabilia (1284-1317) trouwde met Zweder II van Zuylen van Abcoude (1307-1347), heer van Abcoude en Wijk bij Duurstede.
Herbaren (ca. 1285 - ca. 1325), heer van verspreide bezittingen in de Groote of Hollandsche Waard, de Alblasserwaard, de Vijfherenlanden en het Land van Altena, trouwde met Odilia van Cuijk (ca. 1295 - voor 1317)
Nicolaas (1280/85-1345), heer van Emmikhoven, regent van Arkel (1324-?), was rentmeester onder zijn neef bisschop Jan van Arkel (vandaar ook wel Claes Oem van Arkel genoemd) en sneuvelde bij de Slag bij Warns. Hij was gehuwd met Lijsbeth van Emmikhoven (1275-1320).
Hij trouwde met
3271043 Bertha Gerardsdr van Sterkenburg, geboren in 1262 in Andel. Zij is overleden na 1287 in Gorinchem, minstens 25 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Mabelia van Arkel, geboren omstreeks 1275 in ? (zie 1635521).
3271044 Gerard I van Horne, geboren in 1270 in ?. Hij is overleden in 1331 in ?, 60 of 61 jaar oud.
Notitie: Gerard I van Horne (1270 - 1331) was een edelman uit het huis Horne. Hij was de zoon van Willem II van Horne.

Hij was heer van Horn, het Land van Altena, Perwijs en Herlaar en ook was hij heer van Heeze en Oost-Barendrecht.

Gerard I was in 1318 de gastheer van een groep edelen die een conflict tussen de graaf van Holland en de hertog van Brabant moesten beslechten. Het ging daarbij om het bezit van het Land van Heusden. Dirk van Kleef verklaarde op deze vergadering dat hij dit land in leen had van de hertog van Brabant.

In het jaar 1321 verkocht hij de heerlijkheid Oost-Barendrecht aan Jan Gillisz. Oem, baljuw van Zuid-Holland.

Hij trouwde in 1302 met Johanna van Leuven-Gaasbeek, vrouwe van Gaasbeek.

Zij kregen de kinderen:
Margaretha van Horne (1302)
Willem IV van Horne (1305)

Na haar dood hertrouwde hij in 1316 met Irmgard van Kleef.

Hun kind was:
Dirk van Horne (1320)
Hij trouwde (2), 45 of 46 jaar oud, in 1316 in ? met Irmgard van Kleef.
Hij trouwde (1), 31 of 32 jaar oud, in 1302 in ? met
3271045 Johanna van Leuven-Gaasbeek, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Willem IV van Horne en Gaasbeek, geboren in 1297 in ? (zie 1635522).
3271046 Nicolaas III van Putten, geboren in 1265 in ?. Hij is overleden op 27-10-1311 in ?, 45 of 46 jaar oud.
Hij trouwde, 29 of 30 jaar oud, in 1295 in ? met de 19 of 20-jarige
3271047 Aleida van Strijen, geboren in 1275 in ?. Zij is overleden op 26-01-1316 in ?, 40 of 41 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Oda van Putten en Strijen, geboren omstreeks 1295 in ? (zie 1635523).
3271808 Hubert I van Bosinchem, geboren in ?. Hij is overleden in 1312 in ?.
Hij trouwde met
3271809 Margaretha van Arkel, geboren in 1265 in ?. Zij is overleden in 1290 in ?, 24 of 25 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Johan I van Bosinchem, geboren in ? (zie 1635904).
3271812 Hendrik II van der Lecke, geboren omstreeks 1245 in ?. Hij is overleden op 12-06-1305 in ?, ongeveer 60 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 26 jaar oud, op 30-10-1271 in ? met de 26 of 27-jarige
3271813 Jutta van Borselen, geboren in 1244 in ?. Zij is overleden omstreeks 1296 in ?, ongeveer 52 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Peter van der Lecke, geboren omstreeks 1272 in ? (zie 1635906).
3271816 Gerard II van Egmond, geboren in 1250 in Egmond. Hij is overleden op 13-05-1300 in Egmond, 49 of 50 jaar oud.
Hij trouwde, 34 of 35 jaar oud, in 1285 in ? met de 19 of 20-jarige
3271817 Elisabeth van Strijen, geboren in 1265 in Strijen. Zij is overleden op 16-12-1297 in Egmond, 31 of 32 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Wouter II van Egmond, geboren omstreeks 1283 in Egmond (zie 1635908).
3271824 Steven van Zuylen Nyevelt, geboren omstreeks 1280 in ?. Hij is overleden in 1335 in ?, ongeveer 55 jaar oud.
Notitie: Notities bij Steven van Zuylen Nyevelt

Ook genaamd van Nyenvelt. Ridder en Heer van Nyevelt 1299, rentmeester van deze zijde van de IJssel 1325, raad van de Bisschop Jan van Diest, maarschalk 1326. Overste en ouderman van de stad Utrecht.
Steven woonde met zijn vrouw Mabelina op het kasteel Nijevelt rond 1300.
Hij pacht van het kapittel van St. Jan 26 morgen land nabij het huis Nijevelt 17 april 1311. Castino Beani Lamberti Martiris waarbij het capitel van Sint Jan te Utrecht aan haar beyden ende na dezeselverdood aan haren ouderszoon en een lijfpacht geeft zekere 26 morgen bouland, behorende aan de tresurie omtrent hun huyse Nyveld gelegen (Junxta Castrua de Nyenvelt)


Notities bij Steven van Zuijlen Heer van Nijevelt

Zo woonde ridder Steven van Zuylen rond 1300 op kasteel Nijevelt met zijn vrouw Mabelia. De van Zuylens waren afkomstig uit het plaatsje Sulen en waren ministerialen (= personen die een belangrijke post in bestuur en leger innamen). Een familie die aan het eind van de 13e eeuw al aardig wat kastelen in bezit had. Kasteel Nijevelt was een machtig kasteel in de polder Veldhuizen in de huidige wijk De Meern. Twee eilanden en duidelijke resten van de slotgracht wijzen nu nog op het bestaan van het kasteel. Op een van de twee eilanden is de plaats waar het kasteel gestaan heeft nog goed herkenbaar aan de nog zichtbare muurresten. Een echte ruïne. De oudste mogelijke bezitter van het kasteel is een zekere ridder Dirk van Zuylen. Hij wordt ook wel Dirk van Nijenvelde genoemd. Hij was de vader van ridder Steven van Zuylen. Ridder Steven was voorzover na te gaan rond 1300 de bezitter van Kasteel Nijvelt. Het (familie)wapen van de familie van Zuylen was een zilveren schild met drie rode zuilen.
Bron:
- Het kasteel Nijvelt, Dr.D.W. Gravendeel en O.J.Wttewaall, Tijdschrift Historische Vereniging VDMH, maart 1991
- Nijevelt, een verdwenen kasteel in Leidsche Rijn, Rene de Kam- Kastelenboek, Nijeveld, Otto Wttewaall, Jan H. Huiting en Ben Olde Meierink Verhaal voor de leerlingen: Drie rode zuilen. Door: Hans Doornweerd.
Hij trouwde met
3271825 Mabelia van Lichtenberg, geboren omstreeks 1280 in ?. Zij is overleden in ?.
Notitie: Notities bij Mabelina van Lichtenberg

De enige acte die over Mabelina bekend is, betreft goederen in "imaridictione h wiri de Lichtenberg anno 1311" die ze aan haar oudste zoon laat.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jacob van Zuylen van Nyevelt, geboren in 1300 in Veldhuizen (zie 1635912).
3271826 Frederic Uten Ham, geboren in 1282 in Veldhuizen Vleuten- De Meern. Hij is overleden op 15-12-1359 in Veldhuizen Vleuten- De Meern, 76 of 77 jaar oud.
Hij trouwde met
3271827 Christina Grauwert, geboren omstreeks 1290 in ?. Zij is overleden op 15-12-1362 in Lotharingen, ongeveer 72 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Christina Uten Ham, geboren omstreeks 1309 in Nijevelt (zie 1635913).
3271828 Gerrit van Heemskerck, geboren omstreeks 1260 in ?. Hij is overleden omstreeks 1333 in ?, ongeveer 73 jaar oud.
Notitie: Notities bij Gerrit van Heemskerck

Ridder, heer van Heemskerk, Oosthuizen enz., geb. omstr. 1260, overl. 1333, zoon van Arnoud en van diens vrouw, een van Voorne, òf van Heenvliet.
Nog zeer jong zijnde zweert hij in 1271 met zijn broeder Berthold en met Albrecht heer van Voorne en Floris Hugo’sz van Voorne, heer van Heenvliet, geen wraak te zullen nemen over de gebroeders Hendrik en Albert van Herpen, van wie de eerste bij denaanslag op Keulen gesneuveld was en de andere gevangen was genomen. 21 Sept. 1292 gaf Gerrit v.H. een keur aan zijn lieden van Lutteke, Oosthuizen en Drei, waarbij hij de hooge en lage rechtspraak aldaar regelde. In 1296, na den moord op Floris V, was G.v.H., knape, een der edelen, die bij het volk onder verdenking lagen van medeplichtigheid, en zich daarom moesten verbinden te Haarlem verblijf te houden tot de komst van jonker Jan uit Engeland. Hij heeft zich kunnen zuiveren, want 4 Juli 1296 bevond zich G.v.H. in het gevolg van den graaf, toen deze de douarie regelde van zijn gemalin. In 1299 draagt hij zijn huis te Heemskerk als eigen goed aan den graaf op om het weer in leen te ontvangen. In 1303 was hij getuige van Jan II toen deze het schot in Kennemerland regelde. In 1311 komt hij het eerst als ridder voor en schenkt 6 Febr. 1315 een rente van 10 schellingen aan de abdij van Egmond, waarbij hij zich verbindt deze rente jaarlijks te betalen tot hij de 5 ponden zou hebben voldaan, die zijn vrouw Ada aan de abdij had gelegateerd. In 1317 was hij baljuw van Amstelland, in 1323 niet meer. Nog in 1325, 1326, 1328 en 1331 komt G.v.H. voor, maar in 1332 of 1333 moet hij zijn overleden. Waarschijnlijk was hij driemaal gehuwd: met eene Ada, overl. in Jan. 1308, met Elisabeth van Heukelom, die in 1311 testeert, en vóór 1317 met Beatrix van Haerlem Willemsdr. (wed. van Heer Jan Mulart), overl. 1326. Zij bezat den lijftocht der tienden en smaltienden van Petten, Groet en Hem en de vlastienden van Velzen en, sedert 1320, 50 ponden uit de opbrengst van het schot te Aalsmeer, welk bedrag haar man van den graaf te leen hield. Uit het eerste huwelijk sproten waarschijnlijk Gerrit (3), die volgt, en een dochter, Domicella de Bloemen; uit den derden echt: Hendrik, die in 1350 als baljuw van Amstelland voorkomt en Willem van Haerlem alias van Heemskerk, nà 1357 zonder oir overleden.
Hij trouwde met
3271829 Ada N.n., geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gerrit van Heemskerck, geboren omstreeks 1308 in ? (zie 1635914).
3271832 Gijsbrecht van Nijenrode, geboren in 1415 in ?. Hij is overleden in 1476 in ?, 60 of 61 jaar oud.
Hij trouwde met
3271833 Eleonora van Borselen, geboren omstreeks 1395 in ?. Zij is overleden op 09-06-1485 in ?, ongeveer 90 jaar oud. Zij trouwde (2), ongeveer 20 jaar oud, omstreeks 1415 in ? met Jan van Buren (vóór 1380-±1470), minstens 35 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gerard Splinter van Nijenrode, geboren in 1275 in ? (zie 1635916).
3271834 Jan III van Persijn, geboren omstreeks 1298 in ?. Hij is overleden op 20-12-1353 in ?, ongeveer 55 jaar oud. Hij is begraven in Abdij Leeuwenhorst.
Hij trouwde met
3271835 Jutta van Brederode, geboren in 1295 in Santpoort. Zij is overleden op 06-06-1346 in ?, 50 of 51 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Maria van Persijn van Velsen, geboren in 1280 in ? (zie 1635917).
3271836 Arnoud van Heukelom, geboren in 1266 in Heukelom. Hij is overleden in 1336 in ?, 69 of 70 jaar oud. Hij trouwde (2), 62 of 63 jaar oud, in 1329 in ? met Mechteld de Cock van Weerdenburg.
Hij trouwde (1), ongeveer 39 jaar oud, omstreeks 1305 in ? met de ongeveer 20-jarige
3271837 Geertruid van Wijffliet, geboren omstreeks 1285 in ?. Zij is overleden omstreeks 1327 in ?, ongeveer 42 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Otto van Arkel van Leyenburg, geboren in 1320 in ? (zie 1635918).

4889800 Dirk I van Teylingen van Brederode, geboren omstreeks 1180 in Slot Brederode te Santpoort. Hij is overleden in 1236 in ?, ongeveer 56 jaar oud.
Notitie: ?Ook bekend als Dirk "Drossaard" van Theylingen. Eerst bekende Heer van Brederode, vermeld in Hollandse oorkonden van 1205-1231 als miles en nobilis homo, in 1226 vermeld als dapifer (=drossate=spijsdrager). Hem was de lichamelijke zorg van de grafelijke hofhouding toevertrouwd en het bestuur over alle voortbrengsels van de grafelijke goederen, die tot dit doel dienden). Deze voorouder hebben we gemeenschappelijk met Willem Alexander van Oranje. We zijn dus een "achterneef" van hem.


Dirk van Teylingen, heer van Brederode (Latijn: Theodericus de Theylingen) (ca. 1180 - 1236) was heer van Brederode en drossaard van de graven van Holland.

Hij was een zoon van Willem van Teylingen, er worden mogelijk twee moeders aan hem gelinkt, Maria van Castricum of Agnes van Bentheim. Dirk (I) wordt door historici gezien als grondlegger van het huis Brederode; het grondgebied van Brederode was echter al in het bezit van zijn vader, die uit het geslacht Van Teylingen voortkwam, waardoor hij mogelijk niet de eerste heer van Brederode was.

In 1226 werd Dirk benoemd tot drossaard aan het hof van de graaf van Holland. Hij diende onder Floris IV van Holland en Willem I van Holland. Bij afwezigheid van de graaf was hij tevens zijn eerste vervanger.

Dirk huwde omstreeks 1215 met Aleid Alveradis van Heusden; zij kregen minstens zes kinderen:
Willem 2e heer van Brederode 1236—1285 - Opvolger
Dirk van Brederode 1228—±1279, rond 1255 tot ridder geslagen.
Floris van Brederode 1230—1306, heer van Doortoge en van Zegwaard
Aleidis van Brederode 1232—±1262
Catharina van Brederode 1234—?
Agnies van Brederode ±1245—±1280

Aleid van Heusden huwde na de dood van Dirk met Herbaren II van der Lede.
Hij trouwde, ongeveer 40 jaar oud, in 1220 in ? met de 29 of 30-jarige
4889801 Alvarade van Heusden, geboren in 1190 in Heusden. Zij is overleden in 1235 in ?, 44 of 45 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Floris van de Doortoge, geboren in 1230 in ? (zie 2444900).
4889840 Philips II van Wassenaer, geboren in 1200 in ?. Hij is overleden in 1260 in ?, 59 of 60 jaar oud.
Hij trouwde met
4889841 Florentine van Strijen, geboren in 1200 in ?. Zij is overleden in 1250 in ?, 49 of 50 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Johan I van Duivenvoorde, geboren in 1229 in ? (zie 2444920).
4980736 Hubertus van Everdingen, geboren in ?. Hij is overleden in 1287 in ?.
Notitie: Gezin van Hubertus (Ridder) van Everdingen, Ook genaamd Hubrecht.
Hij is getrouwd met Otildis (of Gothildis) N.N..
en dat vervolgens ook nog een derde broer met naam Hubert moet zijn geweest. Dat blijkt uit een oorkonde van 6-6-1282 (OSU nr. 2111) waarin ridder Hubert een opsomming geeft van te herdenken familieleden. Daarin worden een Engelbert en Mabelia als zijn ouders genoemd, een Ernest en Hubert als ooms van vaders zijde (avunculorum), zijn vrouw Gothildis en als haar ouders een Wessel en Ryxe
Kind(eren):
1. Gijsbrecht van Everdingen
2. Wessel van Everdingen ????-1304
3. Hubrecht (Ridder) van Everdingen < 1280-????
4. Hendrik van Everdingen < 1287-1330
5. Willem van Everdingen ± 1393-????

Notities bij Hubertus (Ridder) van Everdingen
Akte van toezegging door Zweder van Zuilen, Gijsbert van Abcoude, Hubert van Vianen, Jan van Zuilen heer Stevensz., Splinter van Beusichem, Willem van Voorn, Allard van Beusichem, Gijsbert uten Goye, Dirk van Zuilen, Hendrik, burggraaf van Montfoort, Willem van Blokhoven, ridders, Zweder van Vianen, Wouter van Zuilen, Heimerik van den Rijn, Hendrik van den Rijn, Wouter van Langerak, Gerard van Vliet, Gijsbert van Loenersloot en Jan van Linschoten van bijstand aan graaf Jan I,
1298 juni 24
Met zelfde toezegging door Hubert van Everdingen de oude, ridder,
1298 juni 28 2 charters
Hij trouwde met
4980737 Otildis N.n., geboren in ?. Zij is overleden in 1287 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hubrecht van Everdingen, geboren vóór 1280 in ? (zie 2490368).
6443520 Otto I van Gelre, geboren omstreeks 1150 in ?. Hij is overleden op 25-08-1207 in ?, ongeveer 57 jaar oud. Hij is begraven in Klooster Camp.
Notitie: Otto I van Gelre (ca. 1150 - 25 augustus 1207, begraven te Klooster Camp) was graaf van Gelre 1182 - 1207. Hij was een zoon van graaf Hendrik van Gelre en Agnes van Arnstein.

Rond 1184 huwde Otto met Richarda van Beieren, een dochter van paltsgraaf Otto I van Beieren. Hij nam deel aan de derde Kruistocht (1189 - 1192) en nam daarin deel aan de belegering van Konya en aan het beleg van Akko. Otto was een van de laatste edelen uit de lage landen die terugkeerde van de kruistocht. Otto koos partij voor de keizer en tegen de graven van Holland en de hertogen van Brabant. Hij steunde Lodewijk II van Loon tijdens de Loonse Oorlog.

In 1190 werd hij als eerste graaf van Gelre en Zutphen genoemd. De betreffende oorkonde is de stadsbrief aan Zutphen. Otto verleende Zutphen als eerste Gelderse stad stadsrechten. Zijn zoon Gerard III en kleinzoon Otto II zouden dit Zutphense recht als model gebruiken voor de stadsprivileges van diverse andere Gelderse steden, waarmee Zutphen de moederstad van het Gelderse graafschap werd. De datering van de oorspronkelijke oorkonde is vermoedelijk 1194 en 1195. Het bewaarde afschrift is dat van Gerard III.

Otto I en Richardis kregen de volgende kinderen:
Hendrik (ovl ca. 1198), mederegent, verloofd met Ada van Holland, dochter van Dirk VII, maar kort daarna overleden en begraven in de Abdij van Rijnsburg
Gerard III van Gelre, opvolger van zijn vader
Aleid, gehuwd met graaf Willem I van Holland
Otto I, bisschop van Utrecht
Irmgard (ovl. na 1230), gehuwd met graaf Adolf I van der Mark
Margaretha (-1264), gehuwd met graaf Lotharius II van Ahr en Hochstädten, broer van aartsbisschop Koenraad van Keulen
Mechtildis, gehuwd met graaf Hendrik II van Nassau
Hij trouwde, ongeveer 34 jaar oud, omstreeks 1184 in ? met de ongeveer 11-jarige
6443521 Richarda van Wittelsbach, geboren in 1173 in Kelheim. Zij is overleden op 07-12-1231 in Roermond, 57 of 58 jaar oud. Zij is begraven in Munsterabdijkerk.
Notitie: Richarda van Wittelsbach (Kelheim, 1173 - Roermond, 7 december 1231) was een dochter van paltsgraaf Otto I van Beieren en van Agnes van Loon. Zij huwde in 1186 met Otto I van Gelre. Haar kinderen waren:
Hendrik (ovl ca. 1198), mederegent, verloofd met Ada van Holland, dochter van Dirk VII), maar kort daarna overleden en begraven in de Abdij van Rijnsburg
Gerard III van Gelre, opvolger van zijn vader
Aleid, gehuwd met graaf Willem I van Holland
Otto I, bisschop van Utrecht
Irmgard (ovl. na 1230), gehuwd met graaf Adolf I van der Mark
Margaretha (-1264), gehuwd met graaf Lotharius II van Ahr en Hochstädten, broer van aartsbisschop Koenraad van Keulen
Mechtildis, gehuwd met graaf Hendrik II van Nassau

Na de dood van haar man werd ze abdis van de abdij van Roermond, en is daar ook begraven.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gerard III van Gelre, geboren omstreeks 1185 in ? (zie 3221760).
6443524 Alberic II van Dammartin, geboren omstreeks 1140 in ?. Hij is overleden op 20-09-1200 in ?, ongeveer 60 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 25 jaar oud, omstreeks 1165 in ? met de ongeveer 25-jarige
6443525 Mathilde van Clermont Beauvais, geboren omstreeks 1140 in ?. Zij is overleden omstreeks 1200 in ?, ongeveer 60 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Simon van Dammartin, geboren omstreeks 1180 in ? (zie 3221762).
6443526 Willem II van Ponthieu, geboren in ?. Hij is overleden op 04-10-1221 in ?.
Hij trouwde op 20-08-1195 in ? met de 34-jarige
6443527 Adelheid van Vexin, geboren op 04-10-1160 in ?. Zij is overleden omstreeks 1220 in ?, ongeveer 60 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Maria van Ponthieu, geboren in 1199 in ? (zie 3221763).
6443536 Jan Zonder Land, geboren op 24-12-1167 in Beaumont Palace ( Oxford ). Hij is overleden op 18-10-1216 in Newark-on-Trent Newark Castle (Nottinghamshire), 48 jaar oud. Hij is begraven in Kathedraal van Worcester.
Notitie: Jan zonder Land (Engels: John Lackland; Frans: Jean sans Terre) (Beaumont Palace (Oxford), 24 december 1167 – Newark Castle (Newark-on-Trent, Nottinghamshire), 18/19 oktober 1216) was koning van Engeland van 1199 tot 1216. Hij was de jongste zoon van Hendrik II en Eleonora van Aquitanië. Hij was zijn vaders favoriete zoon, maar aangezien hij de jongste was, ontving hij geen gebieden op het vasteland, wat zijn bijnaam verklaart. Na de dood van zijn broer Richard Leeuwenhart in 1199 volgde hij hem, overigens niet zonder slag of stoot, op.

Al voor zijn troonsbestijging had Jan een kwalijke naam opgebouwd als verrader en samenzweerder, soms met, soms tegen zijn oudere broers. Al in 1184 betwistten Jan en Richard elkaar de erfopvolging van Aquitanië, wat leidde tot veel onderlinge onmin. In 1185 echter kreeg Jan het bestuur over Ierland, waar hij zich binnen zes maanden zo impopulair wist te maken, dat hij het land moest verlaten.

In 1189 trouwde hij met Isabella, een dochter van graaf Willem van Gloucester. Zij kregen geen kinderen en kort voor of vlak na zijn troonsbestijging op 6 april 1199 liet hij het huwelijk nietig verklaren.

Nadat Richard Leeuwenhart in de zomer van 1190 vertrokken was voor de Derde Kruistocht, deed Jan een poging de macht te grijpen, hoewel zijn broer hem verboden had Frankrijk te verlaten. Hij koos daarbij zelfs partij voor de koning van Frankrijk tegen de door zijn broer achtergelaten gouverneur voor de Franse bezittingen. Toen Richard uiteindelijk in 1194 terugkeerde vergaf hij Jan diens misstap. Deze episode is breed bekend geworden via de verhalen rond Robin Hood en in de roman Ivanhoe van sir Walter Scott, waarin (niet geheel waarheidsgetrouw) Richard wordt afgeschilderd als de held en Jan als de slechterik.

Tijdens het beleg van het kasteel Châlus in Limousin werd Richard door een pijl in zijn schouder getroffen en raakte daardoor dodelijk gewond. Aangezien Richard Jan als opvolger had aangewezen, werd deze in Engeland algemeen als koning geaccepteerd. De Franse gebieden (afgezien van Normandië) schoven echter een andere troonpretendent naar voren: Arthur I van Bretagne, de zoon van Godfried, de derde zoon van Hendrik II. Dit leidde tot een oorlog, waaraan in mei 1200 een einde kwam met de Vrede van Goulet. Hierbij moest Jan wel een aantal veren laten op het vasteland. De rust was van korte duur, want de Franse koning Filips II August hervatte samen met Arthur de strijd. Uiteindelijk ontdeed hij zich definitief van Arthur door hem in 1203 te wurgen. Na de slag bij Bouvines (1214) raakte Jan vrijwel alle gebieden in Frankrijk kwijt. Door zijn eigen onbetrouwbaarheid had hij de trouw van veel van zijn leenmannen verspeeld.

Inmiddels was hij in augustus 1200 hertrouwd met Isabella van Angoulême, die 20 jaar jonger was.
Zij kregen vijf kinderen,
Hendrik en Richard van Cornwall,
Johanna,
Isabella en
Eleonora.

Jan haalde zich via belastingheffingen het ongenoegen op de hals van zijn baronnen en net als zijn vader kwam Jan stevig in botsing met de kerk. Dit laatste kwam door zijn afwijzing van Stephen Langton als Aartsbisschop van Canterbury. Paus Innocentius III plaatste Engeland in maart 1208 onder interdict (een schorsing van kerkelijke bedieningen) en deed Jan in 1209 in de ban. In januari 1213 werd hij zelfs van de troon vervallen verklaard. In mei onderwierp Jan zich echter aan het pauselijk gezag en wist daarmee ander naderend onheil te verhinderen. Hij hield zijn land voortaan van de paus in leen, en bezat dus formeel zelf geen land meer (zijn bijnaam "Jan Zonder Land" wordt ook wel hiermee verklaard).

De almaar voortdurende oorlogen eindigden met de grote nederlaag in de Slag bij Bouvines, waarna een zeer ongunstig vredesverdrag met Frankrijk moest worden gesloten. De baronnen raakten opnieuw ontevreden, evenals de geestelijkheid en de burgerij. Op 15 juni 1215 werd hij gedwongen bij Runnymede de Magna Carta te tekenen. Omdat die verklaring onder dwang was getekend, voelde Jan zich er echter niet aan gebonden. Hij kreeg hierbij de steun van de paus, maar dit kon hem niet baten.

De opstandelingen wilden de kroon overdragen aan de Franse kroonprins Lodewijk (de latere Franse koning Lodewijk VIII). Deze trok in juni 1216 Londen binnen. Jan trok zich terug naar het noorden. Terwijl hij The Wash doorkruiste werd zijn bagagestoet verrast door het opkomend tij. Jan raakte kostbare bezittingen kwijt, waaronder de kroonjuwelen. Door het verlies raakte zijn lichamelijke en geestelijke gezondheid aangetast. Hij overleed op 18 of 19 oktober 1216 aan dysenterie en werd begraven in de kathedraal van Worcester. Zijn negenjarige zoon volgde hem op als Hendrik III.
Hij trouwde (1), 21 of 22 jaar oud, in 1189 met Isabella van Gloucester (ovl. 1217). Dit huwelijk werd ontbonden in ?.
Hij trouwde (2), 32 jaar oud, op 24-08-1200 in Bordeaux met de 13 of 14-jarige Isabella van Angoulême (zie 6443537 hieronder). Het huwelijk tussen Isabella van Angoulême werd ontbonden in ?.
6443537 Isabella van Angoulême, geboren in 1186 in ?. Zij is overleden op 31-05-1246 in ?, 59 of 60 jaar oud. Zij is begraven in Abdijkerk van Fontevraud.
Notitie: Isabella van Angoulême (1186-31 mei 1246) was de enige dochter van Adhemar van Angoulême en van Adelheid van Courtenay. Alhoewel zij verloofd was met Hugo IX van Lusignan, ontvoerde Jan zonder Land haar om met haar in Bordeaux te trouwen, op 24 augustus 1200. Weduwe geworden, trouwde zij in 1220 met Hugo le Brun, zoon van Hugo IX van Lusignan.

Zij was beroemd om haar schoonheid en werd de Helena van de middeleeuwen genoemd.

Haar kinderen met Jan zonder Land:
Hendrik III van Engeland
Richard van Cornwall
Johanna (1210-1238), gehuwd met Alexander II van Schotland,
Isabella, gehuwd met keizer Frederik II,
Eleonora Plantagenet, gehuwd met William Marshall en met Simon V van Montfort,

Haar kinderen met Hugo X:
Hugo XI van Lusignan (1221-1260)
Adhemar (1222-1260), bisschop van Winchester
Agnes (1223-1269), gehuwd met Willem II van Chauvigny
Adelheid (1224-1256), gehuwd met Jan van Warenne, graaf van Surrey,
Guy (-1264)
Godfried (-1274), heer van Jarnac en Châteauneuf, in 1259 gehuwd met burggravin Johanna van Châtellerault,
Willem van Valence (-1299), graaf van Pembroke,
Margaretha (-1288), gehuwd met Raymond VI van Toulouse en met Amalrik IX van Thouars,
Isabella (1234-1299), gehuwd met Godfried van Rancon.

Begraven in de abdijkerk van Fontevraud. Haar beschilderde houten grafbeeld ligt nog altijd opgebaard, samen met die van haar 1e schoonouders Eleanora van Aquitanië en Hendrik II Plantagenet en haar zwager Richard I Leeuwenhart.
Zij trouwde (2), 33 of 34 jaar oud, in 1220 in ? met Hugo X de Lusignan (1185-1249), 34 of 35 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik III van Engeland, geboren op 01-10-1207 in Winchester (zie 3221768).
6443538 Raymond Berengarius IV van Provence, geboren in 1198 in Aix-en-Provence. Hij is overleden op 19-08-1245 in Aix-en-Provence, 46 of 47 jaar oud.
Notitie: Raymond Berengarius IV (Aix-en-Provence, 1198 - aldaar, 19 augustus 1245) was een zoon van graaf Alfons II van Provence en Gersindis van Forcalquier. Hij was van 1209 graaf van Provence en vanaf 1222 ook graaf van Forcalquier.

In 1209 stierven zowel zijn overgrootvader, graaf Willem II van Forcalquier, als zijn vader. Peter II van Aragón nam de voogdij waar voor de jonge Raymond Berengarius. Peter II delegeerde op zijn beurt het regentschap aan zijn oom Sancho, graaf van Roussillon. In 1213 werd ook Peter II in Muret gedood en nam Sancho tevens het regentschap over Aragon waar en stond het regentschap over Provence af aan zijn zoon Nuno. Door deze verwarring ontstond tweespalt bij de Katalanen van Provence tussen de aanhangers van Gersinde en deze van Nuno, die de jonge graaf leek te willen verdrijven om in zijn plaats te komen. Willem van Sabran, een neef van Willem II van Forcalquier maakte aanspraak op het graafschap Forcalquier. Hij maakte gebruik van de onrust in het gebied om Sisteron in te nemen. Door een vergelijk van de aartsbisschop van Aix werd Willem schadeloos gesteld.

Ook de graaf van Baux, Willem van Orange, die zich door keizer Frederik II in 1214 de titel van koning van Arles had laten toekennen, liet zich gelden en nam de wapens op om zijn titel kracht bij te zetten. Verschillende steden in Provence maakten van de verwarring gebruik om de republiek uit te roepen: Arles, Aix, Marseille, Nice en Avignon. In 1217 ten slotte kwam Raymond Berengarius naar zijn land. Hij spande zich in om de steden te onderwerpen. De Provençaalse adel koos ten slotte partij voor Gersinde, verdreef Nuno, plaatste Raymond Berengarius onder de voogdij van zijn moeder en stelde een regentenraad aan.

In 1222 was de positie van Raymond Berengarius geconsolideerd en stond Gersindis hem het graafschap Forcalquier af. Toen ook Avignon onder de invloed raakte van de ketterijen van de Albigenzen, belegerde keizer Frederik II de stad en nam hij deze ten slotte in op 10 september 1226.

Op 5 juni 1219 huwde Raymond Berengarius met Beatrix van Savoye, een dochter van graaf Thomas I van Savoye.
Uit dit huwelijk werden vier dochters geboren:
Margaretha van Provence (1221-1295), die huwde met koning Lodewijk IX van Frankrijk
Eleonora van Provence (1223-1291), die huwde met koning Hendrik III van Engeland
Sancha van Provence (rond 1225-1261), die huwde met Richard van Cornwall, koning van het Heilige Roomse Rijk
Beatrix van Provence (1234-1267), erfdochter, gravin van Provence (1245-1267), die huwde met Karel van Anjou
Hij trouwde, 20 of 21 jaar oud, op 05-06-1219 in ? met
6443539 Beatrix van Savoye, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Eleonora van Provence, geboren in 1222 in Aix-en-Provence (zie 3221769).
6443540 Alphons IX van Castilië, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
6443541 Berenguela van Castilië, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Ferdinand III van Castilië, geboren in 1199 in ? (zie 3221770).
6443542 Simon van Dammartin, geboren omstreeks 1180 in ?. Hij is overleden op 21-09-1239 in Abbeville, ongeveer 59 jaar oud. Hij is begraven in Abdij van Valloires.
Notitie: Simon van Dammartin (1180 - 21 september 1239) was een zoon van Alberik II van Dammartin en van Mathilde van Clermont.

In 1234 volgt hij zijn aangetrouwde neef Filips Hurepel op als graaf van Aumale.

In september 1208 huwt hij met Maria van Ponthieu, dochter van Willem II van Ponthieu, en wordt de vader van:
Johanna (1220-1278) Gravin van Ponthieu en Aumale, getrouwd met (v 1220 † 1279). Ferdinand III, koning van Castilië (1199-1252)
Filippa (-1280), huwde met Raoul van Lasignan (-1247), graaf van Eu; met Rudolf II van Coucy (-1250), heer van Coucy; en in 1253 met Otto II van Gelre
Maria (-1279), in 1240 gehuwd met graaf Jan van Roucy (1205-1251)
Agatha (-1268), gehuwd met Amalrik II van Châtellerault (-1242).

Simon, graaf van Ponthieu , die stierf 1239 , was graaf van Aumale van 1206 tot 1214 , en vervolgens van 1234 tot 1239, graaf van Ponthieu en Montreuil van 1230 tot 1239. Hij was de zoon van Alberic II van Dammartin , graaf van Dammartin en Mathilde de Clermont-en-Beauvais .

Aan het einde van de XII e eeuw , volgde hij zijn vader en broer Renaud als ze rally aan de koning van Engeland. Na de dood van Richard Leeuwenhart in 1199, en die van hun vader in 1200, keerden ze terug naar Frankrijk en maakten hun onderwerping aan koning Filips II Augustus . Dit gaf Renaud County Aumale in leen in 1204 en in 1206 geruild tegen Mortain County en gaf aan Simon Aumale. Philippe was ook getrouwd met Simon Maria , erfgename van Ponthieu County. Maar de twee broers namen hun afstand opnieuw met Philippe Auguste en rally aan Koning John , Koning van Engeland . Ze vochten in Bouvines , Renaud werd gevangen genomen en Simon vluchtte en ging in ballingschap. Filips Augustus in beslag genomen op het gebied van Renaud en Simon, en gaf wat aan zijn zoon Filips Hurepel , die was met de dochter van Renaud trouwen. In 1221, toen William Talvas II, graaf van Ponthieu en de vader van Maria, overleden, Filips Augustus uitgebreid confiscatie van eigendommen aan Marie de Ponthieu, annexatie van het graafschap Ponthieu .

