13087310 Wouter van Zuylen, geboren in 1230 in ?. Hij is overleden op 10-12-1295 in Lotharingen, 64 of 65 jaar oud.
Hij trouwde met
13087311 Christina Stevensdr van Beusichem, geboren in 1235 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Bertha van Zuylen, geboren in 1270 in ? (zie 6543655).
13087312 Gerard van Heemskerck, geboren in ?. Hij is overleden na 1254 in ?.
Notitie: Notities bij Gerard van Heemskerck

Ook bekend als Gerrit van Teijlingen! Bewoonde in het midden der dertiende eeuw het huis te Heemskerk. Toen graaf Willem, de Roomsch-koning, zich begon voor te bereiden om de Westfriezen tot onderwerping te brengen, bouwde hij (waarschijnlijkaan het huis te Heemskerck verbonden, of er dichtbij) een ronden burcht, naar men zegt oorspronkelijk 9 verdiepingen hoog, en droeg het bevel daarover, benevens het baljuwschap over geheel Kennemerland met een jaarlijksche inkomste van 3 ponden, op aan heer Gerrit van Heemskerk. Dit zou in of omstreeks 1252 zijn geschied. Op den 11e. Mei 1254 leverde deze Gerrit van Heemskerck een scheepsstrijd op de uitgestrekte wateren, die destijds het noordelijk deel van Kennemerland van West Friesland scheidden, waarbij de Westfriezen 5000 man aan dooden en gevangenen moeten verloren hebben. Daardoor werd de weg gebaand voor den opmarsch van de hoofdmacht van ’s graven leger, dat enkele dagen daarna haar legerkamp bij Vronen opsloeg en waar door Willem II verschillende bestuurszaken, deze streken betreffende, werden geregeld. Als baljuw van Kennemerland werd Gerard opgevolgd door zijn zoon Arnoud van Heemskerck.
Hij trouwde met
13087313 Arnaudsdr van Heusden, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Arnaud van Heemskerck, geboren omstreeks 1254 in ? (zie 6543656).
13087332 Frank I van Borselen, geboren in 1320 in ?. Hij is overleden op 02-04-1386 in ?, 65 of 66 jaar oud.
Hij trouwde met
13087333 Eleonora van Zuylen-Anholt, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Floris II van Borselen, geboren in 1375 in ? (zie 6543666).
13087334 Hendrik van Boutershem, geboren omstreeks 1350 in ?. Hij is overleden op 02-03-1419 in ?, ongeveer 69 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 10 jaar oud, omstreeks 1360 met de ongeveer 10-jarige
13087335 Beatrix van Polanen, geboren omstreeks 1350 in ?. Zij is overleden in 1400 in ?, ongeveer 50 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Oda van Boutershem, geboren in 1360 in ? (zie 6543667).
13087340 Willem II van Brederode, geboren omstreeks 1226 in ?. Hij is overleden op 03-06-1285 in Velsen., ongeveer 59 jaar oud.
Notitie: Willem van Brederode (Santpoort, 1226/30 - Velsen, 3 juni 1285) was heer van Brederode.

Hij was een zoon van Dirk I van Brederode en Alvaradis van Heusden. Willem wordt pas in 1244 als heer van Brederode erkend, mede omdat hij in voorgaande jaren nog minderjarig was. Van Brederode trok in 1248/49 met Willem II van Holland mee op veldtocht tegen de opstandelingen boven de Rijn in het Ruhrgebied, in 1256 herhaalde hij dit tegen de West-Friezen. Hij werd in 1255 tot ridder geslagen en in 1269 benoemd tot baljuw van Kennemerland. Op 25 juni 1282 werd hij beleend met de gerechten van Goudriaan, Hardinxveld, Papendrecht, Peursum en Slingeland. Willem werd na zijn dood begraven in de Brederodekapel van de Engelmunduskerk te Velsen.

Willem huwde in 1254 met Hildegonde van Voorne, uit het huwelijk kwamen zes kinderen voort:
Dirk II de Goede van Brederode 1256-1318 - opvolger
Alverade van Brederode 1258-1323, was gehuwd met Herman VI van Woerden, een van de veraadplegers op graaf Floris V van Holland.
Rikairde van Brederode ±1263-1303
Floris I (Florentius) van Schoten ( Adrichem) ±1265-1327
Aleid van Brederode 1260-1333
Theodericus (bastaardzoon ?) de Schoten <1297-?
Willem Ver Margrietsone (bastaardzoon) van Brederode ?-1317
Theodorius van Schoten 1270-?

De provincie Noord-Holland heeft driedimensionale gezichtsreconstructies laten maken van het Middeleeuwse ridderechtpaar Willem I en Hildegonde van Brederode. De skeletten van het echtpaar kwamen, nadat ze in 1967 werden opgegraven, in het beheer van de provincie. De reconstructies zijn gemaakt door klinisch antropoloog Maja d’Hollosy. Willem ziet er beduidend jonger uit dan zijn echtgenote. De reden was dat hij al op 49-jarige leeftijd stierf, in 1285, terwijl Hildegonde 17 jaar later overleed, ze was toen 72. Het tv-programma Klokhuis liet op 14 april 2011 beelden van de reconstructie zien.
Hij trouwde, ongeveer 26 jaar oud, in 1252 in Voorne met de 21 of 22-jarige
13087341 Hillegonda van Voorne, geboren in 1230 in Voorne. Zij is overleden in 1302 in Renesse, 71 of 72 jaar oud. Zij is begraven in Velsen Brederodekapel.
Notitie: Hildegonde van Voorne, geb. 1232/1233, ovl. 5 apr 1302, begr. Velsen Op de zerk is zij met Willem II van Brederode afgebeeld. Zij huwde met Costijn I van Renesse, ovl. na 1249. Hillegonda kan op 16-jarige leeftijd in ca. 1248 gehuwd zijn met haar eerste man Costijn I van Renesse. Zij hadden 2 zoons, Johan en Costijn II van Renesse die geboren zullen zijn in res p. ca. 1249 en 1251. Hieruit volgt dat de vader Costijn I niet eerder dan in ca. 1250 overleden zijn.

Zij huwde abt; 1252 to: ridder Willem 2e heer van Brederode, birth abt; 1215, died 27 Jun 1285, son of Dirk van Theylingen and Alverade van Heusden, (zoon van Dirk "Drossaard" van Theylingen en Alverade van Heusden ) na 1270 heer van Brederode (1244), ridder (1251), ovl. 08.06.1285, begr. Velsen. Hij wordt 25 juni 1282 beleend met de gerechten van Goudriaan, Hardinxveld, Papendrecht, Peursum en Slingeland. Willem en zijn vrouw Hildegonde zijn begraven in de Brederodekapel van de Engelmunduskerk te Velsen. Op de zerk zijn beide personen afgebeeld. Levensloop: Willem was als oudste zoon en erfgenaam van zijn vader Dirk I de drossaet diens o pvolger als de 2e Heer van Brederode. Bij zijn vermelding in de oorkonde van 1244 komt het ee rst de naam Brederode voor. Uit zijn huwelijk met Hillegonda van Voorne werden 6 (of 7) kinde ren geboren waarbij Dirk II als 3e Heer van Brederode (? 1318)
Willem behoorde tijdens de regering van graaf Floris V tot de rijkste en aanzienlijkste edelen van het graafschap Holland waarin hij uitgebreide bezittingen had. In 1248/1249 nam hij deel aan de veldtocht langs de Rijn boven Keulen. Als legeraanvoerder had hij in 1256 een groot aandeel in de strijd van zijn leenheer koning Willem II tegen de West -Friezen. Niet alleen omdat hij een goed bevelvoerder was, maar ook omdat hij in staat was ui t eigen bezit en op eigen kosten een flink aantal van zijn horigen ten strijde mee te nemen. Willem overleed in 1285, zijn vrouw Hillegonda overleefde hem 17 jaren en overleed in 1302. Huwelijksjaar: Het huwelijksjaar van Willem en Hillegonda is af te leiden uit de data bij het 1e huwelijk van zijn vrouw Hillegonda met Constijn I van Renesse. Waarschijnlijk huwden haar ouders in 1231, zodat Hillegonda als tweede kind na Albrecht (? 1287) geboren kan zijn ca . 1232/1233. Zij was erfdochter en had 2 jongere broers.

Hillegonda van VOORNE b: Abt 1232 d: 5 Apr 1302 + Costijn van RENESSE b: 1220 d: 20 Aug 1289
1 Jan Heer van RENESSE b: Abt 1249 d: 16 Aug 1304 + Wilhelmina van de MAELSTEDE b: Abt 1265
2 Hendrik van RENESSE b: Abt 1251
3 Costijn III b: abt 1252
4 Dirk Willem b: abt 1253

Hillegonda van Voorne+ Willem van BREDERODE b: Abt 1226 d: 3 Jun 1285
1 Dirk van BREDERODE b: Abt 1256 d: 16 Dec 1318 + Maria van der LECKE b: Abt 1260 d: 1 Apr 1307
2 Alverade van BREDERODE b: Abt 1258
3 Ermegaerd von BREDERODE b: Abt 1259 + Dirk van de DOORTOGE b: Abt 1255 d: Bef 28 Jan 1306
4 Aleid van BREDERODE b: Abt 1260 d: 25 Jul 1333 + Gerrit WOUTERSZOON
5 Rikaird van BREDERODE b: Abt 1262
6 Floris I van BREDERODE b: Abt 1265
7 Theodorius van BREDERODE b: Abt 1270
Zij is weduwe van Costijn II van Renesse, met wie zij trouwde (1), ongeveer 18 jaar oud, omstreeks 1248 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Dirk II van Brederode, geboren in 1255 in Santpoort (zie 6543670).
13087342 Hendrik II van de Lecke, geboren omstreeks 1245 in ?. Hij is overleden op 12-06-1305 in ?, ongeveer 60 jaar oud.
Notitie: Hij was Graaf.
Hij trouwde (2), ongeveer 51 jaar oud, in 1296 in ? met Heilwich van Bentheim.
Hij trouwde (1), ongeveer 26 jaar oud, op 30-10-1271 in ? met
13087343 Jutta van Borselen, geboren in ?. Zij is overleden in 1296 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Maria van de Leck, geboren in ? (zie 6543671).
13087344 Floris Herbaren van der Lede, geboren omstreeks 1170 in ?. Hij is overleden omstreeks 1207 in ?, ongeveer 37 jaar oud.
Notitie: Floris Herbaren van der Lede (Latijn; Florentius de Leda) (ca.1170 - ca.1207) was heer van der Lede van 1200 tot zijn dood.

Hij was een zoon van Herbaren I van der Lede en een dochter van Willem van Altena. Floris wordt genoemd in een charter van een Gelderse kroniek uit 1204, dat hij samen met zijn jongere broer Folpert (Walpertus) de heerschappij krijgt van een klein kasteel te Asperen. Ditzelfde kasteel werd tijdens de Loonse Oorlog vernietigd door Willem I van Holland. In 1207 ondertekent Floris een oorkonde tot overgave tezamen met Ada van Holland en Lodewijk II van Loon. Datzelfde jaar wordt Floris om het leven gebracht door huurlingen van de koning van Engeland en de graaf van Holland.

Floris huwde omstreeks 1200 met Jacomijn van Schoonhoven, een dochter van Hugo Botter, heer van Schoonhoven, ze kregen samen vier zonen en een dochter:
Herbaren II van der Lede
Jan I van der Lede
Floris van der Lede
Willem van der Lede
Onbekende dochter, huwde de heer van Malberg

Floris had ook een buitenechtelijke zoon, Samson van der Lede genaamd. Na het overlijden van Floris nam zijn broer Folpert tussen 1207 en 1212 het regentschap over het gebied van der Lede over.
Hij trouwde, ongeveer 30 jaar oud, omstreeks 1200 in ? met de ongeveer 21-jarige
13087345 Jacomijn Hugo Bottersdr van Schoonhoven, geboren omstreeks 1179 in Schoonhoven. Zij is overleden in 1264 in ?, ongeveer 85 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Otto van Heukelom, geboren omstreeks 1237 in ? (zie 6543672).

19559202 Otto I van Bentheim, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
19559203 Alverade van Cuijk van Malsen, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Agniese van Bentheim, geboren in ? (zie 9779601).
19922944 Hubertus van Everdingen, geboren vóór 1180 in ?. Hij is overleden in ?.
Notitie: Notities bij Hubertus van Everdingen

NOTE: bron: soc-nederlandse-adel Hans Vogels

Genoemde Hubert van Everdingen komen we in deze oorkonde voor het eerst en tevens voor het laatst tegen. Op 22-7-1224 (OSU nr.721) zien we vervolgens een nieuwe generatie: Ernst van Everdingen en broer Engelbert. Ergens in 1227 en voor 18 maart (OSUnr. 757) zien we beide broers weer als getuigen. Van broer Engelbert weten we dat hij de vader was van een vanaf 1259 bekende Hubert van Everdingen, en dat vervolgens ook nog een derde broer met naam Hubert moet zijn geweest. Dat blijkt uit een oorkonde van 6-6-1282 (OSU nr. 2111) waarin ridder Hubert een opsomming geeft van te herdenken familieleden. Daarin worden een Engelbert en Mabelia als zijn ouders genoemd, een Ernest en Hubert als ooms van vaders zijde (avunculorum), zijn vrouw Gothildis en als haar ouders een Wessel en Ryxe
Hij trouwde met
19922945 N.N..
Kind uit dit huwelijk:
I. Engelbrecht van Everdingen, geboren in 1200 in ? (zie 9961472).
19922946 Wessel N.n., geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
19922947 Rixa, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Mabelia Wesselsdr N.n., geboren in ? (zie 9961473).
25774080 Gerard II van Gelre, geboren omstreeks 1090 in ?. Hij is overleden omstreeks 1132 in ?, ongeveer 42 jaar oud. Hij is begraven in Wassenberg.
Notitie: Gerard II (ook wel Gerard V van Wassenberg), bijgenaamd Gerard de Lange (ca 1090 - tussen 24 oktober 1131 en 1133) was van 1129 tot 1131/1133 graaf van Gelre.

Hij was de zoon van Gerard I van Gelre (Gerard IV van Wassenberg). Toen zijn vader in 1129 overleed volgde hij die op als graaf van Gelre en graaf van Wassenberg. Hij trouwde met Ermgard van Zutphen, de erfdochter van het graafschap Zutphen wier bezittingen bestonden uit gebied ten oosten van de IJssel (Zutphen) en talrijke buitenposten in Friesland, Westfalen en het Rijnland.

Gerard handhaafde deze erfenis tegen de bisschop van Münster en kreeg daarbij steun van de hertog van Neder-Lotharingen.

Gerard was vader van:
Adelheid. Zij trouwde met graaf Egbert van Tecklenburg
Hendrik (-1182)
een dochter. Zij trouwde met graaf Hendrik I van Oldenburg-Wildeshausen (-1162). Gerard van Oldenburg-Wildeshausen (-13 augustus 1219), van 1191/92 tot 1216 bisschop van Osnabrück en van 1210 tot 1219 aartsbisschop van Hamburg en Bremen
Christiane van Oldenburg. Zij trouwde met Wedekind von Stumpenhausen
Beatrix (- ca. 1224), van 1207 tot 1224 abdes in Bassum
Hendrik II (-1197). In 1162 volgde hij zijn vader op als graaf in Wildeshausen. Hij trouwde met Beatrix van Hallermund. Zij was een dochter van Wilbrand I van Loccum-Hallermund. Wilbrand van Oldenburg (vóór 1180 - Zwolle, 26 juli 1233) was bisschop van Paderborn en van Utrecht
Otto I van Oldenburg (-1217)

Hij ligt begraven in de kerk van Wassenberg. Gerard werd opgevolgd door zijn zoon Hendrik I.
Hij trouwde, ongeveer 44 jaar oud, omstreeks 1134 in ? met de ongeveer 5-jarige
25774081 Ermgard van Zutphen, geboren in 1129 in ?. Zij is overleden vóór 1133 in ?, ten hoogste 4 jaar oud.
Notitie: Ermgard (1129 - voor 1133) was de enige dochter van graaf Otto II de Rijke van Zutphen en Judith van Supplinburg. Na het overlijden van haar broer Hendrik erfde zij Zutphen.

Ermgard was gehuwd met:
1.Gerard II van Gelre, en kreeg met hem de volgende kinderen: 1.Hendrik (-1182)
2.Salome, gehuwd met graaf Hendrik I van Oldenburg-Wildeshausen (-1167). Zij werden de ouders van onder anderen 1.graaf Hendrik II van Oldenburg-Wildeshausen die trouwde met Beatrix van Hallermund. Zij was een dochter van Wilbrand I van Loccum-Hallermund.
2.Gerhard van Oldenburg, bisschop van Osnabrück van 1192 tot 1216 en vervolgens aartsbisschop van Bremen van 1216 tot 1219.


2.Koenraad II van Luxemburg (-1136), in 1134, en kreeg met hem een zoon: 1.Otto, graaf van Gleiberg


Haar zoon Hendrik was de eerste die zowel graaf van Zutphen als van Gelre was. Sindsdien vormt het graafschap Zutphen een deel van het hertogdom Gelre.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik I van Gelre, geboren omstreeks 1117 in ? (zie 12887040).
25774082 Lodewijk II van Arnstein, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
25774083 Udenhild van Odenkirchen, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Agnes van Arnstein, geboren omstreeks 1108 in ? (zie 12887041).
25774084 Otto IV van Wittelsbach, geboren omstreeks 1090 in ?. Hij is overleden op 14-09-1156, ongeveer 66 jaar oud. Hij is begraven in Ensdorf ( Duitsland ).
Notitie: Otto IV van Wittelsbach (ca. 1090 - 4 augustus 1156) was een zoon van Otto I van Scheyern-Wittelsbach en Richardis van Weimar-Orlamünde
Hij was graaf van Wittelsbach en Lengenfeld, en paltsgraaf van Beieren.
Daarnaast was Otto voogd van Freising, de abdij van Sankt Ulrich en Afra in Augsburg, de Niedermünster in Regensburg, Kühbach en Mallerdsdorf.
Hij erfde daarnaast het kasteel Habsberg bij Velburg. Otto stichtte de kloosters van Ensdorf in 1121 (als familieklooster) en het klooster van Indersdorf in 1124 (als boetedoening, in opdracht van paus Calixtus II).
Omdat Otto het nieuwe kasteel Wittelsbach in gebruik nam, gaf hij het oude slot Scheyern ook in gebruik aan een klooster in 1123.

In 1150 voelde Otto zich beledigd door een tekst van bisschop Otto van Freising (een beroemd historicus) over zijn voorouders. Hij ging verhaal halen tijdens de hoogmis in de dom van Freising en misdroeg zich daarbij zodanig dat hij en zijn zonen werden geëxcommuniceerd. Als gevolg daarvan belegerde keizer Koenraad III van Hohenstaufen hem in 1151 in hun burcht Kelheim. Otto moest zich overgeven en zijn zonen als gijzelaar overdragen. In 1152 overleed Koenraad en zijn opvolger Frederik I van Hohenstaufen sloot vrede met Otto en herstelde hem in zijn rechten.

Otto en zijn vrouw zijn begraven in Ensdorf.

Otto was gehuwd met Heilika van Pettendorf (ca. 1100 - Isenburg, 14 september 1170), erfdochter van Hopfenhohe, Pettendorf en Lengenfeld, en kreeg volgende kinderen:
Otto I van Beieren.
Frederik (-1198), 1156 paltsgraaf, 1173 monnik te Indersdorf. Gehuwd met een dochter van graaf Manegold van Donauwörth, kreeg een zoon Frederik.
Ulrich II (- 1160), kanunnik en aartsdeken te Freising, proost van Innichen.
Koenraad (- 1200), kardinaal, aartsbisschop van Mainz en van Salzburg.
Otto IV (1120 - 1189), gehuwd met Benedicta van Moosburg (ca. 1150 - 6 april 1182), paltsgraaf van Beieren (1183) nadat zijn broer hertog van Beieren was geworden, voogd van Kühbach (1156). Volgde Frederik Barbarossa naar Italië en maakt met zijn broer Frederik een reis naar het Heilige Land.
Hedwig (-1174), in 1152 gehuwd met Berthold III van Andechs.
Adelheid, gehuwd met Otto III van Stefling.
Hij trouwde, ongeveer 66 jaar oud, omstreeks 1156 in ? met de ongeveer 56-jarige
25774085 Heilika van Pettendorf, geboren omstreeks 1100 in ?. Zij is overleden op 14-09-1170 in Isenburg, ongeveer 70 jaar oud. Zij is begraven in Ensdorf ( Duitsland ).
Notitie: Notities bij Heilika van Lengenfeld (ook Pettendorf)

Heilika von Lengenfeld war eine der beiden Töchter des Edelfreien (oder Grafen) Friedrich III. von Pettendorf-Lengenfeld-Hopfenohe, der 1112/1119 ohne männlichen Erben starb. Heilika heirate den Grafen Otto IV. von Scheyern (? 1156), der Pfalzgraf von Bayern war und 1124 die Residenz der Pfalzgrafen von der Burg Scheyern auf die Burg Wittelsbach bei Aichach verlegte.
Ihr gemeinsamer Sohn Otto ?der Rotkopf? (* um 1117 wohl in Kelheim; ? 11. Juli 1183 in Pfullendorf) folgte seinem Vater als Graf Otto VIII. von Scheyern, als Graf Otto V. von Wittelsbach, und als Otto VI. Pfalzgraf von Bayern. Nach dem Sturz Heinrich des Löwen 1180 erhielt er von Kaiser Friedrich I. Barbarossa das Herzogtum Bayern zu Lehen und nannte such daraufhin Herzog Otto I. von Bayern. Mit ihm begann die Herrschaft der Wittelsbacher in Bayern, die bis zum Jahre 1918 dauerte. Ihre TochterHedwig (* um 1117; + 16. Juli 1174) ehelichte um 1135 den späteren Herzog von Meranien und Markgrafen von Istrien-Krain, Berthold V. von Meran (* um 1112, + 14. Dezember 1188); seit 1151 Graf von Andechs, seit 1157 auch Graf von Diessen-Wolfratshausen. Dessen Sohn, Berthold VI. folgte ihm als Graf von Andechs.
Heilikas Schwester Heilwig war mit dem Grafen Gebhard I. von Leuchtenberg (? 1146) vermählt, der durch diese Heirat die Herrschaft Waldeck erbte.
(bron: de.wikipedia.org)
Kind uit dit huwelijk:
I. Otto I van Beieren, geboren in 1117 in Kelheim (zie 12887042).
25774096 Alberic van Mello, geboren in 1080 in Mello. Hij is overleden in 1111 in ?, 30 of 31 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 1 jaar oud, omstreeks 1081 in ? met de ongeveer 1-jarige
25774097 Adele de Bulles Dammartin, geboren in 1082 in ?. Zij is overleden in 1105 in ?, 22 of 23 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Alberic I van Mello, geboren omstreeks 1102 in ? (zie 12887048).
25774098 Lancelin van Dammartin-Aumale, geboren in 1089 in ?. Hij is overleden in 1137 in ?, 47 of 48 jaar oud.
Hij trouwde met
25774099 Clementia van Montbéliard, geboren in 1089 in ?. Zij is overleden in 1152 in ?, 62 of 63 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Clementia van Dammartin-Aumale, geboren in 1110 in Dammartin-en-Goele (zie 12887049).
25774100 Hugo I van Clermont Beauvais, geboren in 1035 in ?. Hij is overleden in 1101 in ?, 65 of 66 jaar oud.
Hij trouwde met
25774101 Margaretha van Ramerupt, geboren omstreeks 1041 in ?. Zij is overleden omstreeks 1100 in ?, ongeveer 59 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Reinald van Clermont Beauvais, geboren omstreeks 1082 in ? (zie 12887050).
25774104 gwijde II van Ponthieu, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
25774105 N.N..
Kind uit dit huwelijk:
I. Jan I van Ponthieu, geboren in ? (zie 12887052).
25774144 Godfried V van Anjou, geboren op 24-08-1113 in ?. Hij is overleden op 07-09-1151 in Château-du-Loir, 38 jaar oud. Hij is begraven in Kathedraal van Le Mans.
Notitie: Godfried V (24 augustus 1113 - Château-du-Loir, 7 september 1151), bijgenaamd de Schone (Frans: Le Bel) en Plantagenet (omdat hij vaak een takje brem - in Latijn planta genista - op zijn hoed droeg). Hij was graaf van Anjou (provincie), Touraine en Maine (provincie) en hertog van Normandië. Godfried speelde een belangrijke rol in de opbouw van de macht die zijn zoon Hendrik in staat zou stellen om koning van Engeland te worden. De dynastie die toen aan de macht kwam wordt het Huis Plantagenet genoemd, naar Godfrieds bijnaam.

Godfried was de oudste zoon van graaf Fulco V van Anjou en Ermengarde van Maine. Door het huwelijk van zijn ouders waren Anjou, Touraine en Maine verenigd en zo was een belangrijke feodale staat ontstaan in het westen van Frankrijk. Voor Hendrik I van Engeland was Fulco een belangrijke buurman geworden. Toen Hendriks dochter Mathilde weduwe werd (ze was getrouwd met keizer Hendrik V), arrangeerde Hendrik het huwelijk van Mathilde (25 jaar oud) met Godfried (bijna zestien). Godfried werd op 10 juni 1128 door Hendrik in de kathedraal van Rouen tot ridder geslagen en het paar trouwde op 17 juni 1128 in de kathedraal van Le Mans.
Mathildes broer William Adelin was eerder getrouwd geweest met Adelheid, een zuster van Godfried, maar hij was in 1120 zonder kinderen overleden. Het huwelijk van Godfried en Mathilde was dus een herbevestiging van de band tussen Engeland/Normandië en Anjou.

Toen Godfried door Hendrik tot ridder werd geslagen kreeg hij van Hendrik een wapen, met gouden leeuwen op een blauw veld. Godfrieds zoon Hendrik II zou dit aanpassen en er twee gouden leeuwen op een rood veld van maken. Dit is nog steeds deel van het wapen van Normandië. Godfrieds kleinzoon Richard zou daar een derde gouden leeuw aan toevoegen (voor Aquitanië). Zo ontstonden de drie gouden leeuwen op een rood veld in het wapen van Engeland.

Het volgende jaar hertrouwde Fulco met Melisende van Jeruzalem en verliet Frankrijk om koning van Jeruzalem te worden. Godfried was volgens eigentijdse schrijvers knap, rossig, joviaal en een uitstekende ridder, maar met een koud en egoïstisch karakter. Hendrik had inmiddels Mathilde tot zijn erfgename benoemd omdat zijn enige zoon al in 1120 was verdronken en zijn tweede huwelijk kinderloos bleef. Toen Hendrik in 1135 overleed trok Mathilde naar Normandië om haar erfenis op te eisen maar toen Stefanus van Blois zich van de Engelse troon meester maakte, werd hij ook in Normandië als hertog erkend.
Mathilde liet zich haar erfenis niet zomaar afnemen en bezocht in 1139 haar moeder in het kasteel van Arundel bij de Engelse zuidkust, met een gezelschap van 140 ridders. Dit was het begin van een lange periode van oorlog in Engeland tussen Stefanus en Mathilde. Godfried bemoeide zich niet met de strijd in Engeland maar veroverde vanaf 1142 Normandië in kleine stapjes. In 1144 riep hij zich namens zijn vrouw uit tot hertog van Normandië. In 1149 deden Godfried en Mathilde afstand van Normandië ten gunste van hun zoon Hendrik.
Godfried had in zijn graafschappen met verschillende opstanden van edelen te maken. De belangrijkste opstand begon in 1145 en daar nam zijn broer Eli ook aan deel. Eli zou ontevreden zijn geweest omdat hij van mening was dat hij Maine zou moeten erven (hun vader was eind 1143 overleden). Godfried sloot Eli op en liet hem pas vrij in 1151. Eli was toen ziek en overleed korte tijd later.
Godfried werd getroffen door een plotselinge koorts, op zijn doodsbed deed hij een aantal schenkingen en hij overleed dezelfde dag. Godfried werd begraven in de kathedraal van Le Mans.

Godfried en Mathilde kregen de volgende kinderen:
Hendrik II van Engeland, koning van Engeland en hertog van Normandië;
Godfried II van Maine, korte tijd erfgenaam van Anjou, Touraine en Maine, tot zijn dood;
Willem van Poitou.

Daarnaast had Godfried de volgende buitenechtelijke kinderen:
Hamelin (ca. 1129 — 1202), earl van Surrey (graafschap) door zijn huwelijk met Isabel van Warenne;
Maria (ovl. 1216), abdis van Shaftesbury Abbey;
Emma, gehuwd met prins Dafydd ab Owain Gwynedd.
Hij trouwde, 14 jaar oud, op 17-06-1128 in Le Mans met de 26-jarige
25774145 Mathilde van Engeland, geboren op 07-02-1102 in Sutton Courtenay. Zij is overleden op 10-09-1167 in Rouen, 65 jaar oud.
Notitie: Mathilde van Engeland (Sutton Courtenay, ca. 7 februari 1102 - Rouen, 10 september 1167) was de erfgename van Hendrik I van Engeland. Zij trouwde met keizer Hendrik V, dit huwelijk bleef kinderloos, en hertrouwde met Godfried V van Anjou. Na de dood van haar vader greep haar neef Stefanus van Blois de macht in Engeland en Normandië. Mathilde voerde een lange en verbitterde oorlog tegen Stefanus. Uiteindelijk lukte het haar oudste zoon Hendrik om door onderhandelingen Engeland en Normandië te verwerven. In Engeland werd ze Empress Maud genoemd (keizerin vanwege haar eerste huwelijk, Maud als Engelse vertaling van Mathilde), ter onderscheid van Queen Maud, de echtgenote van Stefanus.

Mathilde was dochter van Hendrik I van Engeland en Mathilde van Schotland. Dat betekende dat ze niet alleen van Willem de Veroveraar afstamde maar ook van de Angelsaksische koningen van Engeland. Tegenwoordig gaat men er van uit dat ze in het koninklijk paleis te Sutton Courtenay is geboren, en niet in Winchester zoals vroeger veel werd aangenomen. Mathilde en haar broer William Adelin waren de enige wettige kinderen van Hendrik die de kindertijd overleefden. Ze werd tot 1108 opgevoed door de nonnen van de abdij van Wilton (Wiltshire), daarna werd ze toevertrouwd aan aartsbisschop Anselmus van Canterbury.

Eerste Huwelijk
Koning Hendrik V van Duitsland begon in 1108 onderhandelingen met Hendrik van Engeland over een bondgenootschap, tegen de samenwerking van Frankrijk met paus Paschalis II. De Duitse koning had een gespannen verhouding met de paus vanwege de investituurstrijd terwijl hij de paus ook nodig had om hem tot keizer te kronen. De onderhandelingen leidden in 1109 tot een verloving op afstand tussen Hendrik V (20 jaar oud) en Mathilde (7 jaar oud). Mathilde zou een bruidsschat van 10.000 zilveren marken meekrijgen en Hendrik kon dat bedrag goed gebruiken om een Italiaanse veldtocht te financieren om de paus zijn wil op te leggen.
In februari 1110 haalde een gezelschap Duitse hovelingen Mathilde op in Engeland. Samen met Engelse hovelingen stak het gezelschap over naar Boulogne-sur-Mer en Hendrik ontving Mathilde in Luik. Daar vandaan trokken ze naar Utrecht waar het paar met Pasen (10 april) officieel werd verloofd. Mathilde kreeg bij de verloving een aantal landgoederen in Lotharingen. Op 25 juni werd ze in Mainz tot "koningin van de Romeinen" gekroond door aartsbisschop Frederik I van Schwarzenberg van Keulen.
Hendrik trok naar Italië en toen de onderhandelingen met de paus niet tot resultaat leidden, nam hij de paus gevangen. Onder deze druk deed Paschalis belangrijke concessies en stemde hij erin toe om Hendrik tot keizer te kronen (Rome, 13 april 1111). Mathilde werd ondertussen in Duitsland door aartsbisschop Bruno van Trier opgevoed en moest het grootste deel van haar Engels-Normandische gezelschap naar huis sturen omdat ze dan sneller Duits zou leren. Sommige Engelsen bleven echter bij Mathilda, zoals aartsdeken Hendrik van Winchester die later bisschop van Verdun zou worden.
Kort voor haar twaalfde verjaardag trouwden Mathilde en Hendrik, op 6 of 7 januari 1114 in Mainz. Als echtgenote van een keizer deed ze belangrijke ervaring op in bestuur en diplomatie. De positie van Hendrik kwam in Duitsland onder druk te staan door verzet van adel en geestelijkheid, en door een excommunicatie door de paus. Bovendien kregen Hendrik en Mathilde geen kinderen (hoewel abt Herman van Doornik vermeldt dat ze een kind kregen dat na een paar dagen overleed). Bijzonder is dat dit in de algemene opinie niet als de schuld van Mathilde werd gezien maar als een straf van god voor Hendrik (die wel een buitenechtelijk kind had), wegens de opstand tegen zijn vader keizer Hendrik IV.
Toen Hendrik de uitgestrekte goederen van Mathilde van Toscane erfde, besloot hij om in 1117 naar Italië te gaan om die goederen te bezoeken en zijn conflict met de paus op te lossen. Hendrik en Mathilde trokken via Venetië naar de burcht van Mathilde van Toscane in Canossa, waar ze feestelijk werden ontvangen. Daarna trok het paar naar Rome waar ze door de bevolking van de stad werden ontvangen. De paus was afwezig omdat hij naar Zuid-Italië was gereisd om Hendrik te ontlopen. De paus zond zijn gezant Maurice Bourdin, aartsbisschop van Braga (stad), naar Rome. Maurice liet zich door Hendrik overhalen om zijn standpunten te steunen en hij kroonde Hendrik (opnieuw) en Mathilde in de Sint-Pietersbasiliek tot keizer en keizerin (Pasen 1117). Maurice werd daarop door de paus geëxcommuniceerd. Kort daarna overleed Paschalis en benoemde Hendrik Maurice tot de nieuwe paus. Aanhangers van Paschalis kozen paus Gelasius II. Beide pausen excommuniceerden elkaar direct, tezamen met hun belangrijkste medestanders.
Hendrik moest snel terugkeren naar Duitsland maar Mathilde bleef nog een jaar in Italië en trad daar op als zijn regentes. Bekend is dat ze de rechtszaak tegen dieven van kerkgoederen in Castrocaro heeft voorgezeten. In november 1119 reisde ze naar het noorden en voegde zich in Utrecht bij Hendrik. Hendrik sloot in 1122 het Concordaat van Worms met paus Calixtus II en zette zo een belangrijke stap om zijn problemen met de kerk op te lossen. De verhouding met Frankrijk verslechterde echter. Eerst kreeg Mathilde geen garantie van veilige doortocht toen ze haar vader wilde bezoeken, daarna brak er oorlog tussen Engeland en Frankrijk uit. Hendrik V viel Frankrijk aan om zijn schoonvader te ondersteunen maar zijn expeditie liep uit op een mislukking.
Hendrik stierf in 1125. Hij vertrouwde de regalia van het rijk aan Mathilde toe. Hendrik wilde dat zijn neef Frederik II van Zwaben hem zou opvolgen. Aartsbisschop Adalbert I van Saarbrücken van Mainz, een tegenstander van Hendrik, leidde de verkiezing van de nieuwe koning en haalde Mathilda over (volgens sommige bronnen met leugens) om hem de regalia te geven. Uiteindelijk werd Hendriks tegenstander Lotharius van Supplinburg tot koning gekozen.

Weduwe en Erfgename
Mathilda’s vader Hendrik gaf zijn dochter opdracht om terug te komen naar zijn hof. Volgens overlevering was Mathilda liever in Duitsland gebleven waar ze zich thuis voelde. Bovendien sprak ze beter Duits dan Engels of Frans. Maar als kinderloze weduwe zonder grote eigen bezittingen, terwijl de vroegere tegenstander van haar man tot koning was gekozen, had ze weinig perspectief in Duitsland. In Engeland/Normandië was haar positie juist belangrijker geworden omdat haar broer Willem was verdronken bij het vergaan van het White Ship. Mathilda was toen nog keizerin en Hendrik (een weduwnaar) hoopte door snel een jonge vrouw te trouwen nog mannelijke erfgenamen te kunnen verwekken. Hoewel ze formeel niet als erfgenaam werd aangewezen, had ze toch een positie van belang. Mathilde voegde zich daarom in 1125 bij haar vader in Normandië. Na een jaar trok het gezelschap naar Engeland. Omdat Hendrik en zijn tweede vrouw na vijf jaar nog geen kinderen hadden, wees Hendrik Mathilde formeel aan als zijn erfgename. Hij liet zijn hovelingen tweemaal zweren Mathilda te erkennen als toekomstige koningin van Engeland (januari 1127 en Pasen 1128).

Tweede Huwelijk
Rond deze tijd begon een politiek steekspel rond het hertogdom Normandië. Hendrik had het hertogdom veroverd op zijn broer en zijn neef Willem Clito maakte aanspraken op Normandië. Koning Lodewijk VI van Frankrijk moedigde deze aanspraken aan. De machtige graaf Fulco V van Anjou had Hendrik gesteund en had zijn dochter met de nu overleden Willem laten trouwen. Maar nu liet hij een andere dochter met Willem Clito trouwen. Het lukte Hendrik om dat huwelijk te laten ontbinden door de paus, op grond van bloedverwantschap. Lodewijk reageerde door Willem Clito zijn schoonzuster als vrouw aan te bieden, met de Vexin als bruidsschat. Toen in 1127 de graaf van Vlaanderen zonder erfgenamen overleed, gaf Lodewijk het graafschap van Vlaanderen aan Willem Clito om zijn positie zo nog verder te versterken.
Hendrik wist het probleem op te lossen door een huwelijk tussen Mathilda en de oudste zoon van Fulco te arrangeren: Godfried V van Anjou. Mathilda had grote bezwaren: ze vond Godfried beneden haar stand en bovendien was hij tien jaar jonger, nog te jong om nu al te trouwen. Maar ze had geen andere keuze dan te trouwen en in 1127 trok ze naar Normandië, onder de hoede van haar halfbroer Robert van Gloucester (graaf).

Huwelijk
Mathilda en Godfried trouwden op 17 juni 1128 in de kathedraal van Le Mans, Godfried was de week daarvoor door Hendrik tot ridder geslagen. Een maand later overleed Willem Clito aan verwondingen die hij tijdens gevechten had opgelopen. De positie van Mathilde leek nu onbedreigd. Haar huwelijk met Godfried was echter heel moeilijk en in 1129 verliet ze Godfried om in Rouen te gaan wonen. In augustus 1131 beval Hendrik Mathilda om naar Engeland te komen. Op 8 september vond een hofdag plaats waarbij Mathilda werd opgedragen om terug te keren naar haar echtgenoot. De aanwezigen hovelingen zworen opnieuw trouw aan Mathilda als erfgename van Hendrik. In 1133 en 1134 kreeg het paar twee kinderen: Hendrik en Godfried . Mathilda werd ernstig ziek na de tweede bevalling. Haar begrafenis was al voorbereid toen ze tegen alle verwachting in toch herstelde. In 1136 kregen ze nog een derde zoon Willem.
De huwelijksproblemen tussen Mathilda en Godfried leidden er uiteindelijk toe dat Hendrik en Godfried een slechte verhouding kregen. De kastelen op de Normandische grens die Godfried bij het huwelijk zou krijgen, werden nooit overgedragen. Godfried zou nooit een uitnodiging krijgen van Hendrik om zijn hof te bezoeken.

Strijd om de erfenis
Hendrik bezocht Normandië in 1135. Mathilda bleef echter in Anjou. Hendrik inspecteerde zijn grens met Anjou, maar vader en dochter zochten elkaar toen ook niet op. Hendrik overleed op 1 december in zijn jachtkasteel in Lyons-la-Forêt, op zijn sterfbed bevestigde hij dat Mathilda zijn erfgename moest worden. Maar omdat Godfried en Mathilde niet bij zijn overlijden aanwezig waren, konden ze niet direct de troon opeisen.
Godfried moest in Anjou blijven om een opstand te onderdrukken maar Mathilde trok naar Normandië. Daar bezette ze de drie kastelen van haar bruidsschat: Domfront (Orne), Exmes en Argentan. Daarna kwam ze echter tot de ontdekking dat ze zwanger was en ze besloot eerst om rustig in Argentan te blijven voor de duur van haar zwangerschap en daar te bevallen. Ondertussen zeilde Stefanus van Blois snel naar Engeland en werd met hulp van zijn broer, de bisschop van Winchester, op 22 december 1135 in Winchester tot koning van Engeland gekroond door de aartsbisschop van Canterbury. Vanwege de grote haast waren slechts enkele edelen en drie geestelijken aanwezig. Stefanus had driemaal trouw gezworen aan Mathilda als erfgename van Hendrik.
Koning David I van Schotland, oom van Mathilda, viel Engeland binnen als reactie op de kroning van Stefanus. Maar Stefanus kon de Schotten eenvoudig verdrijven. Robert van Gloucester erkende Stefanus als koning. Na ruim een jaar kwam Stefanus naar Normandië om ook daar zijn gezag te vestigen maar dat liep niet goed. Stefanus had een leger van Vlaamse huurlingen meegenomen maar er braken gevechten uit tussen de Vlamingen en Normandische edelen, en het huurlingenleger viel uiteen. Robert beschuldigde Stefanus van een poging om hem te vermoorden. Uiteindelijk ging Stefanus terug naar Engeland. Robert van Gloucester bleef achter in Normandië en controleerde de gebieden rond Caen en Bayeux (Frankrijk). In juni 1138 zegde hij zijn eed aan Stefanus op en sprak hij zijn steun uit voor Mathilda. Robert zou Mathilda’s belangrijkste en trouwste medestander zijn in de oorlogen die volgden.
In 1139 bracht Mathilde een onverwacht bezoek aan haar moeder in het kasteel van Arundel. Stefanus gaf haar daarna, met haar gezelschap (maar liefst 140 ridders onder wie Robert van Gloucester), vrijgeleide naar Bristol, de belangrijkste stad van Robert. Vanuit Bristol begonnen Mathilda en Robert een oorlog tegen Stefanus. In februari 1141 kon ze Stefanus verslaan en gevangennemen in de slag bij Lincoln. Mathilda leek de oorlog gewonnen te hebben en trok naar Londen om zich te laten kronen, als de-facto koningin noemde ze zichzelf "Lady of the English". De stad Londen wilde haar toelaten op voorwaarde dat ze de belastingen van de stad zou verlagen. Mathilda weigerde te onderhandelen en Londen sloot haar poorten en verklaarde zich voor Stefanus.
Mathilde koos er nu voor om naar Winchester te trekken (vermoedelijk om zich daar te laten kronen) en belegerde het kasteel van Winchester. Daar werd ze echter ingesloten door een leger van koningin Mathilda en de stad Londen. Mathilda kon vluchten maar Robert van Gloucester werd gevangen genomen. In november werden Stefanus en Robert tegen elkaar geruild. In december belegerde Stefanus Mathilda in het kasteel van Oxford. Toen de situatie onhoudbaar werd, vluchtte Mathilda met een klein gezelschap (volgens de overlevering in het wit gekleed omdat het had gesneeuwd). Het kasteel gaf zich de volgende dag over. Bij het latere beleg van Devizes kwam ze opnieuw zo in het nauw te zitten dat ze weer moest ontsnappen, dit keer werd ze in een grafkist het kasteel uitgedragen.
Ondertussen veroverde Godfried Normandië. De oorlog in Engeland kwam langzaam tot een stilstand en in 1148 voegde Mathilda zich in Normandië bij Godfried. In 1149 droegen ze het hertogdom Normandië over aan hun zoon Hendrik.