In 1223, bij de dood van Philippe Auguste, Simon probeerde een landing te herwinnen County Ponthieu. Hij nam Abbeville , maar de nieuwe koning Lodewijk VIII de Leeuw stuurde een leger aan wie de inwoners van Abbeville de poorten geopend. Simon werd gedwongen om in te schepen. Marie de Ponthieu eindelijk de terugkeer van Ponthieu te verkrijgen, maar met zware toegevingen te doen, de koning van Rushcliffe en St. Riquier, afzien van de Provincie van Alençon, niet de wederopbouw van de vernietigde forten en niet om meisjes te trouwen paar zonder toestemming van de Koning. Simon kon een koninklijk pardon dat alleen toestemming voor de door zijn vrouw, die hij deed in 1230 aanvaarde termen niet te verkrijgen.

Hij overleed op 21 september 1239 en werd begraven in de abdij van Valloires .
Hij trouwde, ongeveer 28 jaar oud, in 1208 in ? met de 8 of 9-jarige
6443543 Maria van Ponthieu, geboren in 1199 in ?. Zij is overleden op 27-09-1250 in Abbeville, 50 of 51 jaar oud.
Notitie: Marie de Ponthieu (av.1199 - 27 september 1250) was Gravin van Ponthieu van 1221 tot 1250 . Zij was de dochter van Willem II , graaf van Ponthieu, en Adèle de France .

Waarschijnlijk onder invloed van Filips II Augustus , trouwde ze in september 1208 Simon, graaf van Ponthieu (1180 † 1239) al graaf van Aumale . Richting 1211, Simon de Dammartin en zijn broer Renaud verraden Philip Augustus en bondgenoot van Koning John , Koning van Engeland . Ze vochten zowel in Bouvines , Renaud werd gevangen genomen en Simon vluchtte en ging in ballingschap. De koning van Frankrijk in beslag genomen het pand Simon en Ponthieu toen Maria geërfd. Het was pas in 1220 dat Simon maakte zijn onderwerping en dat de man kon hun domeinen te herstellen 1 . Beide echtgenoten zijn geciteerd 2 mei 1230 bij het bevestigen van de schenking van grond aan de Notre Dame d’Ourscamp.

Uit dit eerste huwelijk werden geboren:
Jeanne , Gravin van Ponthieu en Aumale, getrouwd met (v 1220 † 1279). Ferdinand III, koning van Castilië (1199-1252);
Philippe († 1278-1281), getrouwd met Raoul de Lusignan († 1246), graaf van Eu , toen Raoul († 1250), heer van Coucy , en Otto II († 1271), Gelderland te tellen ;
Marie, getrouwd met Jean II van Pierrepont († 1251), graaf van Roucy ;
Agathe, getrouwd met Aymery II, burggraaf van Chatellerault .

Weduwe, Maria hertrouwde over 1240 met Mathieu de Montmorency († 1250 Mansoura), Heer van Atichy zoon van Mathieu II , Baron de Montmorency , en Gertrude van Soissons.

Zij stierf in september 1250.
Zij trouwde (2), 40 of 41 jaar oud, in 1240 in ? met Mathieu de Montmorency (ovl. 1250).
Kind uit dit huwelijk:
I. Johanna van Dammartin, geboren in 1220 in ? (zie 3221771).
6443552 Hendrik II van Brabant, geboren in 1207 in ?. Hij is overleden op 01-02-1248 in ?, 40 of 41 jaar oud.
Notitie: Hendrik II (1207 – 1 februari 1248), hertog van Brabant van 1235 tot aan zijn dood, was de zoon uit het 1e huwelijk van Hendrik I, wiens oostwaartse expansiepolitiek hij voortzette. Hij mengde zich in de twisten tussen de prins-bisschop van Luik en de steden van zijn bisdom, en sloot zich aan bij keizer Frederik II van het Heilige Roomse Rijk, wat hem in 1244 het graafschap Dalhem opleverde.

Tijdens de minderjarigheid van zijn neven Otto II van Gelre (zoon van zijn zus Margaretha) en Willem II van Holland (zoon van zijn zus Mathilde) stonden hun vorstendommen (Gelre en Holland) onder zijn invloed. In 1247 weigerde hij de titel van Duits koning, ten voordele van zijn neef Willem II van Holland.

Zijn tweede echtgenote, Sofia van Thüringen († 1275), dochter van landgraaf Lodewijk IV van Thüringen en de H. Elisabeth van Hongarije, erfde in 1247 het landgraafschap Thüringen, dat echter in 1275 weer van Brabant werd gescheiden als erfdeel voor Hendrik het Kind (stamvader van het Huis Hessen), hun zoon uit dit tweede huwelijk.

Op 12 januari 1248, enkele dagen voor zijn dood, verleende hertog Hendrik aan zijn onderdanen het eerste algemeen landsprivilegie voor Brabant, waarbij hij onder meer rechtszekerheid beloofde, en dat bedoeld was om de opvolging van zijn nog jonge zoon Hendrik III in de ogen van zijn onderdanen te vergemakkelijken.

Huwelijken en kinderen

Hendrik was gehuwd met (1) Maria, dochter van Filips van Zwaben en werd de vader van:
Hendrik III (ca.1231-1261)
Filips
Mathilde (1224-1288), in 1237 gehuwd met Robert I van Artesië (1216 † 1250) en in 1254 met Gwijde III van Saint-Pol (-1289), comte de Saint-Pol
Beatrix (1225-1288), in 1241 gehuwd met Hendrik Raspe (-1247), landgraaf van Thüringen en Rooms koning; vervolgens in 1247 met Willem II van Vlaanderen (1224-1251)
Maria, in 1254 gehuwd met Lodewijk II van Beieren (1229-1294)
Margaretha (1277), abdis van Herzogenthal

Hendrik was gehuwd met (2) Sofia van Thüringen en werd vader van:
Hendrik het Kind (1244-1308), landgraaf van Thuringen
Elisabeth (1243-1261), in 1254 gehuwd met Albrecht I van Brunswijk (1236-1279).



Noot.

Hendrik II de Edelmoedige van Brabant, ridder, proost van Aken, hertog van Lotharingen, hertog van Brabant en markgraaf van Antwerpen, geboren in het jaar 1207, overleden te Leuven op 1 februari 1248, begraven te Villers Cisterciënserabdij, zoon van Hendrik I van Brabant (ridder, hertog van Neder Lotharingen, leenheer over Dordrecht en leenheer Leuven Strijen) en Mathilda van Boulogne (dame van Boulogne).

Hendrik is getrouwd rond 1210 voor de kerk, op ongeveer 3-jarige leeftijd (1) met
Marie van Zwaben (ongeveer 14 jaar oud), geboren te Arezzo in het jaar 1196, overleden in het jaar 1235, dochter van Philippe II van Zwaben en Hohenstaufen (keizer van Hohenstaufen) en Irini Maria Angelina (princes van Angelina).


1226 - Hendrik II van Brabant wordt vermeld als ridder.

1233 - 19 sep - De Roomse koning Hendrik maakt op verzoek van Hendrik, oudste zoon van hertog Hendrik I van Brabant de inwoners van ’s Hertogenbosch tolvrij op de Rijn.

1233 - nov - Hendrik II van Brabant is proost te Aken.
Hij is weduwnaar van Sophia van Thüringen.
Hij trouwde (2), 2 of 3 jaar oud, in 1210 in ? met de 8 of 9-jarige
6443553 Maria van Zwaben, geboren in 1201 in ?. Zij is overleden in 1235 in ?, 33 of 34 jaar oud.
Notitie: Maria van Zwaben (1201-1235) was een dochter van Filips van Zwaben en van Irena Angela van Byzantium. Zij werd de eerste echtgenote van Hendrik II van Brabant (1207-1248), en werd de moeder van:
Hendrik III (-1261)
Filips
Mathilde (1224-1288), in 1237 gehuwd met Robert I van Artesië (1216 † 1250) en in 1254 met Gwijde III van Saint-Pol (-1289), graaf van Saint-Pol ,
Beatrix (1225-1288), in 1241 gehuwd met Hendrik Raspe (-1247), landgraaf van Thuringen, en Rooms koning, en in 1247 met Willem II van Vlaanderen (1224-1251)
Maria (1226-1256), in 1254 gehuwd met Lodewijk II van Beieren (1229-1294)
Margaretha (1277), abdis van Herzogenthal .
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik III van Brabant, geboren omstreeks 1231 in ? (zie 3221776).
6443554 Hugo IV van Bourgondië, geboren op 09-03-1212 in ?. Hij is overleden op 27-10-1272 in Villaines-en-Duesmois, 60 jaar oud.
Notitie: Hugo IV van Bourgondië (?, 9 maart 1212 - Villaines-en-Duesmois, 27 oktober 1272) was de enige zoon van hertog Odo III van Bourgondië en zijn tweede echtgenote Adelheid van Vergy. Hij volgde zijn vader op als hertog van Bourgondië in 1218.

In 1238 vertrok hij naar het Heilige Land op krijgstocht en kwam pas terug in 1241. Vervolgens vergezelde hij nog Lodewijk IX van Frankrijk op de Zevende Kruistocht, maar werd gevangengenomen in Mansourah. Als tegenprestatie voor de hulp bij de herovering van Constantinopel, verleende keizer Boudewijn II van Constantinopel hem rechten op het Koninkrijk Thessaloniki.

Hij huwde met:

1. Yolande van Dreux (1212-1248), ca. 1230, dochter van graaf Robert III van Dreux, in 1229 Odo, (1231-1266), graaf van Nevers, van Auxerre en van Tonnerre
Jan, (1231-1267), heer van Bourbon en graaf van Charolais
Adelheid (1233-1273), in 1251 gehuwd met Hendrik III van Brabant (-1261)
Margaretha (-1277), in 1239 gehuwd met Willem III van Mont-St-Jean (-1256), en in 1259 met Guy VI, burggraaf van Limoges (-1263)
Robert II van Bourgondië, (1248-1306)

2. Beatrix van Champagne (1242-1295), ca. 1258, dochter van koning Theobald IV van Champagne, koning van Navarra, Béatrix (1260-1328), in 1276 gehuwd met Hugo XIII van Lusignan, graaf van la Marche en van Angoulême (1259-1310)
Hugo (1260-1288), heer van Montréal en burggraaf van Avallon
Margaretha, rond 1272 gehuwd met Jan I van Chalon-Arlay (1259-1315)
Johanna, non (-1295)
Isabella (1270-1323), gehuwd met Rudolf I van Habsburg (1218-1291), en met Peter Chambly, heer van Neauphle.
Hij trouwde (2), ongeveer 46 jaar oud, omstreeks 1258 in ? met Beatrix van Champagne (1242-1295), ongeveer 16 jaar oud.
Hij trouwde (1), ongeveer 18 jaar oud, omstreeks 1230 in ? met de ongeveer 18-jarige
6443555 Yolande van Dreux, geboren in 1212 in ?. Zij is overleden in 1248 in ?, 35 of 36 jaar oud.
Notitie: Yolande of Dreux (1212–1248) was the first wife of Hugh IV of Burgundy (9 March 1213 – 27 October 1271) who was duke of Burgundy between 1218 and 1271. She was the daughter of Count Robert III "Gasteblé" of Dreux and of Braine, and his wife Alianor de St. Valéry.

Yolande’s children with Hugh IV of Burgundy included:
Margaret, Lady of Molinot (1229–1277), married 1st(after 1239) William III (d. 1256), lors of Mont St Jean and 2nd Guy VI (d. 1263), viscount of Limoges Eudes, count of Nevers and Auxerre (1230–1266)
John (1231–1268), married Agnes and had Beatrice of Burgundy, heiress of Bourbon (through Agnes)
Alix de Bourgogne (1233–1273) married Henry III, Duke of Brabant
Robert II, Duke of Burgundy (1248–1306)
Kind uit dit huwelijk:
I. Aleidis van Bourgondië, geboren in 1233 in ? (zie 3221777).
6443556 Willem II van Dampierre, geboren in 1196 in ?. Hij is overleden op 03-09-1231 in ?, 34 of 35 jaar oud.
Notitie: Willem II van Dampierre (1196 - 3 september 1231), was een zoon van Gwijde II van Dampierre, connétable (opperbevelhebber) van Champagne, en van Mathilde I van Bourbon. Terwijl zijn oudere broer Gwijde Archimbald heer van Bourbon werd, erfde Willem de heerlijkheid Dampierre en Saint-Dizier en het ambt van connétable van Champagne. Hij was van plan om te trouwen met Alice von Zypern, wat hem een aanspraak zou opgeleverd hebben op het graafschap Champagne, maar de paus verleende geen dispensatie voor de te nauwe familieband. Hij trouwde dan maar in 1223 met een andere nicht, Margaretha van Constantinopel (1202-1280), gravin van Vlaanderen en Henegouwen, die gescheiden was van Burchard van Avesnes (1172-1244). Het huwelijk werd kerkrechtelijk niet erkend en pas in 1230, na de geboorte van het derde kind, verkreeg het paar dispensatie en konden hun kinderen gelegitimeerd worden. Die kinderen waren:
Johanna (-1246), gehuwd met Hugo III van Rethel (-1243) en met Theobald II van Bar (-1291)
Willem III van Dampierre (1225-1251)
Gwijde III van Dampierre (1226-1305), graaf van Vlaanderen
Jan I van Dampierre (1230-1258)

De kinderen van Willem II golden als rechtmatige erfgenamen. Ook de kinderen uit het eerste huwelijk van zijn echtgenote maakten later aanspraak op haar erfenis, zodat een hevige opvolgingsstrijd losbrak. Willem overleed nog voordat zijn vrouw in 1244 de graafschappen Vlaanderen en Henegouwen in handen kreeg. Hij werd begraven in de Cisterciënzerabdij van Orchies en in 1257 overgebracht naar de Cistercijnzerabdij van Flines.

Behoudens de weinig waarschijnlijke maar toch altijd mogelijke coïncidentie van eenzelfde voornaam en eenzelfde overlijdensjaar, is hij het die in 1208 (hij was pas twaalf jaar) proost van Sint-Donaas en kanselier van Vlaanderen werd. Functie die hij uitoefende tot aan zijn dood. Hij was niet de enige die een ambt toebedeeld kreeg waarvoor hij noch de leeftijd noch de bagage had, maar zo ging het nu eenmaal wanneer een telg uit een aristocratische familie, vooral uit het regerende vorstenhuis, moest geplaatst worden.

Tijdens de ambtsperiode van Willem laaiden sommige ruzies hoog op. Zo gebeurde het in 1225 dat de bisschop van Doornik het interdict uitsprak over de kanunniken van Sint-Donaas en de deken zelfs in de ban van de kerk sloeg. Maar op het gezag van de abten van de Sint-Andriesabdij en de Eekhoutte-abdij, herriep de proost eigenmachtig deze sancties, buiten medeweten van de bisschop.

In juli 1231 moeten er klachten zijn geweest over de proost. Paus Gregorius IX belastte de proost en de deken van het kapittel van Saint-Omer en de proost van het kapittel van Ariën met de opdracht Willem aan te zetten tot ontslag of minstens een coadjutor te benoemen. De oorkonde vermeldde dat de paus dit deed op verzoek van personen uit de omgeving van de gravin van Vlaanderen (de schoonzus dus van Willem), omdat hij vanwege zijn ouderdom (hij was 34!) niet meer in staat was als proost en als kanselier te functioneren. Veel inspanningen hoefden er niet te worden geleverd, want een paar maanden later overleed Willem.
Hij trouwde, 26 of 27 jaar oud, in 1223 in ? met de 20 of 21-jarige
6443557 Margaretha II van Vlaanderen, geboren op 02-06-1202 in ?. Zij is overleden op 10-02-1280 in Gent, 77 jaar oud.
Notitie: Margaretha II van Vlaanderen, ook wel Margaretha van Constantinopel (ca. 2 juni 1202 - Gent, 10 februari 1280), was gravin van Vlaanderen van 1244 tot 1278 en als Margaretha I gravin van Henegouwen van 1244 tot 1280. Zij was de tweede dochter van graaf Boudewijn IX van het graafschap Vlaanderen en Henegouwen (VI), en Maria van Champagne. Haar vader werd in mei 1204 ook keizer van Constantinopel.

Na het overlijden van haar moeder (1204) en het verdwijnen van haar vader (april 1205) liet de Franse koning Filips Augustus haar met haar zuster Johanna in 1208 naar het hof in Parijs overbrengen om haar te onttrekken aan anti-Franse invloeden in Vlaanderen. Gedurende haar tijd in Parijs werd ze samen met haar zuster bekendgemaakt met de Cisterien orde, mogelijk mede door de invloed van Blanca van Castilië, de toekomstige Koningin-partner van Frankrijk. Bij haar terugkeer in 1212 werd Margaretha toevertrouwd aan de Henegouwse ridder Burchard van Avesnes, met wie zij in hetzelfde jaar op tienjarige leeftijd trouwde. Na een klacht van gravin Johanna veroordeelde paus Innocentius III het huwelijk (Vierde Lateraans Concilie, 1215), en dit op grond van het feit dat Burchard subdiaken was gewijd en dus tot de geestelijke stand behoorde. Maar de echtelieden scheidden voorlopig nog niet. Margaretha en Burchard kregen de volgende kinderen:
Boudewijn (ovl. 1219)
Jan van Avesnes
Boudewijn (1219-1295), gehuwd met Felicitas van Coucy, dochter van Thomas van Coucy-Vervins.

Pas in 1222 verliet Margareta haar echtgenoot en trouwde in het najaar van 1223 met Willem van Dampierre, een ridder uit de Champagnestreek en een zoon van Gwijde II van Dampierre en Mathilde I van Bourbon, bij wie zij volgende kinderen had:
Willem III van Dampierre
Gwijde III van Dampierre
Jan I van Dampierre
Johanna (ovl. ca. 1245), gehuwd met Hugo III van Rethel (twee dochters) en daarna met Theobald II van Bar (geen kinderen), begraven in de de abdij van Val-d’Ornain.
Maria (ovl. 21 december 1302), abdis van de abdij van Flines

Vlaams-Henegouwse Successieoorlog[bewerken]

Toen Margareta haar kinderloze zuster Johanna in 1244 opvolgde als gravin van Vlaanderen en Henegouwen, benoemde zij haar zoon Willem tot enige erfgenaam (1246). Daarop begon een strijd tussen de kinderen uit Margaretha’s beide huwelijken, de Avesnes en de Dampierres: de Vlaams-Henegouwse Successieoorlog. De Franse koning, in 1246 met de arbitrage belast, wees Vlaanderen toe aan haar zoon Gwijde van Dampierre en Henegouwen aan haar zoon Jan van Avesnes, feitelijk later haar kleinzoon Jan I van Avesnes. Niettemin bleef de vete tussen de beide huizen voortwoeden, zelfs tot in de volgende eeuw. Margaretha zelf stond heel de tijd aan de zijde van de "Vlaamse" Dampierres. De "Henegouwse" Avesnes verbonden zich door het huwelijk van Jan van Avesnes met Aleid van Holland met de Hollandse graven, die ongedaan wilden maken dat zij voor Zeeland leenhulde verschuldigd waren aan Vlaanderen. Zij betwistten ook het bezit door de Dampierres van Rijks-Vlaanderen.

De Franse koning maakte van deze scheidsrechterlijke uitspraak gebruik om zijn positie te versterken:
- hij brak de macht van Vlaanderen-Henegouwen- hij bezorgde Vlaanderen een vijand in de flank, aangezien de Avesnes zich niet bij de uitspraak neerlegden, dit op grond
Zij is weduwe van Burchard van Avesnes, met wie zij trouwde (1), 9 of 10 jaar oud, in 1212 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gwijde III van Dampierre, geboren omstreeks 1226 in ? (zie 3221778).
6443558 Robert VII van Béthune, geboren in 1200 in ?. Hij is overleden op 12-11-1248 in ?, 47 of 48 jaar oud.
Notitie: Robrecht (Robert) VII van Béthune (1200 - 12 november 1248) was een zoon van Willem II van Béthune en van Machteld van Dendermonde. Hij huwde met Elisabeth van Morialmé, vrouwe van Fraire, en werd de vader van Mathilde van Béthune (1230-1263) die zou huwen met Gwijde van Dampierre. Hij was voogd van Atrecht, heer van Dendermonde en van Béthune en werd in 1194 pair van Vlaanderen. Zijn echtgenote was de weduwe van Nicolas van Condé (-1230).
Hij trouwde, ongeveer 30 jaar oud, omstreeks 1230 in ? met de ongeveer 35-jarige
6443559 Elisabeth van Morialmez, geboren omstreeks 1195 in ?. Zij is overleden omstreeks 1260 in ?, ongeveer 65 jaar oud. Zij is weduwe van Nicolas Condé (1170-1230), met wie zij trouwde (1), ongeveer 15 jaar oud, omstreeks 1210 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Mathilde van Béthune, geboren in ? (zie 3221779).
6443560 Jan Zonder Land, geboren op 24-12-1167 in Beaumont Palace ( Oxford ). Hij is overleden op 18-10-1216 in Newark-on-Trent Newark Castle (Nottinghamshire), 48 jaar oud.
Notitie: Jan zonder Land (Engels: John Lackland; Frans: Jean sans Terre) (Beaumont Palace (Oxford), 24 december 1167 – Newark Castle (Newark-on-Trent, Nottinghamshire), 18/19 oktober 1216) was koning van Engeland van 1199 tot 1216. Hij was de jongste zoon van Hendrik II en Eleonora van Aquitanië. Hij was zijn vaders favoriete zoon, maar aangezien hij de jongste was, ontving hij geen gebieden op het vasteland, wat zijn bijnaam verklaart. Na de dood van zijn broer Richard Leeuwenhart in 1199 volgde hij hem, overigens niet zonder slag of stoot, op.

Al voor zijn troonsbestijging had Jan een kwalijke naam opgebouwd als verrader en samenzweerder, soms met, soms tegen zijn oudere broers. Al in 1184 betwistten Jan en Richard elkaar de erfopvolging van Aquitanië, wat leidde tot veel onderlinge onmin. In 1185 echter kreeg Jan het bestuur over Ierland, waar hij zich binnen zes maanden zo impopulair wist te maken, dat hij het land moest verlaten.

In 1189 trouwde hij met Isabella, een dochter van graaf Willem van Gloucester. Zij kregen geen kinderen en kort voor of vlak na zijn troonsbestijging op 6 april 1199 liet hij het huwelijk nietig verklaren.

Nadat Richard Leeuwenhart in de zomer van 1190 vertrokken was voor de Derde Kruistocht, deed Jan een poging de macht te grijpen, hoewel zijn broer hem verboden had Frankrijk te verlaten. Hij koos daarbij zelfs partij voor de koning van Frankrijk tegen de door zijn broer achtergelaten gouverneur voor de Franse bezittingen. Toen Richard uiteindelijk in 1194 terugkeerde vergaf hij Jan diens misstap. Deze episode is breed bekend geworden via de verhalen rond Robin Hood en in de roman Ivanhoe van sir Walter Scott, waarin (niet geheel waarheidsgetrouw) Richard wordt afgeschilderd als de held en Jan als de slechterik.

Tijdens het beleg van het kasteel Châlus in Limousin werd Richard door een pijl in zijn schouder getroffen en raakte daardoor dodelijk gewond. Aangezien Richard Jan als opvolger had aangewezen, werd deze in Engeland algemeen als koning geaccepteerd. De Franse gebieden (afgezien van Normandië) schoven echter een andere troonpretendent naar voren: Arthur I van Bretagne, de zoon van Godfried, de derde zoon van Hendrik II. Dit leidde tot een oorlog, waaraan in mei 1200 een einde kwam met de Vrede van Goulet. Hierbij moest Jan wel een aantal veren laten op het vasteland. De rust was van korte duur, want de Franse koning Filips II August hervatte samen met Arthur de strijd. Uiteindelijk ontdeed hij zich definitief van Arthur door hem in 1203 te wurgen. Na de slag bij Bouvines (1214) raakte Jan vrijwel alle gebieden in Frankrijk kwijt. Door zijn eigen onbetrouwbaarheid had hij de trouw van veel van zijn leenmannen verspeeld.

Inmiddels was hij in augustus 1200 hertrouwd met Isabella van Angoulême, die 20 jaar jonger was.
Zij kregen vijf kinderen,
Hendrik en Richard van Cornwall,
Johanna,
Isabella en
Eleonora.

Jan haalde zich via belastingheffingen het ongenoegen op de hals van zijn baronnen en net als zijn vader kwam Jan stevig in botsing met de kerk. Dit laatste kwam door zijn afwijzing van Stephen Langton als Aartsbisschop van Canterbury. Paus Innocentius III plaatste Engeland in maart 1208 onder interdict (een schorsing van kerkelijke bedieningen) en deed Jan in 1209 in de ban. In januari 1213 werd hij zelfs van de troon vervallen verklaard. In mei onderwierp Jan zich echter aan het pauselijk gezag en wist daarmee ander naderend onheil te verhinderen. Hij hield zijn land voortaan van de paus in leen, en bezat dus formeel zelf geen land meer (zijn bijnaam "Jan Zonder Land" wordt ook wel hiermee verklaard).

De almaar voortdurende oorlogen eindigden met de grote nederlaag in de Slag bij Bouvines, waarna een zeer ongunstig vredesverdrag met Frankrijk moest worden gesloten. De baronnen raakten opnieuw ontevreden, evenals de geestelijkheid en de burgerij. Op 15 juni 1215 werd hij gedwongen bij Runnymede de Magna Carta te tekenen. Omdat die verklaring onder dwang was getekend, voelde Jan zich er echter niet aan gebonden. Hij kreeg hierbij de steun van de paus, maar dit kon hem niet baten.

De opstandelingen wilden de kroon overdragen aan de Franse kroonprins Lodewijk (de latere Franse koning Lodewijk VIII). Deze trok in juni 1216 Londen binnen. Jan trok zich terug naar het noorden. Terwijl hij The Wash doorkruiste werd zijn bagagestoet verrast door het opkomend tij. Jan raakte kostbare bezittingen kwijt, waaronder de kroonjuwelen. Door het verlies raakte zijn lichamelijke en geestelijke gezondheid aangetast. Hij overleed op 18 of 19 oktober 1216 aan dysenterie en werd begraven in de kathedraal van Worcester. Zijn negenjarige zoon volgde hem op als Hendrik III.
Hij trouwde (1), 21 of 22 jaar oud, in 1189 in ? met Isabella van Gloucester (ovl. 1217).
Hij trouwde (2), 32 jaar oud, op 24-08-1200 in Bordeaux met de 13 of 14-jarige
6443561 Isabella van Angoulême, geboren in 1186 in ?. Zij is overleden op 31-05-1246 in ?, 59 of 60 jaar oud.
Notitie: Isabella van Angoulême (1186-31 mei 1246) was de enige dochter van Adhemar van Angoulême en van Adelheid van Courtenay. Alhoewel zij verloofd was met Hugo IX van Lusignan, ontvoerde Jan zonder Land haar om met haar in Bordeaux te trouwen, op 24 augustus 1200. Weduwe geworden, trouwde zij in 1220 met Hugo le Brun, zoon van Hugo IX van Lusignan.

Zij was beroemd om haar schoonheid en werd de Helena van de middeleeuwen genoemd.

Haar kinderen met Jan zonder Land:
Hendrik III van Engeland
Richard van Cornwall
Johanna (1210-1238), gehuwd met Alexander II van Schotland,
Isabella, gehuwd met keizer Frederik II,
Eleonora Plantagenet, gehuwd met William Marshall en met Simon V van Montfort,

Haar kinderen met Hugo X:
Hugo XI van Lusignan (1221-1260)
Adhemar (1222-1260), bisschop van Winchester
Agnes (1223-1269), gehuwd met Willem II van Chauvigny
Adelheid (1224-1256), gehuwd met Jan van Warenne, graaf van Surrey,
Guy (-1264)
Godfried (-1274), heer van Jarnac en Châteauneuf, in 1259 gehuwd met burggravin Johanna van Châtellerault,
Willem van Valence (-1299), graaf van Pembroke,
Margaretha (-1288), gehuwd met Raymond VI van Toulouse en met Amalrik IX van Thouars,
Isabella (1234-1299), gehuwd met Godfried van Rancon.

Begraven in de abdijkerk van Fontevraud. Haar beschilderde houten grafbeeld ligt nog altijd opgebaard, samen met die van haar 1e schoonouders Eleanora van Aquitanië en Hendrik II Plantagenet en haar zwager Richard I Leeuwenhart.
Zij trouwde (2), 33 of 34 jaar oud, in 1220 in ? met Hugo X van Lusignan (1185-1249), 34 of 35 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik III van Engeland, geboren op 10-10-1207 in Winschester (zie 3221780).
6443562 Raymond Berengarius IV van Provence, geboren in 1198 in Aix-en-Provence. Hij is overleden op 19-08-1245 in Aix-en-Provence, 46 of 47 jaar oud.
Notitie: Raymond Berengarius IV (Aix-en-Provence, 1198 - aldaar, 19 augustus 1245) was een zoon van graaf Alfons II van Provence en Gersindis van Forcalquier. Hij was van 1209 graaf van Provence en vanaf 1222 ook graaf van Forcalquier.

In 1209 stierven zowel zijn overgrootvader, graaf Willem II van Forcalquier, als zijn vader. Peter II van Aragón nam de voogdij waar voor de jonge Raymond Berengarius. Peter II delegeerde op zijn beurt het regentschap aan zijn oom Sancho, graaf van Roussillon. In 1213 werd ook Peter II in Muret gedood en nam Sancho tevens het regentschap over Aragon waar en stond het regentschap over Provence af aan zijn zoon Nuno. Door deze verwarring ontstond tweespalt bij de Katalanen van Provence tussen de aanhangers van Gersinde en deze van Nuno, die de jonge graaf leek te willen verdrijven om in zijn plaats te komen. Willem van Sabran, een neef van Willem II van Forcalquier maakte aanspraak op het graafschap Forcalquier. Hij maakte gebruik van de onrust in het gebied om Sisteron in te nemen. Door een vergelijk van de aartsbisschop van Aix werd Willem schadeloos gesteld.

Ook de graaf van Baux, Willem van Orange, die zich door keizer Frederik II in 1214 de titel van koning van Arles had laten toekennen, liet zich gelden en nam de wapens op om zijn titel kracht bij te zetten. Verschillende steden in Provence maakten van de verwarring gebruik om de republiek uit te roepen: Arles, Aix, Marseille, Nice en Avignon. In 1217 ten slotte kwam Raymond Berengarius naar zijn land. Hij spande zich in om de steden te onderwerpen. De Provençaalse adel koos ten slotte partij voor Gersinde, verdreef Nuno, plaatste Raymond Berengarius onder de voogdij van zijn moeder en stelde een regentenraad aan.

In 1222 was de positie van Raymond Berengarius geconsolideerd en stond Gersindis hem het graafschap Forcalquier af. Toen ook Avignon onder de invloed raakte van de ketterijen van de Albigenzen, belegerde keizer Frederik II de stad en nam hij deze ten slotte in op 10 september 1226.

Op 5 juni 1219 huwde Raymond Berengarius met Beatrix van Savoye, een dochter van graaf Thomas I van Savoye.
Uit dit huwelijk werden vier dochters geboren:
Margaretha van Provence (1221-1295), die huwde met koning Lodewijk IX van Frankrijk
Eleonora van Provence (1223-1291), die huwde met koning Hendrik III van Engeland
Sancha van Provence (rond 1225-1261), die huwde met Richard van Cornwall, koning van het Heilige Roomse Rijk
Beatrix van Provence (1234-1267), erfdochter, gravin van Provence (1245-1267), die huwde met Karel van Anjou
Hij trouwde, 20 of 21 jaar oud, op 05-06-1219 in ? met
6443563 Beatrix van Savoye, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Eleonora van Provence, geboren in 1222 in Aix-en-Provence (zie 3221781).
6443564 Alphons IX van Castilië, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
6443565 Berenguela van Castilië, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Ferdinand III van Castilië, geboren in 1199 in ? (zie 3221782).
6443566 Simon van Dammartin, geboren omstreeks 1180 in ?. Hij is overleden op 21-09-1239 in Abbeville, ongeveer 59 jaar oud. Hij is begraven in Abdij van Valloires.
Notitie: Simon van Dammartin (1180 - 21 september 1239) was een zoon van Alberik II van Dammartin en van Mathilde van Clermont.

In 1234 volgt hij zijn aangetrouwde neef Filips Hurepel op als graaf van Aumale.

In september 1208 huwt hij met Maria van Ponthieu, dochter van Willem II van Ponthieu, en wordt de vader van:
Johanna (1220-1278) Gravin van Ponthieu en Aumale, getrouwd met (v 1220 † 1279). Ferdinand III, koning van Castilië (1199-1252)
Filippa (-1280), huwde met Raoul van Lasignan (-1247), graaf van Eu; met Rudolf II van Coucy (-1250), heer van Coucy; en in 1253 met Otto II van Gelre
Maria (-1279), in 1240 gehuwd met graaf Jan van Roucy (1205-1251)
Agatha (-1268), gehuwd met Amalrik II van Châtellerault (-1242).

Simon, graaf van Ponthieu , die stierf 1239 , was graaf van Aumale van 1206 tot 1214 , en vervolgens van 1234 tot 1239, graaf van Ponthieu en Montreuil van 1230 tot 1239. Hij was de zoon van Alberic II van Dammartin , graaf van Dammartin en Mathilde de Clermont-en-Beauvais .

Aan het einde van de XII e eeuw , volgde hij zijn vader en broer Renaud als ze rally aan de koning van Engeland. Na de dood van Richard Leeuwenhart in 1199, en die van hun vader in 1200, keerden ze terug naar Frankrijk en maakten hun onderwerping aan koning Filips II Augustus . Dit gaf Renaud County Aumale in leen in 1204 en in 1206 geruild tegen Mortain County en gaf aan Simon Aumale. Philippe was ook getrouwd met Simon Maria , erfgename van Ponthieu County. Maar de twee broers namen hun afstand opnieuw met Philippe Auguste en rally aan Koning John , Koning van Engeland . Ze vochten in Bouvines , Renaud werd gevangen genomen en Simon vluchtte en ging in ballingschap. Filips Augustus in beslag genomen op het gebied van Renaud en Simon, en gaf wat aan zijn zoon Filips Hurepel , die was met de dochter van Renaud trouwen. In 1221, toen William Talvas II, graaf van Ponthieu en de vader van Maria, overleden, Filips Augustus uitgebreid confiscatie van eigendommen aan Marie de Ponthieu, annexatie van het graafschap Ponthieu .

In 1223, bij de dood van Philippe Auguste, Simon probeerde een landing te herwinnen County Ponthieu. Hij nam Abbeville , maar de nieuwe koning Lodewijk VIII de Leeuw stuurde een leger aan wie de inwoners van Abbeville de poorten geopend. Simon werd gedwongen om in te schepen. Marie de Ponthieu eindelijk de terugkeer van Ponthieu te verkrijgen, maar met zware toegevingen te doen, de koning van Rushcliffe en St. Riquier, afzien van de Provincie van Alençon, niet de wederopbouw van de vernietigde forten en niet om meisjes te trouwen paar zonder toestemming van de Koning. Simon kon een koninklijk pardon dat alleen toestemming voor de door zijn vrouw, die hij deed in 1230 aanvaarde termen niet te verkrijgen.

Hij overleed op 21 september 1239 en werd begraven in de abdij van Valloires .
Hij trouwde, ongeveer 28 jaar oud, in 1208 in ? met de 8 of 9-jarige
6443567 Maria van Ponthieu, geboren in 1199 in ?. Zij is overleden op 27-09-1250 in Abbeville, 50 of 51 jaar oud.
Notitie: Marie de Ponthieu (av.1199 - Abbeville, 27 september 1250) was Gravin van Ponthieu van 1221 tot 1250 . Zij was de dochter van Willem II , graaf van Ponthieu, en Adèle de France .

Waarschijnlijk onder invloed van Filips II Augustus , trouwde ze in september 1208 Simon, graaf van Ponthieu (1180 † 1239) al graaf van Aumale . Richting 1211, Simon de Dammartin en zijn broer Renaud verraden Philip Augustus en bondgenoot van Koning John , Koning van Engeland . Ze vochten zowel in Bouvines , Renaud werd gevangen genomen en Simon vluchtte en ging in ballingschap. De koning van Frankrijk in beslag genomen het pand Simon en Ponthieu toen Maria geërfd. Het was pas in 1220 dat Simon maakte zijn onderwerping en dat de man kon hun domeinen te herstellen 1 . Beide echtgenoten zijn geciteerd 2 mei 1230 bij het bevestigen van de schenking van grond aan de Notre Dame d’Ourscamp.

Uit dit eerste huwelijk werden geboren:
Jeanne , Gravin van Ponthieu en Aumale, getrouwd met (v 1220 † 1279). Ferdinand III, koning van Castilië (1199-1252);
Philippe († 1278-1281), getrouwd met Raoul de Lusignan († 1246), graaf van Eu , toen Raoul († 1250), heer van Coucy , en Otto II († 1271), Gelderland te tellen ;
Marie, getrouwd met Jean II van Pierrepont († 1251), graaf van Roucy ;
Agathe, getrouwd met Aymery II, burggraaf van Chatellerault .

Weduwe, Maria hertrouwde over 1240 met Mathieu de Montmorency († 1250 Mansoura), Heer van Atichy zoon van Mathieu II , Baron de Montmorency , en Gertrude van Soissons.

Zij stierf in september 1250.
Zij trouwde (2), 40 of 41 jaar oud, in 1240 in ? met Mathieu de Montmorency (ovl. 1250).
Kind uit dit huwelijk:
I. Johanna van Dammartin, geboren in 1220 in ? (zie 3221783).
6443780 Jan I van Arkel, geboren omstreeks 1233 in Arkel. Hij is overleden op 15-05-1272 in Gorinchem, ongeveer 39 jaar oud. Hij is begraven in Gorinchem.
Notitie: Jan Herbaren I van Arkel, bijgenaamd De Sterke (ca. 1233 - Gorinchem, 15 mei 1272) was heer van Arkel vanaf 1253 tot zijn dood. Verdere bezittingen waren Noordeloos, Bergenambacht, Heukelom, Hoog Blokland, Slingelandt, Stolwijk en Willige Langerak.

Levensloop
Hij was een zoon van Herbaren II van der Lede, stichter van het heerlijkheid van Arkel, en Aleid (Alverade) van Heusden.
Jan wordt voor het eerst genoemd in een Latijnse kroniek uit 1253, daarin staat hij vermeld als Johannes miles dominus de Arkele (Jan, ridder, Heer van Arkel). Daarna wordt hij nog meerdere malen in aktes over beleningen genoemd. In 1253 komt hij samen met zijn broer Herbaren voor in een akte als getuige voor Jan I van der Lede. Op 25 juni 1254 is Jan getuige bij een verbond van Jan van der Lede en Hugo van Arkel om Floris van Dalem het bezit van Dalem te vergeven als leenbeheer. Hij nam deel aan de oorlogen met de opstandige Westfriezen, onder leiding van zijn leenheer Willem II van Holland. Krijgt rond 1260 het leengoed van den Berghe (hedendaagse Bergambacht) toegewezen van het Graafschap Holland, die hij in lening geeft aan zijn broer Herbaren. Op 29 oktober 1263 beleent Jan eene Otto met Slingelandt. Op 23 augustus 1264 verleent hij samen met Willem van Brederode het recht aan Hendrik van Alblas om een watergracht of kanaal te graven (Jan wordt dan voor het laatst vermeld in een document.
Jan I werd bijgenaamd De Sterke, hij zou zich eens voor de grap aan de poort van Gorinchem opgetrokken hebben met zijn paard. In 1267 begon hij met de bouw van het kasteel van Gorinchem.

Huwelijk en kinderen
Jan I huwde met Baerte of Bertha van Ochten (ca. 1235 - ca. 1285), dochter van Richolt I van Ochten, graaf van de Betuwe, en Marina van Bentheim, dochter van Otto I van Bentheim en Alveradis van Arnsberg (ca. 1160 - 1230). Jan en Bertha kregen drie kinderen:
Jan II
Arnoud, heer van Noordeloos
Margretha (1312 †), huwde Hubrecht van Beusichem, heer van Culemborg

Jan van Arkel werd met zijn vrouw bijgezet in een graftombe in de kerk van Gorinchem. In 1604 werden de beenderen verwijderd en ergens anders begraven.
Hij trouwde, ongeveer 7 jaar oud, in 1240 met de ongeveer 10-jarige
6443781 Bertha van Ochten, geboren omstreeks 1230 in ?. Zij is overleden na 1281 in ?, minstens 51 jaar oud. Zij is begraven in Gorinchem.
Notitie: Bertha van Ochten, geboren rond 1230, overleden na 1281, begraven te Gorinchem, tr.1) Jan Wolft, tr. 2)Jan I van Arkel, overleden in het jaar 1264, begraven te Gorinchem, heer van Arkel, bijgenaamd "de Sterke".
Bertha van Ochten (overl. na ... 1281) Jans zogenaamde weduwe is niet juist. Berta van Ochten had bij haar man ridder Jan, genaamd Wolf (overl. na ... 1290) minstens twee kinderen: Jutte en Ricold. Jutte Wolf werd in 1277 non in het klooster Zennewijnen en overleed in of na 1309. Dat Bertha van Ochten een dochter zou zijn van Ricold (overl. voor 1281) van Ochten kan kloppen. Deze ridder huwde echter pas c.1245 met een Jutta N.N. (overl. na ... 1282). Kleindochter Jutta Wolf blijkt mooi te zijn vernoemd naar moeders moeder. Aangezien Jan I van Arkel rond 1240 huwde en zijn zogenaamde schoonvader Ricold van Ochten pas rond 1245, is het niet waarschijnlijk dat Jan II een zoon is van Jan I bij Bertha van Ochten.
Waarschijnlijker is dat Yda van Andel de echtgenote was van an I van Arkel. Yda van Andel’s naam is ontleend aan het obituarium van de Sint Jan te Den Bosch. Hun dochter Yda (dochter van Yda) huwde met de Bossche ridder Gooswijn Cnode, overl. v.. 1306. In 1306 komen we een zoon van hem met naam Jan van Arkel tegen.
Zij trouwde (2), minstens 42 jaar oud, na 1272 in ? met Jan Wolft (±1210-na 1290), minstens 62 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jan II van Arkel, geboren omstreeks 1255 in Arkel (zie 3221890).
6443782 Gerard van Sterkenburg, geboren omstreeks 1230 in ?. Hij is overleden na 1262 in ?, minstens 32 jaar oud.
Hij trouwde met
6443783 N.N..
Kind uit dit huwelijk:
I. Bertha Gerardsdr van Sterkenburg, geboren in 1262 in Andel (zie 3221891).
6443784 Willem II van Horne, geboren in 1240 in ?. Hij is overleden in 1304 in ?, 63 of 64 jaar oud.
Notitie: Willem II van Horne (1240 - 1304) was een edelman uit het Huis Horne. Hij was de zoon van Willem I van Horne.

Willem II was heer van Horn en Altena, maar ook van Heeze, Venloon (Loon op Zand, en een deel van Tilburg). In 1285 droeg hij het patronaatsrecht van de kerken van Heeze en Leende op aan de Abdij van Keizerbosch.

Willem II nam deel aan de Achtste Kruistocht, aan de Slag bij Woeringen in 1288, en aan de Guldensporenslag in 1302. In 1304 sneuvelde hij, samen met zijn zoon Engelbert van Horne, in de Slag bij Zierikzee.

Hij trouwde in 1270 met Agnes van Perwijs. Zij was een kleindochter van Willem Godfriedszn van Leuven heer van Perwijs en Ruisbroek (Vlaams-Brabant) de zoon van Godfried III van Leuven uit het Huis der Reiniers.

Hun kinderen waren:
Gerard I van Horne (ca. 1270-)
Willem III van Horne (ca. 1270-)
Dirk van Horne (ca. 1270-)
Engelbert van Horne (ca. 1270-1304)
Odilia van Horne (ca. 1270-)
Hij is weduwnaar van Beatrix van Perwijs (1235-1258), met wie hij trouwde (1), 14 of 15 jaar oud, in 1255 in ?.
Hij trouwde (2), 19 of 20 jaar oud, in 1260 in ? met de 19 of 20-jarige
6443785 Agnes van Perwez, geboren in 1240 in ?. Zij is overleden in 1292 in ?, 51 of 52 jaar oud.
Notitie: Perwez is Frans voor Perwijs. Haar achternaam was ook van Loon-Chiny.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gerard I van Horne, geboren omstreeks 1270 in ? (zie 3221892).
6443786 Hendrik van Leuven -Gaesbeek, geboren omstreeks 1243 in ?. Hij is overleden op 01-03-1285 in Brussel, ongeveer 42 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 17 jaar oud, in 1260 in ? met de ongeveer 20-jarige
6443787 Isabella van Beveren, geboren omstreeks 1240 in ?. Zij is overleden in 1308 in Brussel, ongeveer 68 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Johanna van Leuven -Gaesbeek, geboren omstreeks 1270 in ? (zie 3221893).
6443788 Nicolaas II van Putten, geboren in 1230 in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
6443789 Beatrix, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Nicolaas III van Putten, geboren in 1265 in ? (zie 3221894).
6443790 Willem III van Strijen, geboren in 1245 in ?. Hij is overleden op 25-11-1294 in ?, 48 of 49 jaar oud.
Hij trouwde met
6443791 Oda van Borselen, geboren in 1255 in ?. Zij is overleden in 1294 in ?, 38 of 39 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Aleida van Strijen, geboren in 1275 in ? (zie 3221895).
6445312 Hubert II van Beusichem ( De Schenk ), geboren in 1224 in Beusichem. Hij is overleden op 31-05-1271 in ?, 46 of 47 jaar oud.
Notitie: Notities bij Hubert II Schenk van Beusichem

bezit in 1251 25 morgen land tussen Vechten en Bunnik als Utrechts leen.
schenker van de bisschop van Utrecht
leenman van Gelre
Hij trouwde met
6445313 Margaretha van Voorne, geboren omstreeks 1230 in ?. Zij is overleden omstreeks 1270 in ?, ongeveer 40 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hubert I van Culemborg, geboren omstreeks 1240 in Beusichem (zie 3222656).
6445314 Jan I van Arkel, geboren omstreeks 1233 in ?. Hij is overleden op 15-05-1272 in Gorinchem, ongeveer 39 jaar oud.
Notitie: Jan Herbaren I van Arkel, bijgenaamd De Sterke (ca. 1233 - Gorinchem, 15 mei 1272) was heer van Arkel vanaf 1253 tot zijn dood. Verdere bezittingen waren Noordeloos, Bergenambacht, Heukelom, Hoog Blokland, Slingelandt, Stolwijk en Willige Langerak.

Hij was een zoon van Herbaren II van der Lede, stichter van het heerlijkheid van Arkel.

Jan wordt voor het eerst genoemd in een Latijnse kroniek uit 1253, daarin staat hij vermeld als Johannes miles dominus de Arkele (Jan, ridder, Heer van Arkel). Daarna wordt hij nog meerdere malen in aktes over beleningen genoemd. In 1253 komt hij samen met zijn broer Herbaren voor in een akte als getuige voor Jan I van der Lede. Op 25 juni 1254 is Jan getuige bij een verbond van Jan van der Lede en Hugo van Arkel om Floris van Dalem het bezit van Dalem te vergeven als leenbeheer.
Hij nam deel aan de oorlogen met de opstandige Westfriezen, onder leiding van zijn leenheer Willem II van Holland. Krijgt rond 1260 het leengoed van den Berghe (hedendaagse Bergambacht) toegewezen van het Graafschap Holland, die hij in lening geeft aan zijn broer Herbaren. Op 29 oktober 1263 beleent Jan ene Otto met Slingelandt. Op 23 augustus 1264 verleent hij samen met Willem van Brederode het recht aan Hendrik van Alblas om een watergracht of kanaal te graven (Jan wordt dan voor het laatst vermeld in een document.)

Jan I werd bijgenaamd De Sterke, hij zou zich eens voor de grap aan de poort van Gorinchem opgetrokken hebben met zijn paard. In 1267 begon hij met de bouw van het kasteel van Gorinchem.



Jan kreeg drie kinderen:
Jan II
Arnoud, heer van Noordeloos
Margretha (1312 †), huwde Hubrecht van Beusichem, heer van Culemborg

Jan van Arkel werd met zijn vrouw bijgezet in een graftombe in de kerk van Gorinchem. In 1604 werden de beenderen verwijderd en ergens anders begraven.
Hij trouwde met
6445315 Bertha van Ochten, geboren in 1228 in ?. Zij is overleden na 1281 in Gorinchem, minstens 53 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Elisabeth Jansdr van Arkel, geboren in 1262 in ? (zie 3222657).
6445320 Hendrik I van de Lecke, geboren in 1220 in ?. Hij is overleden op 03-11-1271 in ?, 50 of 51 jaar oud.
Notitie: Notities bij Hendrick I van der Lecke

Hendrik I VAN DER LECKE, ridder, heer van de Lek, vermeld vanaf 1233, overl. vóór 1271, zoon van Folpert van der Lecke en Othilde van Smitshuisen. Bron: Gens Nostra 1985, kwartierstaat Greidanus-Jaeger, blz. 523.
Hendrik I, heer van de Lecke, zoon van heer Folpert, die hij tussen 1247 en 1249 opvolgde. Hij komt met zijn vader het eerst voor in 1243, was 1249 ridder en nam in 1255, ingevolge het verdrag van 1228, van het kapittel van St. Marie te Utrecht in erfpacht de tol te Smithuizen en de hoven van Ewijk en Malbergen; in 1268 kreeg hij van hetzelfde kapittel de gerechten van Lopik en Bonrepois. Hij was in 1256 onder de edelen die beloofden de vrede met Vlaanderen te zullen helpen bewaren, en hielp in1257 Floris, de voogd van Holland, tegen Utrecht. Hij was reeds overleden 3 november 1271, wanneer zijn zoon Hendrik II, die volgt (2082), voorkomt. Bron: Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek, deel 2 (Leiden 1912), kolom 792 e.v.792 en verder.
Hij trouwde met
6445321 Jutta van Werl, geboren in 1210 in ?. Zij is overleden in 1271 in ?, 60 of 61 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik II van de Lecke, geboren omstreeks 1245 in ? (zie 3222660).
6445322 Peter van Borselen, geboren omstreeks 1210 in Borselen. Hij is overleden omstreeks 1278 in ?, ongeveer 68 jaar oud.
Notitie: Notities bij Peter van Borselen
Alias: Pieter /van Borselen/ Hij was ridder en heer van Borssele, Goes en Kloetingen, vermeld 1263- 1278. Dominus Petrus de Bersalia, miles, heer van Goes en Borselen. In 1263 gev en P. en H. milites, filii quondam domini Nicolai de Bersalia, aan abt en convent van Middelburg een kwitantie van 1673 ponden, die deze geesteli jke heren aan domina M., zuster van P. en H. voornoemd, afbetaald hadden op een som van 3000 pond, die de abt verschuldigd was "recolende memori e domino N. patri nostro".
In 1265 wordt een twist beslecht die dominus Godefridus de Crunighen en dominus Petrus en dominus Henricus de Bersalia, deze beide laatste broeders, met de gravin-weduwe Aleyd van Holland hadden, enz.
In 1276 kwam domin us Petrus de Borsalia, miles, te Leiden voor onder de getuigen van graa f Floris V. De laatste keer dat hij in een akte genoemd wordt was in 1278. Hij had twee dochters en een zoon. De oudste dochter was Jutta. Zij trouw de in 1271 met Henricus de Lecke. In dat jaar gaf heer Petrus zijn dochter 1200 pond holl. ten huwelijk, en in 1278 bleven verschillende edelen borg voor de betaling.
Bron: De Nederlandsche Leeuw 1927: "Het geslacht van Borselen", door Dr . Henri Obreen. Er is sprake van een zeer nauwe familierelatie tussen de Van Kruiningen’ s en de Van Borselen’s. Deze blijkt ook al uit een lang bekende oorkonde van 6 (?) november 1271 waarbij heer Pieter van Borsele belooft om zijn (kennelijk oudste) dochter Jutta - die dus geboren moet zijn vóór december 1259 - voor haar huwelijk met Hendrik, heer van de Lek, 1200 pond Hollands mee te geven. Als borgen voor de bruidsschat worden later onder de naaste verwanten ook dezelfde Hugo en Wouter van Kruiningen genoemd. (. ..)
Bron: De Nederlandse Leeuw 1993: "De vrouwen van Randerode en van Zandenburg (Veere)", door J.W. Zondervan.
Hij trouwde in ? met
6445323 Hadewich van Cruyningen, geboren omstreeks 1225 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jutta van Borselen, geboren in ? (zie 3222661).
6445324 Philips II van Wassenaer, geboren in 1230 in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
6445325 N.N. van Wateringen, geboren in 1235 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Dirk II van Wassenaer, geboren omstreeks 1230 in Voorschoten (zie 3222662).
6445326 Hendrik van Cuijk, geboren in 1230 in ?. Hij is overleden op 12-01-1319 in ?, 88 of 89 jaar oud.
Hij trouwde met
6445327 Halewine van Egmond, geboren in 1235 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Alveradis Bertha van Cuijk, geboren in 1280 in ? (zie 3222663).
6445328 Willem II van Egmond, geboren omstreeks 1235 in ?. Hij is overleden op 20-03-1304 in ?, ongeveer 69 jaar oud.
Notitie: Willem van Egmont (1235? - 20 maart 1304) was heer van Egmont.

Willem was een zoon van Gerard van Egmont. Over zijn moeder bestaat onzekerheid: bronnen spreken over Beatrix van Haarlem én over Mabilia.

Hij volgde in 1242 zijn vader op als heer van Egmond. Omdat hij op dat moment nog niet meerderjarig was, stond hij tot 1248 onder gezag van een regent, zijn achterneef Wouter "Stoutkind" van Egmont.

Willem was gehuwd met Ada (over wie verder niets bekend is). Het echtpaar had twee kinderen:
Gerard (1260?-1300), gehuwd met Elisabeth van Strijen
Halewina, gehuwd met Hendrik van Cuyck, burggraaf van Leiden

In 1258 stond hij de ambachten Oterleek, Ouddorp, Oudkarspel, Spanbroek en Wadeweij af aan graaf Floris V van Holland, in ruil waarvoor hij het ambacht Warmenhuizen in leen kreeg. Hij breidde zijn gebied ook uit door aankopen, onder meer van Huisduinen. Hij nam in 1282 deel aan een veldtocht van Floris V naar Friesland.

Na de moord op Floris V in 1296 begeleidde hij de nieuwe graaf Jan I van Holland op een tocht naar Engeland, waar Jan ging trouwen met een dochter van de Engelse koning.

Zijn vrouw Ada overleed in 1297 en zijn zoon Gerard in 1300. Bijgevolg werd hij na zijn overlijden in 1304 als heer van Egmont opgevolgd door zijn kleinzoon, Willem III


Notities bij Willem II van Egmond

Hij is begraven in de kloosterkerk te Egmond.
In 1242 volgde hij zijn vader in de lenen op onder voogdij van Wouter van Egmond, die nog in 1248 als zodanig wordt vermeld.
Hij was ridder en advocatus van de Egmondse abdij. Hij stond omstreeks 1258 zijn ambachten Oudkarspel, Oudorp, Wadweij, Spanbroek en Oterleek aan Floris, voogd van Holland, af en ontving daarvoor het ambacht Warmenhuizen van de grafelijkheid in leen. Hij breidde zijn gebied uit door koop van Huisduinen en andere rechten en goederen in die noordelijke duinstreek.
Men vindt heer Willem in de omgeving van de graven van Holland Floris V en Jan I, de bisschoppen van Utrecht en de abten van Egmond. Hij was een gunsteling van graaf Floris V, die met zijn zoon de Engelse partij was toegedaan.
Na de moord op graaf Floris V ging hij met zijn schoonzoon de burggraaf van Leiden, de abt van Egmond en de heer van Brederode naar Engeland om van Eduard I overzending van de zoon van Floris, de jonge graaf Jan I, te verzoeken.
Voornoemde heren woonden op 07-01-1297 te Ipswich het huwelijk van de graaf met de dochter van Eduard I bij en brachten hem naar het vaderland.
Van de goederen van heer Willem II van Egmond geeft Jhr. P. Beelaerts van Blokland in het artikel in de Nederlandsche Leeuw 1938 op pag.28 het volgende overzicht:

A. Abdijlenen.
1. In Rijnegom 19 ghersen in erfhuur, waarvoor jaarlijks 19 solidi pacht werd betaald. Hij gaf deze in 1268 aan de Abdij.
2. Altrudelant onder Rijnegom, in 1228 door zijn grootvader Willem I in erfpacht verkregen voor 3 librae en 15 denarii. In 1252 gaf Abt Lubbert I uit deze jaarpacht 3 librae aan het convent.
3. Land en rechten tussen Arem en Winnem. Graaf Floris V verklaarde in 1283 de brieven gezien te hebben, die deze rechten bezegelden. In 1215 was hierover een geschil geweest.
4. Tienden te Winnem, genoemd op 8 okt 1248 als hij nog minderjarig is.
5. Land tussen Warmond en Poelgeest, genoemd in een charter van 29 mrt 1276.

B. Grafelijke lenen.
Van de Grafelijkheid van Holland had hij in leen het ambacht en de tienden van Oud-Karspel, Wadwey, Spanbroek en Oterleek, welke hij echter met medewerking van de leenheer Floris, voogd van Holland (1256-1258) ruilde tegen ambacht, tienden , visserij enz. van Warmenhuyzen, hetwelk graaf Floris V in 1290 bevestigde. Na de verovering van West-Friesland (1282) kocht hij in 1283 voor 250 librae Huisduinen en Ouddorp, zodat in het grafelijk register zijn lenen als volgt geboekt staan:
"Har Willem van Egmonde die Zijpe ende X pont ghelts te Harlem, te Wermerhusen ende Tutinghehorne XXV pont gheltsende ’t ambacht van Wermerhusen ende Tutinghehorne".
Onzeker is het, of hij de in 1223 vermelde 10 morgen in de Poel in leen had en de buitengronden tussen Petten en Groet nog bezat. In het bescheid van 1295,96 lezen we onder par.25 (zie de Fremery, Supplement no.309): "Int ambocht van Benthuz en tusschen die Wake ende de Zuette, te halven vene, vinden wi haren Willem van Egmonde, alsoe alse sine hantveste spreken".

C. Allodiaal goed.
1. Het huis op den Hoef, alwaar hij ballingen mocht houden.
2. Een huis onder Oegstgeest.
3. Land te Hemert. Abdij van Egmond; toegangsnummer: 356;
4. Regestenlijst:
37.1248 October 8 (in crastino dedicationis ecclesie nostre) Lubbertus, abt van Egmonda, verklaart met toestemming van zijn kapittel de tiende in Wijnnem, welke Wilhelmus van Egmonde, heer Gerardusz, in pand had, in leen gegeven te hebben op dezelfde voorwaarde, als deze andere goederen van de abdij in leen had.
Afschrift (Inv.no. 3, fol, 21).
79.1264 April 1 (Kalendis Aprilis) Nicolaus, abt van Hecmunda, draagt op verzoek van zijn getrouwe, Wilhelmus de Ekmonda het beheer der meierij van Rynnighem op aan Walterus, genoemd Friso en wel voor den duur van zijn leven, wanneer hij deze functie richtig vervult.
Afschrift (Inv.no. 3, fol, 42 vo).
91.1268 Mei 26 (in vigilia Pentecostes) Wilhelmus de Ekmunt, verklaart af te staan aan heer Nicholaus, abt van het klooster van Ekmunda, 19 grazen land bij Reninghim, die hij van het klooster in erfhuur had.
a. Gevidimeerd in den brief d.d. 1356 Mei 13 (Reg.no. 363).
b. Afschrift (Inv.no. 3, fol, 47).
101.1283 juni 27 (t Aelbrechtsberghe des Sonnendaghes na sente Jansdach te midsomer) Florens, graaf van Hollant, oorkondt, dat zijn getrouwe leenman heer Willaem van Egmonde, ridder, vóór hem door mannen en brieven van het klooster van Egmonde bewezen heeft, dat hij tussen Aremmerswette en Winnemerswette het hoge en lage gerech t van het klooster "vrielic" houdt en dat hij op zijn huis te Rinnighem en op de Groote hoeve, waar zijn huis op staat, de ballingen van den graaf mag herbergen, mits deze den graaf en het land van hieruit niet zullen benadelen.
Afschrift (Inv.no. 1, fol, 10).
109.1288 October 31 (in vigilia Omnium Sanctorum) Florentius, abt van Egmonda, verklaart, dat de leengoederen, welke heer Wilhelmus de Hecmunda van de abdij houdt, zullen vererven op den oudsten zoon uit het wettig huwelijk van Gerardus, zoon van Wilhelmus, indien Geraldus vóór Wilhelmus sterft.
Afschrift (Inv.no. 3, fol, 50).
124.1301 October 21 (Lateranis duodecimo Kalendas Novembris pontificatus nostri anno septimo) Paus Bonifacius bevestigt op verzoek van Wilhelmus de Hecmunda, edele, alle brieven, die hij van het klooster van S. Adalbertus aangaande zijn lenen bezit, hetzij deze door den abt alleen, hetzij door abt en convent bezegeld zijn.
Afschrift (Inv.no. 3, fol, 25 vo).
Notitie bij publiceren: .
Hij trouwde, ongeveer 17 jaar oud, omstreeks 1252 in ? met de ongeveer 20-jarige
6445329 Ada van Brederode, geboren in 1232 in Santpoort. Zij is overleden op 20-01-1297 in ?, 64 of 65 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gerard II van Egmond, geboren in 1250 in Egmond (zie 3222664).
6445330 Willem II van Strijen, geboren in 1215 in ?. Hij is overleden in 1285 in ?, 69 of 70 jaar oud.
Notitie: Willem van Strijen

Birthdate: circa 1215
Death: Died 1285

Immediate Family:

Son of Willem I, heer van Strijen en Zevenbergen and Christina van Lynden
Husband of Elisabeth van der Lede and Mathildis van Randerrath
Father of Willem III van Strijen; Elisabeth van Strijen; Hugeman van Strijen van Zevenbergen and heer Tieleman ver Mathildensone van Strijen


Occupation: ridder, Dominus de Strene, Heer van Strijen vermeld 23-4-1252 - 15-10-1256
Hij trouwde, 24 of 25 jaar oud, in 1240 in ? met de 19 of 20-jarige
6445331 Elisabeth van Arkel, geboren in 1220 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Elisabeth van Strijen, geboren in 1265 in Strijen (zie 3222665).
6445336 Arnold van Amstel, geboren omstreeks 1240 in ?. Hij is overleden in 1291 in ?, ongeveer 51 jaar oud.
Hij trouwde met
6445337 Johanna van Zuylen van IJsselstein, geboren omstreeks 1230 in ?. Zij is overleden omstreeks 1290 in ?, ongeveer 60 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gijsbrecht van Amstel, geboren in 04-1260 in ? (zie 3222668).
6445338 Otto van Arkel, geboren omstreeks 1237 in ?. Hij is overleden omstreeks 1283 in ?, ongeveer 46 jaar oud.
Hij trouwde met
6445339 Mechteld van Heusden, geboren omstreeks 1245 in ?. Zij is overleden omstreeks 1283 in ?, ongeveer 38 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Bertha van Arkel van Heukelom, geboren in 1265 in ? (zie 3222669).
6445348 Bernardus den Hamme, geboren in 1250 in ?. Hij is overleden in 1282 in ?, 31 of 32 jaar oud.
Hij trouwde met
6445349 N.N..
Kind uit dit huwelijk:
I. Frederic Uten Ham, geboren in 1282 in ? (zie 3222674).
6445350 Peter Grauwert, geboren omstreeks 1266 in ?. Hij is overleden op 30-09-1328 in ?, ongeveer 62 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 19 jaar oud, in 1285 in ? met de ongeveer 15-jarige
6445351 Berta van Zuylen, geboren omstreeks 1270 in ?. Zij is overleden op 04-09-1309 in ?, ongeveer 39 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Christina Grauwert, geboren omstreeks 1290 in ? (zie 3222675).
6445368 Jan III van Arkel, geboren omstreeks 1280 in ?. Hij is overleden op 24-12-1324 in ?, ongeveer 44 jaar oud.
Notitie: Jan Herbaren III van Arkel (ca.1280 ,overl 24 december 1324) was heer van Arkel vanaf 1297 tot zijn dood.

Hij was een zoon van Jan II van Arkel en Bertrouda van Sterkenborg. Hij volgde zijn vader op in 1297, nadat deze gesneuveld was bij de slag van Vronen. Jan III breidde het Arkelse grondbezit verder uit en kocht landerijen in Holland en Brabant en was raadsman van bisschop Gwijde van Avesnes van Utrecht. In 1304 kreeg hij het grondbezit van de heren van der Lede, omdat de familietak was uitgestorven en de van Arkels eerste in lijn waren. Jan III huwde een eerste maal met Mabelia van Voorne, met wie hij drie kinderen kreeg:

?onbekend, jong gestorven
?Jan IV, (1305-1360)
?Mabelia of Margretha, huwde met Gijsbrecht, heer van Eem, (ca. 1300 - 1368)

Hij stond hoog in de gunst bij Willem III van Holland en werd in 1321 belast om als scheidsrechter uitspraak te doen in de geschillen tussen Willem III van Holland en Jan I van Brabant. In de volgende jaren is Jan III niet meer in de gunst. Niet onmogelijk is het, dat hij op de achtergrond is gedrongen door Willem van Duivenvoorde. Ook in 1321 benoemt hij zijn oudste zoon tot drossaard van Ter Leede en die gaat als Jan van der Lede door het leven tot 1324 wanneer hij zich gewoon weer Van Arkel noemt.

Jan huwde in 1314 een tweede maal, nu met Cunegonde van Virnenburg, met wie hij vier kinderen kreeg:

?Jan, bisschop van Utrecht en Luik, (1314-1378)
?Robrecht, heer van den Berghe, (1320-1347)
?Cunegonde (1321-1346), huwde met Jan, heer van Heusden,
Het huwelijk met Cunegonde vertoonde in 1323 grote scheuren, omdat ze met haar kinderen gevlucht was naar een klooster in Linschoten, waar ze in 1326 nog zat. Jan van Arkel was ondertussen al overleden in 1324 (en bijgezet bij zijn eerste vrouw). In 1310 had Jan III nog twee onwettige huwelijken gesloten, uit een van die huwelijken kwam Dirk Alras van Arkel.

In 1305 erft Jan III van Arkel (X) het Heerlijkheid van der Lede nadat Jan II van der Lede overlijdt zonder nageslacht. Otto van Arkel gaf Gorinchem evenals Hagestein en Leerdam in 1382 stadsrechten. De macht van de heren van Arkel was op zijn hoogst eind 14e eeuw; de burcht die aan de oostelijke oever van de stad Gorinchem stond, werd niet voor niets De Keizerlijke burcht genoemd, omdat die niet onderdeed voor menig ander burcht. Het hertogdom Gelre, het graafschap Holland en het Bisdom Utrecht zagen lijdzaam toe hoe het leenschap zich razendsnel ontwikkelden tot een sterke tegenstander. Wat volgde waren de Arkelse Oorlogen (1401-1412), vooral na een dispuut met Albrecht van Beieren, Jan V wist stand te houden tot 1412, maar werd verdreven tot aan Vuren, waar hij gevangen werd genomen en zijn verdere leven sleet in Gouda en Leerdam. Zijn zoon Willem wist nog een opstand te creëren in 1417, maar werd daarbij gedood. Het geslacht kwam tot een einde of werd versmolten met het geslacht Egmond (zie; Maria). De burcht in Gorinchem werd afgebroken in (1413), en er werd een nieuwe gebouwd, deze zou bekend staan als de Blauwe Toren, ten zuiden van de stadsmuren voor de graven van Holland en later Bourgondië.

Geschiedenis:
Land van Arkel was een leenschap van de graven van Holland, beheerd door de heren van Arkel vanaf de vroege 10e eeuw tot aan 1412. Het grondgebied omvatte vanaf het zuiden, de rivier de Merwede en in het oosten, het riviertje de Linge, het noorden zou tot aan het hedendaagse Everdingen gereikt hebben en in het westen tot ongeveer de rivier de Lek. Hedendaagse plaatsen in het grondgebied zijn o.a. Leerdam, Arkel, Heukelum, Asperen, Hagestein, Haastrecht en Gorinchem.

Grondgebied:
Rond de tweede helft van de 9e eeuw krijgt ene Heiman een grondgebied toebedeeld dat wordt omschreven als het Land van Arkel, gelegen ten zuiden van Kennemerland en Amstelland of omschreven als gelegen tussen IJssel en Merwede-Linge. Onduidelijk is hoe groot het gebied daadwerkelijk was maar alles centreerde zich op de heerlijkheid Arkel. Pas in de 12e eeuw komt er meer duidelijkheid over het grondgebied en de uitbreiding daarvan. Dan bevat het grondgebied vanaf de Merwede en Linge circa 60 km omtrek, daarbij komt nog de heerlijkheid Heukelom in 1230 bij, dat de heren verkrijgen. In 1260 kregen de heren Bergambacht in hun bezit, het nadeel is dat de eigendommen verspreid liggen. In 1272 wordt de havenplaats Gorinchem opgekocht en mag er tol geheven worden op de Lek als ook de Merwede. In 1305 erven de Heren het grondgebied van der Lede (Leerdam), wat hun land verbind met Heukelom en hun eigen Arkel daarbij. In 1351 komen nog de landerijen rond de Lek erbij en ook Haastrecht wordt toegevoegd, rond die periode is het grondgebied zo groot dat de heren bijna een graafschap konden stichten, maar omdat ze leenheren waren, was dit uitgesloten.
Hij trouwde (2), ongeveer 34 jaar oud, in 1314 in ? met Cunegonde van Virnenburg.
Hij trouwde (1), ongeveer 25 jaar oud, op 12-05-1305 in ? met de 31 of 32-jarige
6445369 Mabelia van Voorne, geboren in 1273 in ?. Zij is overleden op 26-02-1313 in ?, 39 of 40 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jan IV van Arkel, geboren in ? (zie 3222684).
6445370 Otto van Kleef, geboren in 1278 in ?. Hij is overleden in 1310 in ?, 31 of 32 jaar oud.
Notitie: Otto van Kleef (1278-1310) was de oudste zoon van graaf Diederik VIII van Kleef en Margaretha van Gelre.

In 1305 volgde hij zijn vader op als graaf van Kleef, maar hij stierf al in 1310, zonder mannelijke erfgenaam. Hij werd opgevolgd door zijn broer Diederik.

Otto was gehuwd met:
Adelheid van der Marck, dochter van graaf Engelbert I van Mark
Mechtildis van Virneburg, in 1308,

en werd vader van Irmgard (-1362), die huwde met graaf Adolf II van Mark, van wie zij scheidde, en met Johan van Arkel (-1355).
Hij trouwde (2) met Mechthildis van Virneburg.
Hij trouwde (1) met
6445371 Adelheid van der Marck, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Irmengarde van Kleef, geboren in ? (zie 3222685).
6445372 Erard de Baren, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
6445373 Elisabeth van Lotharingen, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Notitie: Ook wel Isabelle de Lorraine.
Kind uit dit huwelijk:
I. Theobald de Bar Pieremont, geboren in 1314 in Namen (zie 3222686).
6445374 Jan I Dampierre van Namen, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
6445375 Maria van Artois, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Maria van Vlaanderen, geboren in 1322 in Namen (zie 3222687).
6491152 Jan I van Kuyc, geboren omstreeks 1230 in Cuijk. Hij is overleden op 13-07-1308 in Cuijk, ongeveer 78 jaar oud.
Notitie: Beroep: ridder, Heer van Kuyc en Grave.
1254-1308, Heer van Merum en Neerloon, leenman en raadsman van de vorsten van Engeland en van
Brabant, leenman van Holland, Keulen, Vlaanderen en Bergh.