Laatste jaren
Godfried overleed onverwacht in 1151. Hendrik onderhandelde in 1153 een overeenkomst met Stefanus waarbij die koning van Engeland bleef maar Hendrik als zijn erfgenaam aanwees. Mathilde bleef in Rouen wonen en voerde het dagelijks bestuur over Normandië. Ze probeerde te bemiddelen in de conflicten tussen haar zoons Hendrik en Godfried over de erfenis van hun vader. Haar jongste zoon Willem kwam bij haar wonen nadat Thomas Becket had geweigerd om hem met Isabel de Warenne, erfdochter van de graaf van Surrey, te trouwen. Ze overleefde Godfried en Willem en overleed zelf in 1167 in de abdij van Notre-Dame-du-Pré, bij Rouen. Ze werd begraven in de abdij van Bec. De abdij werd na de Franse Revolutie een militair terrein en een deel van de gebouwen werd gesloopt of raakte vervallen. Dat was aanleiding om Mathilde in 1847 te herbegraven in de kathedraal van Rouen, waar ook haar tweede echtgenoot was begraven.

Mathilda was in haar eerste huwelijk getrouwd met keizer Hendrik V, zij kregen geen kinderen.

Mathilde was in haar tweede huwelijk getrouwd met Godfried V van Anjou, zij kregen de volgende kinderen:
Hendrik II van Engeland, koning van Engeland, hertog van Normandië, graaf van Anjou, beschermer van Bretagne en door zijn huwelijk hertog van Aquitanië;
Godfried II van Maine, korte tijd graaf van Anjou;
Willem van Poitou.
Zij is weduwe van Hendrik V van Duitsland (1081-1125), met wie zij trouwde (1), 11 jaar oud, op 07-01-1114 in Mainz.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik II van Engeland, geboren op 05-03-1133 in Le Mans (zie 12887072).
25774146 Willem X van Aquitanië, geboren in 1099 in Toulouse. Hij is overleden op 09-04-1137 in Santiago de Compostella, 37 of 38 jaar oud.
Notitie: Willem X van Aquitanië (Toulouse, 1099 - Santiago de Compostella, 9 april 1137), van Toulouse, bijgenaamd de Heilige, was een zoon van Willem IX van Aquitanië en van Filippa van Toulouse. Als graaf van Poitiers was hij Willem VIII.

Leven
Willem had in zijn jeugd een hoogoplopend conflict met zijn vader. Willem ergerde zich zeer aan de losbandige manier van leven van zijn vader en nam hem bijzonder kwalijk dat hij het graafschap Toulouse had verspeeld. Het conflict werd in 1120 bijgelegd en de verzoening werd bezegeld door het huwelijk van Willem met Aenor van Châtellerault (ca. 1103 - Talmont, maart 1130-1136). Zij was de dochter van Aimery I van Châtellerault en diens vrouw Amalberga, die Aimery had verlaten om in alle openheid de minnares van Willem IX te worden. In 1126 volgde hij zijn vader op als hertog van Aquitanië en graaf van Poitiers.
In 1126 ontstond er een conflict tussen de graaf van de Auvergne en de plaatselijke bisschop. Lodewijk VI van Frankrijk probeerde dit op te lossen en dat noodzaakte Willem tot ingrijpen omdat de graaf van Auvergne zijn leenman was. Lodewijk erkende Willems rechten op de Auvergne, en Willem erkende Lodewijk als zijn koning. Willem was verder vooral bezig met het onderdrukken van opstandige families zoals de Lusignan, de Parthenay en de Châtelaillon. Hij was een aanhanger van Tegenpaus Anacletus II, totdat Bernardus van Clairvaux hem in 1134 overtuigde om paus Innocentius II te steunen. In 1136 steunde hij de aanval van Godfried V van Anjou op Normandië.
Willem bevorderde kunst en wetenschap en gaf zijn kinderen een goede opleiding. Hij overleed op een pelgrimstocht, vermoedelijk aan voedselvergiftiging. Op zijn doodsbed verzocht hij Lodewijk VI van Frankrijk om een goede echtgenoot voor zijn erfdochter Alieonora te vinden.

Huwelijken en kinderen
Willem en Aenor kregen de volgende kinderen:
Alieonora
Willem (1121-1137)
Aelis (Petronella) (ca. 1125 - na 24 oktober 1151), tweede vrouw van Roland I van Vermandois die zijn eerste vrouw voor haar verstootte.

Willem hertrouwde in 1136 met Emma van Limoges, dochter van Ademar III van Limoges en weduwe van Bardon van Cognac. Willem en Emma kregen geen kinderen. Emma hertrouwde met Willem VI van Angoulême.

Genealogie
Van Aenor zijn de volgende voorouders bekend:
(1) Amalrik burggraaf van Châtellerault (ca. 1075 - voor 1144) en Amalberga Bouchard. Amalberga liet zich in 1115 ontvoeren door Willem IX. Amalrik is begraven in de abdij van Noyers.
(2) Boso II van Châtellerault (ca. 1040 - na 1088) en Alienor van Thouars (ca. 1050 - na 1088)
(3) Hugo van Châtellerault (ca. 1005 - ca. 1070) en Gerberga Rochefoucauld
(4) Boso I Châtellerault (ca. 970 - voor 1012) en Amelia
(5) Adrald van Châtellerault en Gersinde Mortimer


(3) Amalrik IV van Thouars en Ermengarde van Mauléon (ca. 1030 - ca. 1075)
Hij trouwde (2), 36 of 37 jaar oud, in 1136 in ? met Emma van Limoges.
Hij trouwde (1), ongeveer 21 jaar oud, omstreeks 1120 in ? met de ongeveer 17-jarige
25774147 Eleonora van Châtellerault, geboren omstreeks 1103 in ?. Zij is overleden omstreeks 1133 in Talmont, ongeveer 30 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Eleonora van Aquitanië, geboren omstreeks 1122 in ? (zie 12887073).
25774148 Willem VI van Angoulême, geboren in ?. Hij is overleden op 07-08-1179 in Messina.
Notitie: Willem VI van Angoulême (-Messina, 7 augustus 1179), Taillefer, was een zoon van Wulgrin II van Angoulême en van Pontia van La Marche. Hij volgde zijn vader in 1140 op als graaf van Angoulême en nam deel aan verschillende kruistochten.

Willem was gehuwd met:
Emma van Limoges, weduwe van Willem X van Aquitanië, dochter van burggraaf Adhemar II van Limoges,
Margaretha van Torrenne, weduwe van Adhemar IV van Limoges, en gescheiden van burggraaf Ebles III van Ventadour, dochter van burggraaf Raymond I van Torrenne,

en werd de vader van:
Wulgrin III (-1181)
Willem VII (-1194)
Adhemar (1160-1202)
Griset
Fulk
Adelmodis, gehuwd met Amanieu IV van Albret en met burggraaf Bernard III van Brosse.
Hij trouwde met
25774149 Margaretha van Torrenne, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Adhemar van Angoulême, geboren in 1160 in ? (zie 12887074).
25774150 Peter I van Courtenay, geboren in 1126 in ?. Hij is overleden in 1183 in Palestina, 56 of 57 jaar oud. Hij is begraven in Exeter.
Notitie: Peter van Frankrijk (1126 - 1183) was een jongere zoon van Lodewijk VI van Frankrijk en van Adelheid van Maurienne. Samen met zijn broers Lodewijk VII en Robert trok hij mee met de Tweede Kruistocht. In 1150 huwde hij met Elisabeth van Courtenay een dochter van Reinout van Courtenay. Peter overleed in Palestina en werd later begraven in een tombe in de vloer van de Kathedraal van Exeter naast zijn vrouw Elisabeth. Hij werd de vader van:
Peter II van Courtenay (1155-1219), die Latijns keizer van Constantinopel werd,
een dochter, gehuwd met Odo van la Marche,
Adelheid van Courtenay (1160-1218), gehuwd met Willem van Joigny en met Aymar Taillefer, graaf van Angoulême,
Eustachia (1164-1235), gehuwd met Willem van Brienne, heer van Ramerupt, zoon van Everhard II van Brienne, met Willem van Champlitte, vorst van Achaea, en met Willem I van Sancerre.
Clementia, gehuwd met Gwijde VI van Thiers.
Robert (1168-1239), heer van Champignelles-en-Puisaye,
Filips
Constance, gehuwd met Gasce van Poissy en met Willem van Breteuil
Hij trouwde, 23 of 24 jaar oud, in 1150 in ? met de 22 of 23-jarige
25774151 Elisabeth van Courtenay, geboren in 1127 in ?. Zij is overleden in 1205 in ?, 77 of 78 jaar oud.
Notitie: Elisabeth van Courtenay (1127 - 1205) was een dochter van Reinout van Courtenay en van Hawise van Donjon. Zij huwde met Peter, een jongere zoon van Lodewijk VI van Frankrijk.
Zij was de moeder van:

Peter II van Courtenay (1155-1219), die Latijns keizer van Constantinopel werd,
een dochter, gehuwd met Odo van la Marche,
Alice van Courtenay (1160-1218), gehuwd met Willem van Joigny en met Aymar Taillefer, graaf van Angoulême,
Eustachia (1164-1235), gehuwd met Willem van Brienne, heer van Ramerupt, met Willem van Champlitte, vorst van Achaea, en met Willem I van Sancerre.
Clementia, gehuwd met Gwijde VI van Thiers.
Robert (1168-1239), heer van Champignelles-en-Puisaye,
Filips
Constance, gehuwd met Gasce van Poissy en met Willem van Breteuil.
Kind uit dit huwelijk:
I. Adelheid van Courtenay, geboren in 1160 in ? (zie 12887075).
25774152 Alfons II van Aragón, geboren in 1157 in Huesca. Hij is overleden op 26-04-1196 in Perpignan, 38 of 39 jaar oud.
Notitie: Alfons II (Huesca, 1157 - Perpignan, 26 april 1196), bijgenaamd de Kuise, was de oudste zoon van koningin Petronila van Aragón en van Ramon Berenguer IV.

Hij volgde in 1162 zijn vader na zijn dood op als graaf van Barcelona, en volgde zijn moeder, die na de dood van haar echtgenote afstand deed van de Aragonese troon, op als koning van Aragón, waardoor Aragón en Barcelona een personele unie werd. In 1167 volgde hij zijn nichtje Dulcia II van Provence op als graaf van Provence (als Alfons I).

Alfons vergrootte zijn rijk met het graafschap Roussillon, het burggraafschap Nîmes en Béarn en heroverde Saragossa. Hij gaf als eerste in Europa de derde stand politieke rechten. Alfons begunstigde de troubadourkunst.

Hij was in 1174 gehuwd met Sancha van Castilië (1154-1208), dochter van koning Alfons VII van Castilië, en werd vader van:

Peter II (1176-1213)
Alfons II van Provence (1180-1209)
Ferdinand (1190-1249), abt van Monte Aragon
Eleonora (1182-1226) , in 1202 gehuwd met graaf Raymond VI van Toulouse (1156-1222)
Constance (1179-1222), in 1198 gehuwd met koning Emmerik van Hongarije (1174-1204) en in 1209 met keizer Frederik II (1194-1250)
Sancha (1211-1241), gehuwd met graaf Raymond VII van Toulouse (1197-1249)
Dulcia, non
Sancho (jong overleden)
Raymond Berengar (jong overleden)
Hij trouwde, 16 of 17 jaar oud, in 1174 in ? met de 19 of 20-jarige
25774153 Sancha van Castilië, geboren in 1154 in ?. Zij is overleden in 1208 in ?, 53 of 54 jaar oud.
Notitie: Sancha van Castilië (1154-1208) was het enige kind van Alfons VII van Castilië en diens tweede echtgenote Richeza van Polen. In 1174 trouwde zij met koning Alfons II van Aragón.
Het paar kreeg volgende kinderen:

Eleonora, in 1202 gehuwd met graaf Raymond VI van Toulouse (1156-1222)
Constance (1179-1222), in 1198 gehuwd met koning Emmerik van Hongarije (1174-1204) en in 1209 met Frederik II (1194-1250)
Sancha (1211-1241), gehuwd met graaf Raymond VII van Toulouse (1197-1249)
Alfons II van Provence (1180-1209)
Ferdinand (1190-1249), abt van Monte Aragón
Dulcia, non
Peter II (1176-1213)
Raymond Berengar.

Sancha steunde troubadours, zoals Giraud de Calanson en Peire Raymond. Zij kwam in een juridisch gevecht met haar echtgenoot over een aantal eigendommen die deel uit maakten van haar bruidsschat. In 1177 viel zij Ribagorza binnen en nam gewapenderhand bezittingen en verschillende kastelen in, die deel uit maakten van de kroon. Na het overlijden van haar echtgenoot in 1196 kwam zij op de achtergrond en trad in het klooster van Sijena in.
Kind uit dit huwelijk:
I. Alfons II van Provence, geboren in 1180 in ? (zie 12887076).
25774154 Reinier van Sabran, geboren in 1150 in ?. Hij is overleden in 1224 in ?, 73 of 74 jaar oud.
Hij trouwde, 29 of 30 jaar oud, in 1180 met de 19 of 20-jarige
25774155 Gersindis van Forcalquier, geboren in 1160 in ?. Zij is overleden in 1193 in ?, 32 of 33 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gersindis van Forcalquier, geboren in 1180 in ? (zie 12887077).
25774168 Alberic I van Mello, geboren omstreeks 1102 in ?. Hij is overleden in 1182 in ?, ongeveer 80 jaar oud. Hij trouwde (2), ongeveer 65 jaar oud, in 1167 in ? met Joan Bassett (geb. 1114), 52 of 53 jaar oud.
Hij trouwde (1), ongeveer 38 jaar oud, omstreeks 1140 in ? met de ongeveer 30-jarige
25774169 Clementia van Dammartin-Aumale, geboren in 1110 in Dammartin-en-Goele. Zij is overleden in 1167 in Dammartin-en-Goele, 56 of 57 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Alberic II van Dammartin, geboren omstreeks 1140 in ? (zie 12887084).
25774170 Reinald van Clermont Beauvais, geboren omstreeks 1082 in ?. Hij is overleden omstreeks 1160 in ?, ongeveer 78 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 47 jaar oud, omstreeks 1129 in ? met de ongeveer 19-jarige
25774171 Clementia van Bar-Mousson, geboren omstreeks 1110 in ?. Zij is overleden in 1183 in ?, ongeveer 73 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Mathilde van Clermont Beauvais, geboren omstreeks 1140 in ? (zie 12887085).
25774172 Jan I van Ponthieu, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
25774173 Beatrix van Saint-Pol, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Willem II van Ponthieu, geboren in ? (zie 12887086).
25774174 Lodewijk VII van Frankrijk, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde in 1154 in ? met de 17 of 18-jarige
25774175 Constance van Castilië, geboren in 1136 in ?. Zij is overleden op 04-10-1160 in Parijs, 23 of 24 jaar oud.
Notitie: Constance van Castilië, ook van Arles, (1136 - Parijs, 4 oktober 1160) was een dochter van Alfons VII van Castilië en van Berengaria van Barcelona. In 1154 werd zij de tweede echtgenote van Lodewijk VII van Frankrijk, en werd zo de moeder van:
Marguerite
Alys, Hertogin van Vexin.

Na een pelgrimstocht naar Santiago de Compostella stierf zij in 1160 in het kraambed van haar jongste dochter.
Kind uit dit huwelijk:
I. Adelheid van Vexin, geboren op 04-10-1160 in ? (zie 12887087).
25774208 Godfried III van Leuven, geboren omstreeks 1140 in ?. Hij is overleden op 21-08-1190 in ?, ongeveer 50 jaar oud.
Notitie: Godfried III, bijgenaamd de Moedige en de Hertog in de Wieg (ca. 1140 – 21 augustus 1190) was van 1142 tot aan zijn dood in 1190 landgraaf van Brabant, graaf van Leuven, markgraaf van Antwerpen en voogd van Gembloers, Nijvel en Affligem. Tevens was hij hertog van Neder-Lotharingen (als Godfried VII).

Godfried volgde zijn vader Godfried II van Leuven op zeer jonge leeftijd op (vanwaar de bijnaam Dux in cunis, "de hertog in de wieg"), onder regentschap van zijn moeder Lutgardis van Sulzbach. Voor het geslacht Berthout was dit aanleiding om meer onafhankelijkheid te zoeken (Grimbergse Oorlogen). In 1147 was Godfried in Aken aanwezig bij de kroning van Hendrik Berengarius tot medekoning van Duitsland. In 1153 bezocht hij het keizerlijke hof.

Godfried trouwde in 1155 met Margaretha van Limburg om het langdurige conflict van zijn vader en grootvader met het huis van Limburg te beëindigen. In 1159 liet hij de motte van Grimbergen afbranden en beëindigde daarmee een periode van twintig jaar opstand door het huis Berthout. Hij verwierf het voogdijschap van Tongerlo en de graafschappen Aarschot (vóór 1179), Geldenaken (1184) en Duras (1189). Op rijksniveau steunde Godfried keizer Frederik I van Hohenstaufen met troepen voor zijn Italiaanse campagnes. Verder hield hij zich vooral bezig met het versterken van zijn rol als hertog van Neder-Lotharingen. Zo steunde hij in 1166 de Vlaamse expeditie tegen Floris III van Holland die inbreuk had gemaakt op de Vlaamse rechten. In 1172 moest hij echter een gevoelige nederlaag incasseren tegen Boudewijn V van Henegouwen. Godfried bevorderde de ontwikkeling van steden en gaf stadsrechten aan ’s-Hertogenbosch.

Van 1182 tot 1184 bezocht Godfried Jeruzalem. Hij onderscheidde zich bij de verdediging van de stad tegen Saladin (1183/1184). Als eerbetoon daarvoor werd Godfrieds zoon, Hendrik I van Brabant, door keizer Frederik I in het landgraafschap Brabant tot hertog verheven. Godfried en Margaretha zijn begraven in de Sint-Pieterskerk (Leuven).

Godfried en Margaretha kregen de volgende kinderen:
Hendrik I van Brabant, opvolger van zijn vader
Albert van Leuven, bisschop van Luik en heilige

Na de dood van Margaretha in 1172, hertrouwde Godfried in 1180 met Imagina van Loon. Zij kregen de volgende kinderen:
Willem (ovl. na 1 augustus 1224), heer van Perwijs en Ruisbroek (Vlaams-Brabant). Gehuwd met Maria van Orbais, ze kregen zeven kinderen.
Godfried (ovl. ca. 1225), trok in 1196 naar Engeland en trouwde met 1199 met Alice van Hastings, weduwe van Ralph van Cornhill en erfdochter van Robert van Hastings en Mathilde van Flamville. Godfried bezat het kasteel van Eye (Suffolk) en had bezittingen bij Eye, in Buckinghamshire en in Essex (graafschap). Het Engelse geslacht de Lovaine stamt van hem af.

Na zijn dood trad zijn weduwe Imagina in het klooster. Zij werd nog vóór 1203 abdis van de abdij van Munsterbilzen.
Hij trouwde (2), ongeveer 40 jaar oud, in 1180 in ? met Imagina van Loon (1150-1214), 29 of 30 jaar oud.
Hij trouwde (1), ongeveer 15 jaar oud, in 1155 in ? met de 19 of 20-jarige
25774209 Margretha van Limburg, geboren in 1135 in ?. Zij is overleden in 1172 in ?, 36 of 37 jaar oud.
Notitie: Margaretha van Limburg (1135 - 1172) was een dochter van Hendrik II van Limburg en van Mathidis van Saffenburg. Om een einde te stellen aan de strijd tussen Leuven en het hertogdom Limburg, wordt zij in 1155 de eerste echtgenote van Godfried III van Leuven. Margaretha wordt de moeder van:
Hendrik I van Brabant (1165-1235)
Albert (1166-1192), bisschop van Luik (1192-1192).
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik I van Brabant, geboren omstreeks 1160 in ? (zie 12887104).
25774210 Mattheus I van de Elzas, geboren omstreeks 1138 in ?. Hij is overleden op 25-07-1173 in Driencourt, ongeveer 35 jaar oud.
Notitie: Mattheus I van de Elzas (ca. 1138 - Driencourt, 25 juli 1173) was graaf van Boulogne.

Mattheus was een zoon van de graaf van Vlaanderen, Diederik van de Elzas en Sybilla van Anjou. Hij trouwde in 1160 met Maria van Boulogne, erfgename van het graafschap Boulogne en uitgestrekte bezittingen in Engeland sinds de dood van haar laatste broer in 1159. Dit huwelijk werd gearrangeerd door Hendrik II van Engeland, en niemand trok zich er iets van aan dat Maria in 1159 abdis was van de abdij van Romsey. In 1162 vroeg Mattheus aan de paus om een bisschop aan te stellen in Boulogne. De paus weigerde en in de volgende ruzie excommuniceerde de paus Mattheus en Maria, met als grond dat hun huwelijk niet geldig was omdat Maria als non geestelijke geloften had afgelegd die ze nu niet meer trouw was. Aanvankelijk trok niemand hier zich veel van aan en Mattheus nam in 1166 deel aan een Vlaamse expeditie tegen Holland. Maar in 1168 volgde een interdict voor het graafschap Boulogne. In 1170 werd er met hulp van keizer Frederik I van Hohenstaufen een regeling getroffen waarbij Mattheus en Maria scheidden en de excommunicatie werd opgeheven. Maria trad weer in het klooster en Mattheus mocht het graafschap Boulogne behouden.

Mattheus was een trouw volgeling van koning Hendrik II en ontving van hem grote goederen in Normandië en Engeland. Hij gaf stadsrechten aan Calais. Mattheus overleed aan verwondingen door een kruisboog, tijdens het beleg van Driencourt.

Mattheus en Maria kregen de volgende kinderen:
Ida van Boulogne, erfgename van Boulogne
Mathilde van de Elzas

Mattheus hertrouwde met Eleonora van Vermandois, zij kregen een dochter die jong overleed.
Hij trouwde (2), ongeveer 35 jaar oud, in 1173 in ? met Eleonora van Vermandois.
Hij trouwde (1), ongeveer 22 jaar oud, in 1160 in ? met de 23 of 24-jarige
25774211 Maria van Engeland, geboren in 1136 in ?. Zij is overleden in 1182 in Montreuil, 45 of 46 jaar oud.
Notitie: Maria van Boulogne (1136 - Montreuil, 1182) was een dochter van koning Stefanus van Engeland en Mathilde van Boulogne. Zij was gravin van Mortain en Boulogne.

Maria werd op jonge leeftijd door haar ouders in een klooster geplaatst. Later werd ze non in de abdij van Romsey en daar werd ze in 1155 tot abdis gekozen. Toen haar laatste broer in 1159 overleed, erfde ze het graafschap Boulogne en de grote bezittingen in Engeland die daarbij hoorden. Voor koning Hendrik II van Engeland was ze nu te belangrijk om in het klooster te laten en hij liet haar in 1160 trouwen met Mattheüs I van de Elzas, een zoon van de graaf van Vlaanderen. Dit leidde tot een langdurig conflict met de paus waarin Maria en Mattheus uiteindelijk moesten toegeven. Het paar scheidde in 1170 en Maria werd non in het klooster van Saint-Austrebert (nabij Montreuil).

Maria was de moeder van:
Ida, erfgename van Boulogne
Mathilde van Boulogne
Kind uit dit huwelijk:
I. Mathilde van Boulogne, geboren omstreeks 1163 in ? (zie 12887105).
25774212 Frederik I van Barbarossa, geboren in 1122 in Waiblingen. Hij is overleden op 10-06-1190 in Anatolië, 67 of 68 jaar oud.
Notitie: Frederik I, bijgenaamd Barbarossa ("Roodbaard") (Waiblingen, 1122 – Anatolië, 10 juni 1190) was een telg van het huis Hohenstaufen. Van 1155 tot aan zijn dood was hij keizer van het Heilige Roomse Rijk. Als erfopvolger was Frederik, sinds 1147, als Frederik III, al hertog van Zwaben.

Na de dood van Rooms-koning Koenraad III, zijn oom, op 15 februari 1152 werd hij op 4 maart te Frankfurt tot koning van Duitsland gekozen en op 9 maart van datzelfde jaar door de aartsbisschop van Keulen gekroond. Door snel te handelen en door afspraken te maken met zijn rivalen en potentiële tegenstanders (onder anderen Hendrik de Leeuw van het Welfische huis) wist hij in korte tijd de kroon op te eisen. De prijs voor zijn kroon hield in dat hij Hendrik de Leeuw moest helpen zijn hertogdom Beieren terug te krijgen. Dit hertogdom was van Hendriks vader afgenomen door Koenraad III. Barbarossa wist uiteindelijk Hendrik Jasomirgott van het huis Babenberg (via Barbarossa’s moeder aan hem verwant) tevreden te stellen met het hertogdom Oostenrijk. Hiervoor werd het Privilegium minus in het leven geroepen (minus ter onderscheiding van het Privilegium maius dat van latere datum is). Het hertogdom Oostenrijk werd speciaal gecreëerd voor deze gelegenheid door het af te scheiden van het grotere Beieren. Hendrik de Leeuw was hiermee akkoord omdat het de enige manier was om de rest van het hertogdom Beieren in zijn bezit te krijgen.

Op 18 juni 1155 zalfde paus Adrianus IV hem te Rome tot keizer van het Heilige Roomse Rijk. Door zijn huwelijk in juni 1156 met gravin Beatrix I van Bourgondië, dochter van graaf Reinout III van Bourgondië, verwierf hij in 1178 het graafschap van Bourgondië. Zijn eerste huwelijk, met Adela van Vohburg, had hij laten ontbinden. Uit dit huwelijk kwamen geen kinderen voort. Opmerkelijk is dat hij bij zijn keizerskroning Adela niet tot keizerin liet kronen. Beatrix is later wel door Victor III, de tegenpaus van de keizerlijke partij, tot keizerin gekroond. Zij vergezelde Barbarossa op de meeste Italië tochten, en is minstens tweemaal hoogzwanger de Alpen overgestoken.

Hij was dan wel keizer van het Heilige Roomse Rijk maar in Duitsland had hij maar een wankele machtsbasis daar Duitsland in die tijd bestond uit honderden (autonome) territoriale vorstendommen. Slechts enkele waren ’rijksonmiddellijk’, dat wil zeggen dat ze rechtstreeks onder het gezag van de keizer vielen. Een ander probleem voor de Duitse koningen was dat er geen vaste rijkshoofdstad was. De nieuwe koning nam de vacante Rijksbezittingen over, maar was verder aangewezen op zijn eigen huisgoed. In tegenstelling tot de koningen van Frankrijk en Engeland, waar ook nieuwe dynastieën in de vaste hoofdstad zetelden, reisden de Duitse koningen voortdurend rond door hun eigen rijk. De rijksvorsten hadden als plicht de keizer te ontvangen als hij daar aanspraak op maakte. Onder Barbarossa’s bewind kreeg Duitsland ook zijn sacraal karakter door de benaming ’Heilig Rijk’. Dit was een bewuste maatregel van Barbarossa en zijn raadgevers (onder anderen Rainald van Dassel, aartsbisschop van Keulen) om de positie van de keizer ten opzichte van de paus te versterken.

In 1155, op zijn eerste Italiëtocht, werd Frederik in Monza met de IJzeren Kroon van Lombardije tot koning van Italië gekroond. Italië en Bourgondië (in die tijd ook wel Regnum Arelate, het koninkrijk van Arles, genoemd) vielen samen met Duitsland onder het gezag van de keizerskroon. Om zijn gezag in Italië te versterken had hij grote ambities. Zo wilde hij de steden het foedrum laten betalen (een feodale schatplicht), en de steden en vorsten van Italië strakker aan de keizerlijke kroon binden. Door de politieke situatie en gebrek aan middelen om de stadstaten simpelweg zijn wil op te leggen, werd hij in feite echter gedwongen partijganger te worden in de lopende onderlinge concurrentiestrijd in Noord-Italië. Een aantal steden kwam in verzet tegen de keizer en zijn bondgenoten en verenigde zich in de Lombardische Liga. Omdat Frederik ook met de paus (Alexander III) overhoop lag, werd ook de paus een partij in deze strijd. De paus steunde de steden van de Lombardische Liga financieel en moreel. Ondanks enkele indrukwekkende wapenfeiten (vooral de inname van Milaan in 1158, en wederom in 1162, waarna de stad verwoest werd en de bevolking over de vier windstreken verdreven) kon Barbarossa zijn zin niet doordrukken. In 1166 was hij er dichtbij, toen een leger onder leiding van Rainald van Dassel en Christiaan I van Buch (aartsbisschop van Mainz) de stad Rome dreigde te veroveren terwijl Frederik zelf met een tweede leger in aantocht was. Op het moment supreme brak er echter een malaria-infectie uit onder het Duitse leger (een vaak voorkomend probleem voor legers van boven de Alpen in de zomerhitte van Italië), waardoor velen sneuvelden en de dreiging ophield te bestaan. De Lombardische Liga diende Frederik uiteindelijk een zware nederlaag toe in de slag bij Legnano op 29 mei 1176. Dit leidde tot de Vrede van Venetië (1179), waarin Barbarossa het geluk had zijn tegenstanders tegen elkaar uit te kunnen spelen. In 1183 werd er een afzonderlijk akkoord bereikt met de Lombardische Liga, op veel gunstigere voorwaarden voor de keizer. Zo erkenden de steden onder andere het keizerlijk gezag.

In Midden-Italië kwam hij in conflict met de paus omwille van het feit dat Frederik door het systeem van de Rijkskerk als het ware bisschoppen kon benoemen in de achtertuin van de paus. Daarnaast claimde hij veel keizerlijke rechten die in strijd waren met de belangen van de paus. Voornaamste hieronder was het bezit van de Mathildijnse Goederen. In 1157 te Besançon ontstond een rel toen Rainald van Dassel een brief van de paus voorlas aan het hof (de brief was natuurlijk in het Latijn, en Rainald vertaalde de brief voor zijn toehoorders in het Duits) waarin werd gesuggereerd dat de keizer een vazal van de paus zou zijn. De pauselijke gezanten leken dat niet erg tegen te spreken, waardoor het keizerlijke hof nog erger beledigd was. Na de dood van de toenmalige paus Adrianus IV (de enige Engelse paus) in 1159 ontstond een onverkwikkelijke situatie. Bij de verkiezingen voor de nieuwe paus waren de partijen verdeeld: er was een pro-keizerlijke partij en een pro-Siciliaanse partij. De pro-Siciliaanse kandidaat leek gewonnen te hebben, maar toen dat aangekondigd zou worden, trok de pro-keizerlijke kandidaat opeens de officiële mantel uit de handen van de bode en riep zichzelf tot paus uit. Hij werd paus Victor III. De pro-Siciliaanse kandidaat vertrok stilletjes uit Rome, en riep zich later tot "echte paus" (Alexander III) uit. Dit schisma duurde tot 1171. Alexander III behaalde tenslotte een volledige overwinning.

In het zuiden van Italië wist Barbarossa ervoor te zorgen dat zijn zoon, de latere keizer Hendrik VI, trouwde met Constance van Sicilië, de erfdochter van Sicilië. Dit huwelijk vond, na een verloving van twee jaar, in 1186 plaats in Milaan. Hendrik wist Sicilië in 1194 uiteindelijk op de Normandiërs in te nemen en zorgde er zo voor dat Italië weer (even) een politieke eenheid werd. Dit duurde echter niet lang, want Hendrik VI overleed in september 1197 plotseling door ziekte. Zijn zoon, Frederik II, volgde hem aanvankelijk niet op in Duitsland, omdat paus (Innocentius III) dit tegenhield.

Frederik en gravin Beatrix I van Bourgondië kregen volgende kinderen:
Frederik (V) (1164-1170), hertog van Zwaben
Hendrik VI (1165-1197), keizer Heilige Roomse Rijk
Frederik (VI) (1167-1191), hertog van Zwaben
Otto I (1170-1200), paltsgraaf Bourgondië
Koenraad (1172-1196), hertog van Zwaben
Filips van Zwaben (1177-1208), hertog van Zwaben
Beatrix (1156-1181), gehuwd met graaf Willem II van Chalon,
Sofia (1161-1187), gehuwd met Willem VI van Monferrato
Agnes (1180-1184).

Hij verdronk op 10 juni 1190 toen hij tijdens de Derde Kruistocht de rivier de Selef (in Anatolië) wilde doorwaden. Het is niet precies duidelijk wat er gebeurd is, maar de bronnen zijn het erover eens dat hij van zijn paard geraakte (ofwel door een val, ofwel opzettelijk om zich af te koelen in het water) en eenmaal in het water verdronk.
Hij is weduwnaar van Adela van Vohburg.
Hij trouwde (2), 33 of 34 jaar oud, in 06-1156 in ? met de 10 of 11-jarige
25774213 Beatrix I van Bourgondië, geboren in 1145 in ?. Zij is overleden op 15-11-1184 in Jouhe bij Dole, 38 of 39 jaar oud.
Notitie: Beatrix I van Bourgondië (ook wel Beatrijs) (?, 1145 - Jouhe bij Dole, 15 november 1184) was als enig kind een dochter van graaf Reinoud III van Bourgondië en Agatha van Lotharingen.

Zij huwde in 1156 met de 23 jaar oudere keizer Frederik I Barbarossa en bracht als bruidsschat het Cisjuraanse graafschap Bourgondië, dat zij sinds de dood van haar vader in 1148 suo jure beheerde, in het huwelijk.

Zij had, behalve drie dochters, de volgende zoons :
Frederik (1164-1170), hertog van Zwaben
Keizer Hendrik VI (1165-1197)
Frederik (1167-1191), hertog van Zwaben
Otto I (1167-1200)
Koenraad (1172-1196), hertog van Zwaben
Filips van Zwaben (1176-1208).
Kind uit dit huwelijk:
I. Filips van Zwaben, geboren in 08-1177 in ? (zie 12887106).
25774214 isaak II van Byzantium, geboren in 09-1156 in ?. Hij is overleden in 01-1204 in ?, 47 jaar oud.
Notitie: Isaac II Angelos or Angelus (Greek: ?sa????? ?’ ???e???, Isaakios II Angelos; September 1156 – January 1204) was Byzantine Emperor from 1185 to 1195, and again from 1203 to 1204.

His father Andronikos Doukas Angelos was a military leader in Asia Minor (c. 1122 – aft. 1185) who married Euphrosyne Kastamonitissa (c. 1125 – aft. 1195). Andronikos Doukas Angelos was the son of Constantine Angelos and Theodora Komnene (b. 15 January 1096/1097), the youngest daughter of Emperor Alexios I Komnenos and Irene Doukaina. Thus Isaac was a member of the extended imperial clan of the Komnenoi.


Killing of Stephen Hagiochristophorites, c. 1473, miniature by Jean Colombe in Les Passages d’outremer (fr), BNF.
During the brief reign of Andronikos I Komnenos, Isaac was involved (alongside his father and brothers) in the revolt of Nicaea and Prousa. Atypically, the Emperor did not punish him for this disloyalty, and Isaac remained at Constantinople.

On September 11, 1185, while Andronikos was absent from the capital, his lieutenant Stephen Hagiochristophorites moved to arrest Isaac. Isaac killed Hagiochristophorites and took refuge in the church of Hagia Sophia. Andronikos was a capable ruler in some ways but was hated for his cruelty and his efforts to keep the aristocracy obedient. Isaac appealed to the populace, and a tumult arose that spread rapidly over the whole city. When Andronikos returned he found that he had lost popular support, and that Isaac had been proclaimed emperor. Andronikos attempted to flee by boat but was apprehended. Isaac handed him over to the people of the City, and he was killed on 12 September 1185.

Isaac II Angelos strengthened his position as emperor with dynastic marriages in 1185 and 1186. His niece, Eudokia Angelina, was married to Stefan, son of Stefan Nemanja of Serbia. Isaac’s sister, Theodora, was married to the Italian marquis Conrad of Montferrat. In January 1186 Isaac himself married Margaret of Hungary (renamed Maria), daughter of King Béla III. Hungary was one of the Empire’s largest and most powerful neighbours, and Margaret also had the benefit of high aristocratic descent, being related to the royal families of Kiev, the Holy Roman Empire, Italy, Provence, and earlier Byzantine dynasties.

Isaac inaugurated his reign with a decisive victory over the Norman King of Sicily, William II, at the Battle of Demetritzes on 7 November 1185. William had invaded the Balkans with 80,000 men and 200 ships towards the end of Andronikos I’s reign. Elsewhere Isaac’s policy was less successful. In late 1185, he sent a fleet of 80 galleys to liberate his brother Alexius III from Acre, but the fleet was destroyed by the Normans of Sicily. He then sent a fleet of 70 ships, but it failed to recover Cyprus from the rebellious noble Isaac Komnenos, thanks to Norman interference.

The oppressiveness of his taxes, increased to pay his armies and finance his marriage, resulted in a Bulgarian uprising late in 1185. The rebellion led to the establishment of the Second Bulgarian Empire under the Asen dynasty. In 1187, Alexios Branas, the victor over the Normans, was sent against the Bulgarians but turned his arms against his master and attempted to seize Constantinople, only to be defeated and slain by Isaac’s brother-in-law Conrad of Montferrat. Also in 1187, an agreement was made with Venice, in which the Venetian Republic would provide 40–100 galleys at six months’ notice in exchange for favorable trading concessions. As each Venetian galley was manned by 140 oarsmen, that means there were about 18,000 Venetians still in the Empire even after Manuel I’s arrests.

The Emperor’s attention was next demanded in the east, where several claimants to the throne successively rose and fell. In 1189 the Holy Roman Emperor Frederick I Barbarossa sought and obtained permission to lead his troops on the Third Crusade through the Byzantine Empire. He had no sooner crossed the border than Isaac, who had meanwhile sought an alliance with Saladin, threw every impediment in his way. In retaliation, Barbarossa’s army occupied the city of Philippopolis and defeated a Byzantine army of 3,000 men that attempted to recapture the city. Thus compelled by force of arms, Isaac II was forced to fulfill his engagements in 1190. By 1196, Isaac II had allowed the once powerful Byzantine navy to decline to only 30 galleys.

The next five years were disturbed by continued warfare with Bulgaria, against which Isaac led several expeditions in person. In spite of their promising start, these ventures had little effect, and on one occasion in 1190 Isaac barely escaped with his life. The Byzantines suffered yet another major defeat in the battle of Arcadiopolis in 1194. While preparing for yet another offensive against Bulgaria in 1195, Alexios Angelos, the Emperor’s older brother, taking advantage of Isaac’s absence from camp on a hunting expedition, proclaimed himself emperor and was readily recognised by the soldiers as Emperor Alexios III. Isaac was blinded and imprisoned in Constantinople.

After eight years of captivity, Isaac II was raised from the dungeon to the throne once more after the arrival of the Fourth Crusade and the flight of Alexios III from the capital. Both his mind and body had been enfeebled by confinement, and his son Alexios IV Angelos was associated on the throne as the effective monarch.

Heavily beholden to the crusaders, Alexios IV was unable to meet his obligations and his vacillation caused him to lose the support of both his crusader allies and his subjects. At the end of January 1204, the influential court official Alexios Doukas Mourtzouphlos took advantage of riots in the capital to imprison Alexios IV and seize the throne as Emperor Alexios V. At this point Isaac II died, allegedly of shock, while Alexios IV was strangled on 28 or 29 January.

Several pretenders rose up and attempted to wrest the throne from Isaac during his reign. These included:
Alexios Branas
Theodore Mangaphas
Pseudo-Alexios II
Basil Chotzas – initiated a rebellion at Tarsia, near Nicomedia. Initially he had some success, but before long he was seized, blinded, and cast into prison.
Isaac Comnenus (nephew of Andronicus I Comnenus) – escaped from prison and fled to Hagia Sophia, where he proceeded to incite a mob. Eventually captured, he was suspended in the air and tortured in order to obtain the names of his accomplices. His internal organs suffered severe damage and he died the next day.
Constantine Tatikios – secretly established a group of 500 individuals who hid in Constantinople. Though they managed to escape detection for some considerable time, he was informed against, captured, and blinded.

Isaac has the reputation as one of the most unsuccessful princes to occupy the Byzantine throne. Surrounded by a crowd of slaves, mistresses, and flatterers, he permitted his empire to be administered by unworthy favourites, while he squandered the money wrung from his provinces on costly buildings and expensive gifts to the churches of his metropolis. During his reign the Empire lost Lefkada, Kefallonia, and Zakynthos to the Normans in 1185. In the same year the Bulgarian Empire was restored after the rebellion of the brothers Asen and Peter, thus losing Moesia and parts of Thrace and Macedonia. After that Cilicia was retaken by the Armenians, and Cyprus wrested from the empire by the Franks.

The identity of Isaac II’s first wife is unknown, but her name, Herina (i.e., Eirene), is found on the necrology of Speyer Cathedral, where their daughter Irene is interred. (However, it would have been extremely unusual for a mother and daughter to bear the same name, unless the mother’s name was monastic.) Isaac’s wife may have been a member of the Palaiologos family. A possible foreign origin is also given to her due to having the same name as her daughter. Their third child was born in 1182 or 1183 and she was dead or divorced by 1185, when Isaac remarried. Their children were:
Euphrosyne Angelina, a nun (or married Roman the Great).
Irene Angelina, married first to Roger III of Sicily, and secondly to Philip of Swabia.
Alexios IV Angelos.

By his second wife, Margaret of Hungary (who took the baptismal name "Maria"), Isaac II had two sons:
John Angelos[citation needed] (b. ca. 1193 – d. 1259). He migrated to Hungary and ruled over Syrmia and Bacs (1227–42) as a vassal of king Béla IV of Hungary.
Manuel Angelos (b. after 1195 – d. 1212)
Hij trouwde met Herina. Het huwelijk tussen Herina werd ontbonden in 1185 in ?.
25774215 Herina, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Irena Angela van Byzantium, geboren in 1177 in Byzantium (zie 12887107).
25774216 Hugo III van Bourgondië, geboren in 1148 in ?. Hij is overleden in 1192 in Tyrus, 43 of 44 jaar oud.
Notitie: Hugo III van Bourgondië (1148 - Tyrus, 1192) was de oudste zoon van hertog Odo II van Bourgondië en Maria van Blois. In 1162 volgde hij zijn vader op als hertog van Bourgondië, in het begin onder de voogdij van zijn moeder.

Hij bevocht de graaf van Chalon in 1166, geholpen door Lodewijk VII van Frankrijk, en trok daarna naar het Heilig Land om er te vechten. Terug in Frankrijk vocht hij tegen de graaf van Nevers (1174), en tegen de heer van Vergy. Na de val van Jeruzalem, engageerde hij zich in de Derde Kruistocht, en nam deel aan de slag van Ashkelon en de inname van Akko. Hij streed aan de zijde van Richard Leeuwenhart, maar sneuvelde in Tyrus.

Hij huwde met:
1. Adelheid van Lotharingen (1145-1200), dochter van hertog Mattheus I van Lotharingen, in 1165, en verstootte haar in 1183,

en werd vader van:
Odo III van Bourgondië (1166-1218)
Alexander (1170-1205), heer van Montagu, stichter van de linie van de heren van Montagu
Douce (1175-), in 1196 gehuwd met heer Simon van Sémur (-1219)
Adelheid (1177-), gehuwd met heer Béraud VII van Mercoeur

2. Béatrix van Albon (1161-1228), dochter van Guigo V van Albon, dauphin van Viennois, in 1183,

en werd vader van:
Andreas, Guigo VI van Viennois (1184-1237), dauphin van de Viennois
Mathilde (1190-1242), in 1214 gehuwd met Jan I (1190-1267), graaf van Chalon en van Auxonne
Anna (1192-1243), in 1222 gehuwd met graaf Amadeus IV van Savoye (1197-1253).
Hij trouwde (2), 34 of 35 jaar oud, in 1183 in ? met Beatrix van Albon.
Hij trouwde (1), 16 of 17 jaar oud, in 1165 in ? met Adelheid van Lotharingen (zie 25774217 hieronder). Het huwelijk tussen Adelheid van Lotharingen werd ontbonden in 1183 (verstoten).
25774217 Adelheid van Lotharingen, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Odo III van Bourgondië, geboren in 1166 in ? (zie 12887108).
25774218 Hugo van Vergy, geboren in 1150 in ?. Hij is overleden in 1202 in ?, 51 of 52 jaar oud.
Hij trouwde, 28 of 29 jaar oud, in 1179 in ? met
25774219 Aegedia van Trainel, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Adelheid van Vergy, geboren in 1182 in ? (zie 12887109).
25774220 Robert II van Dreux, geboren in 1154 in ?. Hij is overleden op 28-12-1218 in ?, 63 of 64 jaar oud.
Notitie: Robert II van Dreux (?, 1154 - ?, 28 december 1218), bijg. de Jonge, was de eerste zoon van Robert I van Dreux en diens derde echtgenote Agnes van Baudemont.

Hij volgde in 1184 zijn vader op als graaf van Dreux en Braine en nam deel aan de Derde Kruistocht, waar hij zich onderscheidde in Akko en Arsur. Terug in het land, bestreed hij de Engelsen en nam hij deel aan de kruistocht der Albigenzen. Robert nam ook deel aan de slag bij Bouvines in 1214.

Robert was gehuwd met:
Mahaut van Bourgondië (1150-1192), dochter van Raymond van Bourgondië, graaf van Grignon, gescheiden in 1181,
Yolande van Coucy (1164-1222), dochter van Rudolf I van Coucy,

en werd vader van:
Robert III (1185-1234)
Eleonora (1186-), gehuwd met Hugo III van Châteauneuf (-1229) en met Robert van Saint-Clair
Isabella (1188-), gehuwd met Jan II van Pierrepont (1205-1251), graaf van Roucy
Adelheid (1189-1258), gehuwd in 1200 met Walter IV van Bourgondië (-1219), heer van Salins, en in 1221 met Reinout III van Choiseul (1195-1239)
Peter I van Bretagne (1191-1250)
Filippa (1192-1242), in 1219 gehuwd met Hendrik II van Bar (1190-1239)
Hendrik (1193-1240), aartsbisschop van Reims (1227-1240)
Agnes (1195-1258), gehuwd met Steven III van Bourgondië, graaf van Auxonne (-1241), voorheen gehuwd met Beatrix van Chalon,
Yolande (1196-1239), gehuwd met Rudolf II van Eu (-1250)
Jan (1198-1239), graaf van Mâcon en van Vienne, gehuwd met Adelheid van Mâcon,
Johanna (1199-1272), non
Godfried (1200-1219).
Hij trouwde (1) met Mahaut van Bourgondië. Dit huwelijk werd ontbonden in 1181 in ?.
Hij trouwde (2), ongeveer 28 jaar oud, omstreeks 1182 in ? met de ongeveer 18-jarige
25774221 Yolande van Coucy, geboren in 1164 in ?. Zij is overleden in 1222 in ?, 57 of 58 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Robert III van Dreux, geboren in 1185 in ? (zie 12887110).
25774222 Thomas van St-Valery - sur - Somme, geboren omstreeks 1167 in ?. Hij is overleden in 1218 in ?, ongeveer 51 jaar oud.
Hij trouwde met
25774223 Adele van Ponthieu, geboren in 1170 in ?. Zij is overleden op 15-11 (jaar onbekend) in St-Valery.
Kind uit dit huwelijk:
I. Eleonora van St-Valery - sur - Somme, geboren in 1192 in ? (zie 12887111).
25774224 Willem I van Dampierre, geboren in 1130 in ?. Hij is overleden in 1161 in ?, 30 of 31 jaar oud.
Notitie: Willem I van Dampierre (1130-1161) was een zoon van Gwijde I van Dampierre en van Helvida van Baudémont. Hij was gehuwd met Ermengarde van Toucy, een dochter van Itier IV van Toucy, en was de vader van:
Gwijde II
Milo
Isabella (1160-), in 1175 gehuwd met Godfried I van Aspremont (1170-)
Helvida, gehuwd met Jan I van Montmirail (1167-)
Odette, gehuwd met Jan II van Thorotte
Hij trouwde met
25774225 Ermengarde van Toucy, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gwijde II van Dampierre, geboren in 1151 in ? (zie 12887112).
25774248 Alfons II van Aragón, geboren in 1157 in Huesca. Hij is overleden op 26-04-1196 in Perpignan, 38 of 39 jaar oud.
Notitie: Alfons II (Huesca, 1157 - Perpignan, 26 april 1196), bijgenaamd de Kuise, was de oudste zoon van koningin Petronila van Aragón en van Ramon Berenguer IV.

Hij volgde in 1162 zijn vader na zijn dood op als graaf van Barcelona, en volgde zijn moeder, die na de dood van haar echtgenote afstand deed van de Aragonese troon, op als koning van Aragón, waardoor Aragón en Barcelona een personele unie werd. In 1167 volgde hij zijn nichtje Dulcia II van Provence op als graaf van Provence (als Alfons I).

Alfons vergrootte zijn rijk met het graafschap Roussillon, het burggraafschap Nîmes en Béarn en heroverde Saragossa. Hij gaf als eerste in Europa de derde stand politieke rechten. Alfons begunstigde de troubadourkunst.

Hij was in 1174 gehuwd met Sancha van Castilië (1154-1208), dochter van koning Alfons VII van Castilië, en werd vader van:

Peter II (1176-1213)
Alfons II van Provence (1180-1209)
Ferdinand (1190-1249), abt van Monte Aragon
Eleonora (1182-1226) , in 1202 gehuwd met graaf Raymond VI van Toulouse (1156-1222)
Constance (1179-1222), in 1198 gehuwd met koning Emmerik van Hongarije (1174-1204) en in 1209 met keizer Frederik II (1194-1250)
Sancha (1211-1241), gehuwd met graaf Raymond VII van Toulouse (1197-1249)
Dulcia, non
Sancho (jong overleden)
Raymond Berengar (jong overleden)
Hij trouwde, 16 of 17 jaar oud, in 1174 in ? met de 19 of 20-jarige
25774249 Sancha van Castilië, geboren in 1154 in ?. Zij is overleden in 1208 in ?, 53 of 54 jaar oud.
Notitie: Sancha van Castilië (1154-1208) was het enige kind van Alfons VII van Castilië en diens tweede echtgenote Richeza van Polen. In 1174 trouwde zij met koning Alfons II van Aragón.
Het paar kreeg volgende kinderen:

Eleonora, in 1202 gehuwd met graaf Raymond VI van Toulouse (1156-1222)
Constance (1179-1222), in 1198 gehuwd met koning Emmerik van Hongarije (1174-1204) en in 1209 met Frederik II (1194-1250)
Sancha (1211-1241), gehuwd met graaf Raymond VII van Toulouse (1197-1249)
Alfons II van Provence (1180-1209)
Ferdinand (1190-1249), abt van Monte Aragón
Dulcia, non
Peter II (1176-1213)
Raymond Berengar.

Sancha steunde troubadours, zoals Giraud de Calanson en Peire Raymond. Zij kwam in een juridisch gevecht met haar echtgenoot over een aantal eigendommen die deel uit maakten van haar bruidsschat. In 1177 viel zij Ribagorza binnen en nam gewapenderhand bezittingen en verschillende kastelen in, die deel uit maakten van de kroon. Na het overlijden van haar echtgenoot in 1196 kwam zij op de achtergrond en trad in het klooster van Sijena in.
Kind uit dit huwelijk:
I. Alfons II van Provence, geboren in 1180 in ? (zie 12887124).
25774250 Reinier van Sabran, geboren in 1150 in ?. Hij is overleden in 1224 in ?, 73 of 74 jaar oud.
Hij trouwde, 29 of 30 jaar oud, in 1180 in ? met de 19 of 20-jarige
25774251 Gersindis van Forcalquier, geboren in 1160 in ?. Zij is overleden in 1193 in ?, 32 of 33 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gersindis van Forcalquier, geboren in 1180 in ? (zie 12887125).
25774264 Alberic I van Mello, geboren omstreeks 1102 in ?. Hij is overleden in 1182 in ?, ongeveer 80 jaar oud. Hij trouwde (2), ongeveer 65 jaar oud, in 1167 in ? met Joan Bassett (geb. 1114), 52 of 53 jaar oud.
Hij trouwde (1), ongeveer 38 jaar oud, omstreeks 1140 in ? met de ongeveer 30-jarige
25774265 Clementia van Dammartin-Aumale, geboren in 1110 in Dammartin-en-Goele. Zij is overleden in 1167 in Dammartin-en-Goele, 56 of 57 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Alberic II van Dammartin, geboren omstreeks 1140 in ? (zie 12887132).
25774266 Reinald van Clermont Beauvais, geboren omstreeks 1082 in ?. Hij is overleden omstreeks 1160 in ?, ongeveer 78 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 47 jaar oud, omstreeks 1129 in ? met de ongeveer 19-jarige
25774267 Clementia van Bar-Mousson, geboren omstreeks 1110 in ?. Zij is overleden in 1183 in ?, ongeveer 73 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Mathilde van Clermont Beauvais, geboren omstreeks 1140 in ? (zie 12887133).
25774268 Jan I van Ponthieu, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
25774269 Beatrix van Saint-Pol, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Willem II van Ponthieu, geboren in ? (zie 12887134).
25775120 Floris Herbaren van der Lede, geboren omstreeks 1170 in ?. Hij is overleden omstreeks 1207 in ?, ongeveer 37 jaar oud.
Notitie: Floris Herbaren van der Lede (Latijn; Florentius de Leda) (ca.1170 - ca.1207) was heer van der Lede van 1200 tot zijn dood.

Hij was een zoon van Herbaren I van der Lede en een dochter van Willem van Altena. Floris wordt genoemd in een charter van een Gelderse kroniek uit 1204, dat hij samen met zijn jongere broer Folpert (Walpertus) de heerschappij krijgt van een klein kasteel te Asperen. Ditzelfde kasteel werd tijdens de Loonse Oorlog vernietigd door Willem I van Holland. In 1207 ondertekent Floris een oorkonde tot overgave tezamen met Ada van Holland en Lodewijk II van Loon. Datzelfde jaar wordt Floris om het leven gebracht door huurlingen van de koning van Engeland en de graaf van Holland.

Floris huwde omstreeks 1200 met Jacomijn van Schoonhoven, een dochter van Hugo Botter, heer van Schoonhoven, ze kregen samen vier zonen en een dochter:
Herbaren II van der Lede
Jan I van der Lede
Floris van der Lede
Willem van der Lede
Onbekende dochter, huwde de heer van Malberg

Floris had ook een buitenechtelijke zoon, Samson van der Lede genaamd. Na het overlijden van Floris nam zijn broer Folpert tussen 1207 en 1212 het regentschap over het gebied van der Lede over.
Hij trouwde, ongeveer 30 jaar oud, omstreeks 1200 in ? met de ongeveer 21-jarige
25775121 Jacomijn Hugo Bottersdr van Schoonhoven, geboren omstreeks 1179 in Schoonhoven. Zij is overleden in 1264 in ?, ongeveer 85 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Herbaren II van der Lede, geboren omstreeks 1205 in Langerak (zie 12887560).
25775122 Jan I van Heusden, geboren omstreeks 1160 in Heusden. Hij is overleden na 18-05-1217 in ?, minstens 57 jaar oud.
Notitie: Notities bij Jan I van Heusden

Voor de 11de eeuw was de literatuur toevertrouwd aan de clerus, Landheren en handelaars, waarvan de meesten te vinden waren in de steden die verspreid waren over heel Europa. In vele dorpen was er niemand die de vele feiten die gezien hun belang door moesten gegeven worden van generatie op generatie zoals Landsgrenzen die beschereven waar het veld van een man eindigde of waar het gebied van een stad ophield en dat van een andere begon, moest mondeling doorgegeven worden. zodoende, moest elke nieuw generatiede verschillende kenmerken van grenzen kennen en doorgevenHet systeem dat daarvoor gebruit werd, was verre van menselijk. Als een kind 4 jaar oud was werd het door de ouders megenomen om te gaan wandelen rond het kasteel en als ze aan de grenssteen kwamen werd er op gewezen en de betekenis ervan verteld, maar werd het er ook met het hoofd op deslagen, en als ze aan een waterloop kwamen,werd het erin gegooid en half versufd of verdronken terug uitgehaald om er zeker van te zijn dat deze grenzen nooit overschreden zouden worden.
Hij is weduwnaar van Ada van Kuyc, met wie hij trouwde (1), ongeveer 23 jaar oud, omstreeks 1183 in ?.
Hij trouwde (2), ongeveer 25 jaar oud, omstreeks 1185 in ? met de ongeveer 25-jarige
25775123 Aleijd van Persijn, geboren omstreeks 1160 in Heusden. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Aleid Alverade van Heusden, geboren omstreeks 1185 in Heusden (zie 12887561).
25775124 Godfried van Ochten, geboren omstreeks 1170 in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
25775125 N.N..
Kind uit dit huwelijk:
I. Ricolt II van Ochten, geboren in 1190 in Ochten (zie 12887562).
25775126 Otto I van Bentheim, geboren in 1140 in ’s - Gravenhage. Hij is overleden in 1210 in ?, 69 of 70 jaar oud.
Notitie: Notities bij Otto I Graaf van Bentheim

Hij verkrijgt in 1150 als erfgenaam van zijn grootmoeder Bentheim.
Hij wordt vermeld 1166-1208.
Hij begeleidt zijn moeder op haar (tweede) reis naar het Heilige Land in 1173.
Neemt deel aan de vijfde Italië-tocht van keizer Frederik Barbarossa en treedt op 29-07-1176 in Pavia als getuige op wanneer deze de rechten van de stad Cremona vernieuwd.
Hij is (wederom met zijn broer graaf Floris III van Holland) getuige aan het keizerhof te Mainz op 23 en 27-05-1182.
In 1187 wordt hij burggraaf van Coevorden.
In 1189 neemt hij deel aan de Derde Kruistocht.
Op 20-10-1195 is hij in Mainz getuige wanneer zijn neef Dirk VII van keizer Hendrik VI de tol van Geervliet ontvangt. In 1196 moet hij Coevorden met Drenthe weer afstaan.
In 1207 ondersteunt hij verklaringen die aan de Engelse koning worden afgegeven dat het huwelijk van Ada van Holland (dochter van Dirk VII) met Lodewijk II van Loon wettig is.


Otto I van Bentheim (ca. 1140 - 1208/09) was graaf van Bentheim. Hij was een jongere zoon van graaf Dirk VI van Holland en Sophia van Rheineck. Van zijn grootmoeder van moederskant, Geertruid van Northeim, erfde hij het graafschap Bentheim.

Otto begeleidde zijn moeder naar het Heilige Land in 1173. In 1187 werd hij genoemd als burggraaf van Coevorden. Otto nam deel aan de derde kruistocht, samen met zijn broer Floris III van Holland. In 1196 streed hij tegen de burggraaf van Coevorden. Otto steunde zijn neef Willem I van Holland in diens geslaagde poging om de macht over Holland te verwerven, ten koste van Ada van Holland (gravin).

Huwelijk en kinderen.

Otto was gehuwd met Alveradis van Arnsberg (ca. 1160 - 1230), erfdochter van Malsen, dochter van Godfried I van Cuijk (1100-1167). Zij kregen de volgende kinderen:
Egbert, vermoord ca. 1210
Boudewijn I van Bentheim, opvolger van zijn vader
Otto, 1203 bisschop van Münster
Gertrud (ovl. 1240), kanunnikes te Freckenhorst, 1219 abdis van Metelen
Marina, gehuwd met Ricolt van Ochten
Agniese, gehuwd met Willem van Teylingen
Hij trouwde, 24 of 25 jaar oud, in 1165 in ? met de ongeveer 5-jarige
25775127 Alverade van Cuijk, geboren omstreeks 1160 in ?. Zij is overleden in 1230 in ?, ongeveer 70 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Maria van Bentheim, geboren in 1180 in ? (zie 12887563).
25775138 Dirk II van Altena, geboren omstreeks 1145 in ?. Hij is overleden in 1197 in ?, ongeveer 52 jaar oud.
Hij trouwde met
25775139 N.N..
Kind uit dit huwelijk:
I. Heilwich van Altena, geboren omstreeks 1210 in ? (zie 12887569).
25775140 Willem van Leuven-Perwez, geboren omstreeks 1180 in ?. Hij is overleden in 1224 in ?, ongeveer 44 jaar oud. Hij is begraven in Villers ( Cistercienzerkerk ).
Notitie: Hij was Heer van Perwez.
Hij trouwde, ongeveer 30 jaar oud, in 1210 in ? met de 29 of 30-jarige
25775141 Maria Orbais, geboren in 1180 in Oorbeek. Zij is overleden in 1233 in ?, 52 of 53 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gottfried van Leuven-Perweys, geboren omstreeks 1200 in Leuven (zie 12887570).
25775142 Gerard IV van Mechelen Berthout, geboren in 1190 in ?. Hij is overleden in 1227 in ?, 36 of 37 jaar oud.
Hij trouwde, 19 of 20 jaar oud, in 1210 in ? met de 14 of 15-jarige
25775143 Agnes van Beveren, geboren in 1195 in ?. Zij is overleden in 1230 in ?, 34 of 35 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Aleydis Gerardsdr Berthout, geboren omstreeks 1210 in Leuven (zie 12887571).
25775144 Hendrik I van Brabant, geboren in 1165 in Leuven. Hij is overleden in 1235 in Leuven, 69 of 70 jaar oud. Hij trouwde (2), 47 of 48 jaar oud, in 1213 in ? met Maria van Frankrijk (1198-1224), 14 of 15 jaar oud.
Hij trouwde (1), 14 of 15 jaar oud, op 30-03-1180 in ? met de ongeveer 17-jarige
25775145 Mathilde van Boulogne, geboren omstreeks 1163 in ?. Zij is overleden op 16-10-1210 in Leuven, ongeveer 47 jaar oud.
Notitie: Mathilde van Boulogne (1161/1165 - Leuven, 16 oktober 1210) (ook wel bekend als Mathilde van de Elzas of Mathilde van Lotharingen) was gehuwd met Hendrik I van Brabant, de hertog van Brabant, vóór 30 maart 1180.

Mathilde was een dochter van Maria van Engeland, gravin van Boulogne (Marie de Blois) en Mattheüs I van de Elzas, door huwelijk graaf van Boulogne (Matthias I). Ze werd begraven in de Sint-Pieterskerk te Leuven.

Mathilde en Hendrik kregen de volgende kinderen:
Maria van Brabant (-1260), gehuwd met keizer Otto IV en daarna met Willem I van Holland
Margaretha van Brabant (ovl. 1231), begraven in de abdij van Roermond, gehuwd met Gerard III van Gelre
Adelheid van Brabant
Machteld
Hendrik II van Brabant
Godfried van Leuven-Gaasbeek
Kind uit dit huwelijk:
I. Godfried van Leuven -Gaesbeek, geboren in 1209 in ? (zie 12887572).
25775146 Arnaud van Oudenaarde, geboren in 1187 in ?. Hij is overleden in 1242 in ?, 54 of 55 jaar oud.
Hij trouwde met
25775147 Alix van Rosoy, geboren in 1194 in Roseto degli Ambruzzi. Zij is overleden in 1259 in ?, 64 of 65 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Maria van Oudenaarde, geboren omstreeks 1220 in Leuven (zie 12887573).
25775148 Dirk van Beveren, geboren in 1175 in ?. Hij is overleden in 1230 in ?, 54 of 55 jaar oud.
Hij trouwde met
25775149 Adelheid van Coucy, geboren in 1166 in ?. Zij is overleden in 1195 in ?, 28 of 29 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Dirk van Beveren, geboren in 1215 in Beveren (zie 12887574).
25775150 Everhard van Brienne, geboren in 1185 in ?. Hij is overleden in 1250 in ?, 64 of 65 jaar oud.
Hij trouwde met
25775151 Philippa van Blois, geboren in 1195 in ?. Zij is overleden op 20-12-1250 in ?, 54 of 55 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Margaretha van Brienne, geboren in 1230 in ? (zie 12887575).
25775152 Johan I van Persijn, geboren in 1170 in ?. Hij is overleden op 20-09-1224 in Egmond, 53 of 54 jaar oud. Hij is weduwnaar van Aleida van Altena (1175-1200), met wie hij trouwde (1), 24 of 25 jaar oud, in 1195 in ?. Hij trouwde (3), 49 of 50 jaar oud, in 1220 in ? met Agnes van Haarlem (geb. 1195), 24 of 25 jaar oud.
Hij trouwde (2), 29 of 30 jaar oud, in 1200 in ? met de 19 of 20-jarige
25775153 Nn van Putten, geboren in 1180 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Nicolaas I van Putten, geboren in 1200 in ? (zie 12887576).
25775160 Willem I van Strijen, geboren in 1180 in ?. Hij is overleden in 1245 in ?, 64 of 65 jaar oud.
Hij trouwde, 34 of 35 jaar oud, in 1215 in ? met de 19 of 20-jarige
25775161 Christine van Lienden, geboren in 1195 in Lienden. Zij is overleden op 01-12-1254 in ?, 58 of 59 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Willem II van Strijen, geboren in 1215 in ? (zie 12887580).
25775162 Herbaren II van Arkel, geboren in 1195 in Langerak. Hij is overleden in 1265 in ?, 69 of 70 jaar oud.
Hij trouwde, 24 of 25 jaar oud, in 1220 in ? met de 19 of 20-jarige
25775163 Aleid Alverade van Heusden, geboren in 1200 in Heusden. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Elizabeth van Arkel, geboren in 1220 in ? (zie 12887581).
25775164 Nicolaas I van Borselen, geboren omstreeks 1180 in Borselen. Hij is overleden in 1260 in Borsselen Slot Troje, ongeveer 80 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 30 jaar oud, omstreeks 1210 in ? met
25775165 Jutta van Holland, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Peter van Borselen, geboren in 1210 in Borsselen (zie 12887582).
25775166 Godfried van Kruiningen, geboren in 1215 in ?. Hij is overleden in 1265 in ?, 49 of 50 jaar oud.
Hij trouwde met
25775167 Oda van Pumbeke, geboren in 1220 in ?. Zij is overleden in 1265 in ?, 44 of 45 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hedwig van Kruiningen, geboren in 1240 in ? (zie 12887583).
25781248 Hubert I van Beusichem, geboren in 1170 in ?. Hij is overleden omstreeks 1215 in ?, ongeveer 45 jaar oud.
Notitie: Notities bij Hubert I Heer van Beusichem

Hij is als ministeriaal vermeld in 1196. Hij leefde nog in 1213
Hij trouwde met
25781249 Johanna Stevensdr van Zuijlen, geboren op 21-09-1145 in Utrecht. Zij is overleden op 03-12-1226 in Vianen, 81 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Stefan van Beusichem van Vianen, geboren in 1195 in Beusichem (zie 12890624).
25781250 Steven II Zweder van Zuylen, geboren in 1160 in ?. Hij is overleden in 1220 in ?, 59 of 60 jaar oud.
Notitie: Notities bij Steven II van Zuylen

Steven II van Sulen van Anholt, heer van Anholt, Sweserengen en Westbrouck (1181-1249), was scheidsrechter in het geschil tussen de graaf van Kleef, de aartsbisschop van Keulen en de hertog van Luxemburg in 1217, wat resulteerde in het verdrag van Keulen (juni 1231), trouwde met Henrica van Abcoude


Volgens de overlevering zouden de Heren van Zuylen afstammelingen zijn van het Romeinse patriciersgeslacht Colonna. Toen zij zich hier vestigde, zo gaat het verhaal, vertaalde ze hun naam en lieten ze zicht Van Zuylen noemen.

Het geslacht van Zuylen dat de eigenaar was van Kasteel Anholt (begin 14e eeuw) net over de grens van Duitsland, sterft in 1380 in mannelijke lijn uit met het overlijden van Frederik van Zuylen. Zijn zus Alienora erft de goederen in Het Gesticht, terwijl een andere zuster Elborch gehete Anholt erft. Alienora was in 1372 in het huwelijk getreden met Edelman van Borselen waarmee de bezittingen Zuylen aan het geslacht Borselen toekwamen.
Hij trouwde met
25781251 Henrica Van Abcoude, geboren in 1165 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Ava van Sulen van Anholt, geboren omstreeks 1200 in ? (zie 12890625).
25781252 Dirk II van Voorne, geboren in 1170 in ?. Hij is overleden op 31-12-1228 in ?, 58 jaar oud.
Notitie: Dirk II (Theodericus) ridder van Voorne, geb. voor 1170, heer van Voorne en burggraaf van Zeeland 1216-27, vermeld 1188-1227, ovl. op 31 dec 1228.
(bron: De Nederlandse Leeuw)

Dirk II van Zeeland van Voorne (ca. 1170 - 1228) had van zijn oudere broer Hugo (ovl. na 1215), de heerlijkheid Voorne geërfd. De titel van Naaldwijk ging echter naar zijn jongere broer, Bartholomeus van Voorne Van Naaldwijk. Dirk wordt vanaf 1218 vermeld als burggraaf van Zeeland. Hij wordt in een aantal aktes als getuige vermeld.

In 1220 wordt Voorne getroffen door een overstroming. De abdij Ter Doest hielp om de dijken te herstellen en de landerijen weer droog te maken. Als dank schonk Dirk aan de abdt de polder van Middelland. De betreffende akte bevat de zinsnede dat men in nood zijn ware vrienden leert kennen.

Genealogie

Dirk was mogelijk getrouwd met Alveradis van Cuyk (ca. 1165 - 1230), weduwe van Hendrik IV van Kessel (ca. 1160 - ca. 1200). Het is zeker dat zijn vrouw Alveradis heette. Dirk en Alveradis hadden de volgende kinderen:
Hendrik van Voorne
Hugo (ovl. na 2 januari 1254), heer van Heenvliet en zal ook 30 marken per jaar uit Walcheren ontvangen indien hij te weinig inkomsten heeft uit Heenvliet, gehuwd met ene Justine
Dirk
Albrecht
Hij trouwde, 29 of 30 jaar oud, in 1200 in ? met de ongeveer 35-jarige
25781253 Alvaradis van Cuyk, geboren omstreeks 1165 in ?. Zij is overleden in 1218 in ?, ongeveer 53 jaar oud.
Notitie: Alvaradis had uit haar eerste huwelijk met Hendrik IV van Kessel een zoon:
Hendrik V van Kessel (ca. 1180 - na 1236).

Van Alvaradis van Cuyck zijn de volgende voorouders bekend:
(1) Hendrik II van Cuyck van Malsen (ca. 1140 - 1204), heer van Cuyk, stadsgraaf van Utrecht, voogd van Sint-Jan aldaar, kruisvaarder, en van Sophia van Rhenen (ca. 1140 - 1191), erfdochter van Herpen
(2) Herman van Cuijk (1100-1170) en een dochter van Otto II van Chiny
(3) Dirk van Rhenen (ca. 1110 - 1176), burggraaf van Utrecht, en van een dochter van Hendrik van Bierbeek
Zij is weduwe van Hendrik IV van Kessel (1160-1200).
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik van Voorne, geboren in 1211 in ? (zie 12890626).
25781254 Jan III van Cysoing, geboren na 1190 in Petegem. Hij is overleden na 1240 in Cysoing.
Notitie: Jan III van Cysoing , geb. ca. 1190, ridder (1218), heer van Cysoing en Petegem (1223). Hij tr. Maria van Bourghelles , voor oct. 1214, geb. ca. 1190, (dochter van Giselbrecht I van Bourghelles en Ermentrudis ).
Jan overleed na 1240. Vermeld 1207-1240. Pair van Vlaanderen. Het zeer aanzienlijke geslacht van Cysoing behoorde tot de vier "bers" van Vlaanderen (Ned. Leeuw 1928 p297).
Hij trouwde, ten hoogste 20 jaar oud, in 1210 in ? met de 29 of 30-jarige
25781255 Maria van Bourghelles, geboren in 1180 in ?. Zij is overleden in 1220 in ?, 39 of 40 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Catharina van Cysoing, geboren in 1215 in ? (zie 12890627).
25781256 Floris Herbaren I van der Lede, geboren in 1140 in Langerak ( Liesveld ). Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
25781257 Adelheid Willemsdr van Altena, geboren in 1145 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Herbaren II van der Lede, geboren in 1205 in Arkel (zie 12890628).
25781258 Johan VII van Heusden, geboren in 1160 in ?. Hij is overleden in 1217 in ?, 56 of 57 jaar oud.
Hij trouwde, 24 of 25 jaar oud, in 1185 in ? met
25781259 Aleida van Cuijk, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Alvarade van Heusden, geboren in 1190 in ? (zie 12890629).
25781260 Hendrik van Voorst, geboren in 1130 in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
25781261 N.N..
Kind uit dit huwelijk:
I. Ricold I van Ochten, geboren in 1190 in ? (zie 12890630).
25781262 Otto I van Holland, geboren omstreeks 1135 in ?. Hij is overleden omstreeks 1207 in ?, ongeveer 72 jaar oud.
Hij trouwde, ten hoogste 37 jaar oud, vóór 1172 in ? met de ten hoogste 32-jarige
25781263 Alvaradis van Arnsberg, geboren omstreeks 1140 in ?. Zij is overleden in 1205 in ?, ongeveer 65 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Marina van Bentheim, geboren in 1180 in ? (zie 12890631).
25781280 Giselbert van der Lecke, geboren vóór 1160 in ?. Hij is overleden in 1204 in ?, minstens 44 jaar oud.
Hij trouwde met
25781281 N.N. Dircksdr van Voorne, geboren omstreeks 1173 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Folpert II van de Leck van Wassenaar, geboren in 1180 in ? (zie 12890640).
25781282 Hendrik van Smitshuizen, geboren in 1160 in ?. Hij is overleden in 1219 in ?, 58 of 59 jaar oud.
Hij trouwde met
25781283 Machteld van Holland, geboren omstreeks 1160 in ?. Zij is overleden omstreeks 1219 in ?, ongeveer 59 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Othilda van Smithuijsen, geboren in 1180 in ? (zie 12890641).
25781288 Hendrik Wisse van Borselen, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
25781289 Clarisse Jan Mulartsdr, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Nicolaas I van Borselen, geboren omstreeks 1180 in Borsele (zie 12890644).
25781290 Willem I van Holland, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Notitie: Willem I was een jongere zoon van graaf Floris III en Ada van Schotland. Hij bracht zijn jeugd door in Schotland. Willem I huwde twee maal; in 1197 te Stavoren met Aleid van Gelre en in juli 1220 met Maria van Brabant. Uit het eerste huwelijk werden vijf kinderen geboren: Ricardis, Ada, Floris die hem als Floris IV in 1222 opvolgde, Otto die bisschop van Utrecht werd, en Willem. Het tweede huwelijk bleef kinderloos.
Willem begeleidde zijn vader op diens kruistocht naar het Heilige Land. Daar waar zijn vader overleed, keerde Willem met roem terug. Bij de twisten met zijn broer Dirk koos hij de zijde van de Westfriezen. Uiteindelijk werd deze ruzie bijgelegd en mocht Willem zich onder andere als graaf van Friesland manifesteren. In die hoedanigheid kwam hij in conflict met Hendrik de Kraan, heer van Kuinre, leenman van de Bisschop van Utrecht, die plundertochten ondernam in het Friese gebied. Willem trok ten strijde en vernietigde de burgt van Kuinre.
Zijn broer Dirk, voogd over het bisdom, liet Willem op kasteel Horst bij Rhenen door Hendrik van Kuinre gevangen nemen. Willem ontsnapte echter en vluchtte naar Gelre. Daar verloofde hij zich met de dochter van graaf Otto I van Gelre, Aleid en in 1198 huwde hij met haar te Stavoren. Na de dood van zijn oudere broer graaf Dirk VII in 1203, betwistte hij het recht van opvolging van diens dochter Ada, die onmiddellijk na de dood van haar vader in het huwelijk was getreden met Lodewijk van Loon. Het gevolg was de zogenaamde "Loonse oorlog", waarbij Willem aanvankelijk de winnende partij was. Lodewijk van Loon gelukte het echter om in 1204 terug te slaan met steun van de Graaf van Vlaanderen en de Bisschoppen van Luik en Utrecht. Willem week uit naar Zeeland en van daar uit wist hij in 1205 het graafschap terug te veroveren. In 1206 werd de vrede getekend en formeel werd het graafschap tussen Willem en Lodewijk van Loon opgedeeld. Willem kreeg Zeeland met de streek rond Geertruidenberg, Lodewijk de rest. Waarschijnlijk is echter dat Willem als Graaf van Holland gewoon door regeerde en in 1213 ontving hij het graafschap als rijksleen van de Welfische keizer Otto IV. Hierna was hij onbetwist Graaf van Holland.
Toen deze Keizer Otto IV op 27 juli 1214 in de slag bij Bouvrines verslagen werd, waarbij Willem I gevangen genomen werd, veranderde Willem van partij en sloot hij zich aan bij Keizer Frederik II. Vervolgens nam Willem I zelfs deel aan een Franse expeditie naar Engeland tegen Jan zonder Land. Het gevolg hiervan was dat de Engelse koning het verdrag uit 1206 weer boven tafel bracht en Lodewijk van Loon als graaf van Holland erkende. Tevens bereikte hij dat Willem I door de paus in 1216 werd geëxcommuniceerd. Mede om van deze ban ontslagen te worden, heeft Willem in 1217 aan de vijfde kruistocht deelgenomen. Op deze tocht verwierf hij veel roem, onder andere in 1217 te Portugal bij de verovering op de moren van de vesting Alcacer en in 1219 in de verovering van Damiate aan de Nijl in Egypte. Zijn vrouw Aleid was inmiddels op 12 februari 1218 overleden en na zijn terugkeer in Holland in 1220 huwde Willem voor een tweede maal, nu met Maria van Brabant, de weduwe van keizer Otto IV. Hoewel er in het huwelijksverdrag werd bepaald dat een eventueel uit het huwelijk geboren zoon in erfrecht voor zou gaan op de kinderen uit zijn eerste huwelijk kwam het niet zo ver. Toen Willem I op 12 februari 1222 overleed was zijn tweede huwelijk nog steeds kinderloos.
In de tijd van Willem I werd de opkomst van de steden bevorderd. Hij verleende stadsrechten aan Middelburg, Dordrecht, Geertruidenberg en mogelijk ook aan Leiden. Ook werden tijdens zijn bewind een aantal belangrijke waterstaatkundige werken uitgevoerd, waaronder de bedijking van de Grote Waard en de aanleg van de Spaarndam. Hij gaf bovenden een belangrijke aanzet tot het ontstaan van de hoogheemraadschappen.
Floris IV (24 aug. 1210 - Noyon of Corbie 19 juli 1234), volgde in 1222 zijn vader Willem I op. Hij breidde zijn gebied uit met het Land van Altena. Hoewel hij verschillende keren twistte met de Utrechtsebisschop Otto van Lippe, stond hij deze toch bij in zijn strijd tegende Drenten (1227). Floris’ ridderlijke allure deed hem deelnemen aande ’kruistocht’ tegen de Stedingers in het Elbegebied (1234). Naar algemeen wordt aangenomen is Floris in een Frans toernooi gedood. Floris was gehuwd met Machteld van Brabant.

Otto III van Holland (gestorven op 27 maart 1249) was bisschop van Utrecht van 1233 tot 1249. Otto III was de tweede zoon van graaf Willem I van Holland. Hij werd in 1233 tot bisschop gekozen, maar door het verzet van de Utrechtse kapittels kon hij pas in 1245 gewijd worden. Hij ontpopte zich als een krachtdadig bestuurder die zich voornamelijk met wereldlijke zaken bezig hield. Na de dood van zijn broer Floris IV van Holland in 1234 werd hij voogd van diens opvolger, de zevenjarige Willem II, en kreeg hij het beheer over het graafschap Holland. Hij loste de problemen in Drenthe op, waaraan bisschop Otto II ten onder was gegaan. Hij onderwierp de heren van Goor aan zijn gezag.
Hij trouwde (2) in 1197 in Stavoren met Aleid van Gelre. Hij trouwde (3) in 07-1220 in ? met Maria van Brabant.
Hij begon een relatie (1) met
25781291 N.N..
Kind uit deze relatie:
I. Jutta van Holland, geboren omstreeks 1182 in ? (zie 12890645).
25781296 Philips I van Wassenaer, geboren in 1170 in ?. Hij is overleden in 1225 in ?, 54 of 55 jaar oud.
Hij trouwde, 24 of 25 jaar oud, in 1195 in ? met de 19 of 20-jarige
25781297 Agnes Persijn, geboren in 1175 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Dirk I van Wassenaer, geboren in 1197 in Voorschoten (zie 12890648).
25781298 Arend van Teylingen, geboren in 1170 in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde, 34 of 35 jaar oud, in 1205 in ? met de 29 of 30-jarige
25781299 Halewine van Egmond, geboren in 1175 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Bertha van Teylingen, geboren in 1205 in Sasenheim (zie 12890649).
25781304 Albert van Cuijk, geboren in 1165 in ?. Hij is overleden in 1233 in ?, 67 of 68 jaar oud.
Hij trouwde met
25781305 Hedwich van Meerheim, geboren in 1175 in ?. Zij is overleden in 1235 in ?, 59 of 60 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Dirk van Cuijk, geboren in 1200 in ? (zie 12890652).
25781306 Jacob van Leiden, geboren in 1165 in ?. Hij is overleden in 1241, 75 of 76 jaar oud.
Hij trouwde met
25781307 Christine van Oegstgeest, geboren in 1205 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Christine van Leiden, geboren omstreeks 1205 in ? (zie 12890653).
25781308 Willem I van Egmond, geboren omstreeks 1180 in ?. Hij is overleden op 17-05-1234 in Slag bij de Elbe, ongeveer 54 jaar oud. Hij is begraven in Slot Egmond a/d Hoef.
Hij trouwde met
25781309 Badeloch van Haarlem, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gerard van Egmond, geboren in 1200 in Slot Egmond (zie 12890654).
25781310 Wouter van Haarlem, geboren in 1185 in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
25781311 N.N..
Kind uit dit huwelijk:
I. Beatrix van Haarlem, geboren in 1215 in ? (zie 12890655).
25781312 Willem I van Egmond, geboren in ?. Hij is overleden op 17-05-1234 in Bij een veldslag aan de Elbe. Hij is begraven in Egmond Abdij.
Notitie bij publiceren: Willem I van Egmont (ca.1180 - Elbe, 17 mei 1234) was Heer van Egmont.

Hij was een zoon van Wouter van Egmont en Mabelia van IJsselmonde. Hij werd op 28 augustus 1215 tot rentmeester of voogd van de Sint-Adelbertabdij benoemd, dit deed hij tot 1221. Hij liet in 1227 een kapel bouwen bij het slot aan de hoeven. Hij was onder de aanzienlijke edelen ten tijden de graven Willem I en Floris IV, was even als zijn vader, advocatus der abdij en werd in 1227 door de abt met verschillende goederen beleend, zodat hij blijkbaar de leenheerschappij der abten erkende, al twistte hij ook langdurig met hen over rechten, die hij aan zichzelf ontleende. In het voorjaar van 1234 trok hij mee met Floris IV van Holland als vazal om de stedingers een halt toe te roepen, in een van de veldslagen nabij de Elbe werd Willem gedood. Zijn lichaam werd teruggebracht en begraven in het slotkapel in Egmond aan den Hoef.

Willem was gehuwd met Badeloch van Haarlem, waarmee hij minstens een zoon had:
Gerard van Egmont
Hij trouwde met
25781313 Badeloch van Amstel ( Haarlem ), geboren in 1175 in ?. Zij is overleden op 27-04-1244 in ?, 68 of 69 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gerard I van Egmond, geboren omstreeks 1200 in Egmond (zie 12890656).
25781316 Willem I van Teijlingen, geboren in 1156 in ?. Hij is overleden in 1203 in Voorhout, 46 of 47 jaar oud.
Notitie: Notities bij Willem I van Theylingen

Willem was bezitter van het goed Teijlingen, nobilis vir, ridder sedert 1223 en sedert 1198 in de omgeving van graaf Dirk VII van Holland, na wiens overlijden (4-11-1203) hij toestemde in het huwelijk van Dirks dochter Ada met de graaf van Loon. waarbij Willem zelf aanwezig was; spoedig verkoos hij de partij van graaf Dirks broeder Willem en verdedigde in 1204 Rijnland tegen de strijders van de bisschop van Utrecht, doch werd door de graaf van Loon gevangen genomen bij Leiden; nadat Willem graafvan Holland was geworden bleef Teijlingen hem getrouw en was in 1213 te Nijmegen aanwezig wanneer keizer Otto IV graaf Willem in diens rijkslenen bevestigde. Na de dood van graaf Willem (4-2-1222) bewees hij zijn diensten aan diens opvolger en zoon Floris IV onder wiens bewind hij voor het eerst als ridder voorkomt; van de regering van graaf Willem II maakte hij de eerste jaren mee en komt nog veelvuldig voor in oorkonden als nobilis vir.
(bron: De Nederlandsche Leeuw)

Aan de Teylingerlaan 15 in Teylingen (Zuid Holland) ligt de gelijknamige ruïne, een ringburcht met woontoren. Heden ten dage ligt er om het gebouw een slotgracht, maar vroeger bevatte het slot ook nog een bebouwd voorburcht terrein .
Het was de 3e graaf van Teylingen, graaf Willem I, die rond 1200 dit slot liet bouwen. Oorspronkelijk bestond het kasteel uit een donjon (woontoren) en een poorttoren, welke een traptoren bevatte. De 7 meter hoge ringmuur was de verbinding tussen de donjon en poorttoren. Eromheen lag een slotgracht. Buiten het terrein van de burcht lag de voorburcht, welke ook beveiligd werd door een gracht.
Jaren later werd het slot ingezet als dijkbewaking, speciaal voor de Rijndijk. Ook de weg naar Haarlem dat aan de rand van bossen lag, viel onder deze bescherming. De donjon werd afgebroken en er werd een enkele verdiepingen hoge bakstenen woontoren gebouwd.

Het geslacht Teylingen
Het slot is gebouwd door de 3e graaf van Teylingen, graaf Willem I. Zijn overgrootvader was Gerrit van Teylingen, hij overleed in 1164. Reeds meer dan 20 jaar eerder wordt de naam al genoemd, hij staat opgetekend in een oorkonde uit 1143. Gerrit liet zijn titel na aan zijn zoon Hugo, die de titel weer doorgaf aan zijn zoon Willem I in 1172.