Notities bij Jan I van Kuyc

Jan strijdt onder anderen in de slagen bij Woeringen (1288) en (mogelijk) bij Kortrijk
(Guldensprorenslag in 1302), organisator van de ontvoering van graaf Floris V van Holland in
opdracht van Eduard I van Engeland. Hij wordt vermeld van 1260-1308.


Jan I van Cuijk (Cuijk, 1230 - aldaar, 1308) was een edelman, ridder en diplomaat. Hij was de zoon van Hendrik III van Cuijk en een moeder van wie de voornaam niet bekend is en die aangeduid wordt als nn. van Putten. Hij was heer van Cuijk van 1254 tot 1308.

Jan I was de belangrijkste heer van Cuijk; hij was ook heer van Grave en heer van Asten. Hij verbleef meestal op zijn kasteel te Grave, maar als ridder moest hij regelmatig vechten voor hertog Jan I van Brabant tegen de Geldersen en het bisdom Keulen. Zo nam hij deel aan de Slag bij Woeringen in 1288, waarin gevochten werd tegen aartsbisschop Siegfried van Keulen en graaf Reinoud I van Gelre om de opvolgingsrechten over het hertogdom Limburg. Deze slag werd door Brabant gewonnen en in de Yeeste van den slag bij Woeronc wordt ze ook in een lang lofdicht bezongen.

In 1296 was Jan I betrokken bij het complot van edelen dat ten doel had om graaf Floris V van Holland naar Engeland te ontvoeren. Deze poging liep uit op moord.

Voor de plaatselijke bevolking heeft Jan I veel betekend, omdat hij vlak voor zijn dood in 1308 7000 ha woeste grond ter beschikking stelde van dorpelingen en boeren in de omgeving, die deze konden gebruiken om er kudden op te laten grazen en er plaggen te steken voor de potstal. Ook stichtte hij het Sint-Catharinagasthuis te Grave.

Mede door deze daden was hij geliefd bij de bevolking en is er later een standbeeld voor hem opgericht aan de Maasstraat te Cuijk. In 2008 werd er een bronzen standbeeld gegoten. Dit standbeeld staat nu voor het gemeentehuis van Cuijk

Hij werd begraven in de Sint-Elisabethkerk van Grave, maar zijn graf is verdwenen.

Jan I trouwde omstreeks 1260 met Jutta van Nassau (1225-1312), dochter van Hendrik II van Nassau, die een rechtstreekse voorvader van Willem van Oranje was. Zij kregen de volgende kinderen:
1.Hendrik van Cuijk heer van Lierop. Hij trouwde met Aleidis van Diest (1270-??)
2.Jan II van Cuijk (1270-1354) graaf van Cuijk. Hij trouwde met Catharina van Berthout (1280-1350)
3.Willem van Cuijk (1265-1303) ridder en heer van Cuijk. Hij trouwde met Johanna Sofia van Gymnich (1270-1302)
4.Aleidis van Cuijk (1270-1330). Zij trouwde met Hendrik van Voorne (1275-1330) heer van Acquoy
5.Agnes van Cuijk (1270-1345). Zij trouwde met Hendrik van Sponheim
6.Otto van Cuijk (1270-1350) heer van Mierlo. Hij trouwde (1) met Aleidis van Diest (1260-1320). Hij trouwde (2) met Johanna van Heverlee (1285-1333). Hij trouwde (3) met Johanna van Vlaanderen (1290-1342)
Hij trouwde, ongeveer 30 jaar oud, omstreeks 1260 in ? met de ongeveer 35-jarige
6491153 Jutta van Nassau, geboren in 1225 in ?. Zij is overleden in 1312 in ?, 86 of 87 jaar oud.
Notitie: Zij was gravin van Nassau.
Kind uit dit huwelijk:
I. Willem van Kuyc, geboren omstreeks 1265 in ? (zie 3245576).
6491154 Wenemar van Gymnich, geboren omstreeks 1240 in ?. Hij is overleden omstreeks 1283 in Herzogenrath, ongeveer 43 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 30 jaar oud, omstreeks 1270 met de ongeveer 30-jarige
6491155 Johanna van Elsloo, geboren omstreeks 1240 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Sophia van Gymnich (zie 3245577).
6491156 Walter VI Berthout van Mechelen, geboren omstreeks 1180 in ?. Hij is overleden op 10-04-1243 in ?, ongeveer 63 jaar oud.
Hij trouwde met
6491157 Adeline D’ Enghien, geboren omstreeks 1195 in ?. Zij is overleden omstreeks 1245 in ?, ongeveer 50 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik van Bertout, geboren omstreeks 1250 in ? (zie 3245578).
6491160 Hendrik de Cocq, geboren omstreeks 1245 in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
6491161 Elisabeth Goessens van Rossum, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Johannes de Cocq van Opijnen, geboren omstreeks 1275 in ? (zie 3245580).
6491200 Gerard II van Egmond, geboren in 1250 in Egmond. Hij is overleden op 13-05-1300 in Egmond, 49 of 50 jaar oud. Hij is begraven op 18-05-1300 in Abdij Egmond.
Notitie: Notities bij Gerard II Heer van Egmond

Hij is vermeld samen met zijn vader in 1283 en 1288.
Ridder, vermeld tussen 1283 en 1299.
Hij was reeds in 1228 door de abt als leenvolger van zijn vader in de abdijlenen gemaakt.
Hij komt meermalen voor in de omgeving van de graven Floris V en Jan I.
Borg voor graaf Floris V (1292).
Na de dood van graaf Floris V sloot hij zich, evenals zijn vader, aan bij de Engelsgezinde partij en was een der afgezondenen naar Engeland in 1297.
Op 24 aug 1299 trad hij op als borg van heer Jan van Renesse en getuigde op 7 nov 1299 voor graaf Jan I.
Hij trouwde, 34 of 35 jaar oud, in 1285 in ? met de 19 of 20-jarige
6491201 Elisabeth van Strijen, geboren in 1265 in Strijen. Zij is overleden in Egmond. Zij is begraven in Abdij Egmond.
Kind uit dit huwelijk:
I. Wouter II van Egmond, geboren omstreeks 1228 in ? (zie 3245600).
6491204 Gijsbrecht van Amstel, geboren omstreeks 1260 in ?. Hij is overleden in 1342 in ?, ongeveer 82 jaar oud.
Hij trouwde met
6491205 Bertha van Arkel van Heukelom, geboren in 1265 in ?. Zij is overleden in 1322 in ?, 56 of 57 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Arend van Ijsselstein, geboren in 1289 in ? (zie 3245602).
6491216 Jan III van Arkel, geboren omstreeks 1275 in ?. Hij is overleden op 24-12-1324 in ?, ongeveer 49 jaar oud. Hij is begraven in Gorinchem.
Notitie: Jan Herbaren III van Arkel (ca. 1275 - 24 december 1324) was heer van Arkel vanaf 1297 tot zijn dood.

Hij was een zoon van Jan II van Arkel en Bertrouda van Sterkenborg. Hij volgde zijn vader op in 1297, nadat deze gesneuveld was bij de slag van Vronen. Jan III breidde het Arkelse grondbezit verder uit en kocht landerijen in Holland en Brabant en was raadsman van bisschop Gwijde van Avesnes van Utrecht. In 1304 kreeg hij het grondbezit van de heren van Ter Leede, omdat de familietak was uitgestorven en de van Arkels eerste in lijn waren.

Hij stond hoog in de gunst bij Willem III van Holland en werd in 1321 belast om als scheidsrechter uitspraak te doen in de geschillen tussen Willem III van Holland en Jan I van Brabant. In de volgende jaren is Jan III niet meer in de gunst. Mogelijk is hij op de achtergrond gedrongen door Willem van Duivenvoorde. Ook in 1321 benoemt hij zijn oudste zoon tot drossaard van Ter Leede. Deze gaat als Jan van der Lede door het leven tot 1324 (na het overlijden van Jan III) wanneer hij zich gewoon weer Van Arkel noemt.

Jan is begraven in Gorinchem, bij zijn eerste vrouw.

Jan had een zeer turbulent huwelijksleven:

Jan huwde in 1293 een eerste maal met Mabelia van Voorne (1273 - 26 februari 1313), dochter van Albrecht van Voorne en Aleyd van Loon, met wie hij drie kinderen kreeg:
onbekend, jong overleden
Jan IV, (1305-1360)
Mabelia of Margretha (ca. 1295 - 13 juni 1368), huwde met Gijsbrecht, heer van Eem (Eemkerk, een tegenwoordig verdronken dorp in de Groote of Hollandsche Waard). Als weduwe was ze actief voor de zakelijke belangen van haar halfbroer Jan en stichtte (of herstichtte) ze het Minderbroederklooster (Utrecht). Ze is begraven in de Dom van Utrecht. Haar dochter Hadewich Both van der Eem (ca. 1320 - voor 1371) trouwde met Wolfert III van Borselen.

Jan heeft Mabelia in 1305 verstoten, op 5 december 1305 gaf hij haar een inkomen uit de tienden van Leerdam. Mabelia is begraven in Gorinchem.

In 1310 had Jan III nog twee onwettige huwelijken gesloten, uit een van die huwelijken kwam Dirk Alras van Arkel.

Jan trouwde in 1314 voor de tweede keer, nu met Cunegonde van Virnenburg, met wie hij vier kinderen kreeg:
Jan, bisschop van Utrecht en Luik, (1314-1378)
Robrecht, heer van den Berghe, (1320-1347) was bevelhebber tijdens het Beleg van Utrecht (1345).
Cunegonde (1321-1346), huwde met Jan, heer van Heusden,

Het huwelijk met Cunegonde vertoonde in 1323 grote scheuren, omdat ze met haar kinderen gevlucht was naar een klooster in Linschoten, waar ze in 1326 nog zat.

Trivia.
In 1844 nadat de Grote-Kruiskerk in Gorcum werd afgebroken en waar de huidige Grote kerk of toren staat, werd een grafmonument van Jan III van Arkel en zijn vrouw Mabelia van Voorne gevonden.
Hij trouwde (2), ongeveer 39 jaar oud, in 1314 in ? met Cunegonde van Virnenburg.
Hij trouwde (1), ongeveer 18 jaar oud, in 1293 in ? met de 19 of 20-jarige Mabelia van Voorne (zie 6491217 hieronder). Het huwelijk tussen Mabelia van Voorne werd ontbonden in 1305 (verstoten).
6491217 Mabelia van Voorne, geboren in 1273 in ?. Zij is overleden op 26-02-1313 in ?, 39 of 40 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jan IV van Arkel, geboren in ? (zie 3245608).
6491218 Otto van Kleef, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Kind van (6491218) uit onbekende relatie:
I. Irmengarde van Kleef, geboren in ? (zie 3245609).
6491224 Gerard VII van Gulik, geboren in ?. Hij is overleden in 1328 in ?.
Notitie: Gerard VII van Gulik (-1328) was de jongste zoon van graaf Willem IV van Gulik en Margaretha van Gelre. In 1297 volgde hij zijn broer Walram op als graaf van Gulik.

Hij was een bondgenoot van Adolf van Nassau in de slag van Göllheim in 1298, maar toonde zich nadien een trouw onderdaan van Albrecht I en behield al zijn lenen. In 1300 steunde hij Albrecht in diens strijd tegen de Rijnse keurvorsten en verwierf daarbij Kaiserswerth, Mönchengladbach, Kessel-Grevenbroich, Rheydt, Münstereifel, Bergheim en Müllenark. Bij de troonstrijd van 1313 koos hij partij voor keizer Lodewijk de Beier.

Gerard was gehuwd met:
een dochter van graaf Willem van Kessel, erfgename van Kessel en Grevenbroich
Elisabeth van Brabant-Aarschot, dochter van graaf Godfried van Brabant, in 1304,

en werd vader van:
Willem (-1361 )
Maria (-1353 ), in 1327 gehuwd met graaf Hendrik II van Virneburg, in 1340 met graaf Diederik IX van Kleef (-1347), en met graaf Koenraad II van Saffenberg
Elisabeth, gehuwd met graaf Johan II van Hachenburg-Altenkirchen (-1359)
Hendrik, proost in Keulen (1319-1334 )
Richardis, gehuwd met graaf Koenraad V van Dyck
Walram van Gulik, aartsbisschop van Keulen (-1349)
Godfried (-1335), heer van Bergheim.
Hij trouwde in 1304 in ? met
6491225 Elisabeth van Brabant-Aarschot, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Willem I van Gulik, geboren in ? (zie 3245612).
6491226 Willem III van Holland, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij is de biologische vader van het kind van
6491227 Johanna van Valois, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind van (6491226):
I. Johanna van Holland, geboren in 1315 in ? (zie 3245613).
6491232 Diederik III van Meurs, geboren in ?. Hij is overleden in 1307 in ?.
Hij trouwde in 1276 in ? met
6491233 Margaretha van Isenburg-Arenfels, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Diederik IV van Meurs, geboren in 1277 in ? (zie 3245616).
6491236 Frederik IV van Baer, geboren omstreeks 1272 in ?. Hij is overleden in 1323 in ?, ongeveer 51 jaar oud.
Hij trouwde met
6491237 N.N..
Kind uit dit huwelijk:
I. Johan I van Baer, geboren in 1298 in ? (zie 3245618).
6491238 Dirk van Batenburg, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
6491239 Mechteld van Batenburg, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Richardis van Batenburg, geboren in 1302 in ? (zie 3245619).
6491248 Everhard I van der Mark, geboren omstreeks 1255 in ?. Hij is overleden in 1308 in ?, ongeveer 53 jaar oud.
Notitie: Everhard I van der Mark (ca. 1255-1308) was de enige zoon van graaf Engelbert I van der Mark uit zijn eerste huwelijk met Cunigonde van Blieskastel. Hij volgde zijn vader op als graaf van Mark

In 1277 ontvoerde Graaf Herman van Loon in de omgeving van Tecklenburg graaf Engelbert I van der Mark en sloot hem op in het kasteel Bredevoort, waar hij door een hartaanval kwam te overlijden . In 1278 nam Everhard wraak en viel Bredevoort aan, ondanks de onmiddellijke overdracht van het gebalsemde stoffelijke overschot van de graaf. Dat deed hij zo vastberaden dat de belegerden ’s nachts de stad heimelijk verlieten.

Everhard koos partij tegen de aartsbisschop van Keulen en na de Slag bij Woeringen in 1288 wees hij het leenheerschap van Keulen over de Mark af. Hij verwierf Brakel, Westhofen en Elmenhorst (bij Dortmund) en de voogdij over het vrouwenklooster van Essen.

Everhard was getrouwd met:
Irmgard van Berg (-1294), dochter van graaf Adolf IV van Berg

Maria van Loon, dochter van graaf Arnold V van Loon, en werd vader van:
Margaretha, in 1299 gehuwd met graaf Gerard van Katzenelnbogen (-1312)
Cunigonde, in 1320 gehuwd met graaf Diederik van Heinsberg (-1361)
Irmgard
Koenraad, heer te Hörde (-1353), gehuwd met Elisabeth van Kleef. Zij was de dochter van Diederik Loef II graaf van Hülchrath (-1361) en Lisa van Virneburg. Diederik Loef II was een zoon van Diederik VII van Kleef.
Engelbert II (1275-1328)
Catharina, abdis van Froendenberg
Adolf II van der Mark, prins-bisschop van Luik (-1344)
Richarda , gehuwd met graaf Johan III van Reifferscheidt-Bedburg
Johanna, gehuwd met graaf Filips IV van Reifferscheidt-Wildenberg
Engelbert I, heer te Loverdal
Hij trouwde, ongeveer 18 jaar oud, op 29-01-1273 in ? met de 17 of 18-jarige
6491249 Irmengarde van Berg, geboren in 1255 in ?. Zij is overleden in 1294 in ?, 38 of 39 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Engelbert II van der Mark, geboren in 1275 in ? (zie 3245624).
6541824 Otto I van Gelre, geboren omstreeks 1150 in ?. Hij is overleden op 25-08-1207 in ?, ongeveer 57 jaar oud. Hij is begraven in Zutphen ( St-Walburgiskerk ).
Notitie: Otto I van Gelre (ca. 1150 - 25 augustus 1207, begraven te Klooster Kamp in Kamp-Lintfort) was graaf van Gelre 1182 - 1207. Hij was een zoon van graaf Hendrik van Gelre en Agnes van Arnstein.

Rond 1184 huwde Otto met Richarda van Beieren, een dochter van paltsgraaf Otto I van Beieren. Hij nam deel aan de derde Kruistocht (1189 - 1192) en nam daarin deel aan de belegering van Konya en aan het beleg van Akko. Otto was een van de laatste edelen uit de lage landen die terugkeerde van de kruistocht. Otto koos partij voor de keizer en tegen de graven van Holland en de hertogen van Brabant. Hij steunde Lodewijk II van Loon tijdens de Loonse Oorlog.

In 1190 werd hij als eerste graaf van Gelre en Zutphen genoemd. De betreffende oorkonde is de stadsbrief aan Zutphen. Otto verleende Zutphen als eerste Gelderse stad stadsrechten. Zijn zoon Gerard III en kleinzoon Otto II zouden dit Zutphense recht als model gebruiken voor de stadsprivileges van diverse andere Gelderse steden, waarmee Zutphen de moederstad van het Gelderse graafschap werd. De datering van de oorspronkelijke oorkonde is vermoedelijk 1194 en 1195. Het bewaarde afschrift is dat van Gerard III.

Otto I en Richardis kregen de volgende kinderen:
Hendrik (ovl ca. 1198), mederegent, verloofd met Ada van Holland, dochter van Dirk VII), maar kort daarna overleden en begraven in de Abdij van Rijnsburg
Gerard III van Gelre, opvolger van zijn vader
Aleid, gehuwd met graaf Willem I van Holland
Otto I, bisschop van Utrecht
Irmgard (ovl. na 1230), gehuwd met graaf Adolf I van der Mark
Margaretha (-1264), gehuwd met graaf Lotharius II van Ahe en Hochstaden, broer van aartsbisschop Koenraad van Keulen
Mechtildis, gehuwd met graaf Hendrik II van Nassau
Notitie bij publiceren: Otto I van Gelre (ca. 1150 - 25 augustus 1207, begraven te Klooster Camp) was graaf van Gelre 1182 - 1207. Hij was een zoon van graaf Hendrik van Gelre en Agnes van Arnstein.

Rond 1184 huwde Otto met Richarda van Beieren, een dochter van paltsgraaf Otto I van Beieren. Hij nam deel aan de derde Kruistocht (1189 - 1192) en nam daarin deel aan de belegering van Konya en aan het beleg van Akko. Otto was een van de laatste edelen uit de lage landen die terugkeerde van de kruistocht. Otto koos partij voor de keizer en tegen de graven van Holland en de hertogen van Brabant. Hij steunde Lodewijk II van Loon tijdens de Loonse Oorlog.

In 1190 werd hij als eerste graaf van Gelre en Zutphen genoemd. De betreffende oorkonde is de stadsbrief aan Zutphen. Otto verleende Zutphen als eerste Gelderse stad stadsrechten. Zijn zoon Gerard III en kleinzoon Otto II zouden dit Zutphense recht als model gebruiken voor de stadsprivileges van diverse andere Gelderse steden, waarmee Zutphen de moederstad van het Gelderse graafschap werd. De datering van de oorspronkelijke oorkonde is vermoedelijk 1194 en 1195.
Het bewaarde afschrift is dat van Gerard III.

Otto I en Richardis kregen de volgende kinderen:
Hendrik (ovl ca. 1198), mederegent, verloofd met Ada van Holland, dochter van Dirk VII), maar kort daarna overleden en begraven in de Abdij van Rijnsburg
Gerard III van Gelre, opvolger van zijn vader
Aleid, gehuwd met graaf Willem I van Holland
Otto I, bisschop van Utrecht
Irmgard (ovl. na 1230), gehuwd met graaf Adolf I van der Mark
Margaretha (-1264), gehuwd met graaf Lotharius II van Ahr en Hochstädten, broer van aartsbisschop Koenraad van Keulen
Mechtildis, gehuwd met graaf Hendrik II van Nassau

Geschiedenis
Toen de graaf van Steinfurt zijn deel van de Heerlijkheid Bredevoort verkocht aan Engelbert II van Berg (de bisschop van Münster) en de graaf van Lohn zijn deel overgaf aan graaf Otto begon de strijd om het gehele bezit van de heerlijkheid tussen Münster en Gelre. Die strijd duurde twee eeuwen. Omstreeks 1388 verleende Otto stadsrechten aan Bredevoort.



Otto I de Grote, 1182-1207 Graaf van Gelre en graaf van Zutphen

Plotselinge opvolger De erfenis Gelre
Door de plotselinge dood van zijn broer Gerhard III moet Otto I (geboren rond 1150) zijn functie als proost van Xanten neerleggen. Hij dient de graafschap te gaan leiden. Zijn vader Hendrik de Oudere zal tegen de 70 jaar zijn geweest en is te oud om de graafschap te leiden. In het eerste jaar van Otto I’s regering komt zijn vader te overlijden.
Otto I trouwt omstreeks 1185 met Richardis van Scheyern-Wittelsbach (overleden in 1231), dochter van hertog Otto I van Beieren (1117-1183) en Agnes van Looz (1150-1191). Zij zal op 21 september 1231 overlijden als abdis van de Munsterkerk.

Vele kinderen
Otto I en Richardis krijgen vier zonen; Hendrik (jong overleden in 1198), Gerhard IV, Otto (1194/5-1215), proost te Xanten en Lodewijk of Ludwig (overleden in 1217), domproost te Utrecht, en vier dochters: Adelheid, Margareta, Irmgard en Mechteld.
Adelheid wordt in 1198 uitgehuwelijkt aan graaf Willem van Friesland.
Margareta huwt graaf Lothar II van Are en Hochstaden en zij zal na 1264 overlijden.
Irmgard trouwt voor 1210 met graaf Adolf I van Altena en Van Der Mark. Zij is de moeder van bisschop Gerard van Munster (1261-1272). Irmgard zal na 1230 komen te overlijden.
Mechteld trouwt voor 1221 met Hendrik II van Nassau de Rijke (1190-1247) en zal na 1230 overlijden. Uit deze tak van Gelre zal het Nederlandse koningshuis voortkomen. Zij is de moeder van bisschop Jan I van Utrecht (1267-1288).
Net als zijn vader staat Otto I, de eerste graaf van die naam in het Gelderse geslacht, er bij de Duitse keizer goed op. Dit blijkt als hij om de Veluwe moet twisten met de bisschop van Utrecht.

Heraldiek
Wapen van Gelre.Er is een zegel uit 1190 overgebleven waarop Otto I een schild met drie vijfbladige bloemen voert. Dit wapen is afgeleid van het wapen van Boulogne, waarover zijn oudere broer Gerhard III door zijn huwelijk met Ida van Boulogne het militaire bewind voert. Het wapen van Otto I is een variatie op dit thema. Het wapen heeft zeker de kleuren goud en rood. Deze kleuren komen nu nog voor op het grafmonument van graaf Gerhard IV in Roermond. De bollen zijn vervangen door rozen (als tenminste rozen bedoeld zijn). Rozen komen veelvuldig voor in het Neder-Lotharingse gebied van het aartsbisdom van Keulen. Later worden de rozen mispels of Gelderse rozen genoemd en krijgen ze de kleuren geel en blauw. Geel en blauw zullen later de huiskleuren van Gelre worden, maar soms wordt dan nog rood met geel gevoerd.
De reden om de bloemen geen rozen meer te noemen is niet overgeleverd. De verschuiving van de betekenis van de roos als symbool voor de maagd Maria in de richting van de aardse liefde zal daar waarschijnlijk debet aan zijn. Hierdoor komt de verhevenheid van het wapen natuurlijk in het gedrang.

Veluwse twisten
In 1187 rooft bisschop Boudewijn II van Utrecht met zijn broers graaf Floris III van Holland (1157-1190) en Dirk III van Kleef (1173-1202) opnieuw op de Veluwe en hij brengt de buit naar Deventer. Al in de Middeleeuwen herhaalt de geschiedenis zich blijkbaar. Graaf Floris III valt vanuit het westen de Veluwe binnen, terwijl Dirk III het Gelderse gebied vanuit het oosten intrekt. Opnieuw is het gezag over de Veluwe de inzet. Het ziet er beroerd uit voor Gelre.
Graaf Otto I vraagt zijn machtige vrienden de aartsbisschop van Keulen Philips van Heinsberg, de hertog van Lotharingen en hertog Godfried III van Brabant om hem te helpen de bisschop van Utrecht het moeilijk te maken. De goede relaties met Keulen van zijn vader blijken nu van doorslaggevende betekenis. Er wordt een groot leger op de been gebracht. Deze legermacht is vele malen groter dan die van Otto I’s tegenstanders. Overeenkomstig de beproefde tactiek van zijn broer Gerhard III valt Otto I Deventer aan. Zutphen zal waarschijnlijk opnieuw als uitvalsbasis hebben gediend. Uiteindelijk blijft de strijd onbeslist. De reislustige keizer verblijft in deze tijd van strijd toevalligerwijs in de Rijnstreek en hij komt tussenbeide. Hij kent de Veluwe voorlopig aan Otto I toe, totdat op de eerstkomende Rijksdag in Mainz een definitieve uitspraak wordt gedaan. In 1188 wordt deze voorlopige beslissing door de keizer bekrachtigd.

Op kruistocht met Friedrich I Barbarossa
Dat Otto I bij de keizer in een goed blaadje staat, blijkt ook uit het feit dat hij meegaat op diens kruistocht. e wederzijdse strooptochten op de Veluwe worden opgeschort. Over de daden van de Geldersen en Otto I tijdens de kruistocht is weinig bekend. Samen met de graaf van Holland en de koningin van Frankrijk en de koningin van Engeland reist hij over zee naar het Heilige Land. De keizer is met zijn leger echter nog niet aangekomen als Otto I zich met zijn manschappen bij de koning van Jerusalem aansluit, die op dat moment de havenstad Acre belegert.
Friedrich I BarbarossaAls enige uit de lage landen komt Otto I van de kruistocht in 1190 terug. Hij overleeft de zeereis, de oorlog, het klimaat en de ziektes.
In 1190 schenkt Otto I stadsrechten aan de omwonenden van zijn grafelijk hof te Zutphen. Over een periode van vijf jaar schenkt hij Zutphen echter wel steeds meer privileges. De burgers van deze stad zijn nu vrije onderdanen met een eigen bestuur, eigen rechtspraak en meer persoonlijke vrijheid. Een groot goed in die tijd. Hiermee hoopt Otto I waarschijnlijk Zutphen in een bevoorrechtte positie ten opzichte van Deventer te brengen. Het schenken van deze privileges kan men niet los zien van het komende gesteggel met Utrecht over de Veluwe. De stad zal flink bijgedragen hebben aan Otto I’s militaire bewegingen en zal hiervoor iets terug willen hebben.

Bekoelende banden met het aartsbisdom Keulen
Net als zijn vader, Hendrik I, onderhoudt Otto I ook goede banden met het aartsbisdom Keulen. De betrekkingen vinden hun hoogtepunt tussen 1180 en 1189, wanneer Otto I diverse malen als getuige optreedt in oorkonden van aartsbisschop Philips van Heinsberg (1163-1191). Deze goede banden vinden hun oorsprong in de familieband die Otto I met de aartsbisschop heeft. Deze is namelijk een kleinzoon van Gozewijn I van Valkenburg.
Na de dood van aartsbisschop Philips bekoelt de relatie met Keulen. Otto I kan zich niet zo goed vinden in de benoeming van Adolf van Altena (1193-1216). Hij blijft echter wel tot de trouwe vazallen van Keulen behoren. Het aartsbisdom Keulen wordt in deze tijd meer en meer bij de keizertwisten betrokken. In 1205 wordt Adolf van Altena door de paus afgezet ten faveure van de Welfse zaak aanhangende Bruno IV van Sayn (1205-1208), die snel wordt opgevolgd door Dietrich I van Heimbach (1208-1212). Adolf van Altena heeft zijn bisschopsmijter echter nog niet neergelegd en blijft hij zijn ambt uitoefenen. Na de moord op Philip von Swaben houdt Adolf zich politiek op de achtergrond. Kortom, de zaken liggen gecompliceerd. Tijdens de Welfse overheersing van het aartsbisdom Keulen is de relatie van de Staufische zaak aanhangende graaf Otto I met het bisdom danig bekoeld.

Nieuw handgemeen over de Veluwe
Zegel van Otto I.In 1195 trekt bisschop Boudewijn II van Utrecht ten strijde tegen opstandelingen in het graafschap Drenthe. Otto I trekt met hem op, want tenslotte is de bisschop zijn belangrijkste leenheer. En Otto I is daarom verplicht zijn heer in tijden van oorlog bij te staan. Dat de heren niet op goede voet met elkaar staan, blijkt als Otto I probeert te bemiddelen tussen de opstandige heer van Coevorden en de prefect van Groningen enerzijds en de bisschop anderzijds. Hiertoe roept Otto I de hulp in van de aartsbisschop van Keulen en Mainz (1160-1165 en 1183-1200), Konrad van Wittelsbach (familie van zijn vrouw), en Adolf van Altena. Bisschop Boudewijn II ziet de steun voor zijn inval aan de horizon verdwijnen. Hij trekt zich terug, woest op Otto I die zijn aftocht geënsceneerd heeft. Na een adempauze om zijn troepen opnieuw uit te rusten valt hij wederom de Veluwe binnen. Zijn leger stroopt het land af en verwoest vele landerijen.
De opstandelingen in Drenthe zijn Otto I’s hulp nog niet vergeten en schieten onmiddellijk te hulp. Zij belegeren Deventer elf dagen. Dan wordt voorlopig de vrede getekend door bemiddeling van hertog Godfried III van Brabant. Het conflict is daarmee nog niet ten einde, want de bisschop wendt zich tot de keizer om hulp tegen die plichtsverzuimende graaf van Gelre. De keizer besluit de Veluwe toe te kennen aan het sticht Utrecht en de hertog van Brabant krijgt het van Utrecht als erfelijk leen. Bij het sluiten van dit verdrag schittert Otto I door afwezigheid. Bovendien wordt er een college van rechters aangesteld die in toekomstige conflicten over de Veluwe mogen beslissen. De keizer zal het gezeur over de Veluwe wel helemaal zat zijn geweest. De problemen lijken voorbij als bisschop Boudewijn II in 1196 overlijdt.

Een nieuwe bisschop van Utrecht
Bij de verkiezing van een nieuwe bisschop blijkt hoe groot de invloed van de graven op het Sticht is geworden. Otto I probeert na al deze toestanden uiteraard zijn eigen kandidaat, Arnold van Isenburg, op de bisschopszetel te krijgen. Holland heeft echter ook een eigen kandidaat met domproost Dirk, een broer van graaf Dirk VII van Holland (1190-1203) en de overleden bisschop Boudewijn II. Otto I heeft de steun van de aartsbisschop van Keulen, Adolf van Altena, en de paus. Graaf Dirk VII van Holland krijgt steun van de keizer. Er ontstaat een impasse waarin Dirk wordt erkend als electbisschop in het Nedersticht en Arnold in het Oversticht. Hiervan maakt Otto I handig gebruik om zijn neef Engelbert van Berg, op dat moment amper twaalf jaar, door Arnold tot proost van Deventer te laten benoemen en aartsbisschop Adolf van Altena bevestigt deze actie. Engelbert van Berg is omstreeks 1185/86 geboren uit een huwelijk tussen graaf Engelbert van Berg en Margaretha. Door toedoen van de graven van Gelre weet hij enkele belangrijke kerkposities te verkrijgen. Veel vriendjespolitiek om ze in moelijke tijden aan een wederdienst te herinneren. Beide partijen sturen hun kandidaat naar de paus in Rome om hem bevestigd te krijgen. Het ongeluk wil dat beide kandidaten onderweg sterven. Dat maakt de weg vrij voor het kapittel om de eigen onafhankelijke man Dirc II van der Are (1198-1212) op de bisschopszetel te zetten.
Wapen van Gelre en ZutphenDeze Dirc II is een voortvarende man. Hij poogt de financiën van het Sticht te ordenen, de Veluwe op te eisen, Groningen en Friesland te onderwerpen en Holland en Gelre hun plaats te wijzen. Met zijn escapades in Friesland stuit de nieuwe bisschop op graaf Willem van Friesland, de broer van graaf Dirk VII van Holland en schoonzoon van Otto I. Daar Dirk VII van Holland kinderloos is, heeft zijn broer Willem de kans om graaf van Holland te worden en door het uithuwelijken van zijn dochter hoopt Otto I invloed te verwerven in Holland. Deze toekomstmuziek verbindt het lot van Gelre en Holland en voor het eerst in de geschiedenis trekken beide graven tegen Utrecht op. Internationaal komt de oorlog echter slecht uit.

Betrokken bij de keizertwisten
Hertog Hendrik I van Brabant (1183/90-1235) weet in 1201 een vrede tussen de partijen te bewerkstelligen. In dit verdrag van Maastricht verkrijgt Otto I definitief de Veluwe, maar wel als Brabants leen. Otto I mag echter geen munten meer slaan met het stempel van Deventer of Utrecht. Bovendien weet de hertog van Brabant te bewerkstelligen dat Otto I het Welfse kamp steunt in de keizertwisten. De graaf van Gelre staat bekend als een trouwe aanhanger van het Staufische kamp en hij zal niet zomaar zijn trouw hebben opgezegd. Niettemin maakt Otto I nu deel uit van de Welfse coalitie, samen met de aartsbisschop van Keulen, de bisschop van Utrecht en de hertog van Brabant.
Keizer Heinrich VI is in 1190 overleden en zijn minderjarige zoon Frederick II wordt in zijn troonsopvolging dwars gezeten door opstandige Welfen. De coalitie gaat nu eensgezind Otto IV steunen in zijn troonsbestijging, al geeft de graaf van Gelre de voorkeur aan de Staufische kleinzoon van Friedrich I Barbarossa. Maar, ja, politiek is geven en nemen en graaf Otto I is opportunistisch ingesteld.
Door het verdrag van Maastricht moet de bisschop nu over de Zuiderzee naar zijn oostelijke en noordelijke bezittingen en een dergelijke reis is geen pretje. Hierdoor is de vrede van korte duur.

Opnieuw in oorlog
In 1202 valt bisschop Dirc II Holland binnen, omdat graaf Dirk VII van Holland zijn leenplichten niet is nagekomen. Dirk VII brengt de bisschop al gauw in het nauw. De bewoners van Deventer zien dan hun kans schoon om het bestuur van de stad aan Otto I aan te bieden. Hetgeen deze natuurlijk niet weigert! De bisschop van Utrecht is des duivels om deze actie. Gelre en Holland hebben ongewild hun krachten verenigd. De graaf van Holland belegert de stad Utrecht en Otto I heeft Deventer en een groot deel van Oversticht (nu Overijssel). De grote drie van Noord-Nederland zijn nu in oorlog.
De bisschop vraagt en krijgt steun van zijn bondgenoot, hertog Hendrik I van Brabant. Met verse Brabantse troepen rukt hij de Veluwe binnen en verwoest hij alle landerijen. Vervolgens slaat hij de opstand in Deventer neer. Daarna trekt hij op naar Zutphen, waar Otto I zich heeft verschanst. De bisschop weet de stad na een korte schermutseling in te nemen. Otto I wordt daarbij gevangen genomen en aan de hertog van Brabant uitgeleverd. Deze wil de leenband over de Veluwe verbreken, zodat dit leen terugvalt aan Brabant. Otto I weet dit voorlopig te voorkomen.
Huidige grens langs de Dortherbeek.Otto I’s ongewilde bondgenoot graaf Dirk VII van Holland stormt uit ontzetting onmiddellijk Brabant binnen. Het kasteel te Tiel (toen bij Brabant) en de stad zelf worden geplunderd. Een week later wordt ’s-Hertogenbosch verrast en neemt Dirk VII twee broers van de hertog van Brabant en een groot aantal ridders gevangen. Met een grote legermacht trekt de hertog van Brabant vervolgens naar Heusden op, waar Dirk VII zich schuil houdt. Na een verwoede veldslag wordt Dirk VII ook gevangen genomen.
Om aan deze chaotische situatie een eind te maken besluit Philip von Swaben, in samenspraak met de aartsbisschop van Keulen, alle partijen naar Maastricht te roepen.