Willem trouwde rond 1199 met NN Gerardsdochter. Een lang leven was dit huwelijk niet beschoren, want rond 1200 trouwt Willem (waarschijnlijk weduwnaar) met Agniese van Bentheim. Ook dit huwelijk houdt niet lang stand, in 1203 sterft Agniese. Zij laat Willem wel 3 zoons na, namelijk:
•Willem van Teijlingen, de volgende graaf van Teijlingen
•Gerard van Teijlingen, de 1e graaf van Heemskerck
•Dirk van Teijlingen, de 1e graaf van Brederode

De mannelijke lijn van het graafschap Teijlingen sterft uit in 1282.

Nieuwe eigenaars slot van Teylingen
Na het uitsterven van de mannelijke lijn der Teylingers was het graaf Floris de V die het kasteel (in handen van de grafelijkheid) met alle toebehoren aan zijn vriendin Catharina van Durbuy gaf. Zij was inmiddels de weduwe van Albrecht van Voorne, zij sterft in 1328.
In 1337 vindt er een verbouwing plaats, waarna het jachtslot van de Hollandse graaf werd. Het zal tot 1339 duren tot er een nieuwe eigenaar komt, Simon van Benthem. Hij neemt de naam van Teylingen aan. Het slot kent vanaf dat moment verschillende leenheren (met de titel houtvester), waarbij een vastgestelde leenperiode was bedongen. Hiermee wilde men voorkomen dat een nieuwe (adellijke) familie zou ontstaan. De houtvester diende zorg te dragen voor het hout uit de bossen, alsmede was hij verantwoordelijk voor de turf, de wild- en visstand.
De bekendste leenheer was ongetwijfeld Jacoba van Beieren, een dame van adellijke geboorte. Door haar (ongewenste) huwelijk met Frank van Borsele heeft zij haar rechten op de grafelijkheid opgegeven. Vermoed wordt dat zij haar verblijven in het huis op de voorburcht had. Dit omdat de woning die hier in haar tijd stond aan de wooneisen van begin 15e eeuw voldeden. De woontoren zou voor die tijd al ouderwets zijn geweest. Jacoba stierf in 1436 aan de gevolgen van de ziekte tbc. De laatste periode verbleef zij veel in dit slot, wat opgravingen hebben bevestigd. Nadat haar echtgenoot in 1470 stierf, volgden meerder houtvesters elkaar weer op.

Slot Teylingen vanaf de 15e eeuw
In 1568 breekt de Tachtigjarige oorlog uit. In 1572 vindt de belegering van Haarlem en Leiden plaats. De Spanjaarden krijgen het slot van Teylingen in handen. Door de zware gevechten ontstaan zware beschadigingen. Het slot wordt pas in 1605 hersteld, enkele jaar daarvoor was Jan van Duivenvoorde begonnen met herstel van de boomgaarden en het in ere herstellen van de slotgrachten. Er verrijst een nieuw woonhuis compleet met trapgevel. Dit wordt neergezet op de voorburcht. De woontoren zelf wordt omgedoopt tot gevangenis waar voornamelijk illegale jagers werden ondergebracht. Er worden paleistuinen aangelegd.
Helaas wordt deze laatste grote renovatie teniet gedaan door een grote brand in 1676. Het resultaat is de huidige ruïne, er wordt niet hersteld. De houtvesterij wordt in 1795 opgeheven en de grond rondom slot Teylingen wordt in delen verkocht. In de verkoopwaarden was (gelukkig) opgenomen dat de hoofdburcht niet gesloopt mocht worden.
In 1888 vervalt de ruïne aan de Nederlandse Staat. Deze plaatst het op de monumentenlijst. Pas in 1933 werden er dermate stevige beslissingen genomen dat volledig verval kon worden voorkomen. In 1975 vindt de oprichting plaats van de Stichting Slot Teylingen.
Hij is weduwnaar van N.N. Gerardsdr, met wie hij trouwde (1), 42 of 43 jaar oud, in 1199 in ?.
Hij trouwde (2), 43 of 44 jaar oud, in 1200 in ? met de 25 of 26-jarige
25781317 Agniese van Bentheim, geboren in 1174 in Bentheim. Zij is overleden in 1203 in Lotharingen, 28 of 29 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Dirk I van Teijlingen van Brederode, geboren omstreeks 1180 in Slot Brederode te Santpoort (zie 12890658).
25781318 Johan VII van Heusden, geboren in 1160 in ?. Hij is overleden in 1217 in ?, 56 of 57 jaar oud.
Hij trouwde met
25781319 Aleida van Cuijk, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Alvarade van Heusden, geboren in 1190 in Heusden (zie 12890659).
25781320 Hugo van Strijen, geboren in 1130 in ?. Hij is overleden in 1190 in ?, 59 of 60 jaar oud.
Hij trouwde in ? met
25781321 N.N..
Kind uit dit huwelijk:
I. Willem I van Strijen, geboren in 1180 in ? (zie 12890660).
25781322 Willem van Lynden, geboren in 1165 in Lienden. Hij is overleden op 27-07-1227 in Utrecht, 61 of 62 jaar oud. Hij is begraven in Paulusabdij Utrecht.
Hij trouwde, 30 of 31 jaar oud, in 1196 in ’s - Gravenhage met de 20 of 21-jarige
25781323 Christine van Brederode, geboren in 1175 in ?. Zij is overleden in 1211 in ?, 35 of 36 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Christine van Lienden, geboren in 1195 in Lienden (zie 12890661).
25781324 Floris Herbaren van der Lede, geboren omstreeks 1170 in ?. Hij is overleden omstreeks 1207 in ?, ongeveer 37 jaar oud.
Notitie: Floris Herbaren van der Lede (Latijn; Florentius de Leda) (ca.1170 - ca.1207) was heer van der Lede van 1200 tot zijn dood.

Hij was een zoon van Herbaren I van der Lede en een dochter van Willem van Altena. Floris wordt genoemd in een charter van een Gelderse kroniek uit 1204, dat hij samen met zijn jongere broer Folpert (Walpertus) de heerschappij krijgt van een klein kasteel te Asperen[1][2]. Ditzelfde kasteel werd tijdens de Loonse Oorlog vernietigd door Willem I van Holland. In 1207 ondertekent Floris een oorkonde tot overgave tezamen met Ada van Holland en Lodewijk II van Loon. Datzelfde jaar wordt Floris om het leven gebracht door huurlingen van de koning van Engeland en de graaf van Holland.

Floris huwde omstreeks 1200 met Jacomijn van Schoonhoven, een dochter van Hugo Botter, heer van Schoonhoven, ze kregen samen vier zonen en een dochter:
Herbaren II van der Lede
Jan I van der Lede
Floris van der Lede
Willem van der Lede
Onbekende dochter, huwde de heer van Malberg

Floris had ook een buitenechtelijke zoon, Samson van der Lede genaamd. Na het overlijden van Floris nam zijn broer Folpert tussen 1207 en 1212 het regentschap over het gebied van der Lede over.
Hij trouwde, ongeveer 30 jaar oud, omstreeks 1200 met de ongeveer 21-jarige
25781325 Jacomijn Hugo Bottersdr van Schoonhoven, geboren omstreeks 1179 in Schoonhoven. Zij is overleden in 1264 in ?, ongeveer 85 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Herbaren II van der Lede, geboren omstreeks 1205 in Langerak (zie 12890662).
25781326 Jan I van Heusden, geboren omstreeks 1160 in Heusden. Hij is overleden na 18-05-1217 in ?, minstens 57 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 25 jaar oud, omstreeks 1185 in ? met de ongeveer 25-jarige
25781327 Aleijd van Persijn, geboren omstreeks 1160 in Heusden. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Aleid Alverade van Heusden, geboren omstreeks 1185 in Heusden (zie 12890663).
25781404 Gijsbrecht van IJsselstein van Zuylen, geboren omstreeks 1195 in ?. Hij is overleden in 1270 in ?, ongeveer 75 jaar oud.
Notitie: Notities bij Gijsbrecht van IJsselstein van Zuylen
Gijsbrecht I (Gijsbert) van Zuylen van Abcoude, heer van Abcoude, Zuilenburg en Natewisch, schout van Jutphaas, stamvader van de tak Van Zuylen van Abcoude.
Hij trouwde met
25781405 Johanna van Haamstede, geboren omstreeks 1195 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Wouter van Zuylen, geboren in 1245 in ? (zie 12890702).
25781406 Zweder van Abcoude, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
25781407 N.N..
Kind uit dit huwelijk:
I. Christina Stevensdr van Beusichem, geboren omstreeks 1245 in ? (zie 12890703).
25781476 Hendrik van Voorne, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
25781477 Catharina van Cysoing, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Albrecht van Voorne, geboren vóór 1247 in ? (zie 12890738).
25781478 Arnold IV van Loon, geboren in ?. Hij is overleden op 22-02-1273 in ?.
Notitie: Arnold IV (? - waarsch. 22 februari 1273) was de elfde graaf van Loon van 1227 tot 1273. Hij was de opvolger van zijn broer Lodewijk III. Zijn regering - 46 jaar - is de langste uit de geschiedenis van het graafschap.

In 1232 verleende hij de stad Hasselt een vrijheidscharter (stadsrechten) met dezelfde rechten en voordelen als Luik. Maaseik en Stokkem verwierven die stadsrechten in 1244. De tekst van het vrijheidscharter dat hij aan Hasselt verleende is beneden in het artikel terug te vinden.

Arnold IV breidde zijn territoriale macht uit door in het huwelijk te treden met Johanna, erfgename van het graafschap Chiny (provincie Luxemburg). Na de dood van zijn schoonvader in 1226 werd Arnold graaf van Chiny. In 1235 verplaatste hij de zetel van dit graafschap van het arendsnest Chiny in de smalle vallei van de Semois naar de meer zuidelijk gelegen vesting van Montmédy. Hij overleed tussen november 1272 en oktober 1273 met als meest waarschijnlijke datum 22 februari 1273.

Hij was de vader van:
Jan (1230-1279)
Elisabeth, gehuwd met Thomas III van Coucy, heer van Vervins,
Adelheid, gehuwd met Dirk II van Valkenburg
Juliana, gehuwd met Nicolaas van Quiévrain
Lodewijk V van Chiny (1235-1299
Hij trouwde met
25781479 Johanna van Chiny, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Aleyd van Loon, geboren omstreeks 1240 in ? (zie 12890739).
25781480 Diederik VII van Kleef, geboren in ?. Hij is overleden in 1275 in ?.
Notitie: Diederik VII (Diederik V volgens een andere telling) (-1275) was een zoon van graaf Diederik VI van Kleef en diens tweede echtgenote Hedwig van Meißen.

In 1245 volgde hij zijn overleden stiefbroer Diederik op als graaf van Dinslaken en in 1260 zijn vader als graaf van Kleef. Zoals zijn voorgangers leefde hij op gespannen voet met de aartsbisschoppen van Keulen en de graven van Berg, Holland en Gelre. Hij zette ook de nederzettingspolitiek en de stedenpolitiek van zijn voorganger voort en verwierf onder meer Saffenberg en Kervenheim.

Diederik was gehuwd met Adelheid van Heinsberg, dochter van graaf Hendrik van Heinsberg, en erfgename van Hülchrath en de helft van Kervenheim, en werd vader van:
1.Mechtildis, die huwde met Hendrik I van Hessen (1244-1308)
2.Diederik (1258-), proost in Xanten
3.Diederik VIII van Kleef (-1305)
4.Diederik, graaf van Hülchrath, trouwde (1) ca. 1282 met Aleidis van Gelre (1265-1285), trouwde (2) op 1 oktober 1285 met Lisa van Virneburg (overleden 6 september 1304).
Uit zijn tweede huwelijk zijn 4 kinderen geboren:
Agnes van Kleef-Hülchrath (ca. 1285 - 17 mei 1338). Zij trouwde in 1318 met Rogier van Leefdael (1270)
Dirk Loef III van Kleef (1286-1332). Hij trouwde ca. 1329 met Machteld van Voorne (1297 - 12 maart 1372). Dirk en Machteld hadden 1 dochter:
Elisabeth van Kleef-Hülchrath (1310-1347), die in 1336 trouwde met Willem IV van Horne.
Elisabeth (Elsebee) van Kleef-Hülchrath (1290 - 21 maart 1361), zij trouwde met Koenraad heer te Hörde (-1353). Koenraad was de zoon van Everhard I van der Mark.
Reinoud van Kleef (ca. 1300 - ca. 1340), hij trouwde ca. 1332 met Mathilde van Wesemaele (1310-1353)
Agnes (1309), non in Bedburg (-1312)
Irmgard (-1319), die huwde met graaf Willem I van Berg (-1308).
Hij trouwde met
25781481 Adelheid van Heinsberg, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Diederik VIII van Kleef, geboren in 1256 in ? (zie 12890740).
25964608 Albert ( Albrecht ) van Kuyc, geboren omstreeks 1160 in ?. Hij is overleden in 1233 in ?, ongeveer 73 jaar oud.
Notitie: Beroep: ridder, Heer van Herpen.
,Merum en half Asten, (Stads)graaf van Utrecht tot 1220

Notities bij Albert (Albrecht) van Kuyc

Albert was ook Heer van Kuyc en Grave 1204-1233. Verder is hij vermeld van 1191-1233).
Hij trouwde, ongeveer 35 jaar oud, omstreeks 1195 in ? met de ongeveer 25-jarige
25964609 Hadewich van Meerheim, geboren in 1170 in ?. Zij is overleden in 1235 in ?, 64 of 65 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik III van Kuyc, geboren omstreeks 1195 in ? (zie 12982304).
25964612 Walram van Nassau, geboren omstreeks 1146 in ?. Hij is overleden in ?.
Notitie: Walram I van Nassau (ook wel Walram van Laurenburg) (ca. 1146 – 1 februari 1198) was de eerste graaf van Nassau.

Biografie[bewerken]





Wapen van Walramse linie
Walram was (mogelijk) een zoon van Rupert I van Laurenburg en een onbekend gebleven vrouw (mogelijk Beatrix van Limburg, een dochter van graaf Walram II van Limburg). Walram wordt van 1176–1191 vermeld als graaf van Laurenburg en daarna, vanaf 1193, als graaf van Nassau. Van 1189 tot 1192 nam hij deel aan de Derde Kruistocht onder keizer Frederik I "Barbarossa".

Hij huwde met een zekere Kunigunde, mogelijk een dochter van graaf Poppo II van Ziegenhain. Met haar kreeg hij de volgende kinderen:
Hendrik (ca. 1190–ca. 1251), als graaf van Nassau vermeld van 1198–1247
Rupert (? – ca. 1239), als graaf van Nassau vermeld van 1198–1230; gehuwd, 1 dochter
Beatrix, in 1222 vermeld als non in het klooster Affoderbach bij Miehlen.

Walrams kleinzoon Otto I van Nassau was de stamvader van de Nederlandse tak van de Ottoonse linie van het huis Nassau, waar het Nederlands Koninklijk Huis van afstamt.
Hij trouwde met
25964613 Kunigonda van Ziegenhain, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik II van Nassau, geboren omstreeks 1190 in ? (zie 12982306).
25964614 Otto I van Gelre, geboren omstreeks 1150 in ?. Hij is overleden op 25-08-1207 in ?, ongeveer 57 jaar oud. Hij is begraven in Klooster Camp.
Notitie: Otto I van Gelre (ca. 1150 - 25 augustus 1207, begraven te Klooster Camp) was graaf van Gelre 1182 - 1207. Hij was een zoon van graaf Hendrik van Gelre en Agnes van Arnstein.

Rond 1184 huwde Otto met Richarda van Beieren, een dochter van paltsgraaf Otto I van Beieren. Hij nam deel aan de derde Kruistocht (1189 - 1192) en nam daarin deel aan de belegering van Konya en aan het beleg van Akko. Otto was een van de laatste edelen uit de lage landen die terugkeerde van de kruistocht. Otto koos partij voor de keizer en tegen de graven van Holland en de hertogen van Brabant. Hij steunde Lodewijk II van Loon tijdens de Loonse Oorlog.

In 1190 werd hij als eerste graaf van Gelre en Zutphen genoemd. De betreffende oorkonde is de stadsbrief aan Zutphen. Otto verleende Zutphen als eerste Gelderse stad stadsrechten. Zijn zoon Gerard III en kleinzoon Otto II zouden dit Zutphense recht als model gebruiken voor de stadsprivileges van diverse andere Gelderse steden, waarmee Zutphen de moederstad van het Gelderse graafschap werd. De datering van de oorspronkelijke oorkonde is vermoedelijk 1194 en 1195. Het bewaarde afschrift is dat van Gerard III.

Otto I en Richardis kregen de volgende kinderen:
Hendrik (ovl ca. 1198), mederegent, verloofd met Ada van Holland, dochter van Dirk VII, maar kort daarna overleden en begraven in de Abdij van Rijnsburg
Gerard III van Gelre, opvolger van zijn vader
Aleid, gehuwd met graaf Willem I van Holland
Otto I, bisschop van Utrecht
Irmgard (ovl. na 1230), gehuwd met graaf Adolf I van der Mark
Margaretha (-1264), gehuwd met graaf Lotharius II van Ahr en Hochstädten, broer van aartsbisschop Koenraad van Keulen
Mechtildis, gehuwd met graaf Hendrik II van Nassau
Hij trouwde, ongeveer 34 jaar oud, omstreeks 1184 in ? met de ongeveer 11-jarige
25964615 Richarda van Wittelsbach, geboren in 1173 in Kelheim. Zij is overleden op 07-12-1231 in Roermond, 57 of 58 jaar oud. Zij is begraven in Munsterabdijkerk.
Notitie: Richarda van Wittelsbach (Kelheim, 1173 - Roermond, 7 december 1231) was een dochter van paltsgraaf Otto I van Beieren en van Agnes van Loon. Zij huwde in 1186 met Otto I van Gelre. Haar kinderen waren:
Hendrik (ovl ca. 1198), mederegent, verloofd met Ada van Holland, dochter van Dirk VII), maar kort daarna overleden en begraven in de Abdij van Rijnsburg
Gerard III van Gelre, opvolger van zijn vader
Aleid, gehuwd met graaf Willem I van Holland
Otto I, bisschop van Utrecht
Irmgard (ovl. na 1230), gehuwd met graaf Adolf I van der Mark
Margaretha (-1264), gehuwd met graaf Lotharius II van Ahr en Hochstädten, broer van aartsbisschop Koenraad van Keulen
Mechtildis, gehuwd met graaf Hendrik II van Nassau

Na de dood van haar man werd ze abdis van de abdij van Roermond, en is daar ook begraven.
Kind uit dit huwelijk:
I. Machteld van Gelre, geboren in 1190 in ? (zie 12982307).
25964642 Hendrik III van Kuyc, geboren omstreeks 1195 in ?. Hij is overleden in 1254 in ?, ongeveer 59 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 25 jaar oud, omstreeks 1220 in ? met
25964643 N.N. van Putten, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Agnes van Cuyc, geboren omstreeks 1220 in ? (zie 12982321).
25964800 Gerard I van Egmond, geboren omstreeks 1200 in Egmond. Hij is overleden op 25-12-1242 in Candia ( Kreta ), ongeveer 42 jaar oud.
Notitie: Gerard van Egmont (Latijn:Ghearardus de Egmundus), (Egmond aan den Hoef, ca. 1200 - Candia, 25 december 1242) was heer van Egmont.

Gerard was een zoon van Willem I van Egmont en Badeloch van Haarlem. Hij volgde in 1234 zijn vader op als heer van Egmont.

Gerard was een vroom man, hij liet de slotkapel wijden door de abt van Egmond in 1229 en ondernam tweemaal een tocht naar het Heilige Land. Bij zijn terugtocht in 1242 overleed hij in Candia op het eiland Kreta.Hij werd begraven in de Minnebroedersklooster aldaar.

Over de echtgenote van Gerard bestaat onzekerheid. In bronnen wordt gesproken over Beatrix van Haarlem (een halfzuster van Badeloch, Gerards moeder), maar ook over Mabelia, over wie verder niets bekend is. Van Gerard zijn twee kinderen bekend:
Willem II van Egmont
Sophia van Egmont
Hij trouwde met
25964801 Beatrix van Haarlem, geboren omstreeks 1205 in Haarlem. Zij is overleden op 25-12-1242 in Candia ( Kreta ), ongeveer 37 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Willem II van Egmond, geboren omstreeks 1235 in ? (zie 12982400).
25964802 Dirk I van Teijlingen van Brederode, geboren omstreeks 1180 in Slot Brederode te Santpoort. Hij is overleden in 1236 in ?, ongeveer 56 jaar oud.
Notitie: Notities bij Dirk I van Teijlingen Heer van Brederode

Ridder; 1e heer van Brederode; drost van Holland; hij komt voor van 1205-1231.
Dat Dirk Drossaard de eerste heer van Brederode was, vond men bevestigd in de kroniek van de monnik Wilhelmus Procurator, die kapelaan op het kasteel Brederode was geweest en tussen 1322 en 1332 zijn kroniek neerschreef (Uitgave door Mr. C. Pijnacker Hordijk in de Werken, uitgegeven door het Historisch Genootschap te Utrecht, 3e serie, no 20, Amsterdam 1904).
Men heeft wel eens verondersteld, dat Dirk Drossaard en Willem van Teijlingen onwettige zonen waren van de Hollandse graaf Willem I, overl. in 1222, doch hiervoor ontbreken alle bewijzen.
Hij wordt vermeld in Hollandse oorkonden van 1205 tot 1231 als miles en nobilis homo, in 1226 vermeld als dapifer (= drossate = spijsdrager, hem was de lichamelijke zorg van de grafelijke hofhouding toevertrouwd, benevens het bestuur over alle voortbrengselen der grafelijke goederen, welke tot dit doel moesten dienen).
Ned. Leeuw 1926 kol. 234:
Heer Dirc, broeder van heer Willem van Teylingen, wordt door de Procurator als eerste heer van Brederode vermeld; hoewel geen oorkonde hem die titel geeft, is er geen reden om te twijfelen aan de verzekering van deze kroniekschrijver, dat reeds heerDirc het bij Velsen gelegen goed bezat.
Hij komt van 1205 tot 1231 in de oorkonden voor, als miles en nobilis homo, en een stuk van 1226 noemt hem dapifer. Dit laatste woord, dat letterlijk spijsdrager betekent en in het middel-nederlands drossate luidde, duidt een hofambt aan. Deze dignitaris was de lichamelijke zorg van de gehele hofhouding (familia) toevertrouwd, benevens het bestuur over alle voortbrengselen der grafelijke goederen, welke tot dit doel moesten dienen. Zijn kring van bevoegdheid was dus zeer uitgebreid, zodat drossate zelfs de naam werd van de plaatsvervanger van de landsheer. Natuurlijk is het niet meer na te gaan, welke de juiste bevoegdheden van heer Dirc aan het grafelijk hof waren, maar wij mogen veilig tot het besluit komen, dat hij zelf een hoogst aanzienlijk man was. Zijn zegel is niet tot ons gekomen.
De Procurator geeft hem tot echtgenote Alverade, dochter van de heer van Heusden, die hem minstens drie zoons baarde; het is onzeker of zijn dochter de burggraaf van Keizersweerd huwde (zie: Pijnacker Hordijk in zijn uitgave van de Procurator, bl. XXIII).
Hij trouwde, ongeveer 40 jaar oud, in 1220 in ? met de 29 of 30-jarige
25964803 Alvarade van Heusden, geboren in 1190 in Heusden. Zij is overleden in 1235 in ?, 44 of 45 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Ada van Brederode, geboren in 1232 in Santpoort (zie 12982401).
25964804 Willem I van Strijen, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
25964805 Christina van Lienden, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Willem II van Strijen, geboren omstreeks 1215 in ? (zie 12982402).
25964864 Jan I van Arkel, geboren omstreeks 1233 in ?. Hij is overleden op 15-05-1272 in Gorinchem, ongeveer 39 jaar oud. Hij is begraven in Gorinchem.
Notitie: Jan Herbaren I van Arkel, bijgenaamd De Sterke (ca. 1233 - Gorinchem, 15 mei 1272) was heer van Arkel vanaf 1253 tot zijn dood. Verdere bezittingen waren Noordeloos, Bergenambacht, Heukelom, Hoog Blokland, Slingelandt, Stolwijk en Willige Langerak.

Hij was een zoon van Herbaren II van der Lede, stichter van het heerlijkheid van Arkel.

Jan wordt voor het eerst genoemd in een Latijnse kroniek uit 1253, daarin staat hij vermeld als Johannes miles dominus de Arkele (Jan, ridder, Heer van Arkel). Daarna wordt hij nog meerdere malen in aktes over beleningen genoemd. In 1253 komt hij samen met zijn broer Herbaren voor in een akte als getuige voor Jan I van der Lede. Op 25 juni 1254 is Jan getuige bij een verbond van Jan van der Lede en Hugo van Arkel om Floris van Dalem het bezit van Dalem te vergeven als leenbeheer. Hij nam deel aan de oorlogen met de opstandige Westfriezen, onder leiding van zijn leenheer Willem II van Holland. Krijgt rond 1260 het leengoed van den Berghe (hedendaagse Bergambacht) toegewezen van het Graafschap Holland, die hij in lening geeft aan zijn broer Herbaren. Op 29 oktober 1263 beleent Jan ene Otto met Slingelandt. Op 23 augustus 1264 verleent hij samen met Willem van Brederode het recht aan Hendrik van Alblas om een watergracht of kanaal te graven (Jan wordt dan voor het laatst vermeld in een document.

Jan I werd bijgenaamd De Sterke, hij zou zich eens voor de grap aan de poort van Gorinchem opgetrokken hebben met zijn paard. In 1267 begon hij met de bouw van het kasteel van Gorinchem.

Jan kreeg drie kinderen:
##Jan II
##Arnoud, heer van Noordeloos
##Margretha (1312 †), huwde Hubrecht van Beusichem, heer van Culemborg

Jan van Arkel werd met zijn vrouw bijgezet in een graftombe in de kerk van Gorinchem. In 1604 werden de beenderen verwijderd en ergens anders begraven.
Hij trouwde met
25964865 Bertha van Ochten, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jan II van Arkel, geboren omstreeks 1255 in ? (zie 12982432).
25964866 Gerard van Sterkenburg, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Kind van (25964866) uit onbekende relatie:
I. Bertrouda van Sterkenborg, geboren in ? (zie 12982433).
25964896 Willem III van Gulik, geboren in ?. Hij is overleden in 1218 in Damiette.
Notitie: Willem III van Gulik (-Damiette, 1218) was een zoon van Everhard van Hengenbach en Judith van Gulik, dochter en erfgename van graaf Willem I van Gulik.

Willem werd door zijn oom Willem II van Gulik aangeduid als erfgenaam en volgde hem als graaf op in 1207. In 1214 zette hij hertog Lodewijk I van Beieren gevangen, toen die tegen Gulik ten strijde wilde trekken. Hij nam deel aan de Vijfde Kruistocht tegen Egypte, maar sneuvelde in Damiette.

Willem was getrouwd met Mathilde, dochter van hertog Walram III van Limburg, en was vader van:
Willem (-1278)
Walram, heer van Broich en Bergheim, gehuwd met Mechtildis van Molenark, dochter van graaf Koenraad van Molenark
Diederik
Hij trouwde met
25964897 Mathilde van Limburg, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Willem IV van Gulik, geboren in 1210 in ? (zie 12982448).
25964928 Diederik I van Freusburg, geboren in ?. Hij is overleden vóór 1195 in ?.
Hij trouwde met
25964929 N.N..
Kind uit dit huwelijk:
I. Diederik II van Meurs, geboren in ? (zie 12982464).
25964930 Frederik II van Altena-Isenburg, geboren in 1190 in Altena. Hij is overleden op 14-11-1226 in terecht gesteld in Köln, 35 of 36 jaar oud.
Hij trouwde, 29 of 30 jaar oud, in 1220 in ? met
25964931 Sophie van Limburg, geboren in ?. Zij is overleden in 1227 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Elizabeth van Altena, geboren omstreeks 1225 in ? (zie 12982465).
25964934 Diederik van Kleef, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
25964935 Elisabeth van Brabant, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Elizabeth van Kleef, geboren in ? (zie 12982467).
26167296 Gerard II van Gelre, geboren omstreeks 1090 in ?. Hij is overleden vóór 1134 in ?, ten hoogste 44 jaar oud.
Notitie: Gerard II ca 1090-1131/1133 Graaf van Gelre
Periode ca 1129–1131/1133
Voorganger Gerard I
Opvolger Hendrik I

Vader Gerard I van Gelre
Moeder Irmengard van Poitou

Gerard II (ook wel Gerard V van Wassenberg), bijgenaamd Gerard de Lange (ca 1090 - tussen 24 oktober 1131 en 1133) was van 1129 tot 1131/1133 graaf van Gelre.

Hij was de zoon van Gerard I van Gelre (Gerard IV van Wassenberg). Toen zijn vader in 1129 overleed volgde hij die op als graaf van Gelre en graaf van Wassenberg. Hij trouwde met Ermgard van Zutphen, de erfdochter van het graafschap Zutphen wier bezittingen bestonden uit gebied ten oosten van de IJssel (Zutphen) en talrijke buitenposten in Friesland, Westfalen en het Rijnland.

Gerard handhaafde deze erfenis tegen de bisschop van Münster en kreeg daarbij steun van de hertog van Neder-Lotharingen.

Gerard was vader van:
Adelheid. Zij trouwde met graaf Egbert van Tecklenburg
Hendrik (-1182)
een dochter. Zij trouwde met graaf Hendrik I van Oldenburg-Wildeshausen (-1162). Gerard van Oldenburg-Wildeshausen (-13 augustus 1219), van 1191/92 tot 1216 bisschop van Osnabrück en van 1210 tot 1219 aartsbisschop van Hamburg en Bremen
Christiane van Oldenburg. Zij trouwde met Wedekind von Stumpenhausen
Beatrix (- ca. 1224), van 1207 tot 1224 abdis in Bassum
Hendrik II (-1197). In 1162 volgde hij zijn vader op als graaf in Wildeshausen. Hij trouwde met Beatrix van Hallermund. Zij was een dochter van Wilbrand I van Loccum-Hallermund. Wilbrand van Oldenburg (vóór 1180 - Zwolle, 26 juli 1233) was bisschop van Paderborn en van Utrecht

Otto I van Oldenburg (-1217)


Hij ligt begraven in de kerk van Wassenberg. Gerard werd opgevolgd door zijn zoon Hendrik I.
Hij trouwde, ongeveer 44 jaar oud, omstreeks 1134 in ? met de ongeveer 34-jarige
26167297 Ermgard van Zutphen, geboren omstreeks 1100 in ?. Zij is overleden vóór 1138 in ?, ten hoogste 38 jaar oud.
Notitie bij publiceren: Ermgard (ca. 1100 - voor 1138) was de enige dochter van graaf Otto II van Zutphen en Judith van Supplinburg. Na het overlijden van haar broer Hendrik erfde zij Zutphen.

Ermgard was gehuwd met:
1.Gerard II van Gelre, en kreeg met hem de volgende kinderen: 1.Hendrik (-1182)
2.Salome, gehuwd met graaf Hendrik I van Oldenburg-Wildeshausen (-1167). Zij werden de ouders van onder anderen 1.graaf Hendrik II van Oldenburg-Wildeshausen die trouwde met Beatrix van Hallermund. Zij was een dochter van Wilbrand I van Loccum-Hallermund.
2.Gerhard van Oldenburg, bisschop van Osnabrück van 1192 tot 1216 en vervolgens aartsbisschop van Bremen van 1216 tot 1219.


2.Koenraad II van Luxemburg (-1136), in 1134, en kreeg met hem een zoon: 1.Otto, graaf van Gleiberg


Haar zoon Hendrik was de eerste die zowel graaf van Zutphen als van Gelre was. Sindsdien vormt het graafschap Zutphen een deel van het hertogdom Gelre.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik I van Gelre, geboren omstreeks 1117 in ? (zie 13083648).
26167298 Lodewijk II van Arnstein, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
26167299 Udenhild van Odenkirchen, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Agnes van Arnstein, geboren omstreeks 1108 in ? (zie 13083649).
26167300 Otto IV van Wittelsbach, geboren omstreeks 1090 in ?. Hij is overleden op 14-09-1156, ongeveer 66 jaar oud. Hij is begraven in Ensdorf ( Duitsland ).
Notitie: Otto IV van Wittelsbach (ca. 1090 - 4 augustus 1156) was een zoon van Otto I van Scheyern-Wittelsbach en Richardis van Weimar-Orlamünde
Hij was graaf van Wittelsbach en Lengenfeld, en paltsgraaf van Beieren.
Daarnaast was Otto voogd van Freising, de abdij van Sankt Ulrich en Afra in Augsburg, de Niedermünster in Regensburg, Kühbach en Mallerdsdorf.
Hij erfde daarnaast het kasteel Habsberg bij Velburg. Otto stichtte de kloosters van Ensdorf in 1121 (als familieklooster) en het klooster van Indersdorf in 1124 (als boetedoening, in opdracht van paus Calixtus II).
Omdat Otto het nieuwe kasteel Wittelsbach in gebruik nam, gaf hij het oude slot Scheyern ook in gebruik aan een klooster in 1123.

In 1150 voelde Otto zich beledigd door een tekst van bisschop Otto van Freising (een beroemd historicus) over zijn voorouders. Hij ging verhaal halen tijdens de hoogmis in de dom van Freising en misdroeg zich daarbij zodanig dat hij en zijn zonen werden geëxcommuniceerd. Als gevolg daarvan belegerde keizer Koenraad III van Hohenstaufen hem in 1151 in hun burcht Kelheim. Otto moest zich overgeven en zijn zonen als gijzelaar overdragen. In 1152 overleed Koenraad en zijn opvolger Frederik I van Hohenstaufen sloot vrede met Otto en herstelde hem in zijn rechten.

Otto en zijn vrouw zijn begraven in Ensdorf.

Otto was gehuwd met Heilika van Pettendorf (ca. 1100 - Isenburg, 14 september 1170), erfdochter van Hopfenhohe, Pettendorf en Lengenfeld, en kreeg volgende kinderen:
Otto I van Beieren.
Frederik (-1198), 1156 paltsgraaf, 1173 monnik te Indersdorf. Gehuwd met een dochter van graaf Manegold van Donauwörth, kreeg een zoon Frederik.
Ulrich II (- 1160), kanunnik en aartsdeken te Freising, proost van Innichen.
Koenraad (- 1200), kardinaal, aartsbisschop van Mainz en van Salzburg.
Otto IV (1120 - 1189), gehuwd met Benedicta van Moosburg (ca. 1150 - 6 april 1182), paltsgraaf van Beieren (1183) nadat zijn broer hertog van Beieren was geworden, voogd van Kühbach (1156). Volgde Frederik Barbarossa naar Italië en maakt met zijn broer Frederik een reis naar het Heilige Land.
Hedwig (-1174), in 1152 gehuwd met Berthold III van Andechs.
Adelheid, gehuwd met Otto III van Stefling.
Notitie bij publiceren: Otto IV van Wittelsbach (ca. 1090 - 4 augustus 1156) was een zoon van Otto I van Scheyern-Wittelsbach. Hij was graaf van Wittelsbach en Lengenfeld, en paltsgraaf van Beieren. Daarnaast was Otto voogd van Freising, de abdij van Sankt Afra in Augsburg, de Niedermünster in Regensburg, Kühbach en Mallerdsdorf. Hij erfde daarnaast het kasteel Habsberg bij Velburg. Otto stichtte de kloosters van Ensdorf in 1121 (als familieklooster) en het klooster van Indersdorf in 1124 (als boetedoening, in opdracht van paus Calixtus II). Omdat Otto het nieuwe kasteel Wittelsbach in gebruik nam, gaf hij het oude slot Scheyern ook in gebruik aan een klooster in 1123.

In 1150 voelde Otto zich beledigd door een tekst van bisschop Otto van Freising (een beroemd historicus) over zijn voorouders. Hij ging verhaal halen tijdens de hoogmis in de dom van Freising en misdroeg zich daarbij zodanig dat hij en zijn zonen werden geëxcommuniceerd. Als gevolg daarvan belegerde keizer Koenraad III van Hohenstaufen hem in 1151 in hun burcht Kelheim. Otto moest zich overgeven en zijn zonen als gijzelaar overdragen. In 1152 overleed Koenraad en zijn opvolger Frederik I van Hohenstaufen sloot vrede met Otto en herstelde hem in zijn rechten.

Otto en zijn vrouw zijn begraven in Ensdorf.

Huwelijk en kinderen

Otto was gehuwd met Heilika van Pettendorf (ca. 1100 - Isenburg, 14 september 1170), erfdochter van Hopfenhohe, Pettendorf en Lengenfeld, en kreeg volgende kinderen:
Otto I van Beieren
Frederik (-1198), 1156 paltsgraaf, 1173 monnik te Indersdorf. Gehuwd met een dochter van graaf Manegold van Donauwörth, kreeg een zoon Frederik.
Ulrich II (- 1160), kanunnik en aartsdeken te Freising, proost van Innichen
Koenraad (- 1200), kardinaal, aartsbisschop van Mainz en van Salzburg,
Otto IV (1120 - 1189), gehuwd met Benedicta van Moosburg (ca. 1150 - 6 april 1182), paltsgraaf van Beieren (1183) nadat zijn broer hertog van Beieren was geworden, voogd van Kühbach (1156). Volgde Frederik Barbarossa naar Italië en maakt met zijn broer Frederik een reis naar het Heilige Land.
Hedwig (-1174), in 1152 gehuwd met Berthold III van Andechs,
Adelheid, gehuwd met Otto III van Steflin

Genealogie

Bekende voorouders van Otto zijn:
(1) Otto II van Scheyern (ca. 1060 - ca. 1110) en Richardis van Weimar-Orlamünde (ca. 1070 - 16 mei 1120) (2) Otto I van Scheyern (ca. 1030 - 4 december 1072) en Haziga van Diessen (ca. 1040 - 17 oktober 1100), voor beiden het tweede huwelijk (3) Hendrik II van Schweinfurt (ca. 995 - 1043) en een onbekende dochter van Kuno van Altdorf (4) Hendrik van Schweinfurt en Gerberga van Gleiberg
(4) Kuno I van Altdorf (ca. 980 - na 1020) (5) Rudolf II van Altdorf (927 - ca. 992) en Itha van Öhningen (ca. 940 - na 1000) (6) Rudolf I van Altdorf (ca. 895 - ca. 950) en Siburgis (7) Hendrik van Altdorf en Atha van Ellinrath, dochter van Arnulf van Karinthië

(6) Koenraad I van Zwaben en Richlind (ca. 950 - 2 september 1035), vermoedelijk dochter van Otto I de Grote en Adelheid (heilige)



(3) Frederik III van Diessen (ca. 1000 - Seeon, 30 juni 1075) en Irmgarde van Gilching (geb. 1003) (4) Frederik II van Diessen (ca. 965 - Jeruzalem, voor 1020) en Hemma van Ohningen (6) Berthold van Reisenburg (ca. 930 - voor 1000) en een onbekende dochter van Frederik I van Lotharingen en Beatrix Capet (7) Arnulf II van Beieren en Judith

(5) Koenraad I van Zwaben en Richlind (ca. 950 - 2 september 1035), vermoedelijk dochter van Otto I de Grote en Adelheid (heilige)

(4) Arnold van Gilching (ca. 975 - ca. 1030) en Irmgard (5) Meginhard I aan de Mangfall (ca. 915 - 987) en een onbekende dochter van Arnulf II van Beieren en Judith, ouders van Arnold



(2) Ulrich I van Weimar en Sophia van Hongarije
Hij trouwde, ongeveer 66 jaar oud, omstreeks 1156 in ? met de ongeveer 56-jarige
26167301 Heilika van Pettendorf, geboren omstreeks 1100 in ?. Zij is overleden op 14-09-1170 in Isenburg, ongeveer 70 jaar oud. Zij is begraven in Ensdorf ( Duitsland ).
Notitie: Notities bij Heilika van Lengenfeld (ook Pettendorf)

Heilika von Lengenfeld war eine der beiden Töchter des Edelfreien (oder Grafen) Friedrich III. von Pettendorf-Lengenfeld-Hopfenohe, der 1112/1119 ohne männlichen Erben starb. Heilika heirate den Grafen Otto IV. von Scheyern (? 1156), der Pfalzgraf von Bayern war und 1124 die Residenz der Pfalzgrafen von der Burg Scheyern auf die Burg Wittelsbach bei Aichach verlegte.
Ihr gemeinsamer Sohn Otto ?der Rotkopf? (* um 1117 wohl in Kelheim; ? 11. Juli 1183 in Pfullendorf) folgte seinem Vater als Graf Otto VIII. von Scheyern, als Graf Otto V. von Wittelsbach, und als Otto VI. Pfalzgraf von Bayern. Nach dem Sturz Heinrich des Löwen 1180 erhielt er von Kaiser Friedrich I. Barbarossa das Herzogtum Bayern zu Lehen und nannte such daraufhin Herzog Otto I. von Bayern. Mit ihm begann die Herrschaft der Wittelsbacher in Bayern, die bis zum Jahre 1918 dauerte. Ihre TochterHedwig (* um 1117; + 16. Juli 1174) ehelichte um 1135 den späteren Herzog von Meranien und Markgrafen von Istrien-Krain, Berthold V. von Meran (* um 1112, + 14. Dezember 1188); seit 1151 Graf von Andechs, seit 1157 auch Graf von Diessen-Wolfratshausen. Dessen Sohn, Berthold VI. folgte ihm als Graf von Andechs.
Heilikas Schwester Heilwig war mit dem Grafen Gebhard I. von Leuchtenberg (? 1146) vermählt, der durch diese Heirat die Herrschaft Waldeck erbte.
(bron: de.wikipedia.org)
Kind uit dit huwelijk:
I. Otto I van Beieren, geboren in 1117 in Kelheim ( Duitsland ) (zie 13083650).
26167302 Lodewijk I van Loon, geboren na 1107 in ?. Hij is overleden op 11-08-1171, ten hoogste 64 jaar oud. Hij is begraven in Borgloon Gasthuiskapel.
Notitie: Lodewijk I van Loon (na 1107 - 11 augustus 1171) was de vijfde graaf van Loon tussen 1139 en 1171.

Hij liet in Brustem een burcht bouwen. Van zijn broer Gerard erfde Lodewijk in 1155 het graafschap Rieneck. Lodewijk was voogd van de abdij van Averbode en de abdij schonk de Bolderbergwinning in Bolderberg, nu bekend als domein Bovy.

Lodewijk was een zoon van Arnold II van Loon en zijn vrouw, die mogelijk Agnes heette maar waarvan verder niets bekend is. Lodewijk huwde Agnes van Metz (ca. 1114 - 1175/1180), dochter van Folmar V van Metz en Mathilde, erfdochter van Longwy. Agnes gaf Hendrik van Veldeke, die een tijd vertoefde in de grafelijke burcht van Borgloon, de opdracht om de Sint-Servaes legende te schrijven. Door haar verwantschap was Lodewijk van 1159 tot 1162 burggraaf van Mainz. Ook maakte Lodewijk via Agnes aanspraak op het hertogdom Luxemburg, maar hij kon deze aanspraken niet realiseren. Op 11 augustus 1171 mislukte de poging van Lodewijk om het graafschap Duras te veroveren. De graaf van Duras kreeg hulp van de burgers van Sint-Truiden en versloeg hem. Hierbij kwam Lodewijk om het leven.

Lodewijk en zijn vrouw werden in de gasthuiskapel in Borgloon begraven. Hun graf is er nog steeds te zien.

Lodewijk en Agnes kregen de volgende kinderen:

Agnes, gehuwd met Otto I van Beieren.
Arnoud, jong overleden
Gerard
Hugo, was getrouwd maar de namen van zijn vrouw en evt. kinderen zijn niet bekend.
Bonne, gehuwd met Wouter Berthout, heer van Mechelen uit het Grimbergse geslacht Berthout
Imagina, gehuwd met Godfried III van Brabant
Laurette (ovl. voor 1184), gehuwd met Gilles van Duras (gescheiden 1174), hertrouwd met Theobald I van Bar
Hij trouwde met
26167303 Agnes van Dagsburg van Metz, geboren in 1125 in ?. Zij is overleden op 27-10-1171 in ?, 45 of 46 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Agnes van Loon, geboren omstreeks 1150 in ? (zie 13083651).
26167304 Godfried II van Leuven, geboren omstreeks 1105 in ?. Hij is overleden op 13-06-1142 in ?, ongeveer 37 jaar oud.
Notitie: Godfried II, bijgenaamd de Jonge (ca. 1105 – 13 juni 1142) was landgraaf van Brabant en (als Godfried VI) hertog van Neder-Lotharingen.

Godfried was de oudste zoon van Godfried I van Leuven en Ida van Namen. Hij werd voor het eerst vermeld in 1131 toen hij een schenking deed aan de abdij van Gembloers. Vanaf 1136 nam hij bestuurstaken van zijn oude vader over.

Zijn vader, Godfried I was landgraaf van Brabant en markgraaf van Antwerpen en noemde zich hertog, omdat hij een aantal jaren hertog van Neder-Lotharingen was geweest. Bij het overlijden van zijn vader in januari 1139 verwierf Godfried II Brabant, en verviel het markgraafschap Antwerpen aan de regerende hertog van Neder-Lotharingen, Walram II van Limburg.

Maar Walram overleed kort daarop in juli 1139 en zowel Godfried als Hendrik II van Limburg, zoon van Walram, eisten nu de functie van hertog van Neder-Lotharingen op. Keizer Koenraad III van Hohenstaufen stelde een compromis voor waarbij het hertogdom in twee nieuwe hertogdommen zou worden gesplitst: Godfried zou dan het westelijke deel krijgen en Hendrik het oostelijke deel. De onderhandelingen mislukten en Godfried versloeg Hendrik in een korte veldtocht, en bezette Sint-Truiden en Aken. Zo verwierf Godfried zowel het hertogdom Neder-Lotharingen als het markgraafschap Antwerpen. Hendrik bleef zich echter ook hertog noemen. Hiermee waren de hertogdommen Brabant en Limburg ontstaan.

Het geslacht Berthout weigerde in het roerige jaar 1139 om Godfried als hertog te erkennen. Hierdoor braken de Grimbergse Oorlogen uit. Godfried overleed aan een leverziekte en werd begraven in de Sint-Pieterskerk (Leuven).

Godfried was gehuwd met Lutgardis van Sulzbach. Ze hadden een zoon: Godfried III van Leuven.
Hij trouwde, ongeveer 35 jaar oud, omstreeks 1140 in ? met de ongeveer 25-jarige
26167305 Lutgardis van Sulzbach, geboren omstreeks 1115 in ?. Zij is overleden in 1163 in ?, ongeveer 48 jaar oud.
Notitie: Lutgardis van Sulzbach (ca. 1115 - 1163) was een dochter van graaf Berengarius II van Sulzbach en van Adelheid van Lechsgemünd. Haar zuster Gertrude was gehuwd met keizer Koenraad III. Lutgardis huwde in 1139 met Godfried II van Leuven en werd de moeder van Godfried III.
Kind uit dit huwelijk:
I. Godfried III van Leuven, geboren omstreeks 1140 in ? (zie 13083652).
26167306 Hendrik II van Limburg, geboren omstreeks 1110 in ?. Hij is overleden op 01-08-1167 in Rome, ongeveer 57 jaar oud. Hij is begraven in Abdij Rolduc.
Notitie: Hendrik II van Limburg (ca. 1110 - Rome, 1 augustus 1167) was hertog van Limburg en graaf van Aarlen.

Hendrik was zoon van Walram II. Na de dood van zijn vader (1139) verloor hij het conflict met Godfried II van Leuven om de functie van hertog van Neder-Lotharingen, die zowel door Walram als door Godfrieds vader was bekleed. Hendrik erfde dus alleen het graafschap Limburg, maar noemde zichzelf wel hertog. In 1147 erfde hij het graafschap Aarlen van zijn broer Walram. Hendrik vocht nog een oorlog uit met Hendrik I van Namen en nam deel aan de Italiaanse campagnes van Frederik I van Hohenstaufen. Hij overleed in Italië ten gevolge van de pest.

Huwelijken en kinderen/
In 1136 huwde Hendrik met Mathilde van Saffenburg (ca. 1113 - 2 januari 1145), erfdochter van het Land van Rode. Door dit huwelijk werd Kerkrade Limburgs. Zij kregen twee kinderen:
Hendrik III van Limburg
Margaretha van Limburg (1135-1172), huwde in 1155 met Godfried III van Leuven)

Hendrik en Mathilde zijn begraven in de abdij Rolduc.

Hendrik hertrouwde met Laureta van Vlaanderen. Dit huwelijk werd na twee jaar ontbonden en ze kregen geen kinderen.
Hij trouwde (2), ongeveer 37 jaar oud, omstreeks 1147 in ? met Laureta van Vlaanderen.
Hij trouwde (1), ongeveer 26 jaar oud, in 1136 in ? met de ongeveer 23-jarige
26167307 Mathilde van Saffenburg, geboren omstreeks 1113 in ?. Zij is overleden op 02-01-1145 in ?, ongeveer 32 jaar oud. Zij is begraven in Abdij Rolduc.
Notitie: Genealogie Mathilde

Van Mathilde zijn de volgende voorouders bekend:
(1) Adolf van Saffenberg (2) Adalbert van Saffenberg (ca. 1050 - na 1109), bekend van een schenking aan de abdij van Munsterbilzen (3) Gepa, moeder van Adalbert
Kind uit dit huwelijk:
I. Margaretha van Limburg, geboren in 1135 in ? (zie 13083653).
26167308 Diederik van de Elzas, geboren omstreeks 1100 in ?. Hij is overleden op 04-01-1168 in Grevelingen, ongeveer 68 jaar oud.
Notitie: Diederik (of Dirk) van de Elzas (ca. 1100 – Grevelingen, 4 januari 1168) was graaf van Vlaanderen van 1128 tot aan zijn dood. Hij was een zoon van hertog Diederik II van Lotharingen en Gertrudis van Vlaanderen, dochter van graaf Robrecht I de Fries van Vlaanderen.

Als kleinzoon van graaf Robrecht I de Fries kon hij na de moord op Karel de Goede in 1127 via zijn moeder Gertrudis rechten doen gelden op de troon van Vlaanderen. Koning Lodewijk VI had echter Willem Clito, eveneens in de moederlijke lijn afstammend van de Vlaamse graven, als graaf benoemd.

Dit was tegen de zin van de Vlaamse steden en van de pro-keizer gezinde adelsfractie in Vlaanderen. Gent, Brugge, Rijsel en Sint-Omaars, en een aantal edelen vroegen Diederik, toen heer van Bitche, om graaf van Vlaanderen te worden. Er ontstond een strijd tussen Willem en Diederik. Lodewijk liet Diederik excommuniceren en belegerde hem in Rijsel. De Franse koning moest zich echter terugtrekken toen bleek dat Diederik de steun van Hendrik I van Engeland had. In 1128 leed Diederik nederlagen bij Tielt en Oostkamp en moest hij vluchten, eerst naar Brugge en daarna naar Aalst. Willem belegerde de stad maar werd op 27 juli dood in zijn tent aangetroffen. Dit werd door beide partijen als een teken gezien dat Diederik de rechtmatige graaf was, en er werd vrede gesloten.

In 1132 huldigde Diederik Lodewijk als zijn koning, in ruil voor zijn steun tegen de aanspraken van Boudewijn IV van Henegouwen. In de strijd tussen Frankrijk en Engeland probeerde hij een neutrale positie te bewaren, hetgeen de Vlaamse handel ten goede kwam. Onder zijn bewind konden de steden zich ontwikkelen en werden de instellingen organisatorisch hervormd.

Diederik van de Elzas brengt het Heilig Bloed naar Vlaanderen. Nagespeeld in de Heilig-Bloedprocessie.
In 1139 bezocht Diederik Jeruzalem en trouwde daar met Sybille van Anjou, weduwe van Willem Clito en dochter van Fulco, koning van Jeruzalem. Hij leidde een succesvolle expeditie naar Panias en nam deel aan de invasie van Gilead (het gebied ten oosten van de Jordaan). In datzelfde jaar keerde hij terug naar huis om Godfried II van Leuven bij te staan in de Grimbergse Oorlogen.

Diederik nam deel aan de Tweede Kruistocht. Hij gaf leiding aan de oversteek van de Meander en vocht mee in een veldslag bij Konya. Diederik nam deel aan het beraad waarin werd besloten om Damascus aan te vallen, tegen de zin van de lokale kruisvaarders die aanvoerden dat ze altijd in vrede met Damascus hadden geleefd. Diederik eiste de stad op als hoofdstad voor zijn eigen kruisvaardersstaat en werd daarin gesteund door zijn zwager Boudewijn III van Jeruzalem, Lodewijk VII van Frankrijk en Koenraad III van Hohenstaufen - zeer tegen de zin van de leiders van de kruisvaardersstaten. Door onderlinge verdeeldheid van de kruivaarders liep het beleg na vier dagen al uit op een mislukking en trokken de kruisvaarders zich terug op Jeruzalem. In 1150 keerde hij terug naar Vlaanderen. Boudewijn van Henegouwen probeerde namelijk om Vlaanderen te veroveren maar Sybille (die als regentes was achtergebleven) wist hem te weerstaan en liet ook plundertochten in Henegouwen uitvoeren. Het volgende jaar sloot Diederik vrede met Boudewijn, met de afspraak dat hun kinderen, Margaretha en Boudewijn V van Henegouwen zouden trouwen

In 1156 trok Diederik voor de derde maal naar het Heilige Land. Ditmaal nam hij Sybille mee, en liet zijn zoon Filips van de Elzas achter als regent. Diederik nam deel aan het beleg van Shaizar, dat mislukte toen hij ruzie kreeg met Reinoud van Châtillon over de vraag wie de vesting zou bezitten als die was veroverd. In 1159 keerde Diederik terug naar Vlaanderen maar Sybille bleef achter en trad in een klooster. Diederik liet Filips een belangrijk aandeel houden in het bestuur. In 1164 trok hij een vierde maal naar het Heilige Land en bezocht samen met Amalrik I van Jeruzalem de steden Antiochië en Tripoli. Na zijn thuiskomst in 1166 zegelde hij met een dadelpalm.

Diederik zou het relikwie van het Heilig Bloed hebben meegenomen van zijn reizen. Hij werd begraven in de abdij van Waten.

Sommige bronnen vermelden dat Diederik in zijn eerste huwelijk zou zijn getrouwd met de weduwe van Karel de Goede, Margaretha van Clermont. Dit is echter vrijwel zeker niet het geval. Van zijn eerste vrouw is bekend dat ze Swanhilde heette, dat ze op 4 september 1132 is overleden, en dat Diederik en zij in een te nauwe bloedverwantschap stonden. Diederik en Swanhilde kregen een dochter: Lauretta.

Diederik en Sybille hadden de volgende kinderen:
Boudewijn, overleden voor 1154
Filips, graaf van 1168 tot 1191
Mattheüs, gehuwd met gravin Maria van Boulogne
Pieter (-1176), proost van Brugge en Sint-Omaars, bisschop van Kamerijk, gaf zijn kerkelijke functies op om te trouwen met Mathilde, de weduwe van Gwijde van Nevers en werd zo graaf van Nevers. Hij kreeg een dochter Sybille die trouwde met Robert van Wavrin, seneschalk van Frankrijk.
Gertrude (-1186), gehuwd met Humbert III van Savoye en daarna met Hugo III van Oisy.
Margaretha, gravin van Vlaanderen 1191-1194, gehuwd in 1169 met graaf Boudewijn V van Henegouwen, moeder van Boudewijn I van Constantinopel graaf van 1194-1205
Matilda (ovl. 24 maart ca. 1194), 1187 abdis van Fontevraud

Diederik had daarnaast drie buitenechtelijke kinderen:
Gerard (ovl. 1206), provoost van Brugge, kanselier van Vlaanderen, lid van de raad van regenten in 1202.
Willem Bron (ovl. voor 1167), getrouwd met Christiana, ze hadden een zoon die ook Willem Bron heette.
Conon
Hij trouwde, ongeveer 39 jaar oud, in 1139 in ? met de 22 of 23-jarige
26167309 Sybilla van Anjou, geboren in 1116 in ?. Zij is overleden in 1165 in Jeruzalem, 48 of 49 jaar oud.
Notitie: Sybille van Anjou (1116 - Bethanië (Jeruzalem), 1165) was een dochter van graaf Fulco V van Anjou en Ermengarde van Maine, de erfgename van het graafschap Maine.

Zij huwde in 1123 Willem Clito en bracht Maine in het huwelijk mee. Dit huwelijk werd in opdracht van Hendrik I van Engeland, Willems oom en politiek tegenstander, geannuleerd door paus Honorius II op grond van bloedverwantschap. Sybilles vader Fulco verzette zich hiertegen en stemde pas in na zijn excommunicatie en het interdict over Anjou. Sybille trok met haar vader naar het Heilige Land, waar hij zou trouwen met de erfgename van het Koninkrijk Jeruzalem, Melisende en in 1131 zelf koning werd.

In 1139 trouwde Sybille met de Vlaamse graaf Diederik van de Elzas, die zijn eerste bezoek aan het Heilige Land bracht. Sybille keerde met Diederik terug naar Vlaanderen. Diederik nam deel aan de tweede kruistocht en stelde voor die periode Sybille aan als regentes (1147-1150). In deze periode trachtte Boudewijn IV van Henegouwen Vlaanderen te veroveren, maar de aanval werd door Sybille krachtdadig afgeslagen. Zij liet Henegouwen verwoesten, waarna Boudewijn hetzelfde deed met Artesië. Pas toen Diederik naar Vlaanderen terugkeerde en de aartsbisschop van Reims als bemiddelaar optrad, werd een vrede gesloten.

In 1157 trok zij samen met Diederik naar het Heilige Land. Daar besloot ze in het klooster van St. Lazarus in Bethanië (Jeruzalem) in te treden, waar haar stieftante Ioveta van Bethanië abdis was. Ondanks het aandringen van Diederik, Boudewijn III van Jeruzalem en de patriarch van Jeruzalem weigerde ze om Diederik terug naar Vlaanderen te volgen. Na de dood van haar stiefmoeder verwierf ze een positie met grote invloed op de kerk en de politiek van de kruisvaardersstaten. Zij overleed er in 1165.

Haar naam (Cibilie) staat sinds 1180 boven de toegangspoort van het Gravensteen.

Sybille en Diederik hadden de volgende kinderen:
Boudewijn, overleden voor 1154
Filips
Mattheüs, gehuwd met gravin Maria van Boulogne
Peter (-1176), provoost van Brugge en Sint-Omaars, bisschop van aartsbisdom Kamerijk, gaf zijn kerkelijke functies op om te trouwen met Mathilde, de weduwe van Gwijde van Nevers en werd zo graaf van Nevers. Hij kreeg een dochter Sybille die trouwde met Robert van Wavrin, seneschalk van Frankrijk.
Gertrude (-1186), gehuwd met Humbert III van Savoye en daarna met Hugo III van Oisy.
Margaretha, gravin van Vlaanderen, gehuwd met graaf Boudewijn V van Henegouwen
Mathilde (ovl. 24 maart ca. 1194), 1187 abdis van Fontevraud
Zij is weduwe van Willem van Normandië (1102-1128), met wie zij trouwde (1), 6 of 7 jaar oud, in 1123 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Mattheus I van de Elzas, geboren omstreeks 1138 in ? (zie 13083654).
26167310 Stefanus van Blois, geboren in 1096 in Blois. Hij is overleden op 25-10-1154 in Dover, 57 of 58 jaar oud.
Notitie: Stefanus van Blois (Engels: Stephen; Frans: Étienne) (Blois (Frankrijk), 1096 – Dover (Kent), 25 oktober 1154) was koning van Engeland van 1135 tot 1154. Hij was de laatste koning uit het Normandische Huis.

Stefanus werd in Frankrijk geboren als zoon van Stefanus II van Blois, graaf van Blois en Chartres, en Adela van Engeland, de dochter van Willem de Veroveraar. Hij stond in bijzondere gunst bij zijn oom, koning Hendrik I van Engeland, en verkreeg van hem in 1115 de graafschappen Lancashire, Mortain en werd heer van Eye. Hij verbleef vooral op zijn Normandische bezittingen en vocht meerdere conflicten uit met andere edelen. Voor 1125 trouwde Stefanus met Mathilde van Boulogne, de erfdochter van graaf Eustatius III van Boulogne. In 1127 organiseerde hij voor Hendrik een campagne tegen Willem Clito, de nieuwe graaf van Vlaanderen, en Lodewijk VI van Frankrijk. Hierdoor kon Willem, die een tegenstander van Hendrik was, zich niet handhaven als graaf van Vlaanderen.

Na de dood van zijn schoonvader erfden Stefanus en Mathilde niet alleen het graafschap Boulogne maar ook zijn grote bezittingen in Normandië en het zuidoosten van Engeland. Stefanus was nu een van de rijkste edelen in Engeland en Frankrijk. Hij was een belangrijke hoveling in Engeland maar ook een regelmatige gast van Lodewijk VI aan zijn hof in Parijs.

Hendrik had geen mannelijke erfgenamen. Voor zijn overlijden had hij daarom zijn edelen, waaronder Stefanus, laten zweren om zijn dochter Mathilde als vorstin te zullen steunen. Toen Hendrik in 1135 stierf, ontstond er een complexe situatie. Veel edelen en kerkvorsten konden niet zomaar een vrouw als koning accepteren, die bovendien getrouwd was met een niet Normandisch/Engelse edelman (Godfried V van Anjou). Er ontstond fel debat over de invulling van het koningschap en tegelijkertijd stelden de edelen uit Normandië Stefanus’ oudste broer Theobald IV van Blois kandidaat als koning.

Stefanus maakte gebruik van de impasse door zich in Londen tot koning uit te roepen. Met steun van zijn broer bisschop Hendrik van Winchester kreeg hij de steun van de koninklijke kanselier en schatbewaarder. Stefanus bezette met een klein leger Canterbury en Dover om een mogelijke invasie te kunnen afslaan. Stefanus kocht de steun van de kerk door te beloven de kerk in vrijheid bisschoppen te laten benoemen. En hij kocht de steun van de edelen en de steden door de belasting voor het Danegeld af te schaffen. Theobald gaf zijn aanspraken op in ruil voor het regentschap van het hertogdom Normandië. Mathilde gaf niet toe en daarmee begon een periode van strijd die de hele regering van Stefanus zou voortduren (Anarchie).

Omdat Stefanus’ vrouw ook Mathilde heette werden zij en de kandidaat-koningin van elkaar onderscheiden door de vrouw van Stefanus "koningin Mathilde" te noemen en de kandidaat-koningin "keizerin Mathilde", omdat ze in haar eerste huwelijk met keizer Hendrik V getrouwd was geweest.

In de eerste jaren van Stefanus’ regering had hij nog een kans om zijn macht te vestigen en een stabiel bestuur op te bouwen. Keizerin Mathilde bezat niet echt de middelen om hem te bedreigen. Belangrijke edelen zagen echter hun kans om voordeel te halen uit de onzekere situatie. De eerste was koning David I van Schotland, die ook grote Engelse goederen in leen had. In 1136 viel hij met een Schots leger Engeland binnen maar toen Stefanus een groot leger op de been wist te brengen werd in Durham een vrede onderhandeld waarbij David en zijn zoons belangrijke goederen in het noorden van Engeland verwerven. Tijdens een rijksdag erkenden bijna alle edelen het koningschap van Stefanus en de enkele weigeraars werden snel onderworpen, maar Stefanus heeft ze slechts licht of helemaal niet bestraft.

Inmiddels had Godfried van Anjou Normandië aangevallen. In 1137 onderhandelde Stefanus met veel moeite een overeenkomst waarbij Godfried zich terug trok tegen een betaling van 2000 pond per jaar. De Schotten vielen in 1138 weer het noorden van Engeland binnen. Stefanus viel op zijn beurt Schotland binnen. Over en weer werden gebieden geplunderd en verwoest, totdat een lokaal Engels leger de Schotten wist te verslaan in de slag van de Standaard. Stefanus moest zich terug trekken uit Schotland omdat zijn neef Robert van Gloucester, bastaardzoon van Hendrik I van Engeland, ontevreden was geworden over de beperkte rol die Stefanus hem had gegeven in het bestuur, en besloot om keizerin Mathilde te steunen. Stefanus wist de meeste gebieden van Robert te veroveren maar zag af van een aanval op Bristol - Roberts belangrijkste machtsbasis. Omdat zijn adviseurs vonden dat hij te mild was voor opstandelingen, liet Stefanus het grootste deel van het garnizoen van Shreswbury vermoorden nadat ze zich hadden overgegeven.

Stefanus’ broer bisschop Hendrik werd rond deze tijd benoemd tot pauselijk legaat voor Engeland. Stefanus stichtte de abdij van Furness. Koningin Mathilde onderhandelde in 1139 een nieuwe overeenkomst met David van Schotland waarbij die de controle kreeg over Northumbria, inclusief de strategische kastelen van Newcastle upon Tyne en Bamburgh, maar wel Stefanus als koning erkende.

In 1139 leek Stefanus, afgezien van enkele lokale problemen, duidelijk de macht in handen te hebben in Engeland en Normandië. Maar in dat jaar begonnen de problemen pas echt, voor een groot deel door Stefanus zelf veroorzaakt:
Stefanus kreeg een ernstig conflict met zijn kanselier, de bisschop van Salisbury. Hierdoor koos diens familie de kant van keizerin Mathilde. Omdat Stefanus in reactie hierop steeds meer de benoeming van vertrouwelingen in kerkelijke ambten doordrukt, en daarmee zijn belofte van 1135 breekt, wordt de relatie met de kerk als geheel slechter.
Keizerin Mathilde bezocht met Robert van Gloucester onverwacht haar moeder in Arundel. Stefanus was zo nobel om ze een vrijgeleide naar Bristol te geven, terwijl hij ze ook gevangen had kunnen nemen. Mathilde en Robert begonnen toen rondom Bristol een nieuwe machtsbasis op te bouwen.

Stefanus had nog de gelegenheid om in 1140 de abdij van Coggeshall te stichten. Hij belegerde het kasteel van Lincoln en werd daar op 2 februari 1141 door Robert van Gloucester aangevallen. Stefanus werd verslagen en gevangengenomen. Tegelijk was Stefanus’ broer Theobald verwikkeld in een conflict met de koning van Frankrijk. Daardoor kon hij niet voorkomen dat Godfried van Anjou Normandië veroverde. Keizerin Mathilde riep zichzelf uit tot "Heerseres van Engeland en Normandië" en begon voorbereidingen voor een kroning. Hendrik, de pauselijke legaat en broer van Stefanus, probeerde een vrijlating van Stefanus te onderhandelen en bood daarbij aan dat Stefanus van de koningstitel zou afzien. Keizerin Mathilde wilde daar niet op ingaan en Hendrik weigerde daarna mee te werken aan de kroning, waardoor die niet door kon gaan. Keizerin Mathilde werd door de boze bevolking uit Londen verjaagd. In september trok zij met een leger naar Winchester om Hendrik te dwingen aan een kroning mee te werken. Koningin Mathilde greep nu haar kans. Terwijl de troepen van de keizerin het kasteel van Winchester belegerden, omsingelden haar troepen de hele stad. Het leger van keizerin Mathilde sloeg op de vlucht en Robert van Gloucester werd gevangengenomen. Kort daarna werden Stefanus en Robert tegen elkaar geruild. Stefanus liet zich opnieuw kronen in Canterbury.

In 1142 werd keizerin Mathilde drie maanden lang belegerd in Oxford maar ze wist op gedurfde wijze te ontsnappen. Stefanus en Hendrik werden in 1143 verslagen door Robert van Gloucester. De paus nam Hendrik in dat jaar zijn functie als pauselijk legaat af. Stefanus had toen alleen nog controle over het noorden en oosten van Engeland en was niet bij machte om een campagne tegen keizerin Mathilde of naar Normandie te ondernemen. Hij had grote problemen om zijn vazallen onder controle te houden.

Na 1143 volgden enkele jaren van betrekkelijke rust. Dat veranderde toen Robert van Gloucester in 1147 overleed en Hendrik, de zoon van keizerin Mathilde de leiding van de strijd op zich nam. Hendrik was nog jong en wilde in actie komen. Hetzelfde jaar viel hij met een leger van huurlingen Stefanus aan maar de campagne mislukte. Hendrik sloot een overeenkomst met Stefanus waarbij Hendrik zich terugtrok maar Stefanus het achterstallige loon van zijn soldaten zou betalen. Later probeerde Hendrik nog om Stefanus vanuit Schotland aan te vallen maar hij moest vluchten toen Stefanus met een groot leger naar York trok. Hendrik werd gevangengenomen en uiteindelijk teruggestuurd naar Normandië. In 1151 wilde Hendrik Stefanus vanuit Normandië aanvallen, maar blies de onderneming af toen zijn vader overleed. Toen Hendrik in 1152 trouwde met Eleonora van Aquitanië beschikte hij over alle middelen die nodig waren om een grootscheepse invasie te ondernemen. In 1153 stak Hendrik met een leger over naar Engeland en viel Stefanus aan. De belangrijkste edelen in beide kampen wilden het echter niet op een grootschalige oorlog laten aankomen. Zij dwongen Stefanus en Hendrik tot onderhandelingen en er werd een overeenkomst bereikt: Stefanus bleef koning en benoemde Hendrik tot zijn opvolger, wat mogelijk was omdat Stefanus’ oudste zoon en kroonprins Eustaas IV van Boulogne kort daarvoor was overleden.

Stefanus overleed in 1154 in de priorij van Dover aan ingewand problemen en inwendige bloedingen. Hij is begraven in de abdij van Faversham, waar zijn vrouw twee jaar eerder ook was begraven.

Volgens de kronieken was Stefanus een vriendelijke man die graag door iedereen aardig werd gevonden. Hij hield er niet van om hard of streng te zijn en had daardoor op zijn minst een deel van zijn problemen aan zichzelf te danken. Aan de andere kant had hij een reputatie dat hij zich niet aan afspraken hield en heeft meerdere malen edelen een vrijgeleide gegeven om ze vervolgens gevangen te kunnen nemen.

De "Anarchie" is een periode die geliefd is in Engelse en Amerikaanse fictie. Stefanus wordt daarin meestal als een onbetrouwbare usurpator afgeschilderd.

Stefanus en Mathilde kregen de volgende kinderen:
Boudewijn, ca. 1136 op ongeveer 10-jarige leeftijd overleden te Londen en begraven in de priorij van Aldgate.
Eustaas
Willem
Mathilde, als peuter met Pasen 1136 verloofd met Walram IV van Meulan maar ca. 1140 op ongeveer 6-jarige leeftijd overleden en begraven in de priorij van Aldgate.
Maria

Stefanus had een relatie met Dameta, een vrouw uit de lagere Normandische adel. Zij kregen de volgende kinderen:
Gervais (ca. 1118 - 1160), ca. 1137 abt van Westminster Abbey en daar begraven
mogelijk Amalrik
mogelijk Rudolf

Bij een andere vrouw had Stefanus nog een buitenechtelijke dochter. Haar naam is niet bekend maar ze trouwde vermoedelijk met Hervé, burggraaf van het land van Léon.
Hij trouwde met
26167311 Mathilde van Boulogne, geboren omstreeks 1105 in ?. Zij is overleden op 03-05-1151 in Castle Hedingham, ongeveer 46 jaar oud. Zij is begraven in Abdij van Faversham.
Notitie: Mathilde van Boulogne (ca. 1105 - Castle Hedingham, 3 mei 1151) was een dochter van Eustaas III van Boulogne en Maria van Schotland. Mathilde was koningin van Engeland.

Mathilde was erfdochter van het graafschap Boulogne en grote bezittingen in Engeland en Normandië. Koning Hendrik I van Engeland bemoeide zich daarom persoonlijk met haar huwelijk en liet haar trouwen met zijn neef Stefanus van Blois. Na het overlijden van Hendrik in 1135 maakte Stefanus zich meester van de Engelse troon. Mathilde was daar niet bij aanwezig, zij verbleef hoogzwanger in Boulogne. Op 22 maart 1136 werd ze in de Westminster Abbey tot koningin gekroond.

Hendrik had echter niet Stefanus maar zijn dochter Mathilde van Engeland als erfgenaam aangewezen. Daardoor ontstond er een langdurig en verward conflict tussen de fracties van Stefanus en van Mathilde van Engeland. Mathilde speelde in deze periode een belangrijke rol, ze was duidelijk de tweede "man" van de fractie van Stefanus - na Stefanus zelf:
in 1138 leidde ze met succes het beleg van Dover, compleet met een zeeblokkade vanuit Boulogne.
in 1139 onderhandelde ze het verdrag van Durham waarmee David I van Schotland in ruil voor grote concessies Stefanus als koning van Engeland erkende
in 1140 arrangeerde ze het huwelijk tussen haar zoon Eustaas IV van Boulogne en Constance (ovl. 1176), dochter van Lodewijk VI van Frankrijk. In dat jaar voerde ze ook verkennende besprekingen met de aanvoerder van de partij van Mathilde van Engeland, Robert van Gloucester.
in 1141 organiseerde ze het verzet van de partij van Stefanus na diens gevangenneming, samen met de huurlingenaanvoerder Willem van Ieper. Ze sloten het leger van Robert in toen die Winchester belegerde, en namen hem gevangen. Robert werd daarna tegen Stefanus geruild. Mathilde wist ook een aantal belangrijke edelen terug te winnen voor de zaak van Stefanus, waaronder diens broer Hendrik.
ze probeerde Eustaas te laten kronen. Toen de aartsbisschop van Canterbury zich hier tegen verzette, liet zij hem verbannen.

Mathilde stichtte meerdere abdijen samen met haar man en stichtte zelfstandig het convent van Higham en het Sint-Catharinahospitaal in Londen. Mathilde gaf schenkingen aan de tempeliers.

Mathilde overleed aan een koorts en is begraven in de abdij van Faversham.

Mathilde en Stefanus hadden de volgende kinderen:
Boudewijn, ca. 1136 op ongeveer 10-jarige leeftijd overleden te Londen en begraven in de priorij van Aldgate.
Eustaas
Willem
Mathilde, als peuter met Pasen 1136 verloofd met Walram IV van Meulan maar ca. 1140 op ongeveer 6-jarige leeftijd overleden en begraven in de priorij van Aldgate.
Maria
Kind uit dit huwelijk:
I. Maria van Engeland, geboren in 1136 in ? (zie 13083655).
26167312 Alberic van Mello, geboren in 1080 in Mello. Hij is overleden in 1111 in ?, 30 of 31 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 1 jaar oud, omstreeks 1081 in ? met de ongeveer 1-jarige
26167313 Adele de Bulles Dammartin, geboren in 1082 in ?. Zij is overleden in 1105 in ?, 22 of 23 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Alberic I van Mello, geboren omstreeks 1102 in Dammartin-en-Goële (zie 13083656).
26167314 Lancelin van Dammartin-Aumale, geboren in 1089 in Dammartin-en-Goele. Hij is overleden in 1137 in Dammartin-en-Goele, 47 of 48 jaar oud.
Hij trouwde met
26167315 Clementia van Montbéliard, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Clementia van Dammartin-Aumale, geboren in 1110 in Dammartin-en-Goele (zie 13083657).
26167316 Hugo I van Clermont Beauvais, geboren in 1035 in ?. Hij is overleden in 1101 in ?, 65 of 66 jaar oud.
Notitie: Hugo van Clermont (1035 - 1101), gen. van Mouchy, was een zoon van Reinout I van Creil en van Ermengarda van Clermont. Hij werd graaf van Clermont-en-Beauvaisis in 1008 in opvolging van zijn vader. Hugo was gehuwd met Margaretha van Ramerupt, dochter van Hilduinis IV van Montdidier, graaf van Roucy, en werd de vader van:
Reinout (-1162)
Guy (-1119)
Hugo
Ermentrudis van Avranches, gehuwd met Hugo van Avranches (1047-1101), heer van Chester,
Adelisa, gehuwd met Gilbert FitzRichard van Clare,
Margaretha (-1136), gehuwd met Gilbert van Gerberoy,
Richildis, gehuwd met Dreux van Mello (-1117),
Beatrix (-1110), gehuwd met graaf Matheus van Beaumont.
Hij trouwde met
26167317 Margaretha van Ramerupt, geboren omstreeks 1041 in ?. Zij is overleden omstreeks 1100 in ?, ongeveer 59 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Reinauld van Clermont Beauvais, geboren omstreeks 1082 in ? (zie 13083658).
26167318 Reinauld van Bar Mousson, geboren omstreeks 1090 in ?. Hij is overleden in 1150 in ?, ongeveer 60 jaar oud.
Hij trouwde met
26167319 Gisela van Vaudemont, geboren omstreeks 1080 in ?. Zij is overleden omstreeks 1150 in ?, ongeveer 70 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Clementia van Bar Mousson, geboren omstreeks 1110 in ? (zie 13083659).
26167320 gwijde II van Ponthieu, geboren in ?. Hij is overleden op 25-12-1147 in Efeze.
Notitie: Vader Willem I van Ponthieu
Moeder Helena van Bourgondië

Gwijde II van Ponthieu (-Efeze, 25 december 1147) was een zoon van Willem I van Ponthieu en van Helena van Bourgondië. Hij volgde rond 1126 zijn vader op als graaf van Ponthieu. Gwijde was gehuwd met Ida, en werd de vader van:
Jan I (-1191)
Gwijde, heer van Noyelles, lid van de Duitse orde
Agnes, abdis in Montreuil
Hij trouwde met
26167321 Ida, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jan I van Ponthieu, geboren in 1141 in ? (zie 13083660).
26167322 Anselm van Saint-Pol, geboren in 1125 in ?. Hij is overleden in 1165 in ?, 39 of 40 jaar oud.
Notitie: Anselmus van Saint-Pol (gestorven 1165) uit het ’huis Campdavain’, was de derde zoon van Hugo III van Saint-Pol en Beatrix.

Na de dood van zijn broer Ingelram werd hij in 1150 graaf van Saint-Pol.

Anselmus was gehuwd met Eustachia, natuurlijke dochter van Eustachius IV van Boulogne, en werd de vader van:
Hugo IV (-1205)
Ingelram
Margaretha, gehuwd met de kasteelheer van Amiens,
Flandrina, gehuwd met graaf Willem van Guînes, zoon van Arnold I
Gwijde, maarschalk van Ponthieu
Beatrix, gehuwd met graaf Jan I van Ponthieu.
Hij trouwde met
26167323 Eustachia van Blois, geboren in 1130 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Beatrix van Saint-Pol, geboren in 1150 in ? (zie 13083661).
26167324 Lodewijk VI van Frankrijk, geboren in 1081 in Parijs. Hij is overleden op 01-08-1137 in Béthisy-Saint-Pierre, 55 of 56 jaar oud.
Hij trouwde, 965 of 966 jaar oud, op 28-03-115 in Parijs met de ongeveer 977-jarige
26167325 Adelheid van Savoye, geboren omstreeks 1092 in ?. Zij is overleden op 18-11-1154 in Montmartre, ongeveer 62 jaar oud.
Notitie: Adelheid van Savoye, ook van Maurienne, (ca. 1092 - Montmartre, 18 november 1154) was een dochter van Humbert II van Savoye en van Gisela van Bourgondië, en dus een nicht van paus Callixtus II.

Zij trouwde op 28 maart 1115 te Parijs met Lodewijk VI van Frankrijk. Als koningin had ze een actief aandeel in het bestuur, ze wordt in 45 aktes van Lodewijk vermeld. In 1127 trad ze tijdens de afwezigheid van Lodewijk zelfstandig op tegen de kanselier Stephanus van Garlande die zoveel macht verzamelde dat hij een bedreiging vormde voor de positie van de koning. Na de dood van Lodewijk probeerde ze de invloed van de abt Suger in te perken. Toen dit mislukte moest ze zich terugtrekken op haar landgoederen bij Compiègne. Volgens eigentijdse beschrijvingen was ze lelijk maar vroom en vriendelijk.

Lodewijk en Adelheid kregen de volgende kinderen:
Filips (1116-1131)
Lodewijk VII (1120-1180)
Hendrik (1121-1175), aartsbisschop van Reims
Robert I van Dreux (ca. 1123-1188)
Constance (ca.1124-1176), gehuwd met Eustaas IV van Boulogne, daarna met Raymond V van Toulouse
Filips (1131-1161) , bisschop van Parijs

In 1141 hertrouwde zij met constable Mattheus I van Montmorency. In 1153 trok zij zich terug in de abdij van Montmartre, die zij samen met haar zoon Lodewijk gesticht had. Zij stierf er het jaar nadien.
Zij trouwde (2), ongeveer 49 jaar oud, in 1141 in ? met Mattheus I van Montmorency.
Kind uit dit huwelijk:
I. Lodewijk VII van Frankrijk, geboren in 1120 in ? (zie 13083662).
26167326 Alfons VII van Castilië, geboren op 01-03-1105 in Pontevedra. Hij is overleden op 21-08-1157 in Fresneda, 52 jaar oud.
Notitie: Alfons VII (Caldas de Reyes, Pontevedra, 1 maart 1105 – Fresneda, 21 augustus 1157), oorspronkelijk Alfonso Raimúndez genaamd, was koning van Galicië vanaf 1119, en van Castilië en León vanaf 1126 tot aan zijn dood. Zijn ouders waren Urraca van Castilië en Raymond van Bourgondië. Hij was de kleinzoon van Alfons VI van Castilië, van wie hij in 1135 ook de keizerstitel overnam.

Zijn jeugd werd vertroebeld door de machtsstrijd om de heerschappij over Castilië en León tussen zijn moeder Urraca en haar tweede echtgenoot, Alfons I van Aragón. Bij het overlijden van koningin Urraca moest zijn stiefvader zijn aanspraken laten varen, waardoor Alfons koning van Castilië en León werd.

Toen in 1146 de invasie van de Almohaden begon, sloot hij een bondgenootschap met de Almoraviden om de Almohadische expansie in Zuid-Spanje tegen te houden. Een aantal militaire successen vergrootten wel zijn persoonlijke prestige, maar droegen uiteindelijk weinig bij aan de verdere uitbreiding van zijn grondgebied. Integendeel, in 1157 ging Almería verloren, en Córdoba kon hij slechts drie jaar bezetten.

Ondanks het prestige dat aan de keizerstitel verbonden was, slaagde Alfons VII er niet in de heersende tendensen naar autonomie binnen het Iberisch Schiereiland het hoofd te bieden. Hij kon niet verhinderen dat Portugal zich in 1140 onafhankelijk verklaarde. Bij zijn dood werd het koninkrijk verdeeld onder zijn twee zonen: Sancho kreeg Castilië en Ferdinand kreeg León.

In 1128 huwde Alfons in Saldaña, Palencia, met Berengaria van Barcelona (1105-1149), een dochter van graaf Raymond Berengarius III van Barcelona, hun kinderen waren:
Sancho (1134-1158)
Ramón (1131-1151)
Sancha (1137-1179), in 1157 gehuwd met Sancho VI van Navarra
Ferdinand (1137-1188)
Constance (1141-1160), in 1154 gehuwd met Lodewijk VII van Frankrijk
García (1142-1146)

Alfonso (1145-1149) In 1152 met Richeza van Polen (1140-1185), hun kinderen waren:
Fernando (1153-1155)
Sancha (1156-1208), in 1174 gehuwd met Alfons II van Aragón

Uit buitenechtelijke relaties had Alfons nog twee kinderen:
bij Gontrada Pérez, Urraca (1126-1189), in 1144 gehuwd met García IV van Navarrabij Sancha Fernández,
Estefania (1150-1180), gehuwd met Fernán Ruiz de Castro
Hij trouwde (2), 46 of 47 jaar oud, in 1152 in ? met Richeza van Polen.
Hij trouwde (1), 22 of 23 jaar oud, in 1128 in Saldana met de 11 of 12-jarige
26167327 Berengaria van Barcelona, geboren in 1116 in ?. Zij is overleden op 15-01-1149 in Palencia, 32 of 33 jaar oud.
Notitie: Berengaria van Barcelona (1116 - Palencia, 15 januari 1149) was een dochter van graaf Raymond Berengarius III van Barcelona en van Dulcia van Provence. Zij huwde in 1128 met Alfons VII van Castilië en werd de moeder van:
Ramón (1131-1151)
Sancho (1134-1158)
Constance (1136-1160), in 1154 gehuwd met Lodewijk VII van Frankrijk
Sancha (1137-1179), in 1157 gehuwd met Sancho VI van Navarra
Ferdinand (1137-1188)
García (1142-1146)
Alfonso (1145-1149).
Kind uit dit huwelijk:
I. Constance van Castilië, geboren in 1136 in ? (zie 13083663).
26167328 Gwijde I van Dampierre, geboren in 1105 in ?. Hij is overleden in 1151 in ?, 45 of 46 jaar oud.
Notitie: Gwijde I van Dampierre (1105-1151) was een zoon van Theobald II van Dampierre en van Isabella van Monthléry. Gwijde was burggraaf van Troyes en heer van Dampierre. Hij was gehuwd met Helvida (1110-1165), dochter van Andreas van Baudémont, en werd de vader van:
Anseric
Willem I (1130-1161)
Andreas, bisschop van Châlons-sur-Marne
Milo, bisschop van Châlons-sur-Marne
Gwijde, bisschop van Châlons-sur-Marne
Helvida, gehuwd met Godfried IV van Joinville
Agnes, gehuwd met Narjot II van Toucy.
Hij trouwde met
26167329 Helvida van Baudémont, geboren in 1110 in ?. Zij is overleden in 1165 in ?, 54 of 55 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Willem I van Dampierre, geboren in 1130 in ? (zie 13083664).
26167330 Itier IV van Toucy, geboren omstreeks 1160 in Toucy. Hij is overleden in 1218 in Damiëtte, ongeveer 58 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 46 jaar oud, in 1206 in ? met de 30 of 31-jarige
26167331 Beatrix van Rion, geboren in 1175 in Gergy. Zij is overleden op 12-01-1220 in ?, 44 of 45 jaar oud. Zij is weduwe van Alexander van Bourgondië, met wie zij trouwde (1), 19 of 20 jaar oud, in 1195 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Ermengarde van Toucy, geboren in 1125 in ? (zie 13083665).
26167332 Archimbald VII van Bourbon, geboren in 1110 in ?. Hij is overleden in 1171 in ?, 60 of 61 jaar oud.
Notitie: Archimbald (VII) van Bourbon (?, 1110 - ?, 1171) was een zoon van Aymon II van Bourbon en Aldesina van Nevers. Hij was gehuwd met Agnes van Savoye, een dochter van Humbert II van Savoye. Hij overleed tijdens de Tweede Kruistocht in 1171.