Losgeld voor de graaf
In Maastricht komen in 1203 beide gevangen genomen graven voor hoge losgelden vrij. Graaf Otto I moet 2500 mark betalen en een nadelige vrede sluiten. De grens tussen Gelre en Oversticht ligt nu vast langs de Hunnepe of Dortherbeek. Nu nog steeds de grens! Al is de Dortherbeek tegenwoordig behoorlijk gekanaliseerd, hetgeen men met de grens achterwege heeft gelaten. Otto I’s munten mogen niet meer op die van Deventer lijken. Bovendien weet hertog Hendrik I van Brabant te bewerkstelligen dat zijn dochter Margaretha trouwt met de zoon van Otto, Gerhard IV. Op deze wijze hoopt hij in Gelre meer invloed te verkrijgen. Dit huwelijk bindt de graaf van Gelre nog nauwer aan keizer Otto IV, omdat deze ook met een Brabantse dochter is getrouwd. Hetgeen internationale verwikkelingen zal geven.
De toegenomen Brabantse invloed op het bisdom Utrecht en de dreiging hiervan voor Holland en Gelre noopt beide graven ertoe in de toekomst nauwer samen te gaan werken. Deze samenwerking zal de politiek bepalen in de volgende eeuw. Otto I heeft hiertoe de aanzet gegeven door zijn dochter Adelheid uit te huwelijken. In 1207 overlijdt Otto I na een leven vol strijd, wat Gelre veel heeft gekost. Eerst de dure kruistocht en vervolgens het losgeld na zijn gevangenname. Maar de stad Zutphen zal hem zich ondanks dat gunstig herinneren; tenslotte heeft Otto I haar stadsrechten geschonken. Otto I de Grote wordt opgevolgd door zijn tweede zoon Gerhard IV, daar de oudste, Hendrik, is overleden. Otto I wordt begraven in de Sint-Walburgiskerk te Zutphen.
Hij trouwde, ongeveer 34 jaar oud, omstreeks 1184 in ? met de ongeveer 11-jarige
6541825 Richarda van Wittelsbach, geboren in 1173 in Kelheim ( Duitsland ). Zij is overleden op 21-09-1231 in Roermond, 57 of 58 jaar oud. Zij is begraven in Munsterabdijkerk.
Notitie: Richarda van Wittelsbach (Kelheim, 1173 - Roermond, 7 december 1231) was een dochter van paltsgraaf Otto I van Beieren en van Agnes van Loon. Zij huwde in 1186 met Otto I van Gelre. Haar kinderen waren:
Hendrik (ovl ca. 1198), mederegent, verloofd met Ada van Holland, dochter van Dirk VII), maar kort daarna overleden en begraven in de Abdij van Rijnsburg
Gerard III van Gelre, opvolger van zijn vader
Aleid, gehuwd met graaf Willem I van Holland
Otto I, bisschop van Utrecht
Irmgard (ovl. na 1230), gehuwd met graaf Adolf I van der Mark
Margaretha (-1264), gehuwd met graaf Lotharius II van Ahr en Hochstädten, broer van aartsbisschop Koenraad van Keulen
Mechtildis, gehuwd met graaf Hendrik II van Nassau

Na de dood van haar man werd ze abdis van de abdij van Roermond, en is daar ook begraven.
Notitie bij publiceren: Richarda van Wittelsbach (Kelheim, 1173 - Roermond, 7 december 1231) was een dochter van paltsgraaf Otto I van Beieren en van Agnes van Loon. Zij huwde in 1186 met Otto I van Gelre. Haar kinderen waren:
Hendrik (ovl ca. 1198), mederegent, verloofd met Ada van Holland, dochter van Dirk VII), maar kort daarna overleden en begraven in de Abdij van Rijnsburg
Gerard III van Gelre, opvolger van zijn vader
Aleid, gehuwd met graaf Willem I van Holland
Otto I, bisschop van Utrecht
Irmgard (ovl. na 1230), gehuwd met graaf Adolf I van der Mark
Margaretha (-1264), gehuwd met graaf Lotharius II van Ahr en Hochstädten, broer van aartsbisschop Koenraad van Keulen
Mechtildis, gehuwd met graaf Hendrik II van Nassau

Na de dood van haar man werd ze abdis van de abdij van Roermond, en is daar ook begraven.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gerard III van Gelre, geboren omstreeks 1185 in ? (zie 3270912).
6541826 Hendrik I van Brabant, geboren omstreeks 1160 in ?. Hij is overleden op 05-09-1235 in Keulen, ongeveer 75 jaar oud.
Notitie: Hendrik I (ca. 1160 - Keulen, 5 september 1235) was hertog van Brabant vanaf 1183 en hertog van Neder-Lotharingen vanaf 1190.

Hij was de zoon (uit het 1e huwelijk) en erfopvolger van Godfried III van Leuven. In zijn beleid streefde hij naar een uitbreiding van zijn heerschappij voor het grondgebied tussen Schelde en Rijn en de beheersing van de handelsweg van Brugge naar Keulen. Hij slaagde er niet in het hertogelijk gezag in Neder-Lotharingen te herstellen. Niettemin wist hij zich een machtspositie te veroveren door in de strijd tussen de Welfen en de Hohenstaufen voortdurend van kamp te wisselen.

Hendrik kreeg vanaf 1172 bestuurlijke taken van zijn vader. Toen hij in 1179 trouwde kreeg Hendrik het graafschap Brussel van zijn vader. Toen Godfried van 1182 tot 1184 in het Heilige Land verbleef, trad Hendrik op als regent. Hendrik nam deel aan de Derde Kruistocht en was bevelhebber bij de belegeringen van Sidon en Beiroet. Hij zag echter af van een beleg van Jaffa na het nieuws van de dood van koning Hendrik II van Jeruzalem. In 1190 volgde hij zijn vader op als eerste met de titel hertog van Brabant en Neder-Lotharingen (hoewel dat laatste vooral een ceremoniële titel aan het worden was), graaf van Leuven en markgraaf van Antwerpen.

In 1191 liet hij zijn broer Albert benoemen tot bisschop van Luik. Toen die een jaar later werd vermoord hield Hendrik keizer Hendrik VI verantwoordelijk en werd hij een van de leiders van de opstanden tegen de keizer. Er volgde een periode van onrust en lokale conflicten, en nog in 1199 wist Hendrik de kroning van de volgende Duitse koning (Filips van Zwaben, broer van de overleden koning) te Aken te voorkomen. Hendrik sloot in 1204 vrede met Filips van Zwaben en werd beloond met de voogdij over de abdij van Nijvel en het kapittel van Sint-Servaas, het medebestuur over Maastricht en het recht zijn hertogdom aan een vrouwelijke erfgenaam na te laten (Hendrik had in 1204 alleen nog dochters).

Koning Filips II van Frankrijk wilde Hendrik in 1208 steunen om zelf koning van Duitsland te worden, maar Hendrik koos ervoor om de kandidatuur van Otto van Brunswijk te steunen. In 1212 kwam Hendrik in conflict met de bisschop van Luik over de opvolging van het graafschap Moha. Hendrik verwoestte de stad Luik in 1212 maar werd in 1213 verslagen in Steps. In 1214 was Hendrik verplicht om mee te vechten in de Slag bij Bouvines tegen zijn persoonlijke vriend Filips II van Frankrijk. Direct na de slag verzoende hij zich weer met Filips.

In 1229 gaf hij zijn aanspraken op Moha op. Keizer Frederik II van Hohenstaufen gaf Hendrik in 1235 de eervolle opdracht om naar Engeland te reizen en zijn verloofde Isabella Plantagenet op te halen, maar Hendrik werd ziek en overleed in Keulen.

Volgens de overlevering heeft hertog Hendrik I in 1185 de stad ’s-Hertogenbosch gesticht. Zijn praalgraf is te vinden in de Leuvense Sint-Pieterskerk, alsook dat van Mathilde van Boulogne en zijn dochter Maria van Brabant.

Hendrik I was tweemaal gehuwd. Hendriks eerste huwelijk was met Mathilde van Boulogne. Zij kregen de volgende kinderen:
Maria van Brabant (1189/90-1260), gehuwd met keizer Otto IV en daarna met Willem I van Holland;
Adelheid van Brabant (1190-1265);
Margaretha van Brabant ( -1231), begraven in de abdij van Roermond, gehuwd met Gerard III van Gelre;
Machteld van Brabant (±1200-1267);
Hendrik II van Brabant (1207-1248);
Godfried van Leuven-Gaasbeek (1209-1253).

In zijn tweede huwelijk trouwde Hendrik met Maria van Frankrijk, dochter van koning Filips II van Frankrijk. Zij kregen de volgende kinderen:
Elisabeth (ovl. c. 1263), gehuwd met Diederik van Dinslaken en daarna met Gerard van Gelre(?);
Maria, jong overleden.
Hij trouwde (2), ongeveer 53 jaar oud, omstreeks 1213 in ? met Maria van Frankrijk (1198-1224), ongeveer 15 jaar oud.
Hij trouwde (1), ongeveer 20 jaar oud, op 30-03-1180 in ? met de ongeveer 17-jarige
6541827 Mathilde van Boulogne, geboren omstreeks 1163 in ?. Zij is overleden op 16-10-1210 in Leuven, ongeveer 47 jaar oud. Zij is begraven in Leuven St-Pieterskerk.
Notitie: Mathilde van Boulogne (1161/1165 - Leuven, 16 oktober 1210) (ook wel bekend als Mathilde van de Elzas of Mathilde van Lotharingen) was gehuwd met Hendrik I van Brabant, de hertog van Brabant, vóór 30 maart 1180.

Mathilde was een dochter van Maria van Engeland, gravin van Boulogne (Marie de Blois) en Mattheüs I van de Elzas, door huwelijk graaf van Boulogne (Matthias I). Ze werd begraven in de Sint-Pieterskerk te Leuven.

Mathilde en Hendrik kregen de volgende kinderen:
Maria van Brabant (-1260), gehuwd met keizer Otto IV en daarna met Willem I van Holland
Margaretha van Brabant (ovl. 1231), begraven in de abdij van Roermond, gehuwd met Gerard III van Gelre
Adelheid van Brabant
Machteld
Hendrik II van Brabant
Godfried van Leuven-Gaasbeek
Kind uit dit huwelijk:
I. Margaretha van Brabant, geboren omstreeks 1195 (zie 3270913).
6541828 Alberic II van Dammartin, geboren omstreeks 1140 in Dammartin-en-Goële. Hij is overleden op 20-09-1200 in Londen, ongeveer 60 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 25 jaar oud, omstreeks 1165 in ? met de ongeveer 25-jarige
6541829 Mathilde van Clermont Beauvais, geboren omstreeks 1140 in ?. Zij is overleden omstreeks 1200 in ?, ongeveer 60 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Simon van Dammartin, geboren omstreeks 1180 in ? (zie 3270914).
6541830 Willem II van Ponthieu-Aumale, geboren in ?. Hij is overleden op 04-10-1221 in ?.
Notitie: Willem II Talvas van Ponthieu (-6 oktober 1221) was een zoon van Jan I van Ponthieu en van Beatrix van Saint-Pol. Hij volgde in 1191 zijn vader op als graaf van Ponthieu. Willem was gehuwd met Adelheid van Vexin, dochter van Lodewijk VII van Frankrijk, die lange tijd verloofd was geweest met Richard Leeuwenhart. Willem speelde een belangrijke rol in de oorlog van Normandië; hij voerde de Franse troepen aan in de slag bij Bouvines. Willem werd de vader van:
Maria (-1250)
Jan (1199-1214).
Hij trouwde op 20-08-1195 in ? met de 34-jarige
6541831 Adelheid van Vexin, geboren op 04-10-1160 in ?. Zij is overleden omstreeks 1220 in ?, ongeveer 60 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Maria van Ponthieu, geboren in 1199 in ? (zie 3270915).
6541832 Gwijde II van Dampierre, geboren in 1151 in ?. Hij is overleden op 18-01-1216 in ?, 64 of 65 jaar oud.
Notitie: Gwijde II van Dampierre (-18 januari 1216) is de enige zoon van Willem I van Dampierre en van Ermengarde van Toucy. Gwijde II, die opvolgde in 1178, nam in 1191 deel aan de Derde Kruistocht, waar hij zich bij Sint-Jan van Akko in de strijd liet opmerken. Zijn huwelijk met Mathilde I van Bourbon in 1196, berzorgde hem de titel van connétable van Champagne, en maakte hem een der machtigste mannen van zijn tijd. Hij onderscheidde zich bij de slag bij Bouvines in 1214, waar hij een bijdrage leverde aan de overwinning van Filips II van Frankrijk. Deze veldslag wordt beschouwd als de geboorte van het moderne Frankrijk, omdat hierdoor de band tussen de monarchie en het land een aanvang nam. Vermoedelijk onder het bestuur van Gwijde II werd in Saint-Dizier de hoofdkerk gebouwd, gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw.

Door zijn huwelijk met Mathilde in 1196 werd hij ook heer van Bourbon. Hij werd de vader van:
Gwijde Archimbald (1197-1242)
Willem II van Dampierre (-1231), die huwde met Margaretha van Constantinopel (1202-1280),
Mathilde of Filippa (-1223), gehuwd met Guido IV van Forez (1190-1241)
Maria, in 1210 gehuwd met Hervé III van Vierzon (1175-1219) en in 1224 gehuwd met Hendrik I van Sully (-1248)
Johanna
Margaretha.
Hij trouwde, 44 of 45 jaar oud, in 1196 met de 30 of 31-jarige
6541833 Mathilde I van Bourbon, geboren in 1165 in ?. Zij is overleden op 18-07-1228 in Montelaux, 62 of 63 jaar oud.
Notitie: Mathilde I van Bourbon (?, 1165 - Montelaux, 18 juli 1228) was het enig kind van Archimbald van Bourbon (26 juni 1140 - 26 juli 1169, een zoon van Archimbald VII van Bourbon) en van Adelheid van Bourgondië (dochter van Odo II van Bourgondië). Zij volgde haar grootvader op als vrouwe van Bourbon in 1171. Mathilde was gehuwd met:
Walter IV van Vienne (gescheiden in 1195)
Gwijde II van Dampierre (1151-1216)

en werd de moeder van:
Gwijde Archimbald
Filips
Willem II van Dampierre (1196-1231), gehuwd met Margaretha II van Vlaanderen (1202-1280), dochter van Boudewijn I van Constantinopel,
Gwijde III van Dampierre (-1276)
Filippa of Mathilde (-1223), in 1205 gehuwd met Guido IV van Forez (-1241),
Maria, gehuwd met heer Hervé II van Vierzon (-1219) en in 1120 met Hendrik van Sully,
Margaretha.
Kind uit dit huwelijk:
I. Willem II van Dampierre, geboren in 1196 in ? (zie 3270916).
6541834 Boudewijn IX van Vlaanderen, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
6541835 Maria van Champagne, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Margaretha II van Vlaanderen, geboren op 02-06-1202 in ? (zie 3270917).
6541836 Walram III van Limburg, geboren in 1180 in ?. Hij is overleden op 02-07-1226 in ?, 45 of 46 jaar oud. Hij is begraven in Abdij van Rolduc.
Notitie: Walram III van Limburg (1180 - 2 juli 1226) was een zoon van Hendrik III van Limburg en Sophie van Saarbrücken.

Samen met zijn tweede echtgenote Eremesinde wordt hij in 1214 graaf van Luxemburg. In 1221 wordt hij hertog van Limburg in opvolging van zijn vader. Zijn grafzerk ligt in de abdijkerk van Rolduc.

Hij was een eerste maal gehuwd met Cunegonde (-1214), dochter van Ferry I van Lotharingen. Hun kinderen waren:
Sophie, gehuwd met graaf Frederik van Altena-Isenberg. Hij werd de stamvader van het Duitse geslacht Limburg later de tak Limburg-Stirum en de tak Limburg-Broich.
Mathilde, gehuwd met graaf Willem III van Gulik (zoon van Everhard van Hengenbach en Judith van Gulik),
Hendrik IV (1195-1247), hertog van Limburg en graaf van Berg door huwelijk,
Walram (-1242), heer van Monschau.

In 1214 huwde hij Ermesinde II van Namen en hun kinderen waren:
Catharina (-1255), in 1229 gehuwd met hertog Mattheus II van Lotharingen (-1251).
Hendrik V van Luxemburg (1216-1281)
Margaretha
Gerard (-1276), graaf van Durbuy,
Hij is weduwnaar van Cunegonde van Lotharingen (ovl. 1214).
Hij trouwde (2), 33 of 34 jaar oud, in 1214 in ? met de 27 of 28-jarige
6541837 Ermesinde II van Namen-Luxemburg, geboren in 07-1186 in ?. Zij is overleden op 17-12-1247 in ?, 61 jaar oud.
Notitie: Ermesinde II van Namen en Luxemburg (juli 1186 - 17 december 1247), een dochter van Hendrik I van Namen/Hendrik IV van Luxemburg was van 1197 tot haar dood in 1247 gravin van Luxemburg. Zij huwde in 1197, op 11-jarige leeftijd, met graaf Theobald I van Bar en in 1214 met hertog Walram III van Limburg. Uit dat tweede huwelijk werd haar opvolger, Hendrik, geboren en met hem begon ook het tweede Luxemburgse huis.

Onder het voorwendsel dat zij als vrouw geen recht had op de bezittingen van haar vader, maakte haar achterneef Filips, zoon van Boudewijn V van Henegouwen, hierop aanspraak. Vóór zijn dood had haar vader haar echter verloofd met de 28 jaar oudere Theobald I van Bar, die dapper streed om haar bezittingen te verdedigen. In 1199 werd een compromis gesloten, waarbij Filips het graafschap Namen kreeg en Ermesinde de graafschappen Luxemburg, Durbuy en La Roche-en-Ardenne, en de abdijen van Stavelot en Malmedy. Na de dood van Theobald huwde Ermesinde met Walram III van Limburg, waardoor haar zoon ook het graafschap Aarlen zou erven.

Ermesinde verleende stadsrechten aan Luxemburg, Echternach en Aarlen.

Zij werd begraven in de abdij van Clairefontaine, niet ver van Aarlen.
Zij trouwde (1), 10 of 11 jaar oud, in 1197 in ? met Theobald I van Bar (1158-1214), 38 of 39 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik V van Luxemburg, geboren in 1221 in ? (zie 3270918).
6541838 Hendrik II van Bar, geboren in 1197 in ?. Hij is overleden op 13-11-1239 in Gaza, 41 of 42 jaar oud.
Notitie: Hendrik II van Bar (?, 1190 - Gaza, 13 november 1239) was een zoon van Theobald I van Bar uit diens tweede huwelijk met Ermesinde van Brienne.

Hij volgde in 1214 zijn vader op als graaf van Bar en vocht onmiddellijk mee met Filips IV van Frankrijk in de slag bij Bouvines. Bij de opvolgingsstrijd van Champagne, koos hij partij voor Theobald IV van Champagne. Zo werd hij na de dood van Lodewijk VII van Frankrijk, door Theobald betrokken in de opstand tegen Blanca van Castilië, maar beiden moesten in 1227 hun onderwerping erkennen.

Toch raakten Theobald en Hendrik in 1229 ook met mekaar in conflict, toen Theobald de zijde koos van Lotharingen en Hendrik de kant van Hugo II van Vaudémont en de bisschop van Toul om Lotharingen in 1230 te plunderen. Daarop vielen Theobald en Simon van Joinville het graafschap Bar binnen, waarop Hugo IV van Bourgondië dan weer Champagne binnenviel. Tenslotte diende Blanca van Castilië tussenbeide te komen om de vrede te herstellen in 1232.

Hendrik stichtte verschillende abdijen en deed belangrijke schenkingen aan andere. In 1239 nam Hendrik samen met Theobald IV van Champagne en Hugo IV van Bourgondië deel aan de kruistocht en hij werd hetzelfde jaar in Gaza gedood.

Hendrik was gehuwd in 1219 met Filippa (1192-1242), dochter van Robert II van Dreux, en was de vader van:
Margaretha (1220-1275), in 1240 gehuwd met Hendrik V van Luxemburg (1217-1281
Theobald II (1221-1291)
Hendrik
Johanna (1225-1299), gehuwd met Frederik van Blâmont (-1255) en met Lodewijk V van Chiny (1235-1299
Reinout (-1271)
Erard (-1335)
Isabella (-1320).
Hij trouwde, 21 of 22 jaar oud, in 1219 in ? met de 26 of 27-jarige
6541839 Filippa van Dreux, geboren in 1192 in ?. Zij is overleden in 1242 in ?, 49 of 50 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Margaretha van Bar, geboren in 1220 in ? (zie 3270919).
6541840 Jan Zonder Land, geboren op 24-12-1167 in Beaumont Palace ( Oxford ). Hij is overleden op 18-10-1216 in Newark-on-Trent Newark Castle (Nottinghamshire), 48 jaar oud. Hij is begraven in Kathedraal van Worcester.
Notitie: Jan zonder Land (Engels: John Lackland; Frans: Jean sans Terre) (Beaumont Palace (Oxford), 24 december 1167 – Newark Castle (Newark-on-Trent, Nottinghamshire), 18/19 oktober 1216) was koning van Engeland van 1199 tot 1216. Hij was de jongste zoon van Hendrik II en Eleonora van Aquitanië. Hij was zijn vaders favoriete zoon, maar aangezien hij de jongste was, ontving hij geen gebieden op het vasteland, wat zijn bijnaam verklaart. Na de dood van zijn broer Richard Leeuwenhart in 1199 volgde hij hem, overigens niet zonder slag of stoot, op.

Al voor zijn troonsbestijging had Jan een kwalijke naam opgebouwd als verrader en samenzweerder, soms met, soms tegen zijn oudere broers. Al in 1184 betwistten Jan en Richard elkaar de erfopvolging van Aquitanië, wat leidde tot veel onderlinge onmin. In 1185 echter kreeg Jan het bestuur over Ierland, waar hij zich binnen zes maanden zo impopulair wist te maken, dat hij het land moest verlaten.

In 1189 trouwde hij met Isabella, een dochter van graaf Willem van Gloucester. Zij kregen geen kinderen en kort voor of vlak na zijn troonsbestijging op 6 april 1199 liet hij het huwelijk nietig verklaren.

Nadat Richard Leeuwenhart in de zomer van 1190 vertrokken was voor de Derde Kruistocht, deed Jan een poging de macht te grijpen, hoewel zijn broer hem verboden had Frankrijk te verlaten. Hij koos daarbij zelfs partij voor de koning van Frankrijk tegen de door zijn broer achtergelaten gouverneur voor de Franse bezittingen. Toen Richard uiteindelijk in 1194 terugkeerde vergaf hij Jan diens misstap. Deze episode is breed bekend geworden via de verhalen rond Robin Hood en in de roman Ivanhoe van sir Walter Scott, waarin (niet geheel waarheidsgetrouw) Richard wordt afgeschilderd als de held en Jan als de slechterik.

Tijdens het beleg van het kasteel Châlus in Limousin werd Richard door een pijl in zijn schouder getroffen en raakte daardoor dodelijk gewond. Aangezien Richard Jan als opvolger had aangewezen, werd deze in Engeland algemeen als koning geaccepteerd. De Franse gebieden (afgezien van Normandië) schoven echter een andere troonpretendent naar voren: Arthur I van Bretagne, de zoon van Godfried, de derde zoon van Hendrik II. Dit leidde tot een oorlog, waaraan in mei 1200 een einde kwam met de Vrede van Goulet. Hierbij moest Jan wel een aantal veren laten op het vasteland. De rust was van korte duur, want de Franse koning Filips II August hervatte samen met Arthur de strijd. Uiteindelijk ontdeed hij zich definitief van Arthur door hem in 1203 te wurgen. Na de slag bij Bouvines (1214) raakte Jan vrijwel alle gebieden in Frankrijk kwijt. Door zijn eigen onbetrouwbaarheid had hij de trouw van veel van zijn leenmannen verspeeld.

Inmiddels was hij in augustus 1200 hertrouwd met Isabella van Angoulême, die 20 jaar jonger was.
Zij kregen vijf kinderen,
Hendrik en Richard van Cornwall,
Johanna,
Isabella en
Eleonora.

Jan haalde zich via belastingheffingen het ongenoegen op de hals van zijn baronnen en net als zijn vader kwam Jan stevig in botsing met de kerk. Dit laatste kwam door zijn afwijzing van Stephen Langton als Aartsbisschop van Canterbury. Paus Innocentius III plaatste Engeland in maart 1208 onder interdict (een schorsing van kerkelijke bedieningen) en deed Jan in 1209 in de ban. In januari 1213 werd hij zelfs van de troon vervallen verklaard. In mei onderwierp Jan zich echter aan het pauselijk gezag en wist daarmee ander naderend onheil te verhinderen. Hij hield zijn land voortaan van de paus in leen, en bezat dus formeel zelf geen land meer (zijn bijnaam "Jan Zonder Land" wordt ook wel hiermee verklaard).

De almaar voortdurende oorlogen eindigden met de grote nederlaag in de Slag bij Bouvines, waarna een zeer ongunstig vredesverdrag met Frankrijk moest worden gesloten. De baronnen raakten opnieuw ontevreden, evenals de geestelijkheid en de burgerij. Op 15 juni 1215 werd hij gedwongen bij Runnymede de Magna Carta te tekenen. Omdat die verklaring onder dwang was getekend, voelde Jan zich er echter niet aan gebonden. Hij kreeg hierbij de steun van de paus, maar dit kon hem niet baten.

De opstandelingen wilden de kroon overdragen aan de Franse kroonprins Lodewijk (de latere Franse koning Lodewijk VIII). Deze trok in juni 1216 Londen binnen. Jan trok zich terug naar het noorden. Terwijl hij The Wash doorkruiste werd zijn bagagestoet verrast door het opkomend tij. Jan raakte kostbare bezittingen kwijt, waaronder de kroonjuwelen. Door het verlies raakte zijn lichamelijke en geestelijke gezondheid aangetast. Hij overleed op 18 of 19 oktober 1216 aan dysenterie en werd begraven in de kathedraal van Worcester. Zijn negenjarige zoon volgde hem op als Hendrik III.
Hij trouwde (1), 21 of 22 jaar oud, in 1189 in ? met Isabella van Gloucester (ovl. 1217).
Hij trouwde (2), 32 jaar oud, op 24-08-1200 in Bordeaux met de 13 of 14-jarige
6541841 Isabella van Angoulême, geboren in 1186 in ?. Zij is overleden op 31-05-1246 in ?, 59 of 60 jaar oud. Zij is begraven in Abdijkerk van Fontevraud.
Notitie: Isabella van Angoulême (1186-31 mei 1246) was de enige dochter van Adhemar van Angoulême en van Adelheid van Courtenay. Alhoewel zij verloofd was met Hugo IX van Lusignan, ontvoerde Jan zonder Land haar om met haar in Bordeaux te trouwen, op 24 augustus 1200. Weduwe geworden, trouwde zij in 1220 met Hugo le Brun, zoon van Hugo IX van Lusignan.

Zij was beroemd om haar schoonheid en werd de Helena van de middeleeuwen genoemd.

Haar kinderen met Jan zonder Land:
Hendrik III van Engeland
Richard van Cornwall
Johanna (1210-1238), gehuwd met Alexander II van Schotland,
Isabella, gehuwd met keizer Frederik II,
Eleonora Plantagenet, gehuwd met William Marshall en met Simon V van Montfort,

Haar kinderen met Hugo X:
Hugo XI van Lusignan (1221-1260)
Adhemar (1222-1260), bisschop van Winchester
Agnes (1223-1269), gehuwd met Willem II van Chauvigny
Adelheid (1224-1256), gehuwd met Jan van Warenne, graaf van Surrey,
Guy (-1264)
Godfried (-1274), heer van Jarnac en Châteauneuf, in 1259 gehuwd met burggravin Johanna van Châtellerault,
Willem van Valence (-1299), graaf van Pembroke,
Margaretha (-1288), gehuwd met Raymond VI van Toulouse en met Amalrik IX van Thouars,
Isabella (1234-1299), gehuwd met Godfried van Rancon.

Begraven in de abdijkerk van Fontevrauld. Haar beschilderde houten grafbeeld ligt nog altijd opgebaard, samen met die van haar 1e schoonouders Eleanora van Aquitanië en Hendrik II Plantagenet en haar zwager Richard I Leeuwenhart.
Zij trouwde (2), 33 of 34 jaar oud, in 1220 in ? met Hugo X van Lusignan (1185-1249), 34 of 35 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik III van Engeland, geboren op 01-10-1207 in Winchester (zie 3270920).
6541842 Raymond Berengarius IV van Provence, geboren in 1198 in Aix-en-Provence. Hij is overleden op 19-08-1245 in Aix-en-Provence, 46 of 47 jaar oud.
Notitie: Raymond Berengarius IV (Aix-en-Provence, 1198 - aldaar, 19 augustus 1245) was een zoon van graaf Alfons II van Provence en Gersindis van Forcalquier. Hij was van 1209 graaf van Provence en vanaf 1222 ook graaf van Forcalquier.

In 1209 stierven zowel zijn overgrootvader, graaf Willem II van Forcalquier, als zijn vader. Peter II van Aragón nam de voogdij waar voor de jonge Raymond Berengarius. Peter II delegeerde op zijn beurt het regentschap aan zijn oom Sancho, graaf van Roussillon. In 1213 werd ook Peter II in Muret gedood en nam Sancho tevens het regentschap over Aragon waar en stond het regentschap over Provence af aan zijn zoon Nuno. Door deze verwarring ontstond tweespalt bij de Katalanen van Provence tussen de aanhangers van Gersinde en deze van Nuno, die de jonge graaf leek te willen verdrijven om in zijn plaats te komen. Willem van Sabran, een neef van Willem II van Forcalquier maakte aanspraak op het graafschap Forcalquier. Hij maakte gebruik van de onrust in het gebied om Sisteron in te nemen. Door een vergelijk van de aartsbisschop van Aix werd Willem schadeloos gesteld.

Ook de graaf van Baux, Willem van Orange, die zich door keizer Frederik II in 1214 de titel van koning van Arles had laten toekennen, liet zich gelden en nam de wapens op om zijn titel kracht bij te zetten. Verschillende steden in Provence maakten van de verwarring gebruik om de republiek uit te roepen: Arles, Aix, Marseille, Nice en Avignon. In 1217 ten slotte kwam Raymond Berengarius naar zijn land. Hij spande zich in om de steden te onderwerpen. De Provençaalse adel koos ten slotte partij voor Gersinde, verdreef Nuno, plaatste Raymond Berengarius onder de voogdij van zijn moeder en stelde een regentenraad aan.

In 1222 was de positie van Raymond Berengarius geconsolideerd en stond Gersindis hem het graafschap Forcalquier af. Toen ook Avignon onder de invloed raakte van de ketterijen van de Albigenzen, belegerde keizer Frederik II de stad en nam hij deze ten slotte in op 10 september 1226.

Op 5 juni 1219 huwde Raymond Berengarius met Beatrix van Savoye, een dochter van graaf Thomas I van Savoye.
Uit dit huwelijk werden vier dochters geboren:
Margaretha van Provence (1221-1295), die huwde met koning Lodewijk IX van Frankrijk
Eleonora van Provence (1223-1291), die huwde met koning Hendrik III van Engeland
Sancha van Provence (rond 1225-1261), die huwde met Richard van Cornwall, koning van het Heilige Roomse Rijk
Beatrix van Provence (1234-1267), erfdochter, gravin van Provence (1245-1267), die huwde met Karel van Anjou
Hij trouwde, 20 of 21 jaar oud, op 05-06-1219 in ? met de 13 of 14-jarige
6541843 Beatrix van Savoye, geboren in 1205 in ?. Zij is overleden in 1266 in Les Échelles, 60 of 61 jaar oud.
Notitie: Beatrix van Savoye (1205 - Les Échelles, 1266) was een dochter van Thomas I van Savoye en van Beatrix van Genève.

Zij huwde in 1219 met Raymond Berengar V van Provence (1198-1245) en werd de moeder van 4 dochters:
Margaretha van Provence (1221-1295), die huwde met koning Lodewijk IX van Frankrijk
Eleonora van Provence (1223-1291), die huwde met koning Hendrik III van Engeland
Sancha van Provence (-1261), die huwde met Richard van Cornwall, koning van het Heilige Roomse Rijk
Beatrix van Provence (1234-1267), gravin van Provence (1245-1267), die huwde met Karel van Anjou.

Zij was een beschermster van de hospitaalridders en schonk hun in 1260 het kasteel van Les Échelles
Kind uit dit huwelijk:
I. Eleonora van Provence, geboren in 1222 in Aix-en-Provence (zie 3270921).
6541844 Alphons IX van Castilië, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
6541845 Berenguela van Castilië, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Ferdinand III van Castilië, geboren in 1199 in ? (zie 3270922).
6541846 Simon van Dammartin, geboren omstreeks 1180 in ?. Hij is overleden op 21-09-1239 in Abbeville, ongeveer 59 jaar oud. Hij is begraven in Abdij van Valloires.
Notitie: Simon van Dammartin (1180 - 21 september 1239) was een zoon van Alberik II van Dammartin en van Mathilde van Clermont.

In 1234 volgt hij zijn aangetrouwde neef Filips Hurepel op als graaf van Aumale.

In september 1208 huwt hij met Maria van Ponthieu, dochter van Willem II van Ponthieu, en wordt de vader van:
Johanna (1220-1278) Gravin van Ponthieu en Aumale, getrouwd met (v 1220 † 1279). Ferdinand III, koning van Castilië (1199-1252)
Filippa (-1280), huwde met Raoul van Lasignan (-1247), graaf van Eu; met Rudolf II van Coucy (-1250), heer van Coucy; en in 1253 met Otto II van Gelre
Maria (-1279), in 1240 gehuwd met graaf Jan van Roucy (1205-1251)
Agatha (-1268), gehuwd met Amalrik II van Châtellerault (-1242).

Simon, graaf van Ponthieu , die stierf 1239 , was graaf van Aumale van 1206 tot 1214 , en vervolgens van 1234 tot 1239, graaf van Ponthieu en Montreuil van 1230 tot 1239. Hij was de zoon van Alberic II van Dammartin , graaf van Dammartin en Mathilde de Clermont-en-Beauvais .

Aan het einde van de XII e eeuw , volgde hij zijn vader en broer Renaud als ze rally aan de koning van Engeland. Na de dood van Richard Leeuwenhart in 1199, en die van hun vader in 1200, keerden ze terug naar Frankrijk en maakten hun onderwerping aan koning Filips II Augustus . Dit gaf Renaud County Aumale in leen in 1204 en in 1206 geruild tegen Mortain County en gaf aan Simon Aumale. Philippe was ook getrouwd met Simon Maria , erfgename van Ponthieu County. Maar de twee broers namen hun afstand opnieuw met Philippe Auguste en rally aan Koning John , Koning van Engeland . Ze vochten in Bouvines , Renaud werd gevangen genomen en Simon vluchtte en ging in ballingschap. Filips Augustus in beslag genomen op het gebied van Renaud en Simon, en gaf wat aan zijn zoon Filips Hurepel , die was met de dochter van Renaud trouwen. In 1221, toen William Talvas II, graaf van Ponthieu en de vader van Maria, overleden, Filips Augustus uitgebreid confiscatie van eigendommen aan Marie de Ponthieu, annexatie van het graafschap Ponthieu .