Kinderen
Agnes (1132-), gehuwd met Ebbes V van Charenton (1121-)
Archimbald (1140-1164). Deze enige zoon Archambald (soms VIII genoemd) stierf twee jaar voor zijn vader.
Guiberge, die huwde met Ebles van Charenton;
((twijfelachtig) Adelaide, gehuwd met de heer van Perreux)
Milesende, w.v. tot nog toe geen huwelijk vermeld is gevonden.

Milesende was echter getrouwd met de heer van [Mareuil], de oudste baronie in de Périgord, die in de 14e eeuw een maarschalk van Frankrijk leverde (Anselme). Diens vader was waarschijnlijk Hervé van Mareuil (1126-1202), "un des plus importants seigneurs du Bas-Poitou" genoemd (Richard). Later werd dit het Huis De Villebois-Mareuil, na de slag bij Bouvines (1214). De uitgebreide bezittingen van Villebois (Angoumois), later veelal verheven tot graafschap of duché-pairie, evenals [Villebois] zelf (1622), vervielen aan het regerend koningshuis doordat de laatste erfgename van de oudste tak, Gabrielle de Mareuil, vrouwe van Villebois, Angéac, Vibrac & Pranzac, huwde met Nicolas d’Anjou (29 september 1541), heer van Mézières, graaf van St.Fargeau.

Hun dochter Renée huwde met François de Bourbon, markies van Mézières, kroonprins van Auvergne (21 oktober 1566). - Dochter Milesende (Milesinde), die veelal niet wordt genoemd, is bekend uit de Chroniques de Cluny, en een arrest van het hooggerechtshof te Parijs, uit 1665 (Bibliothèque Nationale de France, Cabinet d’Hozier 227).
Hij trouwde met
26167333 Agnes van Savoye, geboren in 1070 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Archimbald van Bourbon, geboren op 26-06-1140 in ? (zie 13083666).
26167344 Hendrik II van Limburg, geboren omstreeks 1110 in ?. Hij is overleden op 01-08-1167 in Rome, ongeveer 57 jaar oud. Hij is begraven in Abdij van Rolduc.
Notitie: Hendrik II van Limburg (ca. 1110 - Rome, 1 augustus 1167) was hertog van Limburg en graaf van Aarlen.

Hendrik was zoon van Walram II. Na de dood van zijn vader (1139) verloor hij het conflict met Godfried II van Leuven om de functie van hertog van Neder-Lotharingen, die zowel door Walram als door Godfrieds vader was bekleed. Hendrik erfde dus alleen het graafschap Limburg, maar noemde zichzelf wel hertog. In 1147 erfde hij het graafschap Aarlen van zijn broer Walram. Hendrik vocht nog een oorlog uit met Hendrik I van Namen en nam deel aan de Italiaanse campagnes van Frederik I van Hohenstaufen. Hij overleed in Italië ten gevolge van de pest.

In 1136 huwde Hendrik met Mathilde van Saffenburg (ca. 1113 - 2 januari 1145), erfdochter van het Land van Rode. Door dit huwelijk werd Kerkrade Limburgs. Zij kregen twee kinderen:
Hendrik III van Limburg
Margaretha van Limburg (1135-1172), huwde in 1155 met Godfried III van Leuven)

Hendrik en Mathilde zijn begraven in de abdij Rolduc.

Hendrik hertrouwde met Laureta van Vlaanderen.
Hij trouwde, ongeveer 26 jaar oud, in 1136 in ? met de ongeveer 23-jarige
26167345 Mathilde van Saffenburg, geboren omstreeks 1113 in ?. Zij is overleden op 02-01-1145 in ?, ongeveer 32 jaar oud. Zij is begraven in Abdij van Rolduc.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik III van Limburg, geboren omstreeks 1131 in ? (zie 13083672).
26167346 Simon I van Saarbrücken, geboren omstreeks 1113 in ?. Hij is overleden in 1182 in ?, ongeveer 69 jaar oud.
Hij trouwde met
26167347 Mathilde van Sponheim, geboren omstreeks 1114 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Sophie van Saarbrücken, geboren omstreeks 1132 in ? (zie 13083673).
26167348 Godfried van Namen, geboren in 1067 in ?. Hij is overleden in 1139 in Floreffe, 71 of 72 jaar oud.
Notitie: Godfried van Namen (1067-Floreffe, 1139) was een zoon van graaf Albert III van Namen en Ida van Saksen. Hij was graaf van Namen van 1102 tot 1139 in opvolging van zijn vader Albert III, maar was al voordien medegraaf.

Godfried was een trouw aanhanger van keizer Hendrik IV en leverde aan deze troepen toen hij door zijn zoon verdreven werd naar Luik. Hij verdedigde ook zijn broer Frederik, tot bisschop van Luik verkozen in 1119 , tegen zijn tegenstrever Alexander. In 1121 stichtte hij de abdij van Floreffe. In 1136 raakte hij in onmin met zijn schoonbroer Godfried met de Baard over de aanduiding van een abt in Gembloers. Godfried trok zelfs ten strijde tegen zijn schoonbroer en stak Gembloers in brand, zonder daarbij de stad te kunnen innemen. Korte tijd nadien overweldigde hij wel de stad, met de hulp van zijn schoonzoon, graaf Boudewijn IV van Henegouwen. Godfried trok zich ten slotte terug in de abdij van Floreffe en overleed er in 1139.

Hij huwde in 1087 Sibylle, de dochter van Roger, graaf van Château-Porcien. Zij kregen de volgende kinderen:
Elisabeth (1087-), gehuwd met Gervais van Rethel
Flandrina, moeder van heer Hugo van Antoing

Sybille verliet Godfried toen ze zwanger werd van haar minnaar Engelram I van Coucy. Het paar scheidde in 1104. Godfried voerde jarenlang strijd met Engelram.

In 1109 huwde hij met Ermesinde van Luxemburg, dochter van graaf Koenraad I van Luxemburg en van Clementia van Poitiers. Zij kregen de volgende kinderen:
Albert (ovl. na 1125)
Hendrik I van Namen
Clemencia, gehuwd met Koenraad I van Zähringen.
Beatrix (ca. 1115 - 1160), gehuwd met Ithier van Rethel
Adelheid (1124 - eind juli 1169), gehuwd met Boudewijn IV van
Hij trouwde (1), 19 of 20 jaar oud, in 1087 in ? met Sybille van Château-Porcien. Dit huwelijk werd ontbonden in 1104 in ?.
Hij trouwde (2), 41 of 42 jaar oud, in 1109 in ? met de ongeveer 29-jarige
26167349 Ermesinde I van Namen, geboren omstreeks 1080 in ?. Zij is overleden op 24-06-1143 in ?, ongeveer 63 jaar oud. Zij is weduwe van Albert van Moha, met wie zij trouwde (1), ongeveer 16 jaar oud, in 1096 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik I van Namen- IV van Luxemburg, geboren omstreeks 1112 in ? (zie 13083674).
26167350 Hendrik I van Gelre, geboren omstreeks 1117 in ?. Hij is overleden in 1182 in ?, ongeveer 65 jaar oud.
Notitie: Hendrik I van Gelre (tussen 1117 en 1120 - tussen 27 mei en 10 september 1182) was graaf van Gelre.

Hendrik volgde in 1131/1133 zijn vader op als graaf Geldern en Wassenberg, in 1138 erfde hij het graafschap Zutphen van zijn moeder. Hendrik had goede relaties met het aartsbisdom Keulen en met keizer Frederik I van Hohenstaufen. Daardoor wist hij zijn positie in het hele gebied van Friesland tot aan de Maas uit te breiden met een aantal versnipperde bezittingen. Hij verkeerde daardoor op gespannen voet met de bisschoppen van Utrecht, Luik, Münster (stad) en Paderborn (stad), en met de abt van Corvey. Daarom sloot Hendrik een verbond met de stad Utrecht maar moest dat onder Hollandse druk weer opzeggen.

Hendrik overleed in 1182 en werd opgevolgd door zijn zoon Otto I. Hij werd begraven in het klooster Kamp.

Hendrik was een zoon van Gerard II van Gelre en Ermgard van Zutphen. Hij trouwde (ca. 1135) met Agnes van Arnstein (ca. 1130 - voor < 1179), erfdochter van Arnstein. Zij kregen de volgende kinderen:
Gerard van Gelre, kort voor zijn vader overleden en begraven in Zutphen. Gehuwd met Ida van Boulogne in haar tweede huwelijk, maar ze kregen geen kinderen.
Otto, opvolger van zijn vader
Agnes, in 1168 gehuwd met graaf Hendrik I van Namen. Zij verliet Hendrik en trok in een klooster, ondanks diens beroep op paus Alexander III. Uiteindelijk werd een verzoening bemiddeld tussen Agnes en Hendrik, door graaf Filips van Vlaanderen en de aartsbisschop van Keulen. Hendrik had namelijk geen erfgenamen en het was voor deze heren wenselijk dat er wel een erfgenaam zou komen omdat anders graaf Boudewijn IV van Henegouwen zijn bezittingen zou erven. Agnes en Hendrik kregen uiteindelijk een dochter. Agnes werd begraven in Echternach.
Adelheid (ovl. na 1212), voor 1179 gehuwd met graaf Gerard van Loon
Margaretha, gehuwd met graaf Engelbert I van Berg (-1189)
Hij trouwde, ongeveer 18 jaar oud, in 1135 in ? met de ongeveer 27-jarige
26167351 Agnes van Arnstein, geboren omstreeks 1108 in ?. Zij is overleden vóór 1179 in Echternach, ten hoogste 71 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Agnes van Gelre, geboren in 1135 in ? (zie 13083675).
26167352 Reinoud II van Bar, geboren in 1122 in ?. Hij is overleden op 25-07-1170 in ?, 47 of 48 jaar oud.
Notitie: Reinoud II van Bar (1122 - 25 juli 1170) was de erfzoon van Reinoud I van Bar en van Gizela van Vaudémont.

Samen met zijn vader en zijn broer Hugo nam Reinoud deel aan het concilie van Metz in 1135. Met zijn broer Diederik vergezelde hij ook hun vader die deelnam aan de Tweede Kruistocht in 1147. Nadat zijn vader tijdens de terugkeer van de kruistocht omgekomen was, werd Reinoud graaf van Bar en hernamen de wrijvingen met Lotharingen en Metz. In 1152 viel Reinoud de abdij van Saint-Michiel aan, maar hij werd in de ban geslagen en moest veel boete doen en grote schenkingen overmaken aan de abdijen.

Reinoud was in 1155 gehuwd met Agnes (1138-1207), dochter van Theobald IV van Blois, en werd de vader van:
Hendrik I (1158-1190)
Theobald I (1158-1214)
Reinoud (-1217), bisschop van Chartres
Hugo, kanunnik in Chartres.
Hij trouwde, 32 of 33 jaar oud, in 1155 in ? met de 16 of 17-jarige
26167353 Agnes van Blois, geboren in 1138 in ?. Zij is overleden in 1207 in ?, 68 of 69 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Theobald I van Bar, geboren in 1158 in ? (zie 13083676).
26167354 Hendrik I van Namen-IV van Luxemburg, geboren omstreeks 1112. Hij is overleden op 14-08-1196, ongeveer 84 jaar oud. Hij is weduwnaar van Laureta van de Elzas.
Hij trouwde (2), ongeveer 68 jaar oud, in 1180 in ? met de 44 of 45-jarige
26167355 Agnes van Gelre, geboren in 1135 in ?. Zij is overleden na 1186 in ?, minstens 51 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Ermesinde II van Namen-Luxemburg, geboren in 07-1186 in ? (zie 13083677).
26167356 Robert I van Dreux, geboren omstreeks 1123 in ?. Hij is overleden op 11-10-1188 in ?, ongeveer 65 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 29 jaar oud, in 1152 in ? met de 21 of 22-jarige
26167357 Agnes van Baudemont, geboren in 1130 in ?. Zij is overleden op 24-07-1204 in ?, 73 of 74 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Robert II van Dreux, geboren in 1154 in ? (zie 13083678).
26167358 Raoul I van Coucy, geboren omstreeks 1139 in ?. Hij is overleden in 1191 in ?, ongeveer 52 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 24 jaar oud, omstreeks 1163 in ? met de ongeveer 21-jarige
26167359 Agnes van Henegouwen, geboren in 1142 in Bergen ( België ). Zij is overleden in 1168 in ?, 25 of 26 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Yolanda van Coucy, geboren in 1164 in ? (zie 13083679).
26167360 Godfried V van Anjou, geboren op 24-08-1113 in ?. Hij is overleden op 07-09-1151 in Château-du-Loir, 38 jaar oud.
Notitie: Godfried V (24 augustus 1113 - Château-du-Loir, 7 september 1151), bijgenaamd de Schone (Frans: Le Bel) en Plantagenet (omdat hij vaak een takje brem - in Latijn planta genista - op zijn hoed droeg). Hij was graaf van Anjou (provincie), Touraine en Maine (provincie) en hertog van Normandië. Godfried speelde een belangrijke rol in de opbouw van de macht die zijn zoon Hendrik in staat zou stellen om koning van Engeland te worden. De dynastie die toen aan de macht kwam wordt het Huis Plantagenet genoemd, naar Godfrieds bijnaam.

Godfried was de oudste zoon van graaf Fulco V van Anjou en Ermengarde van Maine. Door het huwelijk van zijn ouders waren Anjou, Touraine en Maine verenigd en zo was een belangrijke feodale staat ontstaan in het westen van Frankrijk. Voor Hendrik I van Engeland was Fulco een belangrijke buurman geworden. Toen Hendriks dochter Mathilde weduwe werd (ze was getrouwd met keizer Hendrik V), arrangeerde Hendrik het huwelijk van Mathilde (25 jaar oud) met Godfried (bijna zestien). Godfried werd op 10 juni 1128 door Hendrik in de kathedraal van Rouen tot ridder geslagen en het paar trouwde op 17 juni 1128 in de kathedraal van Le Mans.
Mathildes broer William Adelin was eerder getrouwd geweest met Adelheid, een zuster van Godfried, maar hij was in 1120 zonder kinderen overleden. Het huwelijk van Godfried en Mathilde was dus een herbevestiging van de band tussen Engeland/Normandië en Anjou.

Toen Godfried door Hendrik tot ridder werd geslagen kreeg hij van Hendrik een wapen, met gouden leeuwen op een blauw veld. Godfrieds zoon Hendrik II zou dit aanpassen en er twee gouden leeuwen op een rood veld van maken. Dit is nog steeds deel van het wapen van Normandië. Godfrieds kleinzoon Richard zou daar een derde gouden leeuw aan toevoegen (voor Aquitanië). Zo ontstonden de drie gouden leeuwen op een rood veld in het wapen van Engeland.

Het volgende jaar hertrouwde Fulco met Melisende van Jeruzalem en verliet Frankrijk om koning van Jeruzalem te worden. Godfried was volgens eigentijdse schrijvers knap, rossig, joviaal en een uitstekende ridder, maar met een koud en egoïstisch karakter. Hendrik had inmiddels Mathilde tot zijn erfgename benoemd omdat zijn enige zoon al in 1120 was verdronken en zijn tweede huwelijk kinderloos bleef. Toen Hendrik in 1135 overleed trok Mathilde naar Normandië om haar erfenis op te eisen maar toen Stefanus van Blois zich van de Engelse troon meester maakte, werd hij ook in Normandië als hertog erkend.
Mathilde liet zich haar erfenis niet zomaar afnemen en bezocht in 1139 haar moeder in het kasteel van Arundel bij de Engelse zuidkust, met een gezelschap van 140 ridders. Dit was het begin van een lange periode van oorlog in Engeland tussen Stefanus en Mathilde. Godfried bemoeide zich niet met de strijd in Engeland maar veroverde vanaf 1142 Normandië in kleine stapjes. In 1144 riep hij zich namens zijn vrouw uit tot hertog van Normandië. In 1149 deden Godfried en Mathilde afstand van Normandië ten gunste van hun zoon Hendrik.
Godfried had in zijn graafschappen met verschillende opstanden van edelen te maken. De belangrijkste opstand begon in 1145 en daar nam zijn broer Eli ook aan deel. Eli zou ontevreden zijn geweest omdat hij van mening was dat hij Maine zou moeten erven (hun vader was eind 1143 overleden). Godfried sloot Eli op en liet hem pas vrij in 1151. Eli was toen ziek en overleed korte tijd later.
Godfried werd getroffen door een plotselinge koorts, op zijn doodsbed deed hij een aantal schenkingen en hij overleed dezelfde dag. Godfried werd begraven in de kathedraal van Le Mans.

Godfried en Mathilde kregen de volgende kinderen:
Hendrik II van Engeland, koning van Engeland en hertog van Normandië;
Godfried II van Maine, korte tijd erfgenaam van Anjou, Touraine en Maine, tot zijn dood;
Willem van Poitou.

Daarnaast had Godfried de volgende buitenechtelijke kinderen:
Hij trouwde, 14 jaar oud, op 17-06-1128 in Le Mans met de 26-jarige
26167361 Mathilde van Engeland, geboren op 07-02-1102 in Sutton Courtenay. Zij is overleden op 10-09-1167 in Rouen, 65 jaar oud.
Notitie: Mathilde van Engeland (Sutton Courtenay, ca. 7 februari 1102 - Rouen, 10 september 1167) was de erfgename van Hendrik I van Engeland. Zij trouwde met keizer Hendrik V, dit huwelijk bleef kinderloos, en hertrouwde met Godfried V van Anjou. Na de dood van haar vader greep haar neef Stefanus van Blois de macht in Engeland en Normandië. Mathilde voerde een lange en verbitterde oorlog tegen Stefanus. Uiteindelijk lukte het haar oudste zoon Hendrik om door onderhandelingen Engeland en Normandië te verwerven. In Engeland werd ze Empress Maud genoemd (keizerin vanwege haar eerste huwelijk, Maud als Engelse vertaling van Mathilde), ter onderscheid van Queen Maud, de echtgenote van Stefanus.

Mathilde was dochter van Hendrik I van Engeland en Mathilde van Schotland. Dat betekende dat ze niet alleen van Willem de Veroveraar afstamde maar ook van de Angelsaksische koningen van Engeland. Tegenwoordig gaat men er van uit dat ze in het koninklijk paleis te Sutton Courtenay is geboren, en niet in Winchester zoals vroeger veel werd aangenomen. Mathilde en haar broer William Adelin waren de enige wettige kinderen van Hendrik die de kindertijd overleefden. Ze werd tot 1108 opgevoed door de nonnen van de abdij van Wilton (Wiltshire), daarna werd ze toevertrouwd aan aartsbisschop Anselmus van Canterbury.

Eerste Huwelijk
Koning Hendrik V van Duitsland begon in 1108 onderhandelingen met Hendrik van Engeland over een bondgenootschap, tegen de samenwerking van Frankrijk met paus Paschalis II. De Duitse koning had een gespannen verhouding met de paus vanwege de investituurstrijd terwijl hij de paus ook nodig had om hem tot keizer te kronen. De onderhandelingen leidden in 1109 tot een verloving op afstand tussen Hendrik V (20 jaar oud) en Mathilde (7 jaar oud). Mathilde zou een bruidsschat van 10.000 zilveren marken meekrijgen en Hendrik kon dat bedrag goed gebruiken om een Italiaanse veldtocht te financieren om de paus zijn wil op te leggen.
In februari 1110 haalde een gezelschap Duitse hovelingen Mathilde op in Engeland. Samen met Engelse hovelingen stak het gezelschap over naar Boulogne-sur-Mer en Hendrik ontving Mathilde in Luik. Daar vandaan trokken ze naar Utrecht waar het paar met Pasen (10 april) officieel werd verloofd. Mathilde kreeg bij de verloving een aantal landgoederen in Lotharingen. Op 25 juni werd ze in Mainz tot "koningin van de Romeinen" gekroond door aartsbisschop Frederik I van Schwarzenberg van Keulen.
Hendrik trok naar Italië en toen de onderhandelingen met de paus niet tot resultaat leidden, nam hij de paus gevangen. Onder deze druk deed Paschalis belangrijke concessies en stemde hij erin toe om Hendrik tot keizer te kronen (Rome, 13 april 1111). Mathilde werd ondertussen in Duitsland door aartsbisschop Bruno van Trier opgevoed en moest het grootste deel van haar Engels-Normandische gezelschap naar huis sturen omdat ze dan sneller Duits zou leren. Sommige Engelsen bleven echter bij Mathilda, zoals aartsdeken Hendrik van Winchester die later bisschop van Verdun zou worden.
Kort voor haar twaalfde verjaardag trouwden Mathilde en Hendrik, op 6 of 7 januari 1114 in Mainz. Als echtgenote van een keizer deed ze belangrijke ervaring op in bestuur en diplomatie. De positie van Hendrik kwam in Duitsland onder druk te staan door verzet van adel en geestelijkheid, en door een excommunicatie door de paus. Bovendien kregen Hendrik en Mathilde geen kinderen (hoewel abt Herman van Doornik vermeldt dat ze een kind kregen dat na een paar dagen overleed). Bijzonder is dat dit in de algemene opinie niet als de schuld van Mathilde werd gezien maar als een straf van god voor Hendrik (die wel een buitenechtelijk kind had), wegens de opstand tegen zijn vader keizer Hendrik IV.
Toen Hendrik de uitgestrekte goederen van Mathilde van Toscane erfde, besloot hij om in 1117 naar Italië te gaan om die goederen te bezoeken en zijn conflict met de paus op te lossen. Hendrik en Mathilde trokken via Venetië naar de burcht van Mathilde van Toscane in Canossa, waar ze feestelijk werden ontvangen. Daarna trok het paar naar Rome waar ze door de bevolking van de stad werden ontvangen. De paus was afwezig omdat hij naar Zuid-Italië was gereisd om Hendrik te ontlopen. De paus zond zijn gezant Maurice Bourdin, aartsbisschop van Braga (stad), naar Rome. Maurice liet zich door Hendrik overhalen om zijn standpunten te steunen en hij kroonde Hendrik (opnieuw) en Mathilde in de Sint-Pietersbasiliek tot keizer en keizerin (Pasen 1117). Maurice werd daarop door de paus geëxcommuniceerd. Kort daarna overleed Paschalis en benoemde Hendrik Maurice tot de nieuwe paus. Aanhangers van Paschalis kozen paus Gelasius II. Beide pausen excommuniceerden elkaar direct, tezamen met hun belangrijkste medestanders.
Hendrik moest snel terugkeren naar Duitsland maar Mathilde bleef nog een jaar in Italië en trad daar op als zijn regentes. Bekend is dat ze de rechtszaak tegen dieven van kerkgoederen in Castrocaro heeft voorgezeten. In november 1119 reisde ze naar het noorden en voegde zich in Utrecht bij Hendrik. Hendrik sloot in 1122 het Concordaat van Worms met paus Calixtus II en zette zo een belangrijke stap om zijn problemen met de kerk op te lossen. De verhouding met Frankrijk verslechterde echter. Eerst kreeg Mathilde geen garantie van veilige doortocht toen ze haar vader wilde bezoeken, daarna brak er oorlog tussen Engeland en Frankrijk uit. Hendrik V viel Frankrijk aan om zijn schoonvader te ondersteunen maar zijn expeditie liep uit op een mislukking.
Hendrik stierf in 1125. Hij vertrouwde de regalia van het rijk aan Mathilde toe. Hendrik wilde dat zijn neef Frederik II van Zwaben hem zou opvolgen. Aartsbisschop Adalbert I van Saarbrücken van Mainz, een tegenstander van Hendrik, leidde de verkiezing van de nieuwe koning en haalde Mathilda over (volgens sommige bronnen met leugens) om hem de regalia te geven. Uiteindelijk werd Hendriks tegenstander Lotharius van Supplinburg tot koning gekozen.

Weduwe en Erfgename
Mathilda’s vader Hendrik gaf zijn dochter opdracht om terug te komen naar zijn hof. Volgens overlevering was Mathilda liever in Duitsland gebleven waar ze zich thuis voelde. Bovendien sprak ze beter Duits dan Engels of Frans. Maar als kinderloze weduwe zonder grote eigen bezittingen, terwijl de vroegere tegenstander van haar man tot koning was gekozen, had ze weinig perspectief in Duitsland. In Engeland/Normandië was haar positie juist belangrijker geworden omdat haar broer Willem was verdronken bij het vergaan van het White Ship. Mathilda was toen nog keizerin en Hendrik (een weduwnaar) hoopte door snel een jonge vrouw te trouwen nog mannelijke erfgenamen te kunnen verwekken. Hoewel ze formeel niet als erfgenaam werd aangewezen, had ze toch een positie van belang. Mathilde voegde zich daarom in 1125 bij haar vader in Normandië. Na een jaar trok het gezelschap naar Engeland. Omdat Hendrik en zijn tweede vrouw na vijf jaar nog geen kinderen hadden, wees Hendrik Mathilde formeel aan als zijn erfgename. Hij liet zijn hovelingen tweemaal zweren Mathilda te erkennen als toekomstige koningin van Engeland (januari 1127 en Pasen 1128).

Tweede Huwelijk
Rond deze tijd begon een politiek steekspel rond het hertogdom Normandië. Hendrik had het hertogdom veroverd op zijn broer en zijn neef Willem Clito maakte aanspraken op Normandië. Koning Lodewijk VI van Frankrijk moedigde deze aanspraken aan. De machtige graaf Fulco V van Anjou had Hendrik gesteund en had zijn dochter met de nu overleden Willem laten trouwen. Maar nu liet hij een andere dochter met Willem Clito trouwen. Het lukte Hendrik om dat huwelijk te laten ontbinden door de paus, op grond van bloedverwantschap. Lodewijk reageerde door Willem Clito zijn schoonzuster als vrouw aan te bieden, met de Vexin als bruidsschat. Toen in 1127 de graaf van Vlaanderen zonder erfgenamen overleed, gaf Lodewijk het graafschap van Vlaanderen aan Willem Clito om zijn positie zo nog verder te versterken.
Hendrik wist het probleem op te lossen door een huwelijk tussen Mathilda en de oudste zoon van Fulco te arrangeren: Godfried V van Anjou. Mathilda had grote bezwaren: ze vond Godfried beneden haar stand en bovendien was hij tien jaar jonger, nog te jong om nu al te trouwen. Maar ze had geen andere keuze dan te trouwen en in 1127 trok ze naar Normandië, onder de hoede van haar halfbroer Robert van Gloucester (graaf).

Huwelijk
Mathilda en Godfried trouwden op 17 juni 1128 in de kathedraal van Le Mans, Godfried was de week daarvoor door Hendrik tot ridder geslagen. Een maand later overleed Willem Clito aan verwondingen die hij tijdens gevechten had opgelopen. De positie van Mathilde leek nu onbedreigd. Haar huwelijk met Godfried was echter heel moeilijk en in 1129 verliet ze Godfried om in Rouen te gaan wonen. In augustus 1131 beval Hendrik Mathilda om naar Engeland te komen. Op 8 september vond een hofdag plaats waarbij Mathilda werd opgedragen om terug te keren naar haar echtgenoot. De aanwezigen hovelingen zworen opnieuw trouw aan Mathilda als erfgename van Hendrik. In 1133 en 1134 kreeg het paar twee kinderen: Hendrik en Godfried . Mathilda werd ernstig ziek na de tweede bevalling. Haar begrafenis was al voorbereid toen ze tegen alle verwachting in toch herstelde. In 1136 kregen ze nog een derde zoon Willem.
De huwelijksproblemen tussen Mathilda en Godfried leidden er uiteindelijk toe dat Hendrik en Godfried een slechte verhouding kregen. De kastelen op de Normandische grens die Godfried bij het huwelijk zou krijgen, werden nooit overgedragen. Godfried zou nooit een uitnodiging krijgen van Hendrik om zijn hof te bezoeken.

Strijd om de erfenis
Hendrik bezocht Normandië in 1135. Mathilda bleef echter in Anjou. Hendrik inspecteerde zijn grens met Anjou, maar vader en dochter zochten elkaar toen ook niet op. Hendrik overleed op 1 december in zijn jachtkasteel in Lyons-la-Forêt, op zijn sterfbed bevestigde hij dat Mathilda zijn erfgename moest worden. Maar omdat Godfried en Mathilde niet bij zijn overlijden aanwezig waren, konden ze niet direct de troon opeisen.
Godfried moest in Anjou blijven om een opstand te onderdrukken maar Mathilde trok naar Normandië. Daar bezette ze de drie kastelen van haar bruidsschat: Domfront (Orne), Exmes en Argentan. Daarna kwam ze echter tot de ontdekking dat ze zwanger was en ze besloot eerst om rustig in Argentan te blijven voor de duur van haar zwangerschap en daar te bevallen. Ondertussen zeilde Stefanus van Blois snel naar Engeland en werd met hulp van zijn broer, de bisschop van Winchester, op 22 december 1135 in Winchester tot koning van Engeland gekroond door de aartsbisschop van Canterbury. Vanwege de grote haast waren slechts enkele edelen en drie geestelijken aanwezig. Stefanus had driemaal trouw gezworen aan Mathilda als erfgename van Hendrik.
Koning David I van Schotland, oom van Mathilda, viel Engeland binnen als reactie op de kroning van Stefanus. Maar Stefanus kon de Schotten eenvoudig verdrijven. Robert van Gloucester erkende Stefanus als koning. Na ruim een jaar kwam Stefanus naar Normandië om ook daar zijn gezag te vestigen maar dat liep niet goed. Stefanus had een leger van Vlaamse huurlingen meegenomen maar er braken gevechten uit tussen de Vlamingen en Normandische edelen, en het huurlingenleger viel uiteen. Robert beschuldigde Stefanus van een poging om hem te vermoorden. Uiteindelijk ging Stefanus terug naar Engeland. Robert van Gloucester bleef achter in Normandië en controleerde de gebieden rond Caen en Bayeux (Frankrijk). In juni 1138 zegde hij zijn eed aan Stefanus op en sprak hij zijn steun uit voor Mathilda. Robert zou Mathilda’s belangrijkste en trouwste medestander zijn in de oorlogen die volgden.
In 1139 bracht Mathilde een onverwacht bezoek aan haar moeder in het kasteel van Arundel. Stefanus gaf haar daarna, met haar gezelschap (maar liefst 140 ridders onder wie Robert van Gloucester), vrijgeleide naar Bristol, de belangrijkste stad van Robert. Vanuit Bristol begonnen Mathilda en Robert een oorlog tegen Stefanus. In februari 1141 kon ze Stefanus verslaan en gevangennemen in de slag bij Lincoln. Mathilda leek de oorlog gewonnen te hebben en trok naar Londen om zich te laten kronen, als de-facto koningin noemde ze zichzelf "Lady of the English". De stad Londen wilde haar toelaten op voorwaarde dat ze de belastingen van de stad zou verlagen. Mathilda weigerde te onderhandelen en Londen sloot haar poorten en verklaarde zich voor Stefanus.
Mathilde koos er nu voor om naar Winchester te trekken (vermoedelijk om zich daar te laten kronen) en belegerde het kasteel van Winchester. Daar werd ze echter ingesloten door een leger van koningin Mathilda en de stad Londen. Mathilda kon vluchten maar Robert van Gloucester werd gevangen genomen. In november werden Stefanus en Robert tegen elkaar geruild. In december belegerde Stefanus Mathilda in het kasteel van Oxford. Toen de situatie onhoudbaar werd, vluchtte Mathilda met een klein gezelschap (volgens de overlevering in het wit gekleed omdat het had gesneeuwd). Het kasteel gaf zich de volgende dag over. Bij het latere beleg van Devizes kwam ze opnieuw zo in het nauw te zitten dat ze weer moest ontsnappen, dit keer werd ze in een grafkist het kasteel uitgedragen.
Ondertussen veroverde Godfried Normandië. De oorlog in Engeland kwam langzaam tot een stilstand en in 1148 voegde Mathilda zich in Normandië bij Godfried. In 1149 droegen ze het hertogdom Normandië over aan hun zoon Hendrik.

Laatste jaren
Godfried overleed onverwacht in 1151. Hendrik onderhandelde in 1153 een overeenkomst met Stefanus waarbij die koning van Engeland bleef maar Hendrik als zijn erfgenaam aanwees. Mathilde bleef in Rouen wonen en voerde het dagelijks bestuur over Normandië. Ze probeerde te bemiddelen in de conflicten tussen haar zoons Hendrik en Godfried over de erfenis van hun vader. Haar jongste zoon Willem kwam bij haar wonen nadat Thomas Becket had geweigerd om hem met Isabel de Warenne, erfdochter van de graaf van Surrey, te trouwen. Ze overleefde Godfried en Willem en overleed zelf in 1167 in de abdij van Notre-Dame-du-Pré, bij Rouen. Ze werd begraven in de abdij van Bec. De abdij werd na de Franse Revolutie een militair terrein en een deel van de gebouwen werd gesloopt of raakte vervallen. Dat was aanleiding om Mathilde in 1847 te herbegraven in de kathedraal van Rouen, waar ook haar tweede echtgenoot was begraven.

Mathilda was in haar eerste huwelijk getrouwd met keizer Hendrik V, zij kregen geen kinderen.

Mathilde was in haar tweede huwelijk getrouwd met Godfried V van Anjou, zij kregen de volgende kinderen:
Hendrik II van Engeland, koning van Engeland, hertog van Normandië, graaf van Anjou, beschermer van Bretagne en door zijn huwelijk hertog van Aquitanië;
Godfried II van Maine, korte tijd graaf van Anjou;
Willem van Poitou.
Zij is weduwe van Hendrik V van Duitsland, met wie zij trouwde (1), 11 jaar oud, op 07-01-1114 in Mainz.
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik II van Engeland, geboren op 05-03-1133 in Le Mans (zie 13083680).
26167362 Willem X van Aquitanië, geboren in 1099 in Toulouse. Hij is overleden op 09-04-1137 in Santiago de Compostella, 37 of 38 jaar oud.
Notitie: Willem X van Aquitanië (Toulouse, 1099 - Santiago de Compostella, 9 april 1137), van Toulouse, bijgenaamd de Heilige, was een zoon van Willem IX van Aquitanië en van Filippa van Toulouse. Als graaf van Poitiers was hij Willem VIII.

Leven

Willem had in zijn jeugd een hoogoplopend conflict met zijn vader. Willem ergerde zich zeer aan de losbandige manier van leven van zijn vader en nam hem bijzonder kwalijk dat hij het graafschap Toulouse had verspeeld. Het conflict werd in 1120 bijgelegd en de verzoening werd bezegeld door het huwelijk van Willem met Aenor van Châtellerault (ca. 1103 - Talmont, maart 1130-1136). Zij was de dochter van Aimery I van Châtellerault en diens vrouw Amalberga, die Aimery had verlaten om in alle openheid de minnares van Willem IX te worden. In 1126 volgde hij zijn vader op als hertog van Aquitanië en graaf van Poitiers.

In 1126 ontstond er een conflict tussen de graaf van de Auvergne en de plaatselijke bisschop. Lodewijk VI van Frankrijk probeerde dit op te lossen en dat noodzaakte Willem tot ingrijpen omdat de graaf van Auvergne zijn leenman was. Lodewijk erkende Willems rechten op de Auvergne, en Willem erkende Lodewijk als zijn koning. Willem was verder vooral bezig met het onderdrukken van opstandige families zoals de Lusignan, de Parthenay en de Châtelaillon. Hij was een aanhanger van Tegenpaus Anacletus II, totdat Bernardus van Clairvaux hem in 1134 overtuigde om paus Innocentius II te steunen. In 1136 steunde hij de aanval van Godfried V van Anjou op Normandië.

Willem bevorderde kunst en wetenschap en gaf zijn kinderen een goede opleiding. Hij overleed op een pelgrimstocht, vermoedelijk aan voedselvergiftiging. Op zijn doodsbed verzocht hij Lodewijk VI van Frankrijk om een goede echtgenoot voor zijn erfdochter Alieonora te vinden.

Huwelijken en kinderen[bewerken]

Willem en Aenor kregen de volgende kinderen:
Alieonora
Willem (1121-1137)
Aelis (Petronella) (ca. 1125 - na 24 oktober 1151), tweede vrouw van Roland I van Vermandois die zijn eerste vrouw voor haar verstootte.

Willem hertrouwde in 1136 met Emma van Limoges, dochter van Ademar III van Limoges en weduwe van Bardon van Cognac. Willem en Emma kregen geen kinderen. Emma hertrouwde met Willem VI van Angoulême.
Hij trouwde (2), 36 of 37 jaar oud, in 1136 in ? met Emma van Limoges.
Hij trouwde (1), ongeveer 21 jaar oud, omstreeks 1120 in ? met de ongeveer 17-jarige
26167363 Eleonora van Châtellerault, geboren omstreeks 1103 in ?. Zij is overleden omstreeks 1133 in Talmont, ongeveer 30 jaar oud.
Notitie: Zij was de dochter van Aimery I van Châtellerault en diens vrouw Amalberga, die Aimery had verlaten om in alle openheid de minnares van Willem IX te worden.
Kind uit dit huwelijk:
I. Eleonora van Aquitanië, geboren omstreeks 1122 in ? (zie 13083681).
26167364 Willem VI van Angoulême, geboren in 1115 in ?. Hij is overleden op 07-08-1179 in Messina, 63 of 64 jaar oud.
Notitie: Willem VI van Angoulême (-Messina, 7 augustus 1179), Taillefer, was een zoon van Wulgrin II van Angoulême en van Pontia van La Marche. Hij volgde zijn vader in 1140 op als graaf van Angoulême en nam deel aan verschillende kruistochten.

Willem was gehuwd met:
Emma van Limoges, weduwe van Willem X van Aquitanië, dochter van burggraaf Adhemar II van Limoges,
Margaretha van Torrenne, weduwe van Adhemar IV van Limoges, en gescheiden van burggraaf Ebles III van Ventadour, dochter van burggraaf Raymond I van Torrenne,

en werd de vader van:
Wulgrin III (-1181)
Willem VII (-1194)
Adhemar (1160-1202)
Griset
Fulk
Adelmodis, gehuwd met Amanieu IV van Albret en met burggraaf Bernard III van Brosse.
Hij trouwde (2) met Emma van Limoges.
Hij trouwde (1) met
26167365 Margaretha van Turenne, geboren in 1117 in ?. Zij is overleden in 1164 in ?, 46 of 47 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Adhemar van Angoulême, geboren in 1160 in ? (zie 13083682).
26167366 Peter I van Courtenay, geboren in 1126 in ?. Hij is overleden in 1183 in ?, 56 of 57 jaar oud.
Notitie: Peter van Frankrijk (1126 - 1183) was een jongere zoon van Lodewijk VI van Frankrijk en van Adelheid van Maurienne. Samen met zijn broers Lodewijk VII en Robert trok hij mee met de Tweede Kruistocht. In 1150 huwde hij met Elisabeth van Courtenay een dochter van Reinout van Courtenay. Peter overleed in Palestina en werd later begraven in een tombe in de vloer van de Kathedraal van Exeter naast zijn vrouw Elisabeth. Hij werd de vader van:
Peter II van Courtenay (1155-1219), die Latijns keizer van Constantinopel werd,
een dochter, gehuwd met Odo van la Marche,
Adelheid van Courtenay (1160-1218), gehuwd met Willem van Joigny en met Aymar Taillefer, graaf van Angoulême,
Eustachia (1164-1235), gehuwd met Willem van Brienne, heer van Ramerupt, zoon van Everhard II van Brienne, met Willem van Champlitte, vorst van Achaea, en met Willem I van Sancerre.
Clementia, gehuwd met Gwijde VI van Thiers.
Robert (1168-1239), heer van Champignelles-en-Puisaye,
Filips
Constance, gehuwd met Gasce van Poissy en met Willem van Breteuil
Hij trouwde, 23 of 24 jaar oud, in 1150 in ? met de 22 of 23-jarige
26167367 Elisabeth van Courtenay, geboren in 1127 in ?. Zij is overleden in 1205 in ?, 77 of 78 jaar oud.
Notitie: Elisabeth van Courtenay (1127 - 1205) was een dochter van Reinout van Courtenay en van Hawise van Donjon. Zij huwde met Peter, een jongere zoon van Lodewijk VI van Frankrijk.
Zij was de moeder van:

Peter II van Courtenay (1155-1219), die Latijns keizer van Constantinopel werd,
een dochter, gehuwd met Odo van la Marche,
Alice van Courtenay (1160-1218), gehuwd met Willem van Joigny en met Aymar Taillefer, graaf van Angoulême,
Eustachia (1164-1235), gehuwd met Willem van Brienne, heer van Ramerupt, met Willem van Champlitte, vorst van Achaea, en met Willem I van Sancerre.
Clementia, gehuwd met Gwijde VI van Thiers.
Robert (1168-1239), heer van Champignelles-en-Puisaye,
Filips
Constance, gehuwd met Gasce van Poissy en met Willem van Breteuil.
Kind uit dit huwelijk:
I. Adelheid van Courtenay, geboren in 1160 in ? (zie 13083683).
26167368 Alfons II van Aragón, geboren in 1157 in Huesca. Hij is overleden op 26-04-1196 in Perpignan, 38 of 39 jaar oud.
Notitie: Alfons II (Huesca, 1157 - Perpignan, 26 april 1196), bijgenaamd de Kuise, was de oudste zoon van koningin Petronila van Aragón en van Ramon Berenguer IV.

Hij volgde in 1162 zijn vader na zijn dood op als graaf van Barcelona, en volgde zijn moeder, die na de dood van haar echtgenote afstand deed van de Aragonese troon, op als koning van Aragón, waardoor Aragón en Barcelona een personele unie werd. In 1167 volgde hij zijn nichtje Dulcia II van Provence op als graaf van Provence (als Alfons I).

Alfons vergrootte zijn rijk met het graafschap Roussillon, het burggraafschap Nîmes en Béarn en heroverde Saragossa. Hij gaf als eerste in Europa de derde stand politieke rechten. Alfons begunstigde de troubadourkunst.

Hij was in 1174 gehuwd met Sancha van Castilië (1154-1208), dochter van koning Alfons VII van Castilië, en werd vader van:

Peter II (1176-1213)
Alfons II van Provence (1180-1209)
Ferdinand (1190-1249), abt van Monte Aragon
Eleonora (1182-1226) , in 1202 gehuwd met graaf Raymond VI van Toulouse (1156-1222)
Constance (1179-1222), in 1198 gehuwd met koning Emmerik van Hongarije (1174-1204) en in 1209 met keizer Frederik II (1194-1250)
Sancha (1211-1241), gehuwd met graaf Raymond VII van Toulouse (1197-1249)
Dulcia, non
Sancho (jong overleden)
Raymond Berengar (jong overleden)
Hij trouwde, 16 of 17 jaar oud, in 1174 in ? met de 19 of 20-jarige
26167369 Sancha van Castilië, geboren in 1154 in ?. Zij is overleden in 1208 in ?, 53 of 54 jaar oud.
Notitie: Sancha van Castilië (1154-1208) was het enige kind van Alfons VII van Castilië en diens tweede echtgenote Richeza van Polen. In 1174 trouwde zij met koning Alfons II van Aragón.
Het paar kreeg volgende kinderen:

Eleonora, in 1202 gehuwd met graaf Raymond VI van Toulouse (1156-1222)
Constance (1179-1222), in 1198 gehuwd met koning Emmerik van Hongarije (1174-1204) en in 1209 met Frederik II (1194-1250)
Sancha (1211-1241), gehuwd met graaf Raymond VII van Toulouse (1197-1249)
Alfons II van Provence (1180-1209)
Ferdinand (1190-1249), abt van Monte Aragón
Dulcia, non
Peter II (1176-1213)
Raymond Berengar.

Sancha steunde troubadours, zoals Giraud de Calanson en Peire Raymond. Zij kwam in een juridisch gevecht met haar echtgenoot over een aantal eigendommen die deel uit maakten van haar bruidsschat. In 1177 viel zij Ribagorza binnen en nam gewapenderhand bezittingen en verschillende kastelen in, die deel uit maakten van de kroon. Na het overlijden van haar echtgenoot in 1196 kwam zij op de achtergrond en trad in het klooster van Sijena in.
Kind uit dit huwelijk:
I. Alfons II van Provence, geboren in 1180 in ? (zie 13083684).
26167370 Reinier van Sabran, geboren in 1150 in ?. Hij is overleden in 1224 in ?, 73 of 74 jaar oud. Hij trouwde (2), 43 of 44 jaar oud, in 1194 in ? met Wilhelmina van Lunel (ovl. 1207).
Hij trouwde (1), 29 of 30 jaar oud, in 1180 in ? met de 19 of 20-jarige
26167371 Gersindis van Forcalquier, geboren in 1160 in ?. Zij is overleden in 1193 in ?, 32 of 33 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gersindis van Forcalquier, geboren in 1180 in ? (zie 13083685).
26167372 Humbert III van Savoye, geboren op 04-08-1136 in Avigliana. Hij is overleden op 04-03-1189 in Chambéry, 52 jaar oud.
Notitie: Humbert III (Avigliana, 4 augustus 1136 - Chambéry, 4 maart 1189) was van 1148 tot 1189 graaf van Savoye en is sinds 1836 als Humbertus van Savoye een heilige van de Rooms-katholieke Kerk.

Hij was de oudste zoon van graaf Amadeus III van Savoye en Mathilde van Albon. Hij nam in 1184 het bestuur van het graafschap over bij de dood van zijn vader en leidde zijn land als een plichtbewust vorst. In de investituurstrijd koos hij als vroom man de kant van de paus.

Humbert huwde 4 keer:
met Faidiva, een dochter van Alfons Jordaan van Toulouse
met Gertrudis van Vlaanderen, dochter van graaf Diederik van de Elzas van wie hij scheidde en die hij opsloot. Zij werd bevrijd dankzij bisschop Robrecht van Kamerijk en keerde terug naar het hof van haar broer Filips I van de Elzas
met Clementia van Zähringen, dochter van Koenraad I van Zähringen, bij wie hij 3 dochters had: Sofia (1165-1202), die huwde met Azzo IV d’Este
Alicia (1166-1178), die verloofd was met koning Jan zonder Land van Engeland
Eleonora (- 1204), die huwde met Bonifatius I van Monferrato

met Beatrix, dochter van Gerald I van Mâcon, bij wie hij een zoon had:
Thomas I (1178-1233), zijn opvolger.


Zijn feestdag is op 4 maart.
Hij is weduwnaar van Faidiva van Toulouse, met wie hij trouwde (1), 14 of 15 jaar oud, in 1151 in ?. Hij trouwde (2), ongeveer 19 jaar oud, omstreeks 1155 in ? met Gertrudis van Vlaanderen. Dit huwelijk werd ontbonden omstreeks 1160 in ?. Hij is weduwnaar van Clementia van Zähringen, met wie hij trouwde (3), ongeveer 26 jaar oud, omstreeks 1162.
Hij trouwde (4), ongeveer 42 jaar oud, omstreeks 1178 in ? met
26167373 Beatrix van Bourgondië, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Thomas I van Savoye, geboren omstreeks 1180 in ? (zie 13083686).
26167374 Willem I van Genève, geboren in 1132 in ?. Hij is overleden op 25-07-1195 in ?, 62 of 63 jaar oud. Hij trouwde (2) met Agnes van Savoye (ovl. 1172).
Hij trouwde (1) met
26167375 Beatrix van Foucigny ( Bourgondië ), geboren in 1148 in ?. Zij is overleden in 1190 in ?, 41 of 42 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Beatrix van Genève, geboren in ? (zie 13083687).
26167384 Alberic I van Mello, geboren omstreeks 1102 in ?. Hij is overleden in 1182 in ?, ongeveer 80 jaar oud. Hij trouwde (2), ongeveer 65 jaar oud, in 1167 in ? met Joan Bassett (geb. 1114), 52 of 53 jaar oud.
Hij trouwde (1), ongeveer 38 jaar oud, omstreeks 1140 in ? met de ongeveer 30-jarige
26167385 Clementia van Dammartin-Aumale, geboren in 1110 in Dammartin-en-Goele. Zij is overleden in 1167 in Dammartin-en-Goele, 56 of 57 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Alberic II van Dammartin, geboren omstreeks 1140 in ? (zie 13083692).
26167386 Reinald van Clermont Beauvais, geboren omstreeks 1082 in ?. Hij is overleden omstreeks 1160 in ?, ongeveer 78 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 47 jaar oud, omstreeks 1129 in ? met de ongeveer 19-jarige
26167387 Clementia van Bar-Mousson, geboren omstreeks 1110 in ?. Zij is overleden in 1183 in ?, ongeveer 73 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Mathilde van Clermont Beauvais, geboren omstreeks 1140 in ? (zie 13083693).
26167388 Jan I van Ponthieu, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde met
26167389 Beatrix van Saint-Pol, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Willem II van Ponthieu, geboren in ? (zie 13083694).
26167390 Lodewijk VII van Frankrijk, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Hij trouwde in 1154 in ? met de 17 of 18-jarige
26167391 Constance van Castilië, geboren in 1136 in ?. Zij is overleden op 04-10-1160 in Parijs, 23 of 24 jaar oud.
Notitie: Constance van Castilië, ook van Arles, (1136 - Parijs, 4 oktober 1160) was een dochter van Alfons VII van Castilië en van Berengaria van Barcelona. In 1154 werd zij de tweede echtgenote van Lodewijk VII van Frankrijk, en werd zo de moeder van:
Marguerite
Alys, Hertogin van Vexin.

Na een pelgrimstocht naar Santiago de Compostella stierf zij in 1160 in het kraambed van haar jongste dochter.
Kind uit dit huwelijk:
I. Adelheid van Vexin, geboren op 04-10-1160 in ? (zie 13083695).
26167392 Filips II van Frankrijk, geboren op 21-08-1165 in Parijs. Hij is overleden op 14-07-1223 in Mantes-la-Jolie, 57 jaar oud.
Notitie: Filips II, bijgenaamd August(us) (Parijs, 21 augustus 1165 - Mantes-la-Jolie, 14 juli 1223) was van 1180 tot 1223 koning van Frankrijk uit het Huis Capet.

Filips werd reeds op 1 november 1179 door zijn zieke vader Lodewijk VII in Reims gekroond en tot medekoning aangesteld. Bij diens dood, op 18 september 1180, volgde hij hem officieel als koning van Frankrijk op. In 1180 huwde hij Isabella van Henegouwen (1170-1190), nicht van de Vlaamse graaf Filips van de Elzas (dochter van zijn zus Margaretha), en zo verwierf hij Artesië als huwelijksgift. Lodewijk VIII was hun zoon. Isabella stierf in 1190 en in 1193 huwde hij met Ingeborg van Denemarken, die hij kort nadien verstootte. In 1194 huwde hij met Agnes van Meranië, maar dit huwelijk werd niet erkend door de paus en Filips erkende in 1213 opnieuw Ingeborg als koningin.

Van bij de aanvang van zijn bewind voerde hij een politiek van territoriale expansie. Om die te bekostigen, vulde hij de koninklijke schatkist met de geconfisqueerde bezittingen van kapitaalkrachtige Joden. Toen deze strategie tot eerste resultaten had geleid, stelde hij zich tot doel de macht te breken van de Engelse koning, die tot zijn ergernis bijna geheel Zuidwest-Frankrijk van hem in leen hield. Zijn positie als leenheer trachtte hij wel uit te buiten door de familieruzies binnen het Engelse koningshuis Plantagenet verder aan te wakkeren en de jonge prinsen tegen elkaar op te zetten.

In 1190 vertrokken Filips II, de jonge Engelse koning Richard Leeuwenhart en de Duitse keizer Frederik Barbarossa broederlijk samen voor de Derde Kruistocht, waaraan Filips zelf slechts kortstondig deelnam. De vorsten kregen het met elkaar aan de stok en gingen elk hun eigen weg. Filips keerde onverwijld naar Frankrijk terug en spande samen met Richards broer, prins Jan. Richard Leeuwenhart zelf werd tijdens zijn terugkeer uit het oosten in Oostenrijk gevangengezet werd. Met behulp van prins Jan wist Filips intussen (tijdelijk) Normandië in te palmen (1192-1193).

Na Richards terugkeer in Engeland (maart 1194) keerden de krijgskansen echter voor Filips II, die een reeks nederlagen leed. Een groot deel van Artesië moest hij weer aan de graaf van Vlaanderen afstaan. Ook met Rome kwam de koning in conflict, omdat hij in 1193 zijn tweede vrouw Ingeborg van Denemarken verstoten had om in 1196 te hertrouwen met Agnes van Merano. Ondanks pauselijke dreiging met excommunicatie, weigerde de koning aanvankelijk zijn nieuwe echtgenote te verlaten, maar gaf uiteindelijk toch toe. Agnes stierf in haar kasteel van Poissy (1201).

Toen de Engelse troon in 1199 vacant werd, steunde Filips de aanspraken van Arthur I van Bretagne, neef van de nieuwe koning Jan zonder Land. Toen deze laatste het vertikte om aan het Franse hof leenhulde te komen brengen, confisqueerde Filips als vergelding alle Engelse leenbezittingen op het continent (1202). Hij annexeerde ook Normandië (1204), Anjou, Maine, Touraine (1205) en Poitou (1208), tot uiteindelijk slechts de zuidelijke Poitou en Guyenne in Engelse handen bleven.

Paus Innocentius III droeg Filips een kruistocht tegen Engeland op die echter verviel daar de Engelse vorst zich in extremis aan de paus onderwierp. De Franse expeditie werd naar het Engels georiënteerde Vlaanderen afgeleid, waar de Franse vloot bij Damme een nederlaag opliep (30 mei 1213).

Om de Franse expansie een halt toe te roepen stuurde de Engelse koning aan op een grote anti-Franse Europese coalitie, waarbij weldra aansloten: zijn neef keizer Otto IV en de graven van Vlaanderen, Holland en Boulogne. Het coalitieleger, dat Noord-Frankrijk wilde binnenvallen, werd echter door het Franse leger (versterkt door hulptroepen van keizer Frederik II van Hohenstaufen) op beslissende wijze verslagen in de Slag bij Bouvines op 27 juli 1214. Door deze overwinning kwam Vlaanderen onder Franse controle en verbeurde de Engelse koning definitief zijn laatste Franse lenen. Filips II verviervoudigde in één klap zijn kroondomein en de Engelse koning behield alleen de kuststrook van Aquitanië (Guyenne).

Filips II was er in geslaagd het oorspronkelijke kroondomein zo uit te breiden en het koninklijke gezag zodanig te verstevigen, dat het voortaan niet meer nodig was de troonopvolger nog vóór de dood van de regerende vorst te laten kronen. De steden kreeg hij aan zijn zijde, door het verlenen van gunstige handelsprivileges, bijvoorbeeld stapelrecht te Parijs en Rouen. Hij maakte van Parijs de hoofdstad van Frankrijk, en een waar bestuurscentrum, door de aanleg van geplaveide straten, van nieuwe wijken aan de linkeroever van de Seine, van openbare markthallen en door de bouw van de koningsburcht het Louvre en een nieuwe omwalling (waarvan nog delen bestaan).

Van groot belang waren ook zijn herstructureringen van het bestuur. Hij verdeelde zijn grondgebied in districten en stelde er koninklijke ambtenaren in aan die verantwoordelijk waren voor rechtspraak en de inning van de belastingen. Hij gebruikte hiervoor twee types ambtenaren: baljuws en seneschalken. Seneschalken stelde hij voornamelijk aan in grensgebieden en hadden bovenop hun andere bevoegdheden ook een militaire functie.

In 1180 huwde hij Isabella van Henegouwen (1170-1190).
Lodewijk VIII

In 1193, na het overlijden van Isabella, huwde hij met Ingeborg van Denemarken, die hij kort nadien verstootte.

In 1194 huwde hij met Agnes van Meranië, maar dit huwelijk werd niet erkend door de paus en Filips erkende in 1213 opnieuw Ingeborg als koningin.
Maria (1198-1224), in 1206 gehuwd met Filips I van Namen (1175-1212) en in 1213 met Hendrik I van Brabant (1165-1235)
Filips Hurepel (1200-1234), graaf van Clermont en van Boulogne, in 1216 gehuwd met Mathilde van Dammartin (1202-1259)
Jan-Tristan (juli 1201), op de dag van zijn geboorte of kort daarna overleden
Hij trouwde met
26167393 Isabella van Henegouwen, geboren op 23-04-1170 in Rijsel. Zij is overleden op 15-03-1190 in Parijs, 19 jaar oud.
Notitie: Isabella (of Elisabeth) van Henegouwen (Rijsel, 23 april 1170 - Parijs, 15 maart 1190) was, als (eerste) echtgenote van Filips II van Frankrijk, koningin van Frankrijk.

Zij was een dochter van de Henegouwse graaf Boudewijn de Moedige en de Vlaamse gravin Margaretha van de Elzas. In 1180 werd zij - op de prille leeftijd van 10 jaar - door haar machtige oom Filips van de Elzas uitgehuwelijkt aan de toen 15-jarige Franse koning, voor wie deze alliantie met het graafschap Vlaanderen goed gelegen kwam. Op deze manier kon hij zich onttrekken aan de verstikkende betutteling door zijn moeder Adelheid en haar intriges ten voordele van haar broer, Hendrik, graaf van Champagne. Dit huwelijk bood het bijkomende voordeel dat de bruid Karolingisch bloed had, omdat de graven van Henegouwen afstamden van Karel van Neder-Lotharingen, en bovendien kreeg Isabella als bruidsschat het gebied van Artesië, met onder meer de rijke streden Atrecht, Bapaume, Sint-Omaars en Ariën.

Het huwelijk werd ingezegend op 28 april 1180 te Bapaume, en het piepjonge koningspaar werd een maand later officieel gezalfd in de Kathedraal van Saint-Denis op 29 mei.

Maar de koning raakte snel uitgekeken op zijn jonge bruidje. Toen bleek dat zij hem na vier jaar huwelijk geen kind kon schenken, maakte Filips zijn voornemen bekend om van haar te scheiden, onder het voorwendsel dat het huwelijk niet geconsummeerd was. Omdat hij graag het graafschap Henegouwen had geannexeerd, zat het hem ook dwars dat zij haar vader nog steeds niet had kunnen overtuigen om duidelijker het kamp van de koning te kiezen. Isabella reageerde hierop door op spectaculaire wijze in het openbaar de rol van verongelijkte onschuld te spelen. Ze verscheen overal in boetekleren en op die manier won zij het medelijden en de sympathie van het volk, zodat haar echtgenoot uiteindelijk moest afzien van zijn voornemen. Een eventuele echtscheiding zou trouwens het verlies van Artesië impliceren.

Op 5 september 1187 schonk zij het leven aan de zoon die Filips zozeer had gewild: de toekomstige Lodewijk VIII. Isabella van Henegouwen stierf in het kraambed op 20-jarige leeftijd, op 15 maart 1190 te Parijs. De tweeling die zij ter wereld bracht overleefde haar niet. Ze werd op grootse wijze begraven in de Notre-Dame van Parijs. Haar echtgenoot was niet aanwezig op de uitvaartplechtigheid: hij was op veldtocht in Normandië.
Kind uit dit huwelijk:
I. Lodewijk VIII van Frankrijk, geboren op 05-09-1187 in Parijs (zie 13083696).
26167394 Alfons VIII van Castilië, geboren op 11-11-1155 in Soria. Hij is overleden op 05-10-1214 in Guiterre Muñoz, 58 jaar oud.
Notitie: Alfons VIII, bijgenaamd de Edele (Spaans: Alfonso VIII, el de las Navas) (Soria, 11 november 1155 - Gutierre Muñoz, Ávila, 5 oktober 1214) was koning van Castilië van 1158 tot 1214. Hij was de zoon van Sancho III en Blanca van Navarra en de kleinzoon van Alfons VII.

Hij erfde de troon in 1158 op slechts driejarige leeftijd, na het overlijden van zijn vader, koning Sancho III. Hij werd daarmee inzet in de strijd tussen de adellijke families Lara en Castro, die de macht betwistten en de voogdij over het kind en het regentschap verdeelden. Zijn oom, koning Ferdinand II van León, eiste ook de troon op, aldus bijna een burgeroorlog ontketenend.

De jonge koning werd gered door een edelman die hem het koninklijk paleis uitsmokkelde en hem onder de bescherming plaatste van loyale steden in het noorden van Castilië, San Esteban de Gormaz (in de huidige provincie Soria) en Ávila, waar hij kon opgroeien. Op 15-jarige leeftijd stelde hij orde op zaken en heroverde zijn hoofdstad Toledo op de Lara’s.

Om de edelen van Castilië weer op één lijn te krijgen, zette hij zich in voor de Reconquista, voegde La Rioja bij zijn koninkrijk en voerde een leger aan van christelijke koningen (uit Castilië, Navarra en Aragon), waarmee hij de Almohaden te lijf ging. In 1195 werd hij verslagen in de Slag bij Alarcos, maar op 16 juli 1212 behaalde hij de overwinning in de Slag bij Las Navas de Tolosa, de beslissende slag in de Reconquista.

Alfonso VIII was stichter van de eerste Spaanse universiteit, de studium generale van Palencia, die na zijn dood echter werd opgeheven.

In september 1170 trad hij in het huwelijk met Eleonora van Engeland, dochter van Hendrik II van Engeland en Eleonora van Aquitanië, zuster van Richard I Leeuwenhart. Ze kregen twaalf kinderen:
Berenguela, koningin van Castilië (1180 - 1246), echtgenote van Alfons IX, koning van León
Sancho, prins van Castilië (1181)
Sancha, prinses van Castilië (1182 – 1184)
Urraca, prinses van Castilië (1186 – 1220), echtgenote van Alfons II van Portugal
Blanca van Castilië, prinses van Castilië (1188 – 1252), echtgenote van Lodewijk VIII van Frankrijk
Ferdinand, prins van Castilië (1189 – 1211)
Mafalda, prinses van Castilië (1191 – 1204)
Hendrik, prins van Castilië (1192 - 119?)
Constanza, prinses van Castilië (1196 - 119?)
Eleonora, prinses van Castilië (1202 – 1244), echtgenote van Jacobus I van Aragón
Hendrik I, koning van Castilië (1204 – 1217), zijn opvolger
Constanza (? - 1243), abdis van het cisterciënzerklooster Las Huelgas in Burgos, gesticht door haar vader.
Hij trouwde, 14 of 15 jaar oud, in 1170 in ? met de 7 of 8-jarige
26167395 Eleonora van Engeland, geboren in 1162 in ?. Zij is overleden in 1214 in ?, 51 of 52 jaar oud.
Notitie: Eleonora van Engeland (1162-1214) was de dochter van koning Hendrik II van Engeland en Eleonora van Aquitanië. Zij trouwde in 1170 op 8-jarige leeftijd met koning Alfons VIII van Castilië, waardoor de grens met de Pyreneeën werd beveiligd en kreeg Gascogne mee als bruidsschat. Eleonora stierf enkele weken na haar echtgenoot in 1214. Het paar kreeg de volgende kinderen:
Berenguela, koningin van Castilië (1180 - 1246), echtgenote van Alfons IX, koning van León
Sancho, prins van Castilië (1181)
Sancha, prinses van Castilië (1182 – 1184)
Urraca, prinses van Castilië (1186 – 1220), echtgenote van Alfons II van Portugal
Blanca van Castilië, prinses van Castilië (1188 – 1184), echtgenote van Lodewijk VIII van Frankrijk
Ferdinand, prins van Castilië (1189 – 1211)
Mafalda, prinses van Castilië (1191 – 1204)
Hendrik, prins van Castilië (1192 - 119?)
Constanza, prinses van Castilië (1196 - 119?)
Eleonora, prinses van Castilië (1202 – 1244), echtgenote van Jacobus I van Aragón
Hendrik I, koning van Castilië (1204 – 1217), zijn opvolger
Constanza (? - 1243), abdis van de Koninklijke Abdij van Las Huelgas in Burgos, gesticht door haar vader.
Kind uit dit huwelijk:
I. Blanca van Castilië, geboren op 04-03-1188 in Palencia (zie 13083697).
26167396 Alfons II van Provence, geboren in 1180 in ?. Hij is overleden op 02-02-1209 in Palermo, 28 of 29 jaar oud.
Notitie: Alfons II van Provence (?, 1180 - Palermo, 2 februari 1209) was een jongere zoon van koning Alfons II van Aragón en van Sancha van Castilië. Hij volgde zijn vader in 1196 op als graaf van Provence.

Alfons was in 1193 gehuwd met Gersindis van Sabran, de kleindochter en erfgename van Willem II, laatste graaf van Forcalquier. Bij haar huwelijk kreeg zij Forcalquier van haar grootvader. Nadien herriep Willem II van Forcalquier de schenking ten voordele van Gersindes zuster, Beatrix, die gehuwd was met Andreas van Bourgondië, dauphin van Viennois. Hierdoor barstte een oorlog uit tussen Alfons en Willem, waarbij de laatste gesteund werd door de graaf van Toulouse. Alfons deed een beroep op zijn broer, Peter II van Aragón, die naar Provence kwam om een verdrag te onderhandelen, dat in 1202 werd afgesloten.

In 1209 begeleidde hij zijn zuster Constance, de weduwe van koning Emmerik van Hongarije, om haar te laten trouwen met koning Frederik van Sicilië, maar hij stierf in Palermo.

Alfons was een grote liefhebber van het ridderschap en nodigde vele troubadours uit aan zijn hof. Een van hen was Elias van Barjols, zoon van een handelaar uit Payols in Agénois. Hij viel niet alleen in de smaak van de graaf, maar ook van de gravin, die het onderwerp was van vele van zijn liederen. Hij trad daarop in bij de hospitaalbroeders van Saint-Benezet in Avignon, die zich als doel stelden bruggen over de Rhône te bouwen, zoals hun stichter, die de brug van Avignon gebouwd had.

Hij werd de vader van Raymond Berengarius IV van Provence (1198-1245).
Hij trouwde, 12 of 13 jaar oud, in 1193 in ? met de 12 of 13-jarige
26167397 Gersindis van Forcalquier, geboren in 1180 in ?. Zij is overleden in 1242 in ?, 61 of 62 jaar oud.
Notitie: Gersindis van Forcalquier (1180-1242) was de oudste dochter van Reinier van Sabran en van Gersindis van Forcalquier, zelf een dochter van Willem II.

Toen zij 13 jaar was, werden haar grootvader en haar grootoom verplicht om het verdrag van Aix te ondertekenen. Hierdoor werd Gersindis erfgename van het graafschap Forcalquier en zou zij trouwen met Alfons, tweede zoon van koning Alfons II van Aragón. Dit gebeurde in juli 1193 en ze werd de moeder van:
Raymond Berengarius IV
Gersindis, gehuwd met Willem II van Moncade, burggraaf van Béarn.

In 1209 stierven zowel haar grootvader, Willem van Forcalquier, als haar echtgenoot. Peter II van Aragón nam de voogdij waar voor de jonge Raymond Berengarius. Peter II delegeerde op zijn beurt het regentschap aan zijn oom Sancho, graaf van Roussillon. Als in 1213 ook Peter II in Muret gedood werd, nam Sancho het regentschap over Aragon waar en stond het regentschap over Provence af aan zijn zoon Nuno. Door deze verwarring ontstond tweespalt bij de Katalanen van Provence tussen de aanhangers van Gersinde en deze van Nuno, die de jonge graaf leek te willen verdrijven om in zijn plaats te komen. Daarvan maakte de Provençaalse adel gebruik om onrust te stoken en koos tenslotte partij voor Gersinde, verdreef Nuno, plaatste Raymond Berengarius IV onder de voogdij van zijn moeder en stelde een regentenraad aan.

Rond 1220 eiste Willem van Sabran, een neef van Willem II van Forcalquier het graafschap op. Hij maakte gebruik van de onrust in het gebied om Sisteron te overmeesteren. Door een verzoening van de aartsbisschop van Aix, verkreeg Willem een schadeloosstelling en mede hierdoor bleef hij zichzelf tot zijn dood wel graaf van Forcalquier noemen. In 1222 is de positie van Raymond Berengarius geconsolideerd en stond Gersindis hem het graafschap Forcalquier af. Zijzelf trok zich terug in het klooster van Celles.
Kind uit dit huwelijk:
I. Raymond Berengarius IV van Provence, geboren in 1198 in Aix-en-Provence (zie 13083698).
26167398 Thomas I van Savoye, geboren omstreeks 1180 in ?. Hij is overleden in 1233 in ?, ongeveer 53 jaar oud.
Notitie: Thomas I van Savoye (rond 1180 - 1233), was de enige zoon van graaf Humbert III van Savoye en Beatrix van Bourgondië. Hij volgde zijn vader op als graaf van Savoye in 1189. Hij steunde Filips van Zwaben en stond aan de zijde der Ghibelijnen. Van Filips van Zwaben kreeg hij in Vaud het leen van Moudon en in Piëmont de lenen van Chieri en Testona. Thomas was in 1196 gehuwd met Beatrix van Genève, dochter van graaf Willem I van Genève, en had volgende kinderen:
Amadeus IV van Savoye (1197-1253)
Humbert, graaf van Chillon (1198-1223)
Thomas van Savoye (1199-1259)
Beatrix van Savoye (1205-1266), in 1220 gehuwd met Raymond Berengar V van Provence (1199-1259)
Peter II van Savoye (1203-1268)
Filips I van Savoye (1207-1285)
Alix, abdis van Saint-Pierre in Lyon
Agatha, abdis van Saint-Pierre in Lyon
Margaretha (1212-1273), gehuwd met graaf Hartmann IV van Kyborg (-1264)
Bonifatius (-1270), aartsbisschop van Canterbury
Aymon I (-1238), graaf van Romon
Willem van Savoye(-1239), prins-bisschop van Luik
Amadeus (-1268), bisschop van Maurienne.
Hij trouwde, ongeveer 16 jaar oud, in 1196 in ? met
26167399 Beatrix van Genève, geboren in ?. Zij is overleden in 1252 in ?.
Notitie: Beatrix van Genève, ook Margaretha, (- 1252) was een dochter van graaf Willem I van Genève en van Beatrix van Foucigny. Zij huwde in 1196 met graaf Thomas I van Savoye. Het paar kreeg volgende kinderen:
Amadeus IV van Savoye (1197-1253)
Humbert, graaf van Chillon (1198-1223)
Thomas van Savoye (1199-1259)
Beatrix (-1266), in 1220 gehuwd met Raymond Berengar V van Provence (1199-1259)
Peter II van Savoye (1203-1268)
Filips I van Savoye (1207-1285)
Alix, abdis van Saint-Pierre in Lyon
Agatha, abdis van Saint-Pierre in Lyon
Margaretha (1212-1273), gehuwd met graaf Hartmann IV van Kyborg (-1264)
Bonifatius (-1270), aartsbisschop van Canterbury
Aymon I (-1238), graaf van Romon
Willem van Savoye(-1239), prinsbisschop van Luik
Amadeus (-1268), bisschop van Maurienne.
Kind uit dit huwelijk:
I. Beatrix van Savoye, geboren in 1205 in ? (zie 13083699).
26167400 Alfons II van Aragón, geboren in 1157 in Huesca. Hij is overleden op 26-04-1196 in Perpignan, 38 of 39 jaar oud.
Notitie: Alfons II (Huesca, 1157 - Perpignan, 26 april 1196), bijgenaamd de Kuise, was de oudste zoon van koningin Petronila van Aragón en van Ramon Berenguer IV.

Hij volgde in 1162 zijn vader na zijn dood op als graaf van Barcelona, en volgde zijn moeder, die na de dood van haar echtgenote afstand deed van de Aragonese troon, op als koning van Aragón, waardoor Aragón en Barcelona een personele unie werd. In 1167 volgde hij zijn nichtje Dulcia II van Provence op als graaf van Provence (als Alfons I).

Alfons vergrootte zijn rijk met het graafschap Roussillon, het burggraafschap Nîmes en Béarn en heroverde Saragossa. Hij gaf als eerste in Europa de derde stand politieke rechten. Alfons begunstigde de troubadourkunst.

Hij was in 1174 gehuwd met Sancha van Castilië (1154-1208), dochter van koning Alfons VII van Castilië, en werd vader van:

Peter II (1176-1213)
Alfons II van Provence (1180-1209)
Ferdinand (1190-1249), abt van Monte Aragon
Eleonora (1182-1226) , in 1202 gehuwd met graaf Raymond VI van Toulouse (1156-1222)
Constance (1179-1222), in 1198 gehuwd met koning Emmerik van Hongarije (1174-1204) en in 1209 met keizer Frederik II (1194-1250)
Sancha (1211-1241), gehuwd met graaf Raymond VII van Toulouse (1197-1249)
Dulcia, non
Sancho (jong overleden)
Raymond Berengar (jong overleden)
Hij trouwde, 16 of 17 jaar oud, in 1174 in ? met de 19 of 20-jarige
26167401 Sancha van Castilië, geboren in 1154 in ?. Zij is overleden in 1208 in ?, 53 of 54 jaar oud.
Notitie: Sancha van Castilië (1154-1208) was het enige kind van Alfons VII van Castilië en diens tweede echtgenote Richeza van Polen. In 1174 trouwde zij met koning Alfons II van Aragón.
Het paar kreeg volgende kinderen:

Eleonora, in 1202 gehuwd met graaf Raymond VI van Toulouse (1156-1222)
Constance (1179-1222), in 1198 gehuwd met koning Emmerik van Hongarije (1174-1204) en in 1209 met Frederik II (1194-1250)
Sancha (1211-1241), gehuwd met graaf Raymond VII van Toulouse (1197-1249)
Alfons II van Provence (1180-1209)
Ferdinand (1190-1249), abt van Monte Aragón
Dulcia, non
Peter II (1176-1213)
Raymond Berengar.

Sancha steunde troubadours, zoals Giraud de Calanson en Peire Raymond. Zij kwam in een juridisch gevecht met haar echtgenoot over een aantal eigendommen die deel uit maakten van haar bruidsschat. In 1177 viel zij Ribagorza binnen en nam gewapenderhand bezittingen en verschillende kastelen in, die deel uit maakten van de kroon. Na het overlijden van haar echtgenoot in 1196 kwam zij op de achtergrond en trad in het klooster van Sijena in.
Kind uit dit huwelijk:
I. Peter II van Aragón, geboren in 1174 in ? (zie 13083700).
26167402 Willem VIII van Montpellier, geboren in ?. Hij is overleden in ?.
Notitie: Spouse(s)
Eudokia Komnene

Noble family
Guilhem

Father
William VII of Montpellier

Mother
Matilda of Burgundy

Died
1202

William VIII of Montpellier (in Occitan: Guilhem VIII; died 1202) was Lord of Montpellier, the son of William VII.

He married Eudoxie or Eudokia Komnene, grand-niece of the Byzantine emperor Manuel I Komnenos. A condition of the marriage was that the firstborn child, boy or girl, would succeed to the lordship of Montpellier on William’s death.

William VIII was a patron of troubadours. Arnaut de Mareuil came to his court after fleeing from the entourage of Azalais of Toulouse, and at least one of Arnaut’s poems is addressed to him.

William died in 1202. He and Eudoxie had no sons, and it was their daughter Marie of Montpellier who was to benefit from the terms of the marriage agreement
Hij trouwde met
26167403 Eudokia van Komena, geboren in 1152 in ?. Zij is overleden in 1203 in ?, 50 of 51 jaar oud.
Notitie: Eudokia Komnene (or Eudocia Comnena) (Greek: ??d???a ??µ????, Eudokia Komnene) (c. 1160 – c. 1203) was a niece of Byzantine Emperor Manuel I Komnenos, and wife of William VIII of Montpellier.

Eudokia was a daughter of Alexios Komnenos (1136–1183), lover of the Empress Maria Komnena and leader of her Regency Council, murdered in 1183, and wife Maria Dukaina. She had a brother, Andronikos Komnenos, who died young after falling from horse. Her father was a son of Andronikos Komnenos and Eirene Aineidasa.

Eudokia Komnene was sent to Provence by Manuel in 1174 to be betrothed to a son of the royal family of Aragon-Barcelona. According to untrustworthy troubadour narrative, her projected husband was to be their eldest son, King Alfonso II of Aragon (who had just married Sancha of Castile). The Annals of the city of Pisa report that the intended bridegroom was to be Alfonso’s younger brother, Raymond Berenger V, comte de Provence. The projected marriage aimed at thwarting the influence of the Emperor Barbarossa through an Aragonese and Provençal alliance with Emperor Manuel I of Constantinople. However the betrothal was terminated by Emperor Frederick I as the liege lord over the Comté de Provence, the emperor proposing Guilhem of Montpellier as a suitable alternative to become her husband. The betrothal with Raymond Berenger was at end in 1179 at latest. Count Raymond died in 1181, incidentally in Montpellier.

As the troubadour Peire Vidal put it, the young king had preferred a poor Castilian maid to the emperor Manuel’s golden camel.

After much indecision Eudokia married William VIII of Montpellier in 1180, having made it a condition (to which all male citizens of Montpellier were required to swear) that their firstborn child, boy or girl, would succeed him in the lordship of Montpellier.

Eudokia was sometimes described by contemporaries, including the troubadours Folquet de Marselha and Guiraut de Bornelh, as an empress (Occitan emperairitz) and was commonly said to be a daughter of the emperor Manuel, which has led to some confusion among modern authors about her family links. Other sources, such as Guillaume de Puylaurens, correctly identify her as Manuel’s niece.

William VIII and Eudokia had one daughter, Maria of Montpellier, born in 1182. In April 1187 her husband divorced her (because she encouraged the advances of Folquet de Marselha, according to the Biographies des Troubadours; because William VIII wanted a male heir, according to documents likely to be more reliable). Eudokia was thereafter held at the monastery of Aniane and took the veil as a Benedictine nun. She died about 1203, shortly before her daughter’s third marriage to King Peter II of Aragon.
Kind uit dit huwelijk:
I. Marie van Montpellier, geboren in 1182 in ? (zie 13083701).
26167404 Béla III van Hongarije, geboren in 1148 in ?. Hij is overleden op 24-04-1196 in Székesfehérvár, 47 of 48 jaar oud.
Notitie: Béla III (?, 1148 - Székesfehérvár, 24 april 1196) was koning van Koninkrijk Hongarije van 1172 tot 1196 en kwam uit het geslacht van Árpád. Hij was de zoon van Géza II van Hongarije en van Euphrosina van Kiev. Hij volgde zijn broer Stefanus III van Hongarije op.

Béla III groeide op aan het Byzantijnse hof, was één keer verloofd en trouwde tweemaal.

Hij was verloofd met Maria Comnena, dochter van keizer Manuel I Komnenos van Byzantium. Ze verloofden zich in 1163, maar de verloving werd afgebroken in 1169.

Hij huwde een eerste keer in 1172 met Agnes van Châtillon (1154-1184), dochter van Reinoud van Châtillon en Constance van Antiochië.
Hun kinderen waren:
koning Emmerik van Hongarije (1174-1204)
Margaretha van Hongarije (1175-1223), die huwde met keizer Isaäk II van Byzantium en met Bonifatius van Montferrat
koning Andreas II van Hongarije (1176-1235)
Salamon, overleed jong
István, overleed jong
Constance van Hongarije (1180-1240), huwde koning Ottokar I van Bohemen.

Hij huwde een tweede keer in 1186 met Margaretha van Frankrijk, een dochter van koning Lodewijk VII van Frankrijk.
Hij trouwde (2), 37 of 38 jaar oud, in 1186 in ? met Margretha van Frankrijk.
Hij trouwde (1), 23 of 24 jaar oud, in 1172 in ? met de 17 of 18-jarige
26167405 Agnes van Châtillon, geboren in 1154 in ?. Zij is overleden in 1184 in ?, 29 of 30 jaar oud.
Notitie: Agnes van Châtillon, ook van Antiochië (1154 - 1184) was een dochter van Reinoud van Châtillon en van diens eerste echtgenote Constance van Antiochië. Zij werd in 1172 de eerste echtgenote van Béla III van Hongarije.

Hun kinderen waren:
koning Emmerik van Hongarije (1174-1204)
Margaretha van Hongarije (1175-1223), die huwde met keizer Isaäk II Angelos van Byzantium en met Bonifatius van Montferrat
koning Andreas II van Hongarije (1176-1235)
Salamon, overleed jong
István, overleed jong
Constance van Hongarije (1180-1240), huwde koning Ottokar I van Bohemen.
Kind uit dit huwelijk:
I. Andreas II van Hongarije, geboren in 1176 in ? (zie 13083702).
26167406 Peter II de Courtenay, geboren omstreeks 1167 in ?. Hij is overleden in 1219 in ?, ongeveer 52 jaar oud.
Notitie: Peter van Courtenay (tussen 1165 en 1170 - 1219), heer van Courtenay (1180-1219), graaf van Nevers, Auxerre en Tonnerre (1185-1192), was een zoon van Peter I van Courtenay, de jongste zoon van koning Lodewijk VI van Frankrijk, en Elisabeth van Courtenay.

Hij huwde tweemaal, de eerste maal in 1185 met Agnes I van Nevers (1170-1192), gravin van Nevers en van Auxerre en Tonnerre, erfdochter van graaf Gwijde van Nevers, waarmee hij de graafschappen Nevers en Auxerre en Tonnerre in zijn bezit kreeg. Met Agnès kreeg hij een dochter:
Mathilde (1188-1257), huwde in 1199 met graaf Hervé IV van Donzy (overleden 1222) en in 1226 met graaf Guido IV van Forez van (overleden 1241). Mathilde kreeg bij haar eerste huwelijk het graafschap Nevers, dat later naar haar zoon Hervé V van Donzy zou gaan.

Na de dood van Agnès huwde hij in 1193 met Yolande van Henegouwen, dochter van graaf Boudewijn V van Henegouwen en zus van Boudewijn en Hendrik van Vlaanderen, allen Latijns keizer van Constantinopel. In 1217 werd hij, samen met zijn vrouw Yolande van Henegouwen keizer van Constantinopel, in opvolging van zijn schoonbroer Hendrik.

Nadat hij op 9 april 1217 in Rome door paus Honorius III tot keizer van Constantinopel werd gekroond, reisde hij met een klein leger af om zijn troon te kunnen bestijgen. Van de Venetianen leende hij schepen, met de belofte om in ruil daarvoor Durazzo voor hen te veroveren, hetgeen niet gelukte. Hierna probeerde hij Constantinopel over land te bereiken, maar hij werd onderweg gevangengenomen door Theodoros Komnenos Doukas, de despoot van Epirus. Hij stierf na twee jaar gevangenschap. Peter kwam nooit aan in Constantinopel en regeerde zijn rijk dus geen dag. Zijn vrouw Yolande wist Constantinopel wel te bereiken en regeerde in zijn plaats.

Peter en Yolande hadden de volgende kinderen:
markgravin Margaretha van Namen (1194-1270), gehuwd met Roland van Lusignan, graaf van Issoudun en nadien van Eu (- 1219), nadien met Hendrik, heer van Vianden
markgraaf Filips II van Namen (1195-1266)
Sibylla (1197-1210), non
Elisabeth (1199- na 1269), gehuwd met Gaucher, hertog van Bar-sur-Seine, nadien in 1220 met Odo van Bourgondië, heer van Montaigu
Yolande (1200-1233), in 1215 gehuwd met koning Andreas II van Hongarije (1176-1235)
Robert van Courtenay (1201-1228), keizer van Constantinopel
Agnes (1202- na 1247), in 1217 gehuwd met Godfried II van Villehardouin (-1246), vorst van Morea
Maria (1204- 1222), in 1219 gehuwd met Theodoros I Laskaris (-1222), keizer van Nicea
markgraaf Hendrik II van Namen (1206-1229)
Eleonora (1208-1230), gehuwd met Filips I van Montfort (-1270), heer van Castres
Constance (- 1210), non in Fontrevault
markgraaf Boudewijn II van Namen (1218 † 1273), keizer van Constantinopel.
Hij trouwde, ongeveer 26 jaar oud, in 1193 in ? met de 17 of 18-jarige
26167407 Yolanda van Henegouwen, geboren in 1175 in ?. Zij is overleden in 1219 in ?, 43 of 44 jaar oud.
Notitie: Yolande van Henegouwen (1175-1219) was een dochter van Boudewijn V van Henegouwen, ook graaf van Namen, en Margaretha van de Elzas, de gravin van Vlaanderen. In 1193 huwde zij Peter van Courtenay. Zij maakte zich, na de dood van haar broer Filips in 1212, meester van Namen en volgde hem op als markgravin van Namen. In 1214 maakte echter Walram III van Limburg aanspraak op Namen, uit hoofde van zijn echtgenote, Ermesinde, dochter van Hendrik de Blinde, op basis van Walrams interpretatie van het verdrag van Dinant. Het dispuut leidde tot een langdurige oorlog, tijdens dewelke Yolande met haar echtgenoot naar Constantinopel trok, waar Peter in 1217 keizer zou worden. Vóór haar vertrek in 1216 stond Yolande Namen af aan haar zoon Filips II.

Yolande had volgende kinderen:
markgravin Margaretha van Namen (1194-1270), gehuwd met Roland van Lusignan, graaf van Issoudun en nadien van Eu (- 1219), nadien met Hendrik, heer van Vianden
markgraaf Filips II van Namen (1195-1266)
Sibylla (1197-1210), non
Elisabeth (1199- na 1269), gehuwd met Gaucher, hertog van Bar sur Seine, nadien in 1220 met Odo van Bourgondië, heer van Montaigu
Yolande (1200-1233), in 1215 gehuwd met koning Andreas II van Hongarije (1176-1235)
Robert van Courtenay (1201-1228), keizer van Constantinopel
Agnes (1202- na 1247), in 1217 gehuwd met Geoffroy II van Villehardouin (-1246), prins van Morea
Maria (1204- 1222), in 1219 gehuwd met Theodorus I Lascaris (-1222), keizer van Nicea
markgraaf Hendrik II van Namen (1206-1229)
Eleonora (1208-1230), gehuwd met Filips I van Montfort (-1270), heer van Castres
Constance (- 1210), non in Fontrevault
markgraaf Boudewijn II van Namen (1218 † 1273), keizer van Constantinopel.
Kind uit dit huwelijk:
I. Yolanda de Courtenay, geboren in 1200 in ? (zie 13083703).
26167408 Hendrik I van Champagne, geboren in 1126 in ?. Hij is overleden op 16-03-1181 in Troyes, 54 of 55 jaar oud.
Notitie: Hendrik I van Champagne (1126 - Troyes, 16 maart 1181), bijgenaamd de Vrijgevige, was graaf van Champagne.