In 1223, bij de dood van Philippe Auguste, Simon probeerde een landing te herwinnen County Ponthieu. Hij nam Abbeville , maar de nieuwe koning Lodewijk VIII de Leeuw stuurde een leger aan wie de inwoners van Abbeville de poorten geopend. Simon werd gedwongen om in te schepen. Marie de Ponthieu eindelijk de terugkeer van Ponthieu te verkrijgen, maar met zware toegevingen te doen, de koning van Rushcliffe en St. Riquier, afzien van de Provincie van Alençon, niet de wederopbouw van de vernietigde forten en niet om meisjes te trouwen paar zonder toestemming van de Koning. Simon kon een koninklijk pardon dat alleen toestemming voor de door zijn vrouw, die hij deed in 1230 aanvaarde termen niet te verkrijgen.

Hij overleed op 21 september 1239 en werd begraven in de abdij van Valloires .
Hij trouwde, ongeveer 28 jaar oud, in 1208 in ? met de 8 of 9-jarige
6541847 Maria van Ponthieu, geboren in 1199 in ?. Zij is overleden op 27-09-1250 in Abbeville, 50 of 51 jaar oud.
Notitie: Marie de Ponthieu (av.1199 - 27 september 1250) was Gravin van Ponthieu van 1221 tot 1250 . Zij was de dochter van Willem II , graaf van Ponthieu, en Adèle de France .

Waarschijnlijk onder invloed van Filips II Augustus , trouwde ze in september 1208 Simon, graaf van Ponthieu (1180 † 1239) al graaf van Aumale . Richting 1211, Simon de Dammartin en zijn broer Renaud verraden Philip Augustus en bondgenoot van Koning John , Koning van Engeland . Ze vochten zowel in Bouvines , Renaud werd gevangen genomen en Simon vluchtte en ging in ballingschap. De koning van Frankrijk in beslag genomen het pand Simon en Ponthieu toen Maria geërfd. Het was pas in 1220 dat Simon maakte zijn onderwerping en dat de man kon hun domeinen te herstellen 1 . Beide echtgenoten zijn geciteerd 2 mei 1230 bij het bevestigen van de schenking van grond aan de Notre Dame d’Ourscamp.

Uit dit eerste huwelijk werden geboren:
Jeanne , Gravin van Ponthieu en Aumale, getrouwd met (v 1220 † 1279). Ferdinand III, koning van Castilië (1199-1252);
Philippe († 1278-1281), getrouwd met Raoul de Lusignan († 1246), graaf van Eu , toen Raoul († 1250), heer van Coucy , en Otto II († 1271), Gelderland te tellen ;
Marie, getrouwd met Jean II van Pierrepont († 1251), graaf van Roucy ;
Agathe, getrouwd met Aymery II, burggraaf van Chatellerault .

Weduwe, Maria hertrouwde over 1240 met Mathieu de Montmorency († 1250 Mansoura), Heer van Atichy zoon van Mathieu II , Baron de Montmorency , en Gertrude van Soissons.

Zij stierf in september 1250.
Zij trouwde (2), 40 of 41 jaar oud, in 1240 in ? met Mathieu de Montmorency (ovl. 1250).
Kind uit dit huwelijk:
I. Johanna van Dammartin, geboren in 1220 in ? (zie 3270923).
6541848 Lodewijk IX van Frankrijk, geboren op 25-04-1214 in Poissy. Hij is overleden op 25-08-1270 in Tunis, 56 jaar oud.
Notitie: Lodewijk IX (Poissy, 25 april 1214 – nabij Tunis, 25 augustus 1270), genaamd de Heilige (Frans: Saint-Louis), uit het Huis Capet, was koning van Frankrijk van 1226 tot zijn dood. In 1297 werd hij door paus Bonifatius VIII heilig verklaard.

Hij was de tweede zoon van Lodewijk VIII en Blanca van Castilië. Nadat zijn vader op 12 november 1226 overleden was, werd hij reeds op 29 november, op 12-jarige leeftijd, tot koning gekroond in de kathedraal van Reims, die op dat ogenblik nog in de steigers stond. Hij stond aanvankelijk onder voogdijschap van zijn moeder die erg beducht was voor een opstand van de feodale heren.
Op 11 april 1229 stond graaf Raymond VII van Toulouse hem krachtens het Verdrag van Meaux de Languedoc af (het gebied van Agen, alsmede de Quercy en de Rouergue), waardoor voor Frankrijk een belangrijke opening naar de Middellandse Zee ontstond. Lodewijk IX trad in 1234 in het huwelijk met Margaretha van Provence, de oudste dochter van graaf Raymond Berengar V van Provence. In 1241 bestreed hij met succes een feodale revolte in de Poitou, die vanuit Engeland gesteund werd door koning Hendrik III. In 1242 verordende hij de openbare verbranding van de Talmoed, die bij karrenvrachten tegelijk in vlammen opging. Slechts weinige handschriften ontsnapten aan de vernietiging.

De uitzonderlijke vroomheid van Lodewijk IX, die zijn politiek realisme soms in de weg stond, uitte zich onder meer in zijn deelname aan de rampzalige Zevende Kruistocht (1248–1250), waarin hij bij Damiate gevangen werd genomen. Wat er in de Franse schatkist nog overbleef, werd toen besteed aan de betaling van zijn losgeld. Het was niet in het Franse staatsbelang dat hij na zijn vrijlating nog vier jaar in het oosten bleef. Hij keerde niet naar Parijs terug vóór de fatale hartkwaal van zijn moeder, de regentes Blanca van Castilië.

Niettemin wist Lodewijk het interne evenwicht van zijn koninkrijk te verzekeren, onder meer door de hervorming van de rechtspraak en het muntwezen. Hij stelde een nieuw soort koninklijke ambtenaren aan, zogenaamde enquêteurs, die de al bestaande baljuws moesten controleren. Het beeld van de "Heilige" koning Lodewijk, rechtsprekend onder een eik in het bos van Vincennes, is tot de collectieve verbeelding gaan behoren. Hij stichtte hospitalen, liefdadigheidsinstellingen en bevorderde kunsten en wetenschappen, voor zover die ten dienste van de religie stonden. Hij liet de Parijse universiteit uitgroeien tot één der intellectuele centra van de christenheid en het was ook onder zijn regering dat de Gotiek in Frankrijk tot volle bloei kwam. In 1239 verwierf hij uit handen van de Byzantijnse keizer de zogenaamde doornenkroon en daarna, in 1241, nog andere relikwieën, waaronder een zogenaamd fragment van het kruis van Christus. Voor deze voor het middeleeuwse katholieke christendom waardevolle relieken liet hij in Parijs de beroemde Sainte-Chapelle bouwen.
De territoriale expansie tijdens zijn regering was beperkt en werd slechts afgerond met de aankoop van de territoria Blois, Chartres en Mâcon. Lodewijk IX trad verder af en toe op als scheidsrechter in de internationale Europese politiek, onder meer in de opvolgingsstrijd tussen de Huizen van Avesnes en Dampierre in Vlaanderen en Henegouwen (tussen 1246 en 1256) en in het conflict (1264) tussen de koning Hendrik III van Engeland en diens vazallen.

Tijdens zijn regeerperiode hield Lodewijk zich actief bezig met het bekeren van de Mongolen, naar wie hij meermaals een missie zond, die echter altijd onverrichter zake terugkeerde. Dit leverde wel veel informatie op over deze periode van het Mongoolse Rijk. André de Longjumeau (1248-1250) en Willem van Rubroeck (1254) werden er op uit gezonden omdat men dacht dat de khagan Möngke nog slechts enige overreding nodig had om christen te worden, waarna de weg vrij zou zijn voor priester-koning Johannes (die echter alleen in legenden bestond). De Mongolen zouden dan welkome bondgenoten van de kruisvaarders kunnen worden. Weinige jaren later vielen de Mongolen inderdaad het Midden-Oosten binnen, niet als bondgenoten van wie dan ook, maar als veroveraars, waarbij Bagdad in 1258 veroverd en vreselijk geplunderd werd. Pas in 1260 werden zij door de Mamelukken in Egypte teruggeslagen in de Slag bij Ain Jalut, die daarbij zelfs geassisteerd werden door de kruisvaarders.

In de overtuiging dat de islamitische heerser van Tunis zich tot het christendom zou bekeren bij de aanblik van een leger kruisvaarders dat aan land ging, lanceerde Lodewijk IX de Achtste Kruistocht, die hem echter fataal zou worden. Een maand na zijn landing overleed hij op 56-jarige leeftijd vóór de wallen van Tunis aan de pest (of was het tyfus?). Na zijn dood werd hij overgebracht naar Lyon en bijgezet in de kathedraal aldaar. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Filips III van Frankrijk, bijgenaamd de Stoute.

Zijn kinderen waren:
Blanche (1240-1243)
Isabella (1242-1271), in 1258 gehuwd met Theobald IV van Champagne, koning van Navarra
Lodewijk (1244-1260)
Filips (1245-1285), die zijn vader opvolgde als Filips III van Frankrijk
Jan (1248-1248)
Jan Tristan (1250-1270), graaf van Valois en van Nevers, in 1266 gehuwd met Yolande van Bourgondië († 1280)
Peter (1251-1284), graaf van Alençon en van Perche, in 1272 gehuwd met Johanna van Châtillon (1254-1291)
Blanche (1252-1310), in 1269 gehuwd met Ferdinand de la Cerda (1255-1275), infant van Castilië
Margaretha (1254-1271), in 1269 gehuwd met Jan I van Brabant (1253-1294)
Robert van Clermont (1256-1317)
Agnes (1260-1327), in 1279 gehuwd met Robert II van Bourgondië (1248-1306).

Lodewijk IX werd in 1297 heilig verklaard door paus Bonifatius VIII, die daarmee een poging ondernam om zich te verzoenen met Filips de Schone, Lodewijks kleinzoon. Zijn feest is op 25 augustus.

Lodewijk IX is de beschermheilige van San Luis Potosí in Mexico en wordt afgebeeld op het stadswapen. In de kathedraal op de Plaza de Armas staat zijn heiligenbeeld. Vele plaatsen in de wereld zijn naar Lodewijk IX vernoemd, waarvan Saint Louis (Missouri) de bekendste is.

Er zijn twee ridderorden naar de Heilige Lodewijk genoemd; De niet meer bestaande Orde van de Heilige Lodewijk, een militaire onderscheiding van de Franse koningen en de nog steeds bestaande Orde van de Heilige Lodewijk voor Civiele Verdienste van de Hertogen van Parma.
Hij trouwde, 19 of 20 jaar oud, in 1234 in ? met de 12 of 13-jarige
6541849 Margaretha van Provence, geboren in 1221 in Forcalquier. Zij is overleden op 20-12-1295 in Parijs, 73 of 74 jaar oud.
Notitie: Margaretha van Provence (Forcalquier, 1221 - Parijs, 20 december 1295) was de oudste dochter van Raymond Berengarius IV van Provence en van Beatrix van Savoye. Om de banden tussen Provence en Frankrijk aan te halen, huwde zij in 1234 met koning Lodewijk IX van Frankrijk. Het paar kreeg 11 kinderen:
Blanche (1240-1243)
Isabella (1242-1271), in 1258 gehuwd met Theobald II van Champagne, koning van Navarra,
Lodewijk (1244-1260)
Filips (1245-1285),
Jan (1248-1248),
Jan Tristan (1250-1270), graaf van Valois en van Nevers, in 1266 gehuwd met Yolande van Bourgondië (-1280),
Peter (1251-1284), graaf van Alençon en van Perche, in 1272 gehuwd met Johanna van Châtillon (1254-1291)
Blanche (1252-1320), in 1269 gehuwd met Ferdinand de la Cerda (1255?-1275), infant van Castilië,
Margaretha (1254-1271), in 1270 gehuwd met Jan I van Brabant (-1294),
Robert van Clermont (1256-1317)
Agnes (1260-1327), in 1279 gehuwd met Robert II van Bourgondië (-1305).

Zij volgde haar echtgenoot mee bij de Zevende Kruistocht naar Egypte, waar zij het leven schonk aan drie kinderen.
Kind uit dit huwelijk:
I. Filips III van Frankrijk, geboren op 03-04-1245 in Poissy (zie 3270924).
6541850 jacobus I van Aragón, geboren op 02-02-1208 in Montpellier. Hij is overleden op 27-07-1276 in Valencia, 68 jaar oud.
Notitie: Jacobus I (Montpellier, 2 februari 1208 – Valencia, 27 juli 1276), bijgenaamd de Overwinnaar, was koning van Aragón, Graaf van Barcelona en heer van Montpellier van 1213 tot 1276 en koning van Majorca van 1231 tot 1276.
Onder zijn lange regering breidde de Kroon van Aragón zich uit langs alle kanten: naar Valencia in het zuiden, de Languedoc in het noorden en de Balearen in het oosten. Door een verdrag met Lodewijk IX van Frankrijk onttrok hij de Principaliteit van Barcelona aan de Franse soevereiniteit en integreerde het in de Kroon van Aragón. Zijn rol in de Reconquista leek sterk op die van zijn tijdgenoot Ferdinand III van Castilië in Andalusië.

Als wetgever en organisator neemt hij een bijzondere plaats in onder de Spaanse koningen. Hij stelde het Llibre del Consulat de Mar samen, dat de handel ter zee regelde en bijdroeg tot de Catalaanse suprematie in de westelijke Middellandse Zee. Hij stelde het Catalaans aan als officiële taal van zijn domeinen en sponsorde Catalaanse literatuur, zelfs een semi-autobiografische kroniek van zijn regeringsperiode: het Llibre dels fets.

Jacobus werd geboren te Montpellier als enige kind van Peter II van Aragón en Marie van Montpellier, erfgename van Willem VIII van Montpellier en Eudocia Comnenus (nicht van de byzantijnse keizer Manuel I Comnenus). Als kind was hij een pion in de machtspolitiek van de Provence waar zijn vader verwikkeld was in een strijd met enerzijds de Katharen, ook Albigenzen genoemd, en anderzijds kruisvaarders geleid door Simon IV van Montfort, Graaf van Leicester, die elkaar trachtten uit te roeien. Peter trachtte de noordelijke kruisvaders gunstig te stemmen door een huwelijk te regelen tussen zijn zoon Jacobus en Simons dochter. Hij vertrouwde de jongen in 1211 toe aan Montfort om aan diens hof opgevoed te worden. Hij zag zich echter al snel genoodzaakt om de wapens op te nemen tegen Simon, waarna hij sneuvelde in de Slag bij Muret op 12 september 1213. De Montfort probeerde Jacobus hierop te gebruiken als een middel om zijn macht te vergroten, ware het niet dat de Aragonezen en Catalanen een beroep deden op Paus Innocentius III die bij De Montfort erop aandrong de jongen aan hem over te dragen. In mei of juni 1214 werd Jacobus te Carcassonne overgedragen aan Peter van Benevento, de pauselijk legaat.

Jacobus werd naar Monzón gezonden waar hij aan de zorg van Willem van Montredon, hoofd van de tempeliers in Spanje en de Provence werd toevertrouwd. Het regentschap viel toe aan zijn oudoom Sancho, graaf van Roussillon en diens zoon, de neef van de koning, Nuño. Het koninkrijk verviel echter in chaos, en daarom werd Jacobus onder begeleiding van tempeliers en enkel loyale edelen in 1217 naar Zaragoza gebracht.

In 1221 trouwde hij met Eleanora van Castilië, dochter van Alfons VIII van Castilië en Eleanora van Engeland. De volgende zes jaar van zijn regering waren vol van opstanden van de adel. Door de vrede van Alcalá op 31 maart 1227 kwam hier een einde aan.

In 1228 zag Jacobus zich geconfronteerd met zwaardere tegenstand van een vazal dan ooit tevoren. Guerao van Cabrera had het graafschap bezet na het overlijden van Armengol VIII (zonder zoon overleden in 1208) onder het mom dat een vrouw, in dit geval Aurembiax de dochter en erfgename van Armengol VIII, niet kon erven. Probleem was dat de gravin-weduwe zichzelf op haar sterfbed in 1220 als vazal aan Peter II de vader van Jacobus had verbonden.

Dit dwong Jacobus ertoe om in naam van Aurembiax, die dus onder zijn bescherming stond (wellicht een van zijn eerste minnaressen), in te grijpen. Hij kocht Guerao af en stond Aurembiax toe haar graafschap opnieuw op te eisen. Toen ze dit te Lérida deed droeg ze Lérida over aan Jacobus en beloofde ze Urgell als leengoed van Jacobus te houden. Na haar dood in 1231 ruilde hij Urgell voor de Balearen met Peter I van Portugal, haar weduwnaar.

Tussen 1230 en 1232 onderhandelde Jacobus met de oude Sancho VII van Navarra over een poging om na diens dood diens neef Theobald IV van Champagne van de troon te houden. Ze sloten een akkoord om Jacobus tot erfgenaam te benoemen. Toen Sancho in 1234 stierf, zetten de edelen van Navarra alsnog diens neef op de troon. Jacobus vroeg aan Paus Gregorius IX om tussenbeide te komen, maar hij moest de troon alsnog aan Theobald laten.

Jacobus wilde een staat vormen die beide kanten van de Pyreneeën omvatte als tegengewicht voor de macht van het koninkrijk Frankrijk ten noorden van de Loire. In deze politiek ondervond hij net zoals de Visigoten voor hem velerlei problemen van fysieke aard (een bergketen als afscheiding), culturele aard (Spaans versus Frans) en politieke aard (de lokale edelen zaten niet op een nieuwe overheerser te wachten). In het geval van het Navarra zag hij snel in dat een verder avontuur te veel gevaren met zich meebracht. Dus zag hij bij het Verdrag van Corbeil in mei 1258 af van verdere aanspraken erop en in ruil gaf Lodewijk IX de verouderde en irreële aanspraken van de feodale suzereiniteit over Catalonië op; het graafschap Barcelona had ooit nauwe banden met Frankrijk.

Na deze valse start richtte Jacobus zijn blik naar het zuiden en de Middellandse Zee waar hij begon met de verovering van de Balearen (Taifa van Majorca 1229; Taifa van Minorca 1232; Ibiza 1235) die hij wel in naam van Peter van Portugal had ontvangen, maar die in werkelijkheid bezet werden door de Arabieren. In 1235 viel ook de taifa van Valencia voor de troepen van Jacobus.

Gedurende de resterende twintig jaar na Corbeil vocht Jacobus nog met de Moren in de Taifa van Murcia in naam van zijn schoonzoon Alfons X van Castilië. In 1244 sloten beide vorsten een akkoord dat hun toekomstige expansieruimte afbakende. Jacobus tekende het ogenblikkelijk, Alfons bevestigde het pas veel later (zie ook Koninkrijk Valencia).

Jacobus liet de Kathedraal van Lérida bouwen en inwijden. Deze kathedraal werd gebouwd in een overgangsstijl tussen het romaans en de gotiek met lichte Moorse invloeden.

Hij was de patroon van de Universiteit van Montpellier die dankzij hem een sterke groei en bloei kende. Hij stichtte eveneens een studium te Valencia (1245) dat van Paus Innocentius IV privileges ontving, maar desondanks wilde het niet echt van de grond komen. In 1263 zat hij in Barcelona het debat voor tussen de rabbijn Nachmanides en Pablo Christiani, een prominente converso, een bekeerde jood).

Jacobus was een groot mecenas en voorstander van de Catalaanse literatuur. Hij zelf mag zelfs terecht de eerste van de Catalaanse prozaschrijvers genoemd worden. Hij schreef of dicteerde op verschillende momenten een kroniek van zijn leven, Llibre dels fets in het Catalaans. Het is de eerste autobiografische kroniek van een Christelijke koning. Naast een mooi voorbeeld van autobiografische literatuur bevat het ook concepten van macht, een beschrijving van het doel van de monarchie, voorbeelden van loyaliteit en verraad in het feodale systeem, de groei van een nationaal gevoel gebaseerd op thuisland, taal en cultuur en middeleeuwse militaire tactieken.

Hij was ook de auteur van het Libre de la Saviesa (het Boek van Wijsheid). Het boek bevatte spreekwoorden van auteurs teruggaande tot koning Salomon, maar ook zeer recente zoals van Albertus Magnus. Het bevatte zelfs gezegdes van middeleeuwse Arabische filosofen en van het Apophthegmata Philosophorum van Honein ben Ishak. Gedurende zijn regering had Jacobus een Hebreeuwse vertaler in dienst die waarschijnlijk ook het eerder genoemde boek voor hem vertaald zal hebben.

Al was hij een schrijver en bevorderde hij vooral proza, hij had een voorliefde voor poëzie. Als gevolg van de Albigenzische Kruistocht vluchtten er veel troubadours naar Aragon en Catalonië waar ze een vluchthaven vonden. Ondanks al zijn werk om het Catalaans te promoten als literaire taal haalde hij in 1233, onder invloed van zijn biechtvader Raymundus van Peñafort, de Inquisitie naar zijn rijk om een vertaling van de bijbel in het Catalaans tegen te gaan.

De voorkeur die Jacobus toonde voor zijn onwettige nakomelingen leidde tot protest onder de edelen en uiteraard ook tot conflicten tussen zijn wettige en onwettige zoons. Toen een van de laatsten zich ondankbaar en verraderlijk tegenover zijn vader gedroeg, werd hij vermoord door Peter, een wettige zoon van de oude koning. Voor deze keer toonde de koning geen afkeuring.

Aan het einde van zijn leven verdeelde Jacobus zijn staten over zijn zoons van Jolanda van Hongarije.
Peter erfde de Spaanse bezittingen op het vasteland en Jacobus het koninkrijk Majorca en de heerlijkheid van Montpellier. Deze verdelingen leidden natuurlijk tot wrijvingen tussen de broers. In 1276 werd de koning te Alzira plotseling zwaar ziek en deed troonsafstand met het doel zich terug te trekken in de abdij van Poblet, maar hij stierf al op 27 juli.

Jacobus huwde de eerste keer in 1221 met Eleanora, dochter van Alfons VIII van Castilië en Leonora van Engeland. Later liet hij dit huwelijk ongeldig verklaren en werd zijn zoon uit dit huwelijk onwettig verklaard:
1. Alfons (1229-1260), huwde Constance van Moncada, Gravin van Bigorre, een Frans graafschap nabij de Pyreneeën, dochter van Gaston VII van Béarn.

In 1235 hertrouwde Jacobus met Jolanda van Hongarije, dochter van Andreas II, bij diens tweede vrouw Yolande van Courtenay. Met haar had hij vele kinderen:
1.Jolanda, ook gekend als Violant, (1236–1301), huwde Alfons X van Castilië
2.Constance (1239–1269), huwde Juan Manuel, heer van Villena, zoon van Ferdinand III
3.Peter (1240–1285), erfgenaam van Aragon, Catalonië, and Valencia
4.Jacob (1243–1311), erfgenaam van de Balearen en de Languedoc
5.Ferdinand (1245–1250)
6.Sancha (1246–1251)
7.Isabella (1247–1271), huwde Filips III van Frankrijk
8.Marie (1248–1267), non
9.Sancho, Aartsbisschop van Toledo (1250–1279)
10.Eleanor (geboren 1251, jong gestorven)

Jacobus huwde de derde keer met Teresa Gil de Vidaure, dit enkel met een privé-overeenkomst. Hij verliet haar toen ze lepra kreeg. Kinderen bij haar:
1.Jacobus (c.1255–1285), heer van Xèrica
2.Peter (1259–1318), heer van Ayerbe

Jacobus had verscheidene minnaressen zowel voor, tijdens als na zijn huwelijken. Zij schonken hem de volgende onwettige zonen:

Bij Blanca d’Antillón:
1.Ferran Sanchis (ook wel Fernando Sánchez; 1240–1275), baron van Castro

Bij Berenguela Fernández:
1.Peter Fernández, baron van Híjar

Bij Elvira Sarroca:
1.Jacobus Sarroca (geboren in 1248), Aartsbisschop van Huesca
Hij trouwde (1), 12 of 13 jaar oud, in 1221 in ? met Eleanora van Castilië (1202-1244), 18 of 19 jaar oud. Hij trouwde (3), 45 of 46 jaar oud, in 1254 in ? met Teresa Gil de Vidaure.
Hij trouwde (2), 26 of 27 jaar oud, in 1235 in ? met de 15 of 16-jarige
6541851 Jolanda van Hongarije, geboren in 1219 in Esztergom. Zij is overleden op 09-10-1251 in Heuesca, 31 of 32 jaar oud.
Notitie: Yolande van Hongarije, of Violant(e) (Esztergom, 1219 - Huesca, 9 oktober 1251) was een dochter van Andreas II van Hongarije, uit diens tweede huwelijk met Yolande van Courtenay.
Zij werd in 1235 de tweede echtgenote van Jacobus I van Aragón en werd de moeder van:
1. Jolanda, ook bekend als Violant, (1236–1301), huwde Alfons X van Castilië
2. Constance (1239–1269), huwde Juan Manuel, heer van Villena, zoon van Ferdinand III
3. Peter (1240–1285), erfgenaam van Aragon, Catalonië, and Valencia
4. Jacob (1243–1311), erfgenaam van de Balearen en de Languedoc
5. Ferdinand (1245–1250)
6. Sancha (1246–1251)
7. Isabella (1247–1271), huwde Filips III van Frankrijk
8. Maria (1248–1267), non
9. Sancho, Aartsbisschop van Toledo (1250–1279)
10. Eleanora (geboren 1251, jong gestorven)
Kind uit dit huwelijk:
I. Isabella van Aragón, geboren in 1247 in ? (zie 3270925).
6541852 Theobald IV van Champagne, geboren op 30-05-1201 in Troyes. Hij is overleden op 14-07-1253 in Pamplona, 52 jaar oud.
Notitie: Theobald IV van Champagne (Frans: Thibaut; Spaans: Teobaldo; Troyes, 30 mei juni 1201 - Pamplona, 14 juli 1253), bijg. Posthumus, de Troubadour of de Grote, was een zoon van graaf Theobald III van Champagne en van Blanca van Navarra, dochter van Sancho VI van Navarra.

Theobalds vader stierf al vóór zijn geboorte en zo volgde hij, onder voogdij van zijn moeder, zijn vader op als graaf van Champagne. Hij verwierf de helft van Bar-sur-Seine en nam deel aan de Albigenzenoorlog tegen Toulouse. In 1234 verkocht hij Sancerre en Châteaudun aan Frankrijk. In een rebellie tegen de Franse koning delfde Theobald het onderspit, waarop hij Champagne moest onderwerpen aan het gezag van de Franse kroon.

In 1234 volgde hij zijn oom Sancho VII van Navarra op als koning van Navarra als Theobald I en nam hij meer en meer afstand van graafschap Champagne. Theobald was tevens één van de bekendste en meest geprezen troubadours van zijn tijd. Hij werd in de daaropvolgende eeuw door Dante als een voorloper omschreven (De Vulgari Eloquentia).

In 1238 ging hij op kruistocht. Hij landde in 1239 in Akko en hield een verkenningstocht naar Gaza, waar hij echter door de Ajjoebiden verslagen werd. Daarna legde hij zich voornamelijk - en vrij succesvol - toe op diplomatie. Toen echter Richard van Cornwall aankwam in het Heilige Land was hij het eeuwige gekibbel over de leiding van de kruisvaart beu en ging hij naar huis.

Theobald was drie maal gehuwd en was vader van:
in 1220 met Gertrudis van Egisheim (1190-1225), dochter van graaf Albrecht II van Egisheim, (geen kinderen)
in 1222 met Agnes (-1231), dochter van Guichard IV van Beaujeu-Montpensier,
een dochter, Blanca (1226-1283),
in 1236 gehuwd met hertog Jan I van Bretagne (1217-1286)
in 1232 met Margaretha van Bourbon-Damppiere (-1256), dochter van Gwijde Archimbald van Bourbon,
Eleonora (1233-?), jong gestorven
Peter (-1265)
Margaretha (-1307), in 1255 gehuwd met hertog Ferry III van Lotharingen (1238-1303)
Beatrix (1242-1295), in 1258 gehuwd met hertog Hugo IV van Bourgondië (1212-1272)
Theobald V/II (1238-1270)
Hendrik III/I (-1274)
Hij trouwde, 30 of 31 jaar oud, in 1232 in ? met de 20 of 21-jarige
6541853 Margaretha van Bourbon-Dampierre, geboren in 1211 in ?. Zij is overleden in 1256 in ?, 44 of 45 jaar oud.
Notitie: Margaretha van Bourbon-Dampierre (1211 - 1256) was als echtgenote van Theobald IV van Champagne (I van Navarra) gravin van Champagne en koningin van Navarra.

Margaretha was de dochter van Gwijde Archimbald van Bourbon en Guigone van Forez. In 1232 huwde ze met graaf (en latere koning van Navarra) Theobald IV van Champagne.

Hun kinderen waren:
Eleonora (1233-?), jong gestorven
Peter (-1265)
Margaretha (-1307), in 1255 gehuwd met hertog Ferry III van Lotharingen (1238-1303)
Beatrix (1242-1295), in 1258 gehuwd met hertog Hugo IV van Bourgondië (1212-1272)
Theobald (1238-1270)
Hendrik (-1274)
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik I van Navarra, geboren in 1240 in ? (zie 3270926).
6541854 Robert I van Artesië, geboren op 17-09-1216 in ?. Hij is overleden op 08-02-1250 in El-Mansoera, 33 jaar oud.
Notitie: Robert I van Artesië, bijgenaamd de Goede, (?, 17 september 1216 - bij El-Mansoera, 8 februari 1250), was de derde (tweede overlevende) zoon van koning Lodewijk VIII van Frankrijk en Blanca van Castilië.

Hij kreeg in 1237 het graafschap Artesië in apanage.

Op 14 juni 1237 trouwde hij met Mathilde van Brabant, de dochter van Hendrik II van Brabant. Zij kregen twee kinderen:
Blanca van Artesië (1248 - 1302)
Robert II van Artesië (1250 - 1302)

Robert I sneuvelde in Egypte tijdens de Zevende Kruistocht van zijn broer Lodewijk IX van Frankrijk. Hij leidde een roekeloze aanval op El-Mansoera. Hij en de tempeliers leidden de manschappen tot in de stad waar ze klem kwamen te zitten in de smalle straten. Volgens Jan van Joinville verschanste hij zich in een huis maar werd overmeesterd en gedood.

Hij werd opgevolgd door zijn zoon Robert II van Artesië
Hij trouwde, 20 jaar oud, op 14-06-1237 in ? met de 12 of 13-jarige
6541855 Mathilda van Brabant, geboren in 1224 in ?. Zij is overleden op 29-09-1288 in ?, 63 of 64 jaar oud.
Notitie: Mathilde van Brabant (1224- 29 september 1288) was een dochter van Hendrik II van Brabant en van Maria van Hohenstaufen.

Zij was gehuwd met:
Robert I van Artesië (1216-1250), zoon van koning Lodewijk VIII van Frankrijk,
Gwijde III van Saint-Pol (-1289).

Zij werd de moeder van:
Blanca van Artesië (1248 - 1302), gehuwd met Hendrik III van Champagne en met Edmund van Lancaster,
Robert II van Artesië (1250 - 1302)
Hugo van Blois (-1307)
Gwijde IV van Saint-Pol (-1317)
Jacob van Châtillon (-1302), eerste heer van Leuze, gehuwd met Catharina van Condé
Beatrix (-1304), gehuwd met Jan I van Brienne, graaf van Eu
Johanna, gehuwd met Willem III van Chauvigny, heer van Châteauroux
Gertrudis, gehuwd met heer Floris van Mechelen.
Zij trouwde (2), 30 of 31 jaar oud, in 1255 in ? met Gwijde III van Saint-Pol (ovl. 1289).
Kind uit dit huwelijk:
I. Blanche van Artesië, geboren in 1248 in ? (zie 3270927).
6541856 Hendrik II van Brabant, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Notitie: Hendrik II (1207 – 1 februari 1248), hertog van Brabant van 1235 tot aan zijn dood, was de zoon uit het 1e huwelijk van Hendrik I, wiens oostwaartse expansiepolitiek hij voortzette. Hij mengde zich in de twisten tussen de prins-bisschop van Luik en de steden van zijn bisdom, en sloot zich aan bij keizer Frederik II van het Heilige Roomse Rijk, wat hem in 1244 het graafschap Dalhem opleverde.

Tijdens de minderjarigheid van zijn neven Otto II van Gelre (zoon van zijn zus Margaretha) en Willem II van Holland (zoon van zijn zus Mathilde) stonden hun vorstendommen (Gelre en Holland) onder zijn invloed. In 1247 weigerde hij de titel van Duits koning, ten voordele van zijn neef Willem II van Holland.

Zijn tweede echtgenote, Sofia van Thüringen († 1275), dochter van landgraaf Lodewijk IV van Thüringen en de H. Elisabeth van Hongarije, erfde in 1247 het landgraafschap Thüringen, dat echter in 1275 weer van Brabant werd gescheiden als erfdeel voor Hendrik het Kind (stamvader van het Huis Hessen), hun zoon uit dit tweede huwelijk.

Op 12 januari 1248, enkele dagen voor zijn dood, verleende hertog Hendrik aan zijn onderdanen het eerste algemeen landsprivilegie voor Brabant, waarbij hij onder meer rechtszekerheid beloofde, en dat bedoeld was om de opvolging van zijn nog jonge zoon Hendrik III in de ogen van zijn onderdanen te vergemakkelijken.

Huwelijken en kinderen[bewerken]

Hendrik was gehuwd met (1) Maria, dochter van Filips van Zwaben en werd de vader van:
Hendrik III (ca.1231-1261)
Filips
Mathilde (1224-1288), in 1237 gehuwd met Robert I van Artesië (1216 † 1250) en in 1254 met Gwijde III van Saint-Pol (-1289), comte de Saint-Pol
Beatrix (1225-1288), in 1241 gehuwd met Hendrik Raspe (-1247), landgraaf van Thüringen en Rooms koning; vervolgens in 1247 met Willem II van Vlaanderen (1224-1251)
Maria, in 1254 gehuwd met Lodewijk II van Beieren (1229-1294)
Margaretha (1277), abdis van Herzogenthal

Hendrik was gehuwd met (2) Sofia van Thüringen en werd vader van:
Hendrik het Kind (1244-1308), landgraaf van Thuringen
Elisabeth (1243-1261), in 1254 gehuwd met Albrecht I van Brunswijk (1236-1279).
Hij trouwde met
6541857 Maria van Zwaben, geboren in 1201 in ?. Zij is overleden in 1235 in ?, 33 of 34 jaar oud.
Notitie: Maria van Zwaben (1201-1235) was een dochter van Filips van Zwaben en van Irena Angela van Byzantium. Zij werd de eerste echtgenote van Hendrik II van Brabant (1207-1248), en werd de moeder van:
Hendrik III (-1261)
Filips
Mathilde (1224-1288), in 1237 gehuwd met Robert I van Artesië (1216 † 1250) en in 1254 met Gwijde III van Saint-Pol (-1289), graaf van Saint-Pol ,
Beatrix (1225-1288), in 1241 gehuwd met Hendrik Raspe (-1247), landgraaf van Thuringen, en Rooms koning, en in 1247 met Willem II van Vlaanderen (1224-1251)
Maria (1226-1256), in 1254 gehuwd met Lodewijk II van Beieren (1229-1294)
Margaretha (1277), abdis van Herzogenthal .
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik III van Brabant, geboren omstreeks 1231 in ? (zie 3270928).
6541858 Hugo IV van Bourgondië, geboren op 09-03-1212 in ?. Hij is overleden op 27-10-1272 in Villaines-en-Duesmois, 60 jaar oud.
Notitie: Hugo IV van Bourgondië (?, 9 maart 1212 - Villaines-en-Duesmois, 27 oktober 1272) was de enige zoon van hertog Odo III van Bourgondië en zijn tweede echtgenote Adelheid van Vergy. Hij volgde zijn vader op als hertog van Bourgondië in 1218.

In 1238 vertrok hij naar het Heilige Land op krijgstocht en kwam pas terug in 1241. Vervolgens vergezelde hij nog Lodewijk IX van Frankrijk op de Zevende Kruistocht, maar werd gevangengenomen in Mansourah. Als tegenprestatie voor de hulp bij de herovering van Constantinopel, verleende keizer Boudewijn II van Constantinopel hem rechten op het Koninkrijk Thessaloniki.

Hij huwde met:

1. Yolande van Dreux (1212-1248), ca. 1230, dochter van graaf Robert III van Dreux, in 1229 Odo, (1231-1266), graaf van Nevers, van Auxerre en van Tonnerre
Jan, (1231-1267), heer van Bourbon en graaf van Charolais
Adelheid (1233-1273), in 1251 gehuwd met Hendrik III van Brabant (-1261)
Margaretha (-1277), in 1239 gehuwd met Willem III van Mont-St-Jean (-1256), en in 1259 met Guy VI, burggraaf van Limoges (-1263)
Robert II van Bourgondië, (1248-1306)

2. Beatrix van Champagne (1242-1295), ca. 1258, dochter van koning Theobald IV van Champagne, koning van Navarra, Béatrix (1260-1328), in 1276 gehuwd met Hugo XIII van Lusignan, graaf van la Marche en van Angoulême (1259-1310)
Hugo (1260-1288), heer van Montréal en burggraaf van Avallon
Margaretha, rond 1272 gehuwd met Jan I van Chalon-Arlay (1259-1315)
Johanna, non (-1295)
Isabella (1270-1323), gehuwd met Rudolf I van Habsburg (1218-1291), en met Peter Chambly, heer van Neauphle.
Hij trouwde (2), ongeveer 46 jaar oud, omstreeks 1258 in ? met Beatrix van Champagne (1242-1295), ongeveer 16 jaar oud.
Hij trouwde (1), ongeveer 18 jaar oud, omstreeks 1230 in ? met de ongeveer 18-jarige
6541859 Yolande van Dreux, geboren in 1212 in ?. Zij is overleden in 1248 in ?, 35 of 36 jaar oud.
Notitie: Yolande of Dreux (1212–1248) was the first wife of Hugh IV of Burgundy (9 March 1213 – 27 October 1271) who was duke of Burgundy between 1218 and 1271. She was the daughter of Count Robert III "Gasteblé" of Dreux and of Braine, and his wife Alianor de St. Valéry.

Yolande’s children with Hugh IV of Burgundy included:
Margaret, Lady of Molinot (1229–1277), married 1st(after 1239) William III (d. 1256), lors of Mont St Jean and 2nd Guy VI (d. 1263), viscount of Limoges
Eudes, count of Nevers and Auxerre (1230–1266)
John (1231–1268), married Agnes and had Beatrice of Burgundy, heiress of Bourbon (through Agnes)
Alix de Bourgogne (1233–1273) married Henry III, Duke of Brabant
Robert II, Duke of Burgundy (1248–1306)
Kind uit dit huwelijk:
I. Aleidis van Bourgondië, geboren in 1233 in ? (zie 3270929).
6541860 Willem II van Dampierre, geboren in 1196 in ?. Hij is overleden op 03-09-1231 in ?, 34 of 35 jaar oud. Hij is begraven in Abdij van Flines.
Notitie: Willem II van Dampierre (1196 - 3 september 1231), was een zoon van Gwijde II van Dampierre, connétable (opperbevelhebber) van Champagne, en van Mathilde I van Bourbon. Terwijl zijn oudere broer Gwijde Archimbald heer van Bourbon werd, erfde Willem de heerlijkheid Dampierre en Saint-Dizier en het ambt van connétable van Champagne. Hij was van plan om te trouwen met Alice von Zypern, wat hem een aanspraak zou opgeleverd hebben op het graafschap Champagne, maar de paus verleende geen dispensatie voor de te nauwe familieband. Hij trouwde dan maar in 1223 met een andere nicht, Margaretha van Constantinopel (1202-1280), gravin van Vlaanderen en Henegouwen, die gescheiden was van Burchard van Avesnes (1172-1244). Het huwelijk werd kerkrechtelijk niet erkend en pas in 1230, na de geboorte van het derde kind, verkreeg het paar dispensatie en konden hun kinderen gelegitimeerd worden. Die kinderen waren:
Johanna (-1246), gehuwd met Hugo III van Rethel (-1243) en met Theobald II van Bar (-1291)
Willem III van Dampierre (1225-1251)
Gwijde III van Dampierre (1226-1305), graaf van Vlaanderen
Jan I van Dampierre (1230-1258)

De kinderen van Willem II golden als rechtmatige erfgenamen. Ook de kinderen uit het eerste huwelijk van zijn echtgenote maakten later aanspraak op haar erfenis, zodat een hevige opvolgingsstrijd losbrak. Willem overleed nog voordat zijn vrouw in 1244 de graafschappen Vlaanderen en Henegouwen in handen kreeg. Hij werd begraven in de Cisterciënzerabdij van Orchies en in 1257 overgebracht naar de Cistercijnzerabdij van Flines.

Behoudens de weinig waarschijnlijke maar toch altijd mogelijke coïncidentie van eenzelfde voornaam en eenzelfde overlijdensjaar, is hij het die in 1208 (hij was pas twaalf jaar) proost van Sint-Donaas en kanselier van Vlaanderen werd. Functie die hij uitoefende tot aan zijn dood. Hij was niet de enige die een ambt toebedeeld kreeg waarvoor hij noch de leeftijd noch de bagage had, maar zo ging het nu eenmaal wanneer een telg uit een aristocratische familie, vooral uit het regerende vorstenhuis, moest geplaatst worden.

Tijdens de ambtsperiode van Willem laaiden sommige ruzies hoog op. Zo gebeurde het in 1225 dat de bisschop van Doornik het interdict uitsprak over de kanunniken van Sint-Donaas en de deken zelfs in de ban van de kerk sloeg. Maar op het gezag van de abten van de Sint-Andriesabdij en de Eekhoutte-abdij, herriep de proost eigenmachtig deze sancties, buiten medeweten van de bisschop.

In juli 1231 moeten er klachten zijn geweest over de proost. Paus Gregorius IX belastte de proost en de deken van het kapittel van Saint-Omer en de proost van het kapittel van Ariën met de opdracht Willem aan te zetten tot ontslag of minstens een coadjutor te benoemen. De oorkonde vermeldde dat de paus dit deed op verzoek van personen uit de omgeving van de gravin van Vlaanderen (de schoonzus dus van Willem), omdat hij vanwege zijn ouderdom (hij was 34!) niet meer in staat was als proost en als kanselier te functioneren. Veel inspanningen hoefden er niet te worden geleverd, want een paar maanden later overleed Willem.
Hij trouwde, 26 of 27 jaar oud, in 1223 in ? met de 20 of 21-jarige
6541861 Margaretha II van Vlaanderen, geboren op 02-06-1202 in ?. Zij is overleden op 10-02-1280 in Gent, 77 jaar oud. Zij is begraven in Abdij van Flines.
Notitie: Margaretha II van Vlaanderen, ook wel Margaretha van Constantinopel (ca. 2 juni 1202 - Gent, 10 februari 1280), was gravin van Vlaanderen van 1244 tot 1278 en als Margaretha I gravin van Henegouwen van 1244 tot 1280. Zij was de tweede dochter van graaf Boudewijn IX van het graafschap Vlaanderen en Henegouwen (VI), en Maria van Champagne. Haar vader werd in mei 1204 ook keizer van Constantinopel.

Na het overlijden van haar moeder (1204) en het verdwijnen van haar vader (april 1205) liet de Franse koning Filips Augustus haar met haar zuster Johanna in 1208 naar het hof in Parijs overbrengen om haar te onttrekken aan anti-Franse invloeden in Vlaanderen. Gedurende haar tijd in Parijs werd ze samen met haar zuster bekendgemaakt met de Cisterien orde, mogelijk mede door de invloed van Blanca van Castilië, de toekomstige Koningin-partner van Frankrijk. Bij haar terugkeer in 1212 werd Margaretha toevertrouwd aan de Henegouwse ridder Burchard van Avesnes, met wie zij in hetzelfde jaar op tienjarige leeftijd trouwde. Na een klacht van gravin Johanna veroordeelde paus Innocentius III het huwelijk (Vierde Lateraans Concilie, 1215), en dit op grond van het feit dat Burchard subdiaken was gewijd en dus tot de geestelijke stand behoorde. Maar de echtelieden scheidden voorlopig nog niet. Margaretha en Burchard kregen de volgende kinderen:
Boudewijn (ovl. 1219)
Jan van Avesnes
Boudewijn (1219-1295), gehuwd met Felicitas van Coucy, dochter van Thomas van Coucy-Vervins.

Pas in 1222 verliet Margareta haar echtgenoot en trouwde in het najaar van 1223 met Willem van Dampierre, een ridder uit de Champagnestreek en een zoon van Gwijde II van Dampierre en Mathilde I van Bourbon, bij wie zij volgende kinderen had:
Willem III van Dampierre
Gwijde III van Dampierre
Jan I van Dampierre
Johanna (ovl. ca. 1245), gehuwd met Hugo III van Rethel (twee dochters) en daarna met Theobald II van Bar (geen kinderen), begraven in de de abdij van Val-d’Ornain.
Maria (ovl. 21 december 1302), abdis van de abdij van Flines

Vlaams-Henegouwse Successieoorlog

Toen Margareta haar kinderloze zuster Johanna in 1244 opvolgde als gravin van Vlaanderen en Henegouwen, benoemde zij haar zoon Willem tot enige erfgenaam (1246). Daarop begon een strijd tussen de kinderen uit Margaretha’s beide huwelijken, de Avesnes en de Dampierres: de Vlaams-Henegouwse Successieoorlog. De Franse koning, in 1246 met de arbitrage belast, wees Vlaanderen toe aan haar zoon Gwijde van Dampierre en Henegouwen aan haar zoon Jan van Avesnes, feitelijk later haar kleinzoon Jan I van Avesnes. Niettemin bleef de vete tussen de beide huizen voortwoeden, zelfs tot in de volgende eeuw. Margaretha zelf stond heel de tijd aan de zijde van de "Vlaamse" Dampierres. De "Henegouwse" Avesnes verbonden zich door het huwelijk van Jan van Avesnes met Aleid van Holland met de Hollandse graven, die ongedaan wilden maken dat zij voor Zeeland leenhulde verschuldigd waren aan Vlaanderen. Zij betwistten ook het bezit door de Dampierres van Rijks-Vlaanderen.

De Franse koning maakte van deze scheidsrechterlijke uitspraak gebruik om zijn positie te versterken:
- hij brak de macht van Vlaanderen-Henegouwen- hij bezorgde Vlaanderen een vijand in de flank, aangezien de Avesnes zich niet bij de uitspraak neerlegden, dit op grond van het feit dat koning Lodewijk IX van Frankrijk (de Heilige) beslist had over gebieden waarover hij geen leenheer was (Rijks-Vlaanderen in tegenstelling tot Kroon-Vlaanderen).
Het conflict laaide weer op toen Willem II van Holland koning van Duitsland werd. De graaf van Holland (Willem) hield Zeeland in leen van Vlaanderen (Margaretha), terwijl de graaf van Vlaanderen Zeeland weer in leen had van de Duitse koning (Willem dus). Willem weigerde daarom leenhulde aan Margaretha te bewijzen. In 1152 verklaarde Willem dat Margaretha al haar lenen had verloren en gaf ze aan Jan. Margaretha verzamelde een groot leger, waar ook huurlingen uit heel Noord Frankrijk deel van uitmaakten. Terwijl Willem en Margaretha in Antwerpen onderhandelden, viel haar leger op 4 juli 1253 Walcheren aan. De plannen waren echter uitgelekt en de Hollanders vielen het Vlaamse leger al aan terwijl het zich op het strand ontscheepte, en brachten het een zware nederlaag toe (Slag bij Westkapelle).

In een laatste poging om de Avesnes te verslaan, gaf Margaretha het graafschap Henegouwen aan de Franse prins Karel van Anjou. Die werd in 1254 echter verslagen bij Valenciennes.

De oorlogen hadden Vlaanderen veel geld gekost. Margaretha was genoodzaakt veel macht aan de steden te geven, in ruil voor geld. Ze was wel in staat om Béthune (1263), Dendermonde (1263) en Namen (stad) (1264) te verwerven. Maar in 1275 moest ze een ongunstige vrede met Engeland sluiten in een oorlog over de handel in wol.

Op 29 december 1278 deed Margaretha in Vlaanderen troonsafstand ten gunste van haar zoon Gwijde van Dampierre. In Henegouwen bleef zij zelf aan de macht tot aan haar dood: ze werd aldaar opgevolgd door haar kleinzoon Jan II van Avesnes. Door het huwelijk van haar zoon Jan van Avesnes met Aleid van Holland werden Henegouwen, Holland en Zeeland in 1299 (in personele unie) verenigd.

Margaretha II van Vlaanderen overleed te Gent in 1280. Geheel volgens haar laatste wilsbeschikkingen werd haar lichaam bijgezet in de door haar gestichte Abdij van Flines.
Zij is weduwe van Burchard van Avesnes, met wie zij trouwde (1), 9 of 10 jaar oud, in 1212 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gwijde III van Dampierre, geboren omstreeks 1226 in ? (zie 3270930).
6541862 Robert VII van Béthune, geboren in 1200 in ?. Hij is overleden op 12-11-1248 in ?, 47 of 48 jaar oud.
Notitie: Robrecht (Robert) VII van Béthune (1200 - 12 november 1248) was een zoon van Willem II van Béthune en van Machteld van Dendermonde. Hij huwde met Elisabeth van Morialmé, vrouwe van Fraire, en werd de vader van Mathilde van Béthune (1230-1263) die zou huwen met Gwijde van Dampierre. Hij was voogd van Atrecht, heer van Dendermonde en van Béthune en werd in 1194 pair van Vlaanderen. Zijn echtgenote was de weduwe van Nicolas van Condé (-1230).
Hij trouwde, ongeveer 30 jaar oud, omstreeks 1230 in ? met de ongeveer 35-jarige
6541863 Elisabeth van Morialmez, geboren omstreeks 1195 in ?. Zij is overleden omstreeks 1260 in ?, ongeveer 65 jaar oud. Zij is weduwe van Nicolas Condé (1170-1230), met wie zij trouwde (1), ongeveer 15 jaar oud, omstreeks 1210 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Mathilde van Béthune, geboren in ? (zie 3270931).
6541866 Raymond Berengarius IV van Provence, geboren in 1198 in Aix-en-Provence. Hij is overleden op 19-08-1245 in Aix-en-Provence, 46 of 47 jaar oud.
Notitie: Raymond Berengarius IV (Aix-en-Provence, 1198 - aldaar, 19 augustus 1245) was een zoon van graaf Alfons II van Provence en Gersindis van Forcalquier. Hij was van 1209 graaf van Provence en vanaf 1222 ook graaf van Forcalquier.

In 1209 stierven zowel zijn overgrootvader, graaf Willem II van Forcalquier, als zijn vader. Peter II van Aragón nam de voogdij waar voor de jonge Raymond Berengarius. Peter II delegeerde op zijn beurt het regentschap aan zijn oom Sancho, graaf van Roussillon. In 1213 werd ook Peter II in Muret gedood en nam Sancho tevens het regentschap over Aragon waar en stond het regentschap over Provence af aan zijn zoon Nuno. Door deze verwarring ontstond tweespalt bij de Katalanen van Provence tussen de aanhangers van Gersinde en deze van Nuno, die de jonge graaf leek te willen verdrijven om in zijn plaats te komen. Willem van Sabran, een neef van Willem II van Forcalquier maakte aanspraak op het graafschap Forcalquier. Hij maakte gebruik van de onrust in het gebied om Sisteron in te nemen. Door een vergelijk van de aartsbisschop van Aix werd Willem schadeloos gesteld.

Ook de graaf van Baux, Willem van Orange, die zich door keizer Frederik II in 1214 de titel van koning van Arles had laten toekennen, liet zich gelden en nam de wapens op om zijn titel kracht bij te zetten. Verschillende steden in Provence maakten van de verwarring gebruik om de republiek uit te roepen: Arles, Aix, Marseille, Nice en Avignon. In 1217 ten slotte kwam Raymond Berengarius naar zijn land. Hij spande zich in om de steden te onderwerpen. De Provençaalse adel koos ten slotte partij voor Gersinde, verdreef Nuno, plaatste Raymond Berengarius onder de voogdij van zijn moeder en stelde een regentenraad aan.

In 1222 was de positie van Raymond Berengarius geconsolideerd en stond Gersindis hem het graafschap Forcalquier af. Toen ook Avignon onder de invloed raakte van de ketterijen van de Albigenzen, belegerde keizer Frederik II de stad en nam hij deze ten slotte in op 10 september 1226.

Op 5 juni 1219 huwde Raymond Berengarius met Beatrix van Savoye, een dochter van graaf Thomas I van Savoye.
Uit dit huwelijk werden vier dochters geboren:
Margaretha van Provence (1221-1295), die huwde met koning Lodewijk IX van Frankrijk
Eleonora van Provence (1223-1291), die huwde met koning Hendrik III van Engeland
Sancha van Provence (rond 1225-1261), die huwde met Richard van Cornwall, koning van het Heilige Roomse Rijk
Beatrix van Provence (1234-1267), erfdochter, gravin van Provence (1245-1267), die huwde met Karel van Anjou
Hij trouwde, 20 of 21 jaar oud, op 05-06-1219 in ? met
6541867 Beatrix van Savoye, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Eleonora van Provence, geboren in 1222 in Aix-en-Provence (zie 3270933).
6541868 Alphons IX van León, geboren in 1171 in Zamora. Hij is overleden op 24-09-1230 in Villanueva de Sarria, 58 of 59 jaar oud.
Notitie: Alfonso IX van León (Zamora, 1171 — Villanueva de Sarria (Galicia), 24 september 1230) was koning van León van 1188 tot 1230.

Volgens de correcte chronologische volgorde zou deze Alfons eigenlijk nummer VIII moeten zijn, maar gewoonlijk wordt deze koning Alfons IX genoemd.( 1. )

Alfons was een zoon van Ferdinand II van León (1137-1188) en diens eerste echtgenote, prinses Urraca van Portugal (1151-1180). Bij de troonopvolging kwam hij in conflict met zijn pleegmoeder en zijn halfbroer omtrent de opvolgingsrechten in het koninkrijk León. Om zijn positie te verstevigen riep hij de Curia Regia, oftewel de Cortes, bijeen en vond steun bij de kerk en de adel. Dit kan in bestuurlijk opzicht de vorming van het allereerste West-Europees parlement beschouwd worden.

Zijn beide strategische huwelijken werden door Paus Innocentius III ontbonden en geannuleerd, onder meer vanwege de bloedverwantschap van zijn echtgenoten:
hij trouwde eerst (1191-1197) met Theresia van Portugal (een dochter van Sancho I, een broer van zijn moeder) en daarna (1197-1204) met Berenguela van Castilië (oudste dochter van Alfons VIII van Castilië en Eleonora van Engeland, een zus van de moeder van Alfonso IX).

Nadat hij van Berenguela was gescheiden, richtte hij zich op de rivaliteit tussen zijn koninkrijk en dat van Castilië.

In 1214 nam Berenguela het regentschap in haar geboorterijk op zich en trad in 1217 officieel af om plaats te maken voor hun zoon Ferdinand III van Castilië (de Heilige), zodat deze Castilië kon regeren. In 1218 richtte Alfons IX, samen met zijn zoon, de Universiteit van Salamanca op. Daarna concentreerde Alfons zich op de strijd tegen de Moren. Zijn meest klinkende overwinningen behaalde hij in de Extremadura: Cáceres (1229), Mérida en Badajoz (1230).

Bij zijn dood liet hij zijn koninkrijk na aan Sancha en Dulce, dochters uit zijn eerste huwelijk, maar uiteindelijk wist Ferdinand III hen de macht te ontnemen en León met Castilië te verenigen.

(1) De reden hiervoor was de splitsing van het koninkrijk van Castilië en Leon ná Alfons VII van Castilië en Leon.

Nageslacht

Met Theresia van Portugal:
Ferdinand (1192 - augustus 1214).
Sancha (1193 - 1270). Na twee mislukte pogingen tot een huwelijk met Hendrik I van Castilië en Jean de Brienne, werd Sancha non in het klooster van Cozollos.
Dulce (1194 - 1243). Leefde met haar moeder Theresia van Portugal in Portugal

Met Berenguela van Castilië:
Berenguela (1198 - 1237). Trouwde met Jean de Brienne, regent van het koninkrijk van Jeruzalem.
Constanza (1200 - 7 september 1242). Non in Las Huelgas.
Ferdinand III de Heilige (1199 - 1252).
Leonor (geboren en gestorven in 1202).
Alfonso, Heer van Molina (1203 - 1272), de vader van de toekomstige koningin María van Molina

Alfonso verwekte vele buitenechtelijke kinderen:

Met Inés Íñiguez de Mendoza (dochter van Lope Iñíguez, eerste Heer van Mendoza en Teresa Ximenez de los Cameros):
Urraca Alfonso van Leon, circa 1190. Trouwde met Lopez Díaz II de Haro, zesde Heer van Vizcaya, hun dochter Mécia Lopes de Haro huwde later met Sancho II van Portugal

Met Aldonça Martins da Silva (dochter van Martim Gomes da Silva en Urraca Rodrigues en echtgenote van Diogo Froilaz, Conde de Cifuentes):
Pedro Alfonso van Leon, Heer van Tenorio, circa 1200
Rodrigo Alfonso van Leon, Heer van Aliger, circa 1200
Alfonso van Leon (jong gestorven)
Fernando van Leon (jong gestorven)
Aldonza Alonso van Leon, circa 1215
Teresa Alfonso van Leon, circa 1210

Met Teresa Gil de Soverosa (dochter van Gil Vasques de Soverosa en Maria Aires de Fornelos):
Martim Alfonso van Leon, circa 1210
Maria Alfonso van Leon, circa 1190
Sancha van Leon, circa 1210
Urraca Alfonso van Leon, circa 1210

Met een onbekende vrouw:
Maria Alfonso van Leon, circa 1200
Fernando Alfonso van Leon, circa 1220
Hij is weduwnaar van Theresia van Portugal, met wie hij trouwde (1), 19 of 20 jaar oud, in 1191 in ?.
Hij trouwde (2), 25 of 26 jaar oud, in 1197 in ? met de 16 of 17-jarige
6541869 Berenguela van Castilië, geboren in 1180 in ?. Zij is overleden op 08-11-1246 in ?, 65 of 66 jaar oud.
Notitie: Berenguela van Castilië (1180 - 8 november 1246) was in 1217 gedurende korte tijd koningin van Castilië en León.

Ze was de oudste dochter van Alfons VIII van Castilië en Eleonora van Engeland, en had nog 11 broers en zusters. Ze was kort verloofd met Koenraad II van Zwaben, maar hij werd in 1196 vermoord voordat het huwelijk plaats had kunnen vinden.

In 1198 trouwde ze met Alfons IX van León, maar dit huwelijk werd in 1204 door Paus Innocentius III nietig verklaard omdat Berenguela en Alfons neef en nicht waren. Ze kregen vijf kinderen, onder andere Ferdinand III (1199–1252). Ze keerde terug naar het hof van haar vader en bracht de vijf kinderen mee.

Berenguela kwam vaak in politiek opzicht tegenover haar voormalige echtgenoot te staan. Alfonso had twee dochters - Sancha en Dulce - bij zijn eerste vrouw, Teresa van Portugal, en wilde de kinderen van Berenguela onterven. Daartoe nodigde hij Johan van Brienne uit om de oudste dochter te trouwen en zo het koninkrijk te erven. Berenguela saboteerde dit plan door Johan over te halen haar eigen dochter te trouwen, die ook Berenguela heette. Later, in 1230 toen Alfonso stierf, werkten Ferdinand en Berenguela samen om de rechten van Sancha en Dulce opzij te zetten.

Toen haar broer Hendrik I van Castilië bij een ongeluik om het leven kwam in 1217, stond Berenguela haar rechten op de troon af aan haar zoon Ferdinand III. Daarna speelde ze de rol van koningin-moeder waarbij, volgens de Cronica Latina, haar "enige doel en verlangen was om voor haar zoon eer te verkrijgen op alle mogelijke manieren". Berenguela hielp om een opstand van edelen neer te slaan, en regelde voor Fernando een huwelijk met een vrouw van hoge afkomst, Elizabeth van Zwaben.

Berenguela bleef goede contacten onderhouden met haar zuster Blanche, die koningin van Frankrijk was. Het was Blanche die Johanna van Dammartin voorstelde als bruid voor Fernando na de dood van diens eerste vrouw.
Kind uit dit huwelijk:
I. Ferdinand III van Castilië, geboren in 1199 in ? (zie 3270934).
6541870 Simon van Dammartin, geboren omstreeks 1180 in ?. Hij is overleden op 21-09-1239 in Abbeville, ongeveer 59 jaar oud. Hij is begraven in Abdij van Valloires.
Notitie: Simon van Dammartin (1180 - 21 september 1239) was een zoon van Alberik II van Dammartin en van Mathilde van Clermont.

In 1234 volgt hij zijn aangetrouwde neef Filips Hurepel op als graaf van Aumale.

In september 1208 huwt hij met Maria van Ponthieu, dochter van Willem II van Ponthieu, en wordt de vader van:
Johanna (1220-1278) Gravin van Ponthieu en Aumale, getrouwd met (v 1220 † 1279). Ferdinand III, koning van Castilië (1199-1252)
Filippa (-1280), huwde met Raoul van Lasignan (-1247), graaf van Eu; met Rudolf II van Coucy (-1250), heer van Coucy; en in 1253 met Otto II van Gelre
Maria (-1279), in 1240 gehuwd met graaf Jan van Roucy (1205-1251)
Agatha (-1268), gehuwd met Amalrik II van Châtellerault (-1242).

Simon, graaf van Ponthieu , die stierf 1239 , was graaf van Aumale van 1206 tot 1214 , en vervolgens van 1234 tot 1239, graaf van Ponthieu en Montreuil van 1230 tot 1239. Hij was de zoon van Alberic II van Dammartin , graaf van Dammartin en Mathilde de Clermont-en-Beauvais .

Aan het einde van de XII e eeuw , volgde hij zijn vader en broer Renaud als ze rally aan de koning van Engeland. Na de dood van Richard Leeuwenhart in 1199, en die van hun vader in 1200, keerden ze terug naar Frankrijk en maakten hun onderwerping aan koning Filips II Augustus . Dit gaf Renaud County Aumale in leen in 1204 en in 1206 geruild tegen Mortain County en gaf aan Simon Aumale. Philippe was ook getrouwd met Simon Maria , erfgename van Ponthieu County. Maar de twee broers namen hun afstand opnieuw met Philippe Auguste en rally aan Koning John , Koning van Engeland . Ze vochten in Bouvines , Renaud werd gevangen genomen en Simon vluchtte en ging in ballingschap. Filips Augustus in beslag genomen op het gebied van Renaud en Simon, en gaf wat aan zijn zoon Filips Hurepel , die was met de dochter van Renaud trouwen. In 1221, toen William Talvas II, graaf van Ponthieu en de vader van Maria, overleden, Filips Augustus uitgebreid confiscatie van eigendommen aan Marie de Ponthieu, annexatie van het graafschap Ponthieu .

In 1223, bij de dood van Philippe Auguste, Simon probeerde een landing te herwinnen County Ponthieu. Hij nam Abbeville , maar de nieuwe koning Lodewijk VIII de Leeuw stuurde een leger aan wie de inwoners van Abbeville de poorten geopend. Simon werd gedwongen om in te schepen. Marie de Ponthieu eindelijk de terugkeer van Ponthieu te verkrijgen, maar met zware toegevingen te doen, de koning van Rushcliffe en St. Riquier, afzien van de Provincie van Alençon, niet de wederopbouw van de vernietigde forten en niet om meisjes te trouwen paar zonder toestemming van de Koning. Simon kon een koninklijk pardon dat alleen toestemming voor de door zijn vrouw, die hij deed in 1230 aanvaarde termen niet te verkrijgen.

Hij overleed op 21 september 1239 en werd begraven in de abdij van Valloires .
Hij trouwde, ongeveer 28 jaar oud, in 1208 in ? met de 8 of 9-jarige
6541871 Maria van Ponthieu, geboren in 1199 in ?. Zij is overleden op 27-09-1250 in Abbeville, 50 of 51 jaar oud.
Notitie: Marie de Ponthieu (av.1199 - Abbeville, 27 september 1250) was Gravin van Ponthieu van 1221 tot 1250 . Zij was de dochter van Willem II , graaf van Ponthieu, en Adèle de France .

Waarschijnlijk onder invloed van Filips II Augustus , trouwde ze in september 1208 Simon, graaf van Ponthieu (1180 † 1239) al graaf van Aumale . Richting 1211, Simon de Dammartin en zijn broer Renaud verraden Philip Augustus en bondgenoot van Koning John , Koning van Engeland . Ze vochten zowel in Bouvines , Renaud werd gevangen genomen en Simon vluchtte en ging in ballingschap. De koning van Frankrijk in beslag genomen het pand Simon en Ponthieu toen Maria geërfd. Het was pas in 1220 dat Simon maakte zijn onderwerping en dat de man kon hun domeinen te herstellen 1 . Beide echtgenoten zijn geciteerd 2 mei 1230 bij het bevestigen van de schenking van grond aan de Notre Dame d’Ourscamp.

Uit dit eerste huwelijk werden geboren:
Jeanne , Gravin van Ponthieu en Aumale, getrouwd met (v 1220 † 1279). Ferdinand III, koning van Castilië (1199-1252);
Philippe († 1278-1281), getrouwd met Raoul de Lusignan († 1246), graaf van Eu , toen Raoul († 1250), heer van Coucy , en Otto II († 1271), Gelderland te tellen ;
Marie, getrouwd met Jean II van Pierrepont († 1251), graaf van Roucy ;
Agathe, getrouwd met Aymery II, burggraaf van Chatellerault .

Weduwe, Maria hertrouwde in 1240 met Mathieu de Montmorency († 1250 Mansoura), Heer van Atichy zoon van Mathieu II , Baron de Montmorency , en Gertrude van Soissons.

Zij stierf in september 1250.
Zij trouwde (2), 40 of 41 jaar oud, in 1240 in ? met Mathieu de Montmorency (ovl. 1250).
Kind uit dit huwelijk:
I. Johanna van Dammartin, geboren in 1220 in ? (zie 3270935).
6541872 Lodewijk VIII van Frankrijk, geboren op 05-09-1187 in Parijs. Hij is overleden op 08-11-1226 in Montpensier, 39 jaar oud. Hij is begraven op 12-11-1226 in St-Denis Kathedraal.
Notitie: Lodewijk VIII de Leeuw (Frans: Louis VIII le Lion) (Parijs, 5 september 1187 - Montpensier, 8 november 1226) was koning van Frankrijk van 1223 tot 1226.
Hij was een lid van het Huis Capet. Lodewijk werd geboren in Parijs, en was de zoon van Filips II van Frankrijk en Isabella van Henegouwen.

Op 23 mei 1200 trouwde Lodewijk op 12-jarige leeftijd met Blanche van Castilië (4 maart 1188 - 26 november 1252).

Het koppel kreeg verschillende kinderen:
1.Blanche (1205-1206)
2.Agnes (1207-1207)
3.Filips - (9 september 1209 - 1218)
4.Alphonsus en Jan (1213-1213), tweeling,
5.Louis (de latere Lodewijk IX) - (25 april 1214 - 25 augustus 1270)
6.Robert - (25 september 1216 - 9 februari 1250)
7.Filips (1218-1220)
8.Jan Tristan- (21 juli 1219 - 1232)
9.Alfons van Toulouse - (11 november 1220 - 21 augustus 1271)
10.Filips Dagobert - (20 februari 1222 - 1232)
11.Isabella van Frankrijk - (juni 1225 - 23 februari 1269)
12.Stefan - (geboren en gestorven in 1226)
13.Karel I van Sicilië - (maart 1227 - 7 januari, 1285)

Als prins won Lodewijk verschillende gevechten tegen koning Jan zonder Land van Engeland. In 1216 kwam de Engelse adel in opstand tegen de onpopulaire koning Jan, en bood de troon aan aan Lodewijk. In mei 1216 vielen Prins Lodewijk en zijn leger Engeland binnen. Na anderhalf jaar burgeroorlog, de zogenaamde Eerste Baronnenoorlog, gaf Lodewijk echter zijn aanspraak op de troon op, en tekende het Verdrag van Lambeth.

Lodewijk volgde zijn vader op op 14 juli 1223. Zijn kroning vond plaats op 6 augustus van dat jaar in Reims. Als koning wilde hij nog altijd wraak nemen op het Huis Plantagenet, en nam Poitou en Saintonge in in 1224. Daarna werden Avignon en Languedoc overgenomen. Al deze gebieden waren oorspronkelijk eigendom van de Plantagenets.

Toen hij terugkeerde naar Parijs begon Lodewijk te lijden aan dysenterie, en stierf op 8 november 1226 in een kasteel bij Montpensier, in Auvergne.

Lodewijk VIII werd begraven in de Kathedraal van Saint-Denis. Zijn zoon, Lodewijk IX van Frankrijk, volgde hem op als koning van Frankrijk.
Hij trouwde, 12 jaar oud, op 23-05-1200 in Pont-Audemer met de 12-jarige
6541873 Blanca van Castilië, geboren op 04-03-1188 in Palencia. Zij is overleden op 27-11-1252 in Melun, 64 jaar oud.
Notitie: Blanca van Castilië (ook: Blanche van Castilië) (Palencia, 4 maart 1188 – Melun, 27 november 1252) was als echtgenote van koning Lodewijk VIII koningin van Frankrijk en na de dood van haar echtgenoot ook lange tijd regentes van het koninkrijk.

Ze was een dochter van koning Alfons VIII van Castilië en Eleonora van Engeland. Zij werd door een verdrag (januari 1200) tussen de koningen Filips Augustus van Frankrijk en Jan zonder Land van Engeland verloofd met de Franse kroonprins Lodewijk (1187-1226), de latere Lodewijk VIII). Het huwelijk vond plaats op 23 mei 1200 in Pont-Audemer (Normandië). Uit dit huwelijk kwamen dertien kinderen voort:
1.Blanche (1205-1206)
2.Agnes (1207-1207)
3.Filips - (9 september 1209 - 1218)
4.Alphonsus en Jan (1213-1213), tweeling,
5.Louis (de latere Lodewijk IX) - (25 april 1214 - 25 augustus 1270)
6.Robert - (25 september 1216 - 9 februari 1250)
7.Filips (1218-1220)
8.Jan Tristan- (21 juli 1219 - 1232)
9.Alfons van Toulouse - (11 november 1220 - 21 augustus 1271)
10.Filips Dagobert - (20 februari 1222 - 1232)
11.Isabella van Frankrijk - (juni 1225 - 23 februari 1269)
12.Stefan - (geboren en gestorven in 1226)
13.Karel I van Sicilië - (maart 1227 - 7 januari, 1285)

Toen haar echtgenoot in november 1226 overleed, in volle kruistocht tegen de Katharen, werd Blanca plots regentes voor haar twaalfjarige zoontje Lodewijk IX, in een koninkrijk aan de rand van de opstand. Met steun van de pauselijk legaat Frangipani wist zij met succes haar gezag te herstellen over rebellerende vazallen en kon zij met name Chartres, Blois en Languedoc voor haar zoon herwinnen. Vanaf de meerderjarigheid van Lodewijk IX in 1234, betrok zij hem langzamerhand steeds méér bij de regeringstaken, zonder zichzelf echter volledig terug te trekken.

Nadat Lodewijk IX, ondanks de waarschuwingen van zijn moeder, in 1248 inscheepte voor de Zevende Kruistocht, werd zij opnieuw alleen gevolmachtigd regentes. De kruistocht leek haar een geldverslindende en gevaarlijke onderneming en het verloop van de geschiedenis heeft haar gelijk gegeven. Blanca van Castilië zou haar beide zoons niet meer terugzien. Robert I van Artesië sneuvelde in El-Mansoera en Lodewijk zou pas terugkeren in Parijs toen zijn moeder was begraven.

In 1250 had zij nog af te rekenen met de zogeheten pastoureaux, opstandige landlieden die al plunderend door Frankrijk trokken. Dat werd haar laatste optreden. In 1251 verergerde de hartkwaal waaraan ze reeds enkele jaren leed. Zij besloot zich terug te trekken in het cisterciënzerklooster van Maubuisson, dat zij tien jaar eerder gesticht had en waar zij op 12 november 1252 overleed op de leeftijd van 64 jaar
Kind uit dit huwelijk:
I. Lodewijk IX van Frankrijk, geboren op 25-04-1214 in Poissy (zie 3270936).
6541874 Raymond Berengarius IV van Provence, geboren in 1198 in Aix-en-Provence. Hij is overleden op 19-08-1245 in Aix-en-Provence, 46 of 47 jaar oud.
Notitie: Raymond Berengarius IV (Aix-en-Provence, 1198 - aldaar, 19 augustus 1245) was een zoon van graaf Alfons II van Provence en Gersindis van Forcalquier. Hij was van 1209 graaf van Provence en vanaf 1222 ook graaf van Forcalquier.

In 1209 stierven zowel zijn overgrootvader, graaf Willem II van Forcalquier, als zijn vader. Peter II van Aragón nam de voogdij waar voor de jonge Raymond Berengarius. Peter II delegeerde op zijn beurt het regentschap aan zijn oom Sancho, graaf van Roussillon. In 1213 werd ook Peter II in Muret gedood en nam Sancho tevens het regentschap over Aragon waar en stond het regentschap over Provence af aan zijn zoon Nuno. Door deze verwarring ontstond tweespalt bij de Katalanen van Provence tussen de aanhangers van Gersinde en deze van Nuno, die de jonge graaf leek te willen verdrijven om in zijn plaats te komen. Willem van Sabran, een neef van Willem II van Forcalquier maakte aanspraak op het graafschap Forcalquier. Hij maakte gebruik van de onrust in het gebied om Sisteron in te nemen. Door een vergelijk van de aartsbisschop van Aix werd Willem schadeloos gesteld.

Ook de graaf van Baux, Willem van Orange, die zich door keizer Frederik II in 1214 de titel van koning van Arles had laten toekennen, liet zich gelden en nam de wapens op om zijn titel kracht bij te zetten. Verschillende steden in Provence maakten van de verwarring gebruik om de republiek uit te roepen: Arles, Aix, Marseille, Nice en Avignon. In 1217 ten slotte kwam Raymond Berengarius naar zijn land. Hij spande zich in om de steden te onderwerpen. De Provençaalse adel koos ten slotte partij voor Gersinde, verdreef Nuno, plaatste Raymond Berengarius onder de voogdij van zijn moeder en stelde een regentenraad aan.

In 1222 was de positie van Raymond Berengarius geconsolideerd en stond Gersindis hem het graafschap Forcalquier af. Toen ook Avignon onder de invloed raakte van de ketterijen van de Albigenzen, belegerde keizer Frederik II de stad en nam hij deze ten slotte in op 10 september 1226.

Op 5 juni 1219 huwde Raymond Berengarius met Beatrix van Savoye, een dochter van graaf Thomas I van Savoye.
Uit dit huwelijk werden vier dochters geboren:
Margaretha van Provence (1221-1295), die huwde met koning Lodewijk IX van Frankrijk
Eleonora van Provence (1223-1291), die huwde met koning Hendrik III van Engeland
Sancha van Provence (rond 1225-1261), die huwde met Richard van Cornwall, koning van het Heilige Roomse Rijk
Beatrix van Provence (1234-1267), erfdochter, gravin van Provence (1245-1267), die huwde met Karel van Anjou
Hij trouwde, 20 of 21 jaar oud, op 05-06-1219 in ? met de 13 of 14-jarige
6541875 Beatrix van Savoye, geboren in 1205 in ?. Zij is overleden in 1266 in Les Échelles, 60 of 61 jaar oud.
Notitie: Beatrix van Savoye (1205 - Les Échelles, 1266) was een dochter van Thomas I van Savoye en van Beatrix van Genève.

Zij huwde in 1219 met Raymond Berengar V van Provence (1198-1245) en werd de moeder van 4 dochters:
Margaretha van Provence (1221-1295), die huwde met koning Lodewijk IX van Frankrijk
Eleonora van Provence (1223-1291), die huwde met koning Hendrik III van Engeland
Sancha van Provence (-1261), die huwde met Richard van Cornwall, koning van het Heilige Roomse Rijk
Beatrix van Provence (1234-1267), gravin van Provence (1245-1267), die huwde met Karel van Anjou.

Zij was een beschermster van de hospitaalridders en schonk hun in 1260 het kasteel van Les Échelles
Kind uit dit huwelijk:
I. Margretha van Provence, geboren in 1221 in Forcalquier (zie 3270937).
6541876 Peter II van Aragón, geboren in 1174 in ?. Hij is overleden op 12-09-1213 in Slag bij Muret, 38 of 39 jaar oud.
Notitie: Peter II (Spaans: Pedro; Catalaans: Pere) (1174 - 2 september 1213) was tussen 1198 en 1213 koning van Aragón en graaf van Barcelona.

Hij was de zoon van Alfons II van Aragón en Sancha van Castilië. In 1205 erkende hij de paus als zijn leenheer en werd hij in Rome door Paus Innocentius III officieel tot koning gekroond. Hierbij zwoer hij het katholieke geloof te verdedigen. Hij wordt daarom ook wel Peter de Katholiek genoemd. Hij was de eerste koning van Aragón die gekroond werd door een paus.

Op 15 juni 1204 trouwde hij Maria van Montpellier, de dochter van Willem VIII van Montpellier. Ze kregen een zoon die ze Jacobus noemden.

In 1212 leidde hij de Christelijke legers tegen de Moorse legers in de Slag bij Las Navas de Tolosa. Bij terugkomst in de herfst van 1212 bleek Toulouse veroverd te zijn door Simon IV van Montfort, tijdens Simons strijd tegen de Katharen. Ook had Simon zijn zwager, graaf Raymond VI van Toulouse, verbannen.

Het daarop volgende voorjaar, in 1213, trokken Peter en Raymond de Pyreneeën over om het Graafschap Toulouse weer op te eisen. De troepen van Peter en Simon troffen elkaar bij Muret. Raymonds plan was om Simons troepen te omsingelen en daarna uit te hongeren, maar Peter vond dat een lafhartige strijdwijze en koos voor een frontale aanval. Dit bleek achteraf fataal. Peters troepen vielen al snel uiteen als gevolg van de felle aanvallen van het leger van Montfort. Peter, die als een gewone ridder gekleed was, waardoor hij niet herkend werd als de koning van Aragón, werd zelf in het heetst van de strijd van zijn paard gestoten en gedood. Zijn leger sloeg daarna op de vlucht waarna Simon IV van Montfort de overwinning opeiste.
Hij trouwde, 29 of 30 jaar oud, op 15-06-1204 in ? met de 21 of 22-jarige
6541877 Marie van Montpellier, geboren in 1182 in ?. Zij is overleden op 18-04-1213 in ?, 30 of 31 jaar oud.
Notitie: Maria van Montpellier (1182 - 18 april 1213) was de dochter en erfgename van Willem VIII van Montpellier en van Eudokia Komena. In 1192 was zij gehuwd met Barral van Marseille, die echter al hetzelfde jaar overleed. Maria trouwde daarop in 1197 met Bernard IV van Comminges. Uit dit huwelijk had zij twee dochters, Mathilde en Petronella, maar het huwelijk werd ontbonden wegens de polygamie van Bernard. Bij de dood van haar vader in 1202, wilde haar halfbroer Montpellier in bezit nemen, maar Maria kon haar rechten vrijwaren. Maria trouwde ten slotte in 1204 met koning Peter II van Aragón. In 1208 kregen zij een zoon, Jacobus, die zijn vader zou opvolgen als Jacobus I. Peter wilde onmiddellijk na de geboorte van zijn zoon scheiden van Maria om te kunnen trouwen met Maria van Monferrato en Montpellier voor zichzelf op te eisen. Paus Innocentius III weigerde echter de scheiding
Zij is weduwe van Barral van Marseille, met wie zij trouwde (1), 9 of 10 jaar oud, in 1192 in ?. Zij is weduwe van Bernard IV van Comminges, met wie zij trouwde (2), 14 of 15 jaar oud, in 1197 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. jacobus I van Aragón, geboren op 02-02-1208 in Montpellier (zie 3270938).
6541878 Andreas II van Hongarije, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde in 1215 in ? met de 14 of 15-jarige
6541879 Yolanda van Courtenay, geboren in 1200 in ?. Zij is overleden in 1233 in ?, 32 of 33 jaar oud.
Notitie: Yolande van Courtenay (1200-1233) was een dochter van Peter II van Courtenay en diens tweede echtgenote Yolande van Henegouwen. Zij werd in 1215 de tweede echtgenote van koning Andreas II van Hongarije.
Zij kregen één dochter, Jolanda (Violante) (1215-1251), die huwde met Jacobus I van Aragón.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jolanda van Hongarije, geboren in 1219 in Esztergom (zie 3270939).
6541880 Robert I van Artesië, geboren op 17-09-1216 in ?. Hij is overleden op 08-02-1250 in El-Mansoera, 33 jaar oud.
Notitie: Robert I van Artesië, bijgenaamd de Goede, (?, 17 september 1216 - bij El-Mansoera, 8 februari 1250), was de derde (tweede overlevende) zoon van koning Lodewijk VIII van Frankrijk en Blanca van Castilië.

Hij kreeg in 1237 het graafschap Artesië in apanage.

Op 14 juni 1237 trouwde hij met Mathilde van Brabant, de dochter van Hendrik II van Brabant. Zij kregen twee kinderen:
Blanca van Artesië (1248 - 1302)
Robert II van Artesië (1250 - 1302)

Robert I sneuvelde in Egypte tijdens de Zevende Kruistocht van zijn broer Lodewijk IX van Frankrijk. Hij leidde een roekeloze aanval op El-Mansoera. Hij en de tempeliers leidden de manschappen tot in de stad waar ze klem kwamen te zitten in de smalle straten. Volgens Jan van Joinville verschanste hij zich in een huis maar werd overmeesterd en gedood.

Hij werd opgevolgd door zijn zoon Robert II van Artesië
Hij trouwde, 20 jaar oud, op 14-06-1237 in ? met de 12 of 13-jarige
6541881 Mathilde van Brabant, geboren in 1224 in ?. Zij is overleden op 29-09-1288 in ?, 63 of 64 jaar oud.
Notitie: Mathilde van Brabant (1224- 29 september 1288) was een dochter van Hendrik II van Brabant en van Maria van Hohenstaufen.

Zij was gehuwd met:
Robert I van Artesië (1216-1250), zoon van koning Lodewijk VIII van Frankrijk,
Gwijde III van Saint-Pol (-1289).

Zij werd de moeder van:
Blanca van Artesië (1248 - 1302), gehuwd met Hendrik III van Champagne en met Edmund van Lancaster,
Robert II van Artesië (1250 - 1302)
Hugo van Blois (-1307)
Gwijde IV van Saint-Pol (-1317)
Jacob van Châtillon (-1302), eerste heer van Leuze, gehuwd met Catharina van Condé
Beatrix (-1304), gehuwd met Jan I van Brienne, graaf van Eu
Johanna, gehuwd met Willem III van Chauvigny, heer van Châteauroux
Gertrudis, gehuwd met heer Floris van Mechelen.
Kind uit dit huwelijk:
I. Robert II van Artesië, geboren op 17-09-1250 in ? (zie 3270940).
6541882 Peter van Courtenay, geboren in 1218 in ?. Hij is overleden in 1250 in ?, 31 of 32 jaar oud.
Hij trouwde, 30 of 31 jaar oud, in 1249 in ? met de ongeveer 19-jarige
6541883 Péronelle van Joigny, geboren omstreeks 1230 in ?. Zij is overleden in 1282 in ?, ongeveer 52 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Amicia van Courtenay, geboren in 1250 in ? (zie 3270941).
6541884 Jan I van Bretagne, geboren in 1217 in ?. Hij is overleden op 08-10-1286 in ?, 68 of 69 jaar oud.
Notitie: Vader Peter I
Moeder Adelheid van Bretagne

Jan I van Bretagne (1217 - 8 oktober 1286), bijgenaamd de Rosse, was een zoon van Peter I van Bretagne en Adelheid van Thouars.

Hij werd hertog van Bretagne in 1221, bij het overlijden van zijn moeder, maar regeerde tot 1237 onder regentschap van zijn vader. Jan had vele twisten met de geestelijkheid en de adel van Bretagne. Hij vergezelde Lodewijk IX van Frankrijk op de Achtste Kruistocht, en ontsnapte daar aan de pest.

Jan was gehuwd met Blanche van Navarra (1226-1283), dochter van Theobald IV van Champagne, en werd de vader van:
Jan II (1239-1305)
Peter (1241-1268)
Adelheid (1243-1288), gehuwd met Jan I van Châtillon, graaf van Saint-Pol
Theobald (1245-1246)
Theobald (1247-)
Eleonora (1248-)
Nicolaas (1249-1251)
Robert (1251-1259).
Hij trouwde, 18 of 19 jaar oud, in 1236 in ? met de 9 of 10-jarige
6541885 Blanche van Navarra, geboren in 1226 in ?. Zij is overleden op 12-01-1283 in ?, 56 of 57 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jan II van Bretagne, geboren op 03-01-1239 in ? (zie 3270942).
6541886 Hendrik III van Engeland, geboren op 01-10-1207 in Winchester. Hij is overleden op 16-11-1272 in Westminster, 65 jaar oud.
Notitie: Hendrik III (Winchester, 1 oktober 1207 – Westminster, 16 november 1272) was koning van Engeland van 1216 tot 1272. Op 9-jarige leeftijd volgde hij zijn vader, Jan zonder Land, op. Zijn moeder was Isabella van Angoulême.

Hendrik werd tweemaal gekroond: op 28 oktober 1216 in de kathedraal van Gloucester en op 17 mei 1220 in de Westminster Abbey. Tot 1227 werd de regering van de jonge koning waargenomen door regenten, gekozen door de Engelse baronnen. Eerst was dat Willem de Maarschalk, graaf van Pembroke, later Peter des Roches de bisschop van Winchester. In 1219 werd Paus Honorius III zijn voogd, met als gevolg dat hij de kerk een grote invloed in Engeland verleende.

Ook de regeringsperiode van deze Hendrik werd gekenmerkt door veel strijd. In 1216/1217 moest hij zijn gezag verdedigen tegen de latere Franse koning Lodewijk VIII. Hij omringde zich met buitenlandse adviseurs, die naar Engeland kwamen in verband met zijn huwelijk met Eleonora van Provence. Hij trouwde haar op 20 januari 1236. Zij kregen 9 kinderen. Onder hen:
Eduard I van Engeland (1239–1307)
Margaretha (1240–1275), huwde met koning Alexander III van Schotland
Beatrix (1242–1275), huwde met hertog Jan II van Bretagne
Edmund van Lancaster (1245–1296)
Catharina (1253–1257).

De invloeden van buitenaf en van de paus, naast zijn overtredingen van de Magna Carta, die zijn vader onder dwang van de baronnen had moeten tekenen, deden hem geen goed. Zijn buitenlands beleid kostte veel geld en leverde weinig op. Dit alles bij elkaar was aanleiding tot een conflict met de baronnen, die meer invloed wensten in het landsbestuur. De oppositie werd geleid door zijn zwager Simon van Montfort.

In 1258 werd Hendrik gedwongen de ‘Oxford Provisions’ te ondertekenen en moest hij veel van zijn macht inleveren. Hendrik wenste zich hier echter niet aan te houden, wat leidde tot een burgeroorlog. Hij werd verslagen in de Slag bij Lewes in 1264 en gevangengezet. Simon van Montfort riep het eerste Engelse Parlement bijeen.

Hendriks oudste zoon Eduard I wist in 1265 een wending aan de zaak te geven. In de Slag bij Evesham werd Montfort gedood, waarna de opstandelingen hard werden aangepakt. Vanaf dat moment nam Eduard in feite het roer over.

Hendrik stierf op 65-jarige leeftijd. Hij werd begraven in Westminster
Hij trouwde, 28 jaar oud, op 12-01-1236 in ? met de 13 of 14-jarige Eleonora van Provence.
Notitie bij het huwelijk van Hendrik III van Engeland en Eleonora van Provence: ?
6541887 Eleonora van Provence, geboren in 1222 in Aix-en-Provence. Zij is overleden op 24-06-1291 in Amesbury, 68 of 69 jaar oud.
Notitie: De heilige Eleonora van Provence (Aix-en-Provence, 1222 – Amesbury, 24 juni 1291) was een dochter van graaf Raymond Berengarius IV van Provence en Beatrix van Savoye. Op 20 januari 1236 huwde zij met de Engelse koning Hendrik III. Zij kregen samen negen kinderen, van wie er van vijf bewijs is:
Eduard I van Engeland (1239-1307)
Margaretha van Engeland (1240-1275), huwde met koning Alexander III van Schotland
Beatrix van Engeland (1242-1275), huwde met hertog Jan II van Bretagne
Edmund van Lancaster (1245-1296)
Catharina (1253-1257).

Wanneer haar man in 1264 gevangengenomen werd, voerde zij zelf zijn leger aan om hem te bevrijden, hetgeen in 1265 ook lukte. Na de dood van haar man, werd zij regentes van haar zoon Eduard I, die op kruistocht was. In 1276 trok zij zich terug in het klooster van Amesbury.

Haar feestdag is op 24 juni.
Kind uit dit huwelijk:
I. Beatrix van Engeland, geboren op 25-06-1242 in ? (zie 3270943).
6542080 Sweder I van Zuylen van Abcoude, geboren omstreeks 1240 in ?. Hij is overleden omstreeks 1287 in ?, ongeveer 47 jaar oud.
Notitie: Persoonlijke gegevens Sweder I van Zuylen van Abcoude Mannelijk

Hij is geboren rond 1240.
Gezin van Sweder van Zuylen Abcoude
Hij is getrouwd met Afkijn van Schoonhoven rond 1260.
Zie ES NF Band VIII Tafel 44
Kind(eren):
1.Gijsbrecht (Gijsbrecht II) van Abcoude ± 1260-± 1300

Notities bij Sweder van Zuylen Abcoude
Heer van Zuylen en Abcoude. Stamvader van de heren van Abcoude uit het geslacht van Zuylen.

Notities bij Zweder I Abcoude
Waarschijnlijk vond rond 1260 de eerste belening van Duurstede plaats. Door de graaf van Gelre werd Zweder I van Zuylen van Abcoude beleend met het kasteel. Zijn vader Gijsbrecht van Zuylen, was leenman van Zuilenburg in Langbroek. Zweder I is hoogstwaarschijnlijk de bouwheer van het kasteel.
Waarom hij zich van Zuylen van Abcoude noemde is onduidelijk. Wel weten we dat het kasteel Abcoude ook in bezit was van de van Zuylens. Hoewel de heren in Wijk zich Van Abcoude noemden, heeft er nooitecht een geslacht met die naam bestaan. De oorsprong van de toevoeging Van Abcoude aan de naam van Zuylen is niet duidelijk. Men veronderstelt dat Gijsbrecht of Zweder met een erfdochter Hendrika vanAbcoude getrouwd is geweest. Het is echter vrijwel zeker dat Zweder I getrouwd is geweest met Aafje van Schoonhoven en zijn zoon met een dochter van Nicolaas van Cats. Een andere mogelijkheid is datde bisschop Hendrik van Vianden steun wilde hebben van de Van Zuylens, omdat zowel de graaf van Holland als de hertog van Gelre graag hun macht wilden uitbreiden in het bisdom Utrecht. Daarom heeft hij waarschijnlijk Zweder met Abcoude beleend. Hendrika van Abcoude blijft namelijk een niet te traceren figuur.
Zweder wordt opgevolgd door zoon Gijsbrecht. Deze Gijsbrecht geeft in ca 1288 Wijk (bij Duurstede) stadsrechten. Diens zoon Zweder II (1307-1345) liet in Wijk een kerk bouwen en de stadsmuren en poorten waren zo goed als klaar. Hij trouwde met een vrouw uit het geslacht Van Arkel, waardoor de band met bisschop Jan van Arkel (1342-1364) erg goed was.
Zweder II wordt weer opgevolgd door zijn zoon Gijsbrecht III, die nog steeds de naam Van Abcoude voerde, maar het is niet duidelijk of hij in kasteel Abcoude woonde of in Duurstede.
In 1407 sterft Willem van Abcoude, die de laatste uit het geslacht Van Zuylen van Abcoude is. Hij heeft namelijk geen mannelijke nakomelingen. Zijn dochter Johanna, die trouwde met Jan van Brederode,mocht echter niet opvolgen. De goederen gaan naar haar neef Jacob van Gaesbeek. Door dit gebeuren treden Johanna en Jan allebei in een klooster. In 1410 treedt Jan uit en verzamelt een legertje om zich heen en trekt naar Wijk om het in te nemen. Ook Johanna trad uit het klooster. Bisschop Frederik van Blankenheim (1393-1423) maakte echter korte metten met Jan, terwijl Johanna verplicht weer in het klooster moest, waar ze een jaar later stierf.


Hij is overleden rond 1287.
Hij trouwde, ongeveer 20 jaar oud, omstreeks 1260 in ? met
6542081 Afkijn van Schoonhoven, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gijsbrecht II van Zuylen van Abcoude, geboren omstreeks 1260 (zie 3271040).
6542084 Jan I van Arkel, geboren omstreeks 1233 in Arkel. Hij is overleden op 15-05-1272 in Gorinchem, ongeveer 39 jaar oud. Hij is begraven in Gorinchem.
Notitie: Jan Herbaren I van Arkel, bijgenaamd De Sterke (ca. 1233 - Gorinchem, 15 mei 1272) was heer van Arkel vanaf 1253 tot zijn dood. Verdere bezittingen waren Noordeloos, Bergenambacht, Heukelom, Hoog Blokland, Slingelandt, Stolwijk en Willige Langerak.

Levensloop
Hij was een zoon van Herbaren II van der Lede, stichter van het heerlijkheid van Arkel, en Aleid (Alverade) van Heusden.
Jan wordt voor het eerst genoemd in een Latijnse kroniek uit 1253, daarin staat hij vermeld als Johannes miles dominus de Arkele (Jan, ridder, Heer van Arkel). Daarna wordt hij nog meerdere malen in aktes over beleningen genoemd. In 1253 komt hij samen met zijn broer Herbaren voor in een akte als getuige voor Jan I van der Lede. Op 25 juni 1254 is Jan getuige bij een verbond van Jan van der Lede en Hugo van Arkel om Floris van Dalem het bezit van Dalem te vergeven als leenbeheer. Hij nam deel aan de oorlogen met de opstandige Westfriezen, onder leiding van zijn leenheer Willem II van Holland. Krijgt rond 1260 het leengoed van den Berghe (hedendaagse Bergambacht) toegewezen van het Graafschap Holland, die hij in lening geeft aan zijn broer Herbaren. Op 29 oktober 1263 beleent Jan eene Otto met Slingelandt. Op 23 augustus 1264 verleent hij samen met Willem van Brederode het recht aan Hendrik van Alblas om een watergracht of kanaal te graven (Jan wordt dan voor het laatst vermeld in een document.
Jan I werd bijgenaamd De Sterke, hij zou zich eens voor de grap aan de poort van Gorinchem opgetrokken hebben met zijn paard. In 1267 begon hij met de bouw van het kasteel van Gorinchem.

Huwelijk en kinderen
Jan I huwde met Baerte of Bertha van Ochten (ca. 1235 - ca. 1285), dochter van Richolt I van Ochten, graaf van de Betuwe, en Marina van Bentheim, dochter van Otto I van Bentheim en Alveradis van Arnsberg (ca. 1160 - 1230). Jan en Bertha kregen drie kinderen:
Jan II
Arnoud, heer van Noordeloos
Margretha (1312 †), huwde Hubrecht van Beusichem, heer van Culemborg

Jan van Arkel werd met zijn vrouw bijgezet in een graftombe in de kerk van Gorinchem. In 1604 werden de beenderen verwijderd en ergens anders begraven.
Hij trouwde, ongeveer 7 jaar oud, in 1240 in ? met de ongeveer 10-jarige
6542085 Bertha van Ochten, geboren omstreeks 1230 in ?. Zij is overleden na 1281 in ?, minstens 51 jaar oud. Zij is begraven in Gorinchem.
Notitie: Bertha van Ochten, geboren rond 1230, overleden na 1281, begraven te Gorinchem, tr.1) Jan Wolft, tr. 2)Jan I van Arkel, overleden in het jaar 1264, begraven te Gorinchem, heer van Arkel, bijgenaamd "de Sterke".
Bertha van Ochten (overl. na ... 1281) Jans zogenaamde weduwe is niet juist. Berta van Ochten had bij haar man ridder Jan, genaamd Wolf (overl. na ... 1290) minstens twee kinderen: Jutte en Ricold. Jutte Wolf werd in 1277 non in het klooster Zennewijnen en overleed in of na 1309. Dat Bertha van Ochten een dochter zou zijn van Ricold (overl. voor 1281) van Ochten kan kloppen. Deze ridder huwde echter pas c.1245 met een Jutta N.N. (overl. na ... 1282). Kleindochter Jutta Wolf blijkt mooi te zijn vernoemd naar moeders moeder. Aangezien Jan I van Arkel rond 1240 huwde en zijn zogenaamde schoonvader Ricold van Ochten pas rond 1245, is het niet waarschijnlijk dat Jan II een zoon is van Jan I bij Bertha van Ochten.
Waarschijnlijker is dat Yda van Andel de echtgenote was van an I van Arkel. Yda van Andel’s naam is ontleend aan het obituarium van de Sint Jan te Den Bosch. Hun dochter Yda (dochter van Yda) huwde met de Bossche ridder Gooswijn Cnode, overl. v.. 1306. In 1306 komen we een zoon van hem met naam Jan van Arkel tegen.
Zij trouwde (2), minstens 42 jaar oud, na 1272 in ? met Jan Wolft (±1210-na 1290), minstens 62 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jan II van Arkel, geboren omstreeks 1255 in Arkel (zie 3271042).
6542086 Gerard van Sterkenburg, geboren omstreeks 1230 in ?. Hij is overleden na 1262 in ?, minstens 32 jaar oud.
Hij trouwde met
6542087 N.N..
Kind uit dit huwelijk:
I. Bertha Gerardsdr van Sterkenburg, geboren in 1262 in Andel (zie 3271043).
6542088 Willem II van Horne, geboren in 1240 in ?. Hij is overleden in 1304 in Zierikzee, 63 of 64 jaar oud.
Notitie: Willem II van Horne (1240 - 1304) was een edelman uit het Huis Horne. Hij was de zoon van Willem I van Horne.

Willem II was heer van Horn en Altena, maar ook van Heeze, Venloon (Loon op Zand, en een deel van Tilburg). In 1285 droeg hij het patronaatsrecht van de kerken van Heeze en Leende op aan de Abdij van Keizerbosch.

Willem II nam deel aan de Achtste Kruistocht, aan de Slag bij Woeringen in 1288, en aan de Guldensporenslag in 1302. In 1304 sneuvelde hij, samen met zijn zoon Engelbert van Horne, in de Slag bij Zierikzee.

Hij trouwde in 1270 met Agnes van Perwijs. Zij was een kleindochter van Willem Godfriedszn van Leuven heer van Perwijs en Ruisbroek (Vlaams-Brabant) de zoon van Godfried III van Leuven uit het Huis der Reiniers.

Hun kinderen waren:
Gerard I van Horne (ca. 1270-)
Willem III van Horne (ca. 1270-)
Dirk van Horne (ca. 1270-)
Engelbert van Horne (ca. 1270-1304)
Odilia van Horne (ca. 1270-)
Hij is weduwnaar van Beatrix van Perwijs (1235-1258), met wie hij trouwde (1), 14 of 15 jaar oud, in 1255 in ?.
Hij trouwde (2), 29 of 30 jaar oud, in 1270 in ? met de 29 of 30-jarige
6542089 Agnes van Perwez, geboren in 1240 in ?. Zij is overleden in 1292 in ?, 51 of 52 jaar oud.
Notitie: Perwez is Frans voor Perwijs. Haar achternaam was ook van Loon-Chiny.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gerard I van Horne, geboren in 1270 in ? (zie 3271044).
6543616 Hubert II van Bosinchem, geboren in ?. Hij is overleden vóór 31-05-1271 in ?.
Notitie: Notities bij Hubert I I van Bosinchem (ook de Schenk)

Ridder, vermeld sinds 1248 en overleden voor 31 mei 1271. Schenker van de bisschop van Utrecht, leenman van Gelre. Bezit in 1251, 25 morgen land tussen Vechten en Bunnik als Utrechts leen . ca 1260, de graaf van Gelre bevestigt dat de zonen van de schenker (Steven) van Bosinchem leenmannen zijn voor het huis van Vianen en voor de goederen die Hubertus, de vader van de schenker, tot zijn dood van de graaf van Gelre heeft gehouden; het huis Vianen waarin heer Zweder woont en dat hij versterkt heeft, is allodiaal: Hubert van Bosinchem heeft het na de dood van zijn vader Steven als allodium aan de graaf opgedragen ten gunste van zijn broer Zweder die veel goederen van de graaf van Gelre heeft gehouden
(bron: Oorkondenboek der graafschappen Gelre en Zutphen - L.A.J.W. Sloet).
Hij trouwde (2) met Celementa van Woerden.
Hij trouwde (1) met
6543617 Margaretha van Voorne (van Zuylen ), geboren in 1265 in ?. Zij is overleden in 1290 in ?, 24 of 25 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hubert I van Bosinchem, geboren in ? (zie 3271808).
6543618 Jan I van Arkel, geboren omstreeks 1233 in Arkel. Hij is overleden op 15-05-1272 in Gorinchem, ongeveer 39 jaar oud.
Notitie: Jan Herbaren I van Arkel, bijgenaamd De Sterke (ca. 1233 - Gorinchem, 15 mei 1272) was heer van Arkel vanaf 1253 tot zijn dood. Verdere bezittingen waren Noordeloos, Bergenambacht, Heukelom, Hoog Blokland, Slingelandt, Stolwijk en Willige Langerak.

Levensloop
Hij was een zoon van Herbaren II van der Lede, stichter van het heerlijkheid van Arkel, en Aleid (Alverade) van Heusden.
Jan wordt voor het eerst genoemd in een Latijnse kroniek uit 1253, daarin staat hij vermeld als Johannes miles dominus de Arkele (Jan, ridder, Heer van Arkel). Daarna wordt hij nog meerdere malen in aktes over beleningen genoemd. In 1253 komt hij samen met zijn broer Herbaren voor in een akte als getuige voor Jan I van der Lede. Op 25 juni 1254 is Jan getuige bij een verbond van Jan van der Lede en Hugo van Arkel om Floris van Dalem het bezit van Dalem te vergeven als leenbeheer. Hij nam deel aan de oorlogen met de opstandige Westfriezen, onder leiding van zijn leenheer Willem II van Holland. Krijgt rond 1260 het leengoed van den Berghe (hedendaagse Bergambacht) toegewezen van het Graafschap Holland, die hij in lening geeft aan zijn broer Herbaren. Op 29 oktober 1263 beleent Jan eene Otto met Slingelandt. Op 23 augustus 1264 verleent hij samen met Willem van Brederode het recht aan Hendrik van Alblas om een watergracht of kanaal te graven (Jan wordt dan voor het laatst vermeld in een document.
Jan I werd bijgenaamd De Sterke, hij zou zich eens voor de grap aan de poort van Gorinchem opgetrokken hebben met zijn paard. In 1267 begon hij met de bouw van het kasteel van Gorinchem.

Huwelijk en kinderen
Jan I huwde met Baerte of Bertha van Ochten (ca. 1235 - ca. 1285), dochter van Richolt I van Ochten, graaf van de Betuwe, en Marina van Bentheim, dochter van Otto I van Bentheim en Alveradis van Arnsberg (ca. 1160 - 1230). Jan en Bertha kregen drie kinderen:
Jan II
Arnoud, heer van Noordeloos
Margretha (1312 †), huwde Hubrecht van Beusichem, heer van Culemborg

Jan van Arkel werd met zijn vrouw bijgezet in een graftombe in de kerk van Gorinchem. In 1604 werden de beenderen verwijderd en ergens anders begraven.
Hij trouwde, ongeveer 7 jaar oud, in 1240 in ? met de 14 of 15-jarige
6543619 Bertha van Ochten, geboren in 1225 in ?. Zij is overleden na 1281 in ?, minstens 56 jaar oud.
Notitie: Bertha van Ochten, geboren rond 1230, overleden na 1281, begraven te Gorinchem, tr.1) Jan Wolft, tr. 2)Jan I van Arkel, overleden in het jaar 1264, begraven te Gorinchem, heer van Arkel, bijgenaamd "de Sterke".
Bertha van Ochten (overl. na ... 1281) Jans zogenaamde weduwe is niet juist. Berta van Ochten had bij haar man ridder Jan, genaamd Wolf (overl. na ... 1290) minstens twee kinderen: Jutte en Ricold. Jutte Wolf werd in 1277 non in het klooster Zennewijnen en overleed in of na 1309. Dat Bertha van Ochten een dochter zou zijn van Ricold (overl. voor 1281) van Ochten kan kloppen. Deze ridder huwde echter pas c.1245 met een Jutta N.N. (overl. na ... 1282). Kleindochter Jutta Wolf blijkt mooi te zijn vernoemd naar moeders moeder. Aangezien Jan I van Arkel rond 1240 huwde en zijn zogenaamde schoonvader Ricold van Ochten pas rond 1245, is het niet waarschijnlijk dat Jan II een zoon is van Jan I bij Bertha van Ochten.
Waarschijnlijker is dat Yda van Andel de echtgenote was van an I van Arkel. Yda van Andel’s naam is ontleend aan het obituarium van de Sint Jan te Den Bosch. Hun dochter Yda (dochter van Yda) huwde met de Bossche ridder Gooswijn Cnode, overl. v.. 1306. In 1306 komen we een zoon van hem met naam Jan van Arkel tegen.
Zij trouwde (2), minstens 47 jaar oud, na 1272 in ? met Jan Wolft (±1210-na 1290), minstens 62 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Margaretha van Arkel, geboren in 1265 in ? (zie 3271809).
6543632 Willem II van Egmond, geboren omstreeks 1235 in ?. Hij is overleden op 20-03-1304 in ?, ongeveer 69 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 17 jaar oud, omstreeks 1252 in ? met de ongeveer 20-jarige
6543633 Ada van Brederode, geboren in 1232 in Santpoort. Zij is overleden op 20-01-1297 in ?, 64 of 65 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gerard II van Egmond, geboren in 1250 in Egmond (zie 3271816).
6543648 Dirk van Sulen Anholt, geboren in 1254 in Utrecht. Hij is overleden op 04-03-1304 in Zierikzee, 49 of 50 jaar oud.
Notitie: Notities bij Dirck de Sulen Anholt

Dirk, was gegoed met 2 hoeven te Teckop; land in Benschop; en waarschijnlijk Nyeveld.
De van Zuylens waren afkomstig uit het plaatsje Sulen (nu Praest) in het land van Kleef. Zij waren ministerialen (= personen die een belangrijke post in bestuur en leger innamen). Een familie die aan het eind van de 13e eeuw al aardig wat kastelen in bezit had. Kasteel Nijevelt was een machtig kasteel in de polder Veldhuizen in de huidige wijk De Meern. Twee eilanden en duidelijke resten van de slotgracht wijzen nu nog op het bestaan van het kasteel. Op een van de twee eilanden is de plaats waar het kasteel gestaan heeft nog goed herkenbaar aan de nog zichtbare muurresten. Een echte ruïne. De oudste mogelijke bezitter van het kasteel is een zekere ridder Dirk van Zuylen. Hij wordt ook wel Dirk van Nijenvelt genoemd.
Hij trouwde met
6543649 Clementine van Stoutenburg, geboren in 1260 in ?. Zij is overleden in 1304 in ?, 43 of 44 jaar oud.
Notitie: Notities bij Clementine van Stoutenburg