Hendrik was de oudste zoon van Theobald IV van Blois en Mathilde van Sponheim-Karinthië. Hij nam deel aan de Tweede Kruistocht en kreeg van Bernardus van Clairvaux een aanbevelingsbrief voor keizer Alexios I Komnenos. In Constantinopel werd hij door Manuel I Komnenos tot ridder geslagen. Hij onderscheidde zich bij de oversteek van de Meander en nam op 24 juni 1148 deel aan het beraad van de edelen, waarin werd besloten om Damascus aan te vallen.

Bij de verdeling van de goederen van zijn overleden vader in 1152, koos Hendrik Champagne-Troyes, Bar, Nevers en Rethel. Zijn broers kregen de rijkere bezittingen in het midden van Frankrijk maar moesten Hendrik wel als hun heer erkennen. Hendrik was een uitstekend bestuurder die Champagne rust en welvaart bracht. De jaarmarkten van Champagne werden een begrip door heel Europa en Hendrik zorgde met een speciaal politiekorps voor de veiligheid van de markten en de reizende kooplieden. Hendrik liet meer dan 500 aktes na en een gedetailleerd register van zijn vazallen, hun rechten en plichten. Volgens dat register kon hij 2030 ridders mobiliseren en daarmee was Hendrik een van de machtigste feodale vorsten van zijn tijd.

Hij trouwde (1164) met Maria van Frankrijk (1145-1198), een dochter van koning Lodewijk VII van Frankrijk. Zij maakte van zijn hoofdstad Troyes een schitterend hof en begunstigde kunstenaars en wetenschappers. Hendrik benoemde de wetenschapper Stefanus van Alinerre tot zijn kanselier en stichtte zelf een bibliotheek in Troyes. Hendrik leefde op gespannen voet met de aartsbisschoppen van Reims totdat het hem lukte om zijn broer Willem op die positie te laten benoemen. Hij was een belangrijke en trouwe bondgenoot van de koning en huwelijkte zijn zuster Adelheid van Champagne aan hem uit als zijn derde vrouw (1160). Hendrik was een belangrijke diplomaat, zowel binnen Frankrijk als daarbuiten. In 1162 kreeg hij negen burchten als leen van keizer Frederik I van Hohenstaufen.

Hendrik stichtte lekenkloosters in Troyes, Bar-sur-Aube en Sézanne. Ook stichtte hij een ziekenhuis en de Stefanuskerk in Troyes. In 1179 bezocht Hendrik Jeruzalem. Op de terugweg werd hij gevangengenomen door sultan Kilij Arslan II. Nadat keizer Manuel I Komnenos een groot losgeld had betaald, werd hij vrijgelaten. Hendrik keerde terug naar Frankrijk, overleed twee jaar later en werd begraven in de Stefanuskerk te Troyes.

Hendrik was gehuwd met Maria van Frankrijk (1145-1198), dochter van Lodewijk VII. Zij kregen de volgende kinderen:
Hendrik, koning van Jeruzalem
Maria, gehuwd met graaf van Vlaanderen Boudewijn I van Constantinopel en keizer van het Latijnse Keizerrijk
Scholastica († 1229), gehuwd met graaf Willem IV van Mâcon
Theobald III van Champagne, opvolger van zijn broer als graaf van Champagne
Hij trouwde, 37 of 38 jaar oud, in 1164 in ? met de ongeveer 19-jarige
26167409 Maria van Frankrijk, geboren omstreeks 1145 in ?. Zij is overleden op 11-03-1198 in Fontaines-les-Nones, ongeveer 53 jaar oud. Zij is begraven in Meaux.
Notitie: Maria van Frankrijk (ca. 1145 - Fontaines-les-Nones (bij Meaux), 11 maart 1198) was gravin van de Champagne.

Zij was de oudste dochter van Lodewijk VII van Frankrijk en van diens eerste echtgenote Eleonora van Aquitanië. Maria trouwde in 1164 met Hendrik I van Champagne. Zijn rijkdom stelde haar in staat om in navolging van haar moeder een schitterende hofhouding te voeren en tal van schrijvers en wetenschappers te begunstigen, onder andere:
Chrétien de Troyes, die zijn werk ’Lancelot of De ridder met de kar’ aan haar opdroeg.
Gace Brulé, ridder-troubadour
Wouter van Arras, schrijver
Guiot de Provins, schrijver
Hugo III van Oisy, ridder-dichter
Godfried van Villehardouin
Andreas Capellanus
Walter Map
Cono van Béthune

Maria was regentes tijdens de reis van Hendrik naar Jeruzalem (1179/1180) en regentes na zijn overlijden. Ze verloofde zich in 1183 met Filips van de Elzas, graaf van Vlaanderen, maar die verloving werd korte tijd later verbroken. In 1187 nam haar zoon Hendrik het bestuur over maar in 1190 trok hij naar het Heilige Land en werd Maria opnieuw regentes, tot haar zoon Theobald III van Champagne in 1197 meerderjarig werd. Daarna trok Maria zich terug in een het klooster van Fontaines-les-Nones waar ze een jaar later overleed. Ze werd begraven in de kathedraal van Meaux.

Maria en Hendrik kregen de volgende kinderen:
Hendrik, koning van Jeruzalem
Maria, gehuwd met graaf Boudewijn IX van Vlaanderen, keizer van het Latijnse Keizerrijk
Scholastica (ovl. 1229), gehuwd met graaf Willem IV van Mâcon
Theobald III van Champagne, opvolger van zijn broer als graaf van de Champagne
Kind uit dit huwelijk:
I. Theobald III van Champagne, geboren in 1176 in ? (zie 13083704).
26167410 sancho VI van Navarra, geboren in 1132 in ?. Hij is overleden op 27-06-1194 in ?, 61 of 62 jaar oud.
Notitie: Sancho VI van Navarra (1132 - 27 juni 1194), bijg. de Wijze, was een zoon van koning García IV van Navarra en van Margaretha de l’Aigle.

Als koning wimpelde hij de aanspraken van Castilië op Navarra af, palmde een aantal bezittingen van Castilië in en vestigde opnieuw het gezag van Navarra in Baskenland. Nadien zou hij zijn veroveringen echter weer kwijtraken.

Sancho huwde op 2 juni 1157 met Sancha, dochter van koning Alfons VII van Castilië, en werd vader van:
Sancho VII (1154-1234)
Ferdinand
Ramiro (-1228), bisschop van Pamplona
Berengaria van Navarra (1163-1231), in 1191 gehuwd met Richard I van Engeland (1157-1199)
Constance
Blanca (-1229), in 1199 gehuwd met graaf Theobald III van Champagne (1176-1204).
Hij trouwde, 24 of 25 jaar oud, op 02-06-1157 in ? met de 19 of 20-jarige
26167411 Sancha van Castilië, geboren in 1137 in ?. Zij is overleden in 1179 in ?, 41 of 42 jaar oud.
Notitie: Sancha van Castilië (1137 - 1179) was als echtgenote van Sancho VI van Navarra koningin van Navarra.

Sancha was de dochter van koning Alfons VII van Castilië en Berengaria van Barcelona, een dochter van Raymond Berengarius III van Barcelona. Op 2 juni 1157 huwde ze met koning Sancho VI van Navarra.

Hun kinderen waren:
Sancho VII van Navarra (1154-1234)
Ferdinand
Ramiro (-1228), bisschop van Pamplona
Berengaria (1163-1231), in 1191 gehuwd met Richard I van Engeland (1157-1199)
Constance
Blanca (-1229), op 1 juli 1199 gehuwd met graaf Theobald III van Champagne (1176-1204).
Kind uit dit huwelijk:
I. Blanca van Navarra, geboren in ? (zie 13083705).
26167412 Gwijde II van Dampierre, geboren in 1151 in ?. Hij is overleden op 18-01-1216 in ?, 64 of 65 jaar oud.
Notitie: Gwijde II van Dampierre (-18 januari 1216) is de enige zoon van Willem I van Dampierre en van Ermengarde van Toucy. Gwijde II, die opvolgde in 1178, nam in 1191 deel aan de Derde Kruistocht, waar hij zich bij Sint-Jan van Akko in de strijd liet opmerken. Zijn huwelijk met Mathilde I van Bourbon in 1196, berzorgde hem de titel van connétable van Champagne, en maakte hem een der machtigste mannen van zijn tijd. Hij onderscheidde zich bij de slag bij Bouvines in 1214, waar hij een bijdrage leverde aan de overwinning van Filips II van Frankrijk. Deze veldslag wordt beschouwd als de geboorte van het moderne Frankrijk, omdat hierdoor de band tussen de monarchie en het land een aanvang nam. Vermoedelijk onder het bestuur van Gwijde II werd in Saint-Dizier de hoofdkerk gebouwd, gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw.

Door zijn huwelijk met Mathilde in 1196 werd hij ook heer van Bourbon. Hij werd de vader van:
Gwijde Archimbald (1197-1242)
Willem II van Dampierre (-1231), die huwde met Margaretha van Constantinopel (1202-1280),
Mathilde of Filippa (-1223), gehuwd met Guido IV van Forez (1190-1241)
Maria, in 1210 gehuwd met Hervé III van Vierzon (1175-1219) en in 1224 gehuwd met Hendrik I van Sully (-1248)
Johanna
Margaretha.
Hij trouwde, 44 of 45 jaar oud, in 1196 in ? met de 30 of 31-jarige
26167413 Mathilde I van Bourbon, geboren in 1165 in ?. Zij is overleden op 18-07-1228 in Montelaux, 62 of 63 jaar oud.
Notitie: Mathilde I van Bourbon (?, 1165 - Montelaux, 18 juli 1228) was het enig kind van Archimbald van Bourbon (26 juni 1140 - 26 juli 1169, een zoon van Archimbald VII van Bourbon) en van Adelheid van Bourgondië (dochter van Odo II van Bourgondië). Zij volgde haar grootvader op als vrouwe van Bourbon in 1171.
Mathilde was gehuwd met:
Walter IV van Vienne (gescheiden in 1195)
Gwijde II van Dampierre (1151-1216)

en werd de moeder van:
Gwijde Archimbald
Filips
Willem II van Dampierre (1196-1231), gehuwd met Margaretha II van Vlaanderen (1202-1280), dochter van Boudewijn I van Constantinopel,
Gwijde III van Dampierre (-1276)
Filippa of Mathilde (-1223), in 1205 gehuwd met Guido IV van Forez (-1241),
Maria, gehuwd met heer Hervé II van Vierzon (-1219) en in 1120 met Hendrik van Sully,
Margaretha.
Zij trouwde (1) met Walter IV van Vienne. Dit huwelijk werd ontbonden in 1195 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gwijde Archimbald van Bourbon, geboren in 1189 in ? (zie 13083706).
26167414 Guy III van Forez, geboren in 1155 in Forez. Hij is overleden op 28-11-1204 in Akko, 48 of 49 jaar oud.
Hij trouwde met
26167415 Alix van Sully, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Guigone van Forez, geboren in 1185 in ? (zie 13083707).
26167416 Filips II van Frankrijk, geboren op 21-08-1165 in Parijs. Hij is overleden op 14-07-1223 in Mantes-la-Jolie, 57 jaar oud.
Notitie: Filips II, bijgenaamd August(us) (Parijs, 21 augustus 1165 - Mantes-la-Jolie, 14 juli 1223) was van 1180 tot 1223 koning van Frankrijk uit het Huis Capet.

Filips werd reeds op 1 november 1179 door zijn zieke vader Lodewijk VII in Reims gekroond en tot medekoning aangesteld. Bij diens dood, op 18 september 1180, volgde hij hem officieel als koning van Frankrijk op. In 1180 huwde hij Isabella van Henegouwen (1170-1190), nicht van de Vlaamse graaf Filips van de Elzas (dochter van zijn zus Margaretha), en zo verwierf hij Artesië als huwelijksgift. Lodewijk VIII was hun zoon. Isabella stierf in 1190 en in 1193 huwde hij met Ingeborg van Denemarken, die hij kort nadien verstootte. In 1194 huwde hij met Agnes van Meranië, maar dit huwelijk werd niet erkend door de paus en Filips erkende in 1213 opnieuw Ingeborg als koningin.

Van bij de aanvang van zijn bewind voerde hij een politiek van territoriale expansie. Om die te bekostigen, vulde hij de koninklijke schatkist met de geconfisqueerde bezittingen van kapitaalkrachtige Joden. Toen deze strategie tot eerste resultaten had geleid, stelde hij zich tot doel de macht te breken van de Engelse koning, die tot zijn ergernis bijna geheel Zuidwest-Frankrijk van hem in leen hield. Zijn positie als leenheer trachtte hij wel uit te buiten door de familieruzies binnen het Engelse koningshuis Plantagenet verder aan te wakkeren en de jonge prinsen tegen elkaar op te zetten.

In 1190 vertrokken Filips II, de jonge Engelse koning Richard Leeuwenhart en de Duitse keizer Frederik Barbarossa broederlijk samen voor de Derde Kruistocht, waaraan Filips zelf slechts kortstondig deelnam. De vorsten kregen het met elkaar aan de stok en gingen elk hun eigen weg. Filips keerde onverwijld naar Frankrijk terug en spande samen met Richards broer, prins Jan. Richard Leeuwenhart zelf werd tijdens zijn terugkeer uit het oosten in Oostenrijk gevangengezet werd. Met behulp van prins Jan wist Filips intussen (tijdelijk) Normandië in te palmen (1192-1193).

Na Richards terugkeer in Engeland (maart 1194) keerden de krijgskansen echter voor Filips II, die een reeks nederlagen leed. Een groot deel van Artesië moest hij weer aan de graaf van Vlaanderen afstaan. Ook met Rome kwam de koning in conflict, omdat hij in 1193 zijn tweede vrouw Ingeborg van Denemarken verstoten had om in 1196 te hertrouwen met Agnes van Merano. Ondanks pauselijke dreiging met excommunicatie, weigerde de koning aanvankelijk zijn nieuwe echtgenote te verlaten, maar gaf uiteindelijk toch toe. Agnes stierf in haar kasteel van Poissy (1201).

Toen de Engelse troon in 1199 vacant werd, steunde Filips de aanspraken van Arthur I van Bretagne, neef van de nieuwe koning Jan zonder Land. Toen deze laatste het vertikte om aan het Franse hof leenhulde te komen brengen, confisqueerde Filips als vergelding alle Engelse leenbezittingen op het continent (1202). Hij annexeerde ook Normandië (1204), Anjou, Maine, Touraine (1205) en Poitou (1208), tot uiteindelijk slechts de zuidelijke Poitou en Guyenne in Engelse handen bleven.

Paus Innocentius III droeg Filips een kruistocht tegen Engeland op die echter verviel daar de Engelse vorst zich in extremis aan de paus onderwierp. De Franse expeditie werd naar het Engels georiënteerde Vlaanderen afgeleid, waar de Franse vloot bij Damme een nederlaag opliep (30 mei 1213).

Om de Franse expansie een halt toe te roepen stuurde de Engelse koning aan op een grote anti-Franse Europese coalitie, waarbij weldra aansloten: zijn neef keizer Otto IV en de graven van Vlaanderen, Holland en Boulogne. Het coalitieleger, dat Noord-Frankrijk wilde binnenvallen, werd echter door het Franse leger (versterkt door hulptroepen van keizer Frederik II van Hohenstaufen) op beslissende wijze verslagen in de Slag bij Bouvines op 27 juli 1214. Door deze overwinning kwam Vlaanderen onder Franse controle en verbeurde de Engelse koning definitief zijn laatste Franse lenen. Filips II verviervoudigde in één klap zijn kroondomein en de Engelse koning behield alleen de kuststrook van Aquitanië (Guyenne).

Filips II was er in geslaagd het oorspronkelijke kroondomein zo uit te breiden en het koninklijke gezag zodanig te verstevigen, dat het voortaan niet meer nodig was de troonopvolger nog vóór de dood van de regerende vorst te laten kronen. De steden kreeg hij aan zijn zijde, door het verlenen van gunstige handelsprivileges, bijvoorbeeld stapelrecht te Parijs en Rouen. Hij maakte van Parijs de hoofdstad van Frankrijk, en een waar bestuurscentrum, door de aanleg van geplaveide straten, van nieuwe wijken aan de linkeroever van de Seine, van openbare markthallen en door de bouw van de koningsburcht het Louvre en een nieuwe omwalling (waarvan nog delen bestaan).

Van groot belang waren ook zijn herstructureringen van het bestuur. Hij verdeelde zijn grondgebied in districten en stelde er koninklijke ambtenaren in aan die verantwoordelijk waren voor rechtspraak en de inning van de belastingen. Hij gebruikte hiervoor twee types ambtenaren: baljuws en seneschalken. Seneschalken stelde hij voornamelijk aan in grensgebieden en hadden
Hij trouwde, 14 of 15 jaar oud, in 1180 in ? met de 9 of 10-jarige
26167417 Isabella van Henegouwen, geboren op 23-04-1170 in Rijsel. Zij is overleden op 15-03-1190 in Parijs, 19 jaar oud.
Notitie: Isabella (of Elisabeth) van Henegouwen (Rijsel, 23 april 1170 - Parijs, 15 maart 1190) was, als (eerste) echtgenote van Filips II van Frankrijk, koningin van Frankrijk.

Zij was een dochter van de Henegouwse graaf Boudewijn de Moedige en de Vlaamse gravin Margaretha van de Elzas. In 1180 werd zij - op de prille leeftijd van 10 jaar - door haar machtige oom Filips van de Elzas uitgehuwelijkt aan de toen 15-jarige Franse koning, voor wie deze alliantie met het graafschap Vlaanderen goed gelegen kwam. Op deze manier kon hij zich onttrekken aan de verstikkende betutteling door zijn moeder Adelheid en haar intriges ten voordele van haar broer, Hendrik, graaf van Champagne. Dit huwelijk bood het bijkomende voordeel dat de bruid Karolingisch bloed had, omdat de graven van Henegouwen afstamden van Karel van Neder-Lotharingen, en bovendien kreeg Isabella als bruidsschat het gebied van Artesië, met onder meer de rijke streden Atrecht, Bapaume, Sint-Omaars en Ariën.

Het huwelijk werd ingezegend op 28 april 1180 te Bapaume, en het piepjonge koningspaar werd een maand later officieel gezalfd in de Kathedraal van Saint-Denis op 29 mei.

Maar de koning raakte snel uitgekeken op zijn jonge bruidje. Toen bleek dat zij hem na vier jaar huwelijk geen kind kon schenken, maakte Filips zijn voornemen bekend om van haar te scheiden, onder het voorwendsel dat het huwelijk niet geconsummeerd was. Omdat hij graag het graafschap Henegouwen had geannexeerd, zat het hem ook dwars dat zij haar vader nog steeds niet had kunnen overtuigen om duidelijker het kamp van de koning te kiezen. Isabella reageerde hierop door op spectaculaire wijze in het openbaar de rol van verongelijkte onschuld te spelen. Ze verscheen overal in boetekleren en op die manier won zij het medelijden en de sympathie van het volk, zodat haar echtgenoot uiteindelijk moest afzien van zijn voornemen. Een eventuele echtscheiding zou trouwens het verlies van Artesië impliceren.

Op 5 september 1187 schonk zij het leven aan de zoon die Filips zozeer had gewild: de toekomstige Lodewijk VIII. Isabella van Henegouwen stierf in het kraambed op 20-jarige leeftijd, op 15 maart 1190 te Parijs. De tweeling die zij ter wereld bracht overleefde haar niet. Ze werd op grootse wijze begraven in de Notre-Dame van Parijs. Haar echtgenoot was niet aanwezig op de uitvaartplechtigheid: hij was op veldtocht in Normandië.
Kind uit dit huwelijk:
I. Lodewijk VIII van Frankrijk, geboren op 05-09-1187 in Parijs (zie 13083708).
26167418 Alfons VIII van Castilië, geboren op 11-11-1155 in Soria. Hij is overleden op 05-10-1214 in Guiterre Muñoz, 58 jaar oud.
Hij trouwde met
26167419 Eleonora van Engeland, geboren in 1162 in ?. Zij is overleden in 1214 in ?, 51 of 52 jaar oud.
Notitie: Eleonora van Engeland (1162-1214) was de dochter van koning Hendrik II van Engeland en Eleonora van Aquitanië.
Zij trouwde in 1170 op 8-jarige leeftijd met koning Alfons VIII van Castilië, waardoor de grens met de Pyreneeën werd beveiligd en kreeg Gascogne mee als bruidsschat. Eleonora stierf enkele weken na haar echtgenoot in 1214. Het paar kreeg de volgende kinderen:
Berenguela, koningin van Castilië (1180 - 1246), echtgenote van Alfons IX, koning van León
Sancho, prins van Castilië (1181)
Sancha, prinses van Castilië (1182 – 1184)
Urraca, prinses van Castilië (1186 – 1220), echtgenote van Alfons II van Portugal
Blanca van Castilië, prinses van Castilië (1188 – 1184), echtgenote van Lodewijk VIII van Frankrijk
Ferdinand, prins van Castilië (1189 – 1211)
Mafalda, prinses van Castilië (1191 – 1204)
Hendrik, prins van Castilië (1192 - 119?)
Constanza, prinses van Castilië (1196 - 119?)
Eleonora, prinses van Castilië (1202 – 1244), echtgenote van Jacobus I van Aragón
Hendrik I, koning van Castilië (1204 – 1217), zijn opvolger
Constanza (? - 1243), abdis van het cisterciënzerklooster Las Huelgas in Burgos, gesticht door haar vader.
Kind uit dit huwelijk:
I. Blanca van Castilië, geboren op 04-03-1188 in Palencia (zie 13083709).
26167420 Hendrik I van Brabant, geboren omstreeks 1160 in ?. Hij is overleden op 05-09-1235 in Keulen, ongeveer 75 jaar oud.
Notitie: Hendrik I (ca. 1160 - Keulen, 5 september 1235) was hertog van Brabant vanaf 1183 en hertog van Neder-Lotharingen vanaf 1190.

Hij was de zoon (uit het 1e huwelijk) en erfopvolger van Godfried III van Leuven. In zijn beleid streefde hij naar een uitbreiding van zijn heerschappij voor het grondgebied tussen Schelde en Rijn en de beheersing van de handelsweg van Brugge naar Keulen. Hij slaagde er niet in het hertogelijk gezag in Neder-Lotharingen te herstellen. Niettemin wist hij zich een machtspositie te veroveren door in de strijd tussen de Welfen en de Hohenstaufen voortdurend van kamp te wisselen.

Hendrik kreeg vanaf 1172 bestuurlijke taken van zijn vader. Toen hij in 1179 trouwde kreeg Hendrik het graafschap Brussel van zijn vader. Toen Godfried van 1182 tot 1184 in het Heilige Land verbleef, trad Hendrik op als regent. Hendrik nam deel aan de Derde Kruistocht en was bevelhebber bij de belegeringen van Sidon en Beiroet. Hij zag echter af van een beleg van Jaffa na het nieuws van de dood van koning Hendrik II van Jeruzalem. In 1190 volgde hij zijn vader op als eerste met de titel hertog van Brabant en Neder-Lotharingen (hoewel dat laatste vooral een ceremoniële titel aan het worden was), graaf van Leuven en markgraaf van Antwerpen.

In 1191 liet hij zijn broer Albert benoemen tot bisschop van Luik. Toen die een jaar later werd vermoord hield Hendrik keizer Hendrik VI verantwoordelijk en werd hij een van de leiders van de opstanden tegen de keizer. Er volgde een periode van onrust en lokale conflicten, en nog in 1199 wist Hendrik de kroning van de volgende Duitse koning (Filips van Zwaben, broer van de overleden koning) te Aken te voorkomen. Hendrik sloot in 1204 vrede met Filips van Zwaben en werd beloond met de voogdij over de abdij van Nijvel en het kapittel van Sint-Servaas, het medebestuur over Maastricht en het recht zijn hertogdom aan een vrouwelijke erfgenaam na te laten (Hendrik had in 1204 alleen nog dochters).

Koning Filips II van Frankrijk wilde Hendrik in 1208 steunen om zelf koning van Duitsland te worden, maar Hendrik koos ervoor om de kandidatuur van Otto van Brunswijk te steunen. In 1212 kwam Hendrik in conflict met de bisschop van Luik over de opvolging van het graafschap Moha. Hendrik verwoestte de stad Luik in 1212 maar werd in 1213 verslagen in Steps. In 1214 was Hendrik verplicht om mee te vechten in de Slag bij Bouvines tegen zijn persoonlijke vriend Filips II van Frankrijk. Direct na de slag verzoende hij zich weer met Filips.

In 1229 gaf hij zijn aanspraken op Moha op. Keizer Frederik II van Hohenstaufen gaf Hendrik in 1235 de eervolle opdracht om naar Engeland te reizen en zijn verloofde Isabella Plantagenet op te halen, maar Hendrik werd ziek en overleed in Keulen.

Volgens de overlevering heeft hertog Hendrik I in 1185 de stad ’s-Hertogenbosch gesticht. Zijn praalgraf is te vinden in de Leuvense Sint-Pieterskerk, alsook dat van Mathilde van Boulogne en zijn dochter Maria van Brabant.

Hendrik I was tweemaal gehuwd. Hendriks eerste huwelijk was met Mathilde van Boulogne. Zij kregen de volgende kinderen:
Maria van Brabant (1189/90-1260), gehuwd met keizer Otto IV en daarna met Willem I van Holland;
Adelheid van Brabant (1190-1265);
Margaretha van Brabant ( -1231), begraven in de abdij van Roermond, gehuwd met Gerard III van Gelre;
Machteld van Brabant (±1200-1267);
Hendrik II van Brabant (1207-1248);
Godfried van Leuven-Gaasbeek (1209-1253).

In zijn tweede huwelijk trouwde Hendrik met Maria van Frankrijk, dochter van koning Filips II van Frankrijk. Zij kregen de volgende kinderen:
Elisabeth (ovl. c. 1263), gehuwd met Diederik van Dinslaken en daarna met Gerard van Gelre(?);
Maria, jong overleden.
Hij trouwde (2), ongeveer 46 jaar oud, in 1206 in ? met Maria van Frankrijk (1198-1224), 7 of 8 jaar oud.
Hij trouwde (1), ongeveer 20 jaar oud, op 30-03-1180 in ? met de ongeveer 17-jarige
26167421 Mathilde van Boulogne, geboren omstreeks 1163 in ?. Zij is overleden op 16-10-1210 in ?, ongeveer 47 jaar oud.
Notitie: Mathilde van Boulogne (1161/1165 - Leuven, 16 oktober 1210) (ook wel bekend als Mathilde van de Elzas of Mathilde van Lotharingen) was gehuwd met Hendrik I van Brabant, de hertog van Brabant, vóór 30 maart 1180.

Mathilde was een dochter van Maria van Engeland, gravin van Boulogne (Marie de Blois) en Mattheüs I van de Elzas, door huwelijk graaf van Boulogne (Matthias I). Ze werd begraven in de Sint-Pieterskerk te Leuven.

Mathilde en Hendrik kregen de volgende kinderen:
Maria van Brabant (-1260), gehuwd met keizer Otto IV en daarna met Willem I van Holland
Margaretha van Brabant (ovl. 1231), begraven in de abdij van Roermond, gehuwd met Gerard III van Gelre
Adelheid van Brabant
Machteld
Hendrik II van Brabant
Godfried van Leuven-Gaasbeek
Kind uit dit huwelijk:
I. Hendrik II van Brabant, geboren in 1207 in ? (zie 13083710).
26167422 Filips van Zwaben, geboren in 08-1177 in ?. Hij is overleden op 21-06-1208 in Bamberg, 30 jaar oud.
Notitie: Filips van Zwaben (?, augustus 1177 - Bamberg, 21 juni 1208) was koning van Duitsland van 1198-1208. Hij was verder markgraaf van Toscane (1195 - 1197) en hertog van Zwaben (1196-1208).

Hij was een zoon van keizer Frederik I Barbarossa en van Beatrix I van Bourgondië. In 1208 werd hij te Bamberg vermoord door Otto van Wittelsbach, paltsgraaf in Beieren, nadat Filips hem de hand van zijn dochter had geweigerd.

In 1198 waren er twee koningen verkozen tot Rooms keizer: Filips en Otto de Welf. Deze laatste kreeg de steun van de paus, maar zou toch pas tot keizer gekroond worden na de moord op Filips in 1208. Filips was evenmin tot keizer gekroond. Toch noemde hij zichzelf Filips II van Zwaben, met verwijzing naar de Romeinse keizer Filips uit de 3de eeuw.

Filips huwde op 25 april 1197 met Irena Angela, dochter van Isaäk II van Byzantium, (1172-27 augustus 1208), de weduwe van Rogier III van Sicilië. Zij kregen de volgende kinderen:
Beatrix van Zwaben (1198-1212), in 1212 gehuwd met keizer Otto IV
Cunegonde (1200-1248), in 1224 gehuwd met Wenceslaus I van Bohemen (1205-1253)
Maria van Zwaben (1202-1235), gehuwd met hertog Hendrik II van Brabant (1207-1248)
Beatrix d.J. van Zwaben (1201-1235), in 1219 gehuwd met Ferdinand III van Castilië (1200-1252).
Hij trouwde, 19 of 20 jaar oud, in 1197 in ? met de ongeveer 17-jarige
26167423 Irena Angela van Byzantium, geboren omstreeks 1180 in Byzantium. Zij is overleden op 27-08-1208 in Burcht Hohenstaufen, ongeveer 28 jaar oud.
Notitie: Irena Angela, ook Eirene, Irene Angelina en Irene Maria genoemd (Byzantium, 1177 of 1180/81 - burcht Hohenstaufen, 27 augustus 1208) was koningin van Duitsland van 1198 tot 1208 als vrouw van Duits koning Filips van Zwaben.

Irena Angela was een dochter van keizer Isaäk II van Byzantium en diens eerste echtgenote Herina. Zij trouwde in 1193 met Rogier III van Sicilië, die al hetzelfde jaar overleed. Irena werd in 1194 gevangengenomen bij de Duitse invasie van Sicilië en trouwde in 1197 met Filips van Zwaben. Irena werd in Duitsland Maria genoemd.

Na de moord op haar echtgenoot in 1208, trok zij zich terug in de burcht Hohenstaufen en gaf drie maanden nadien het leven aan een dochter, maar moeder en dochter overleden in het kraambed.

Irena en Filips waren de ouders van:
Beatrix van Zwaben (1198-1212), in 1212 gehuwd met keizer Otto IV
Cunigonde (1200-1248), in 1224 gehuwd met Wenceslaus I van Bohemen (1205-1253)
Maria van Zwaben (1201-1235), gehuwd met hertog Hendrik II van Brabant (1207-1248)
Elisabeth (1202-1235), in 1219 gehuwd met Ferdinand III van Castilië (1199-1252).
Zij is weduwe van Rogier III van Sicilië, met wie zij trouwde (1), ongeveer 13 jaar oud, in 1193 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Maria van Zwaben, geboren in 1201 in ? (zie 13083711).
26167432 Hugo III van Bourgondië, geboren in 1148 in ?. Hij is overleden in 1192 in Tyrus, 43 of 44 jaar oud.
Notitie: Hugo III van Bourgondië (1148 - Tyrus, 1192) was de oudste zoon van hertog Odo II van Bourgondië en Maria van Blois. In 1162 volgde hij zijn vader op als hertog van Bourgondië, in het begin onder de voogdij van zijn moeder.

Hij bevocht de graaf van Chalon in 1166, geholpen door Lodewijk VII van Frankrijk, en trok daarna naar het Heilig Land om er te vechten. Terug in Frankrijk vocht hij tegen de graaf van Nevers (1174), en tegen de heer van Vergy. Na de val van Jeruzalem, engageerde hij zich in de Derde Kruistocht, en nam deel aan de slag van Ashkelon en de inname van Akko. Hij streed aan de zijde van Richard Leeuwenhart, maar sneuvelde in Tyrus.

Hij huwde met:
1. Adelheid van Lotharingen (1145-1200), dochter van hertog Mattheus I van Lotharingen, in 1165, en verstootte haar in 1183,

en werd vader van:
Odo III van Bourgondië (1166-1218)
Alexander (1170-1205), heer van Montagu, stichter van de linie van de heren van Montagu
Douce (1175-), in 1196 gehuwd met heer Simon van Sémur (-1219)
Adelheid (1177-), gehuwd met heer Béraud VII van Mercoeur

2. Béatrix van Albon (1161-1228), dochter van Guigo V van Albon, dauphin van Viennois, in 1183,

en werd vader van:
Andreas, Guigo VI van Viennois (1184-1237), dauphin van de Viennois
Mathilde (1190-1242), in 1214 gehuwd met Jan I (1190-1267), graaf van Chalon en van Auxonne
Anna (1192-1243), in 1222 gehuwd met graaf Amadeus IV van Savoye (1197-1253).
Hij trouwde (2), 34 of 35 jaar oud, in 1183 in ? met Beatrix van Albon (1161-1228), 21 of 22 jaar oud.
Hij trouwde (1), 16 of 17 jaar oud, in 1165 in ? met de 19 of 20-jarige Adelheid van Lotharingen (zie 26167433 hieronder). Het huwelijk tussen Adelheid van Lotharingen werd ontbonden in 1183 in ? (verstoten).
26167433 Adelheid van Lotharingen, geboren in 1145 in ?. Zij is overleden in 1200 in ?, 54 of 55 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Odo III van Bourgondië, geboren in 1166 in ? (zie 13083716).
26167436 Robert II van Dreux, geboren in 1154 in ?. Hij is overleden op 28-12-1218 in ?, 63 of 64 jaar oud.
Notitie: Robert II van Dreux (?, 1154 - ?, 28 december 1218), bijg. de Jonge, was de eerste zoon van Robert I van Dreux en diens derde echtgenote Agnes van Baudemont.

Hij volgde in 1184 zijn vader op als graaf van Dreux en Braine en nam deel aan de Derde Kruistocht, waar hij zich onderscheidde in Akko en Arsur. Terug in het land, bestreed hij de Engelsen en nam hij deel aan de kruistocht der Albigenzen. Robert nam ook deel aan de slag bij Bouvines in 1214.

Robert was gehuwd met:
Mahaut van Bourgondië (1150-1192), dochter van Raymond van Bourgondië, graaf van Grignon, gescheiden in 1181,
Yolande van Coucy (1164-1222), dochter van Rudolf I van Coucy,

en werd vader van:
Robert III (1185-1234)
Eleonora (1186-), gehuwd met Hugo III van Châteauneuf (-1229) en met Robert van Saint-Clair
Isabella (1188-), gehuwd met Jan II van Pierrepont (1205-1251), graaf van Roucy
Adelheid (1189-1258), gehuwd in 1200 met Walter IV van Bourgondië (-1219), heer van Salins, en in 1221 met Reinout III van Choiseul (1195-1239)
Peter I van Bretagne (1191-1250)
Filippa (1192-1242), in 1219 gehuwd met Hendrik II van Bar (1190-1239)
Hendrik (1193-1240), aartsbisschop van Reims (1227-1240)
Agnes (1195-1258), gehuwd met Steven III van Bourgondië, graaf van Auxonne (-1241), voorheen gehuwd met Beatrix van Chalon,
Yolande (1196-1239), gehuwd met Rudolf II van Eu (-1250)
Jan (1198-1239), graaf van Mâcon en van Vienne, gehuwd met Adelheid van Mâcon,
Johanna (1199-1272), non
Godfried (1200-1219).
Hij trouwde (1) met Mahaut van Bourgondië (1150-1192). Dit huwelijk werd ontbonden in 1181 in ?.
Hij trouwde (2), ongeveer 28 jaar oud, omstreeks 1182 in ? met de ongeveer 18-jarige
26167437 Yolande van Coucy, geboren in 1164 in ?. Zij is overleden in 1222 in ?, 57 of 58 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Robert III van Dreux, geboren in 1185 in ? (zie 13083718).
26167438 Thomas van St-Valery - sur - Somme, geboren omstreeks 1167 in ?. Hij is overleden in 1218 in ?, ongeveer 51 jaar oud.
Hij trouwde met
26167439 Adele van Ponthieu, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Eleonora van St-Valery - sur - Somme, geboren in 1192 in ? (zie 13083719).
26167440 Willem I van Dampierre, geboren in 1130 in ?. Hij is overleden in 1161 in ?, 30 of 31 jaar oud.
Notitie: Willem I van Dampierre (1130-1161) was een zoon van Gwijde I van Dampierre en van Helvida van Baudémont. Hij was gehuwd met Ermengarde van Toucy, een dochter van Itier IV van Toucy, en was de vader van:
Gwijde II
Milo
Isabella (1160-), in 1175 gehuwd met Godfried I van Aspremont (1170-)
Helvida, gehuwd met Jan I van Montmirail (1167-)
Odette, gehuwd met Jan II van Thorotte
Hij trouwde met
26167441 Ermengarde van Toucy, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gwijde II van Dampierre, geboren in 1151 in ? (zie 13083720).
26167442 Archimbald van Bourbon, geboren op 26-06-1140 in ?. Hij is overleden op 26-07-1167 in ?, 27 jaar oud.
Notitie: Archimbald van Bourbon (26 juni 1140 - 26 juli 1167) was de zoon van heer Archimbald VII van Bourbon en Agnes van Savoye (een dochter van graaf Humbert II van Savoye). Archimbald was in 1164 gehuwd met Adelheid van Bourgondië (1146-1192, een dochter van hertog Odo II van Bourgondië). Archimbald van Bourbon heeft nooit de titel Heer van Bourbon gekregen, omdat hij eerder overleed dan zijn vader heer Archimbald VII. Na de dood van Archimbald VII werd de titel doorgegeven aan zijn zoons enige kind, vrouwe Mathilde I van Bourbon.
Hij trouwde met
26167443 Adelheid van Bourgondië, geboren in 1146 in ?. Zij is overleden in 1192 in ?, 45 of 46 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Mathilde I van Bourbon, geboren in 1165 in ? (zie 13083721).
26167444 Boudewijn V van Henegouwen, geboren omstreeks 1150 in ?. Hij is overleden op 17-12-1195 in Bergen ( België ), ongeveer 45 jaar oud.
Notitie: Boudewijn (?, ca. 1150 – Bergen (België), 17 december 1195), bijgenaamd de Moedige, was als Boudewijn V graaf van Henegouwen (1171–1195), als Boudewijn I markgraaf van Namen (1188–1195) en als Boudewijn VIII graaf van Vlaanderen (1191–1194).

Hij was de zoon van Boudewijn IV van Henegouwen en Aleidis van Namen, en verwierf in zijn tijd aanzienlijke invloed in het politieke leven van West-Europa. Boudewijn was in april 1169 getrouwd met Margaretha van de Elzas, zuster van Filips van de Elzas, graaf van Vlaanderen. Hiermee werd de vrede definitief die een einde had gemaakt aan een vete tussen de graven van Vlaanderen en Henegouwen die een eeuw had geduurd. In 1171 volgde Boudewijn zijn vader op als graaf van Henegouwen. In 1180 arrangeerde de kinderloze Filips een huwelijk tussen Boudewijns dochter Isabella en Filips II van Frankrijk. Isabella kreeg van haar oom het graafschap Artois mee als bruidsschat.

Boudewijn had bereikt dat zijn rijke en machtige oom Hendrik de Blinde, die kinderloos was, hem tot erfgenaam had benoemd. Maar Hendrik hertrouwde op hoge leeftijd met een jonge vrouw en kreeg bij haar alsnog een dochter, die hij in plaats van Boudewijn aanwees als erfgename. Boudewijn beschouwde dit als een inbreuk op de gemaakte afspraken en begon een oorlog met zijn oom. Hendrik kreeg steun van de hertog Godfried III van Leuven, Hendrik III van Limburg, Floris III van Holland en een aantal kleinere heren, maar toch wist Boudewijn hem te verslaan. Keizer Frederik I van Hohenstaufen trad op als arbiter en bepaalde dat Boudewijn Namen zou erven en de status van rijksvorst zou krijgen, dat de dochter van Hendrik Longwy, La Roche-en-Ardenne en Durbuy zou erven en dat Luxemburg terug zou vallen aan de Duitse kroon.

Door zijn huwelijk met Margaretha, erfgename van de kinderloze graaf van Vlaanderen, Filips van de Elzas, had Boudewijn ook een aanspraak op Vlaanderen. Koning Filips II van Frankrijk was echter van plan om het graafschap aan de kroon te laten terugvallen. Toen Filips van de Elzas in 1191 in het Heilige Land overleed, had het nieuws lange tijd nodig om Europa te bereiken. Boudewijns kanselier, Giselbert van Bergen, was in Italië toen hij het nieuws hoorde. Het lukte hem om Boudewijn te informeren voordat het nieuws koning Filips bereikte. Boudewijn had nu gelegenheid om Vlaanderen binnen te trekken en zijn vrouw als gravin te laten erkennen, voordat Filips II in actie kon komen. Uiteindelijk accepteerde Filips II de situatie in ruil voor 5000 zilveren marken, Boulogne, Saint-Pol en Guînes. Bij de dood van zijn vrouw Margaretha (15 november 1194) deed hij afstand van het graafschap Vlaanderen ten voordele van zijn oudste zoon Boudewijn.

Boudewijn is begraven in de Waltrudiskerk van Bergen.

De kinderen van Boudewijn en Margaretha waren:
Isabella, koningin van Frankrijk, gravin van Valencijn
Boudewijn (IX), graaf van Vlaanderen en Henegouwen, keizer van het Latijnse Keizerrijk
Yolande, gehuwd met Peter II van Courtenay, keizer het Latijnse Keizerrijk na Hendrik
Filips, markgraaf van Namen
Hendrik, keizer van het Latijnse Keizerrijk, als opvolger van Boudewijn
Sibylle (1179-9 januari 1217), gehuwd met Guichard IV, heer van Beaujeu (-1216)
Eustatius (ovl. na 1217), legeraanvoerder van Hendrik in het Latijnse Keizerrijk, gehuwd met Angelina, dochter van Michaël I Komnenos Doukas, heer van Epirus.

Boudewijn had een buitenechtelijke zoon: Godfried, provoost in Brugge, Mechelen en Dowaai, aartsdeken in Kamerijk
Hij trouwde, ongeveer 19 jaar oud, in 1169 in ? met de 23 of 24-jarige
26167445 Margaretha van de Elzas, geboren in 1145 in ?. Zij is overleden op 15-11-1194 in Brugge, 48 of 49 jaar oud.
Notitie: Margaretha van de Elzas (1145 - Brugge, 15 november 1194) was gravin van Vlaanderen van 1191 tot 1194.

Zij was de dochter van de Vlaamse graaf Diederik van de Elzas en zuster van zijn opvolger Filips van de Elzas. In 1160 was zij in het huwelijk getreden met Roland II van Vermandois maar omdat bleek dat hij lepra had is het huwelijk niet geconsumeerd en is het paar gescheiden. In 1169 trouwde ze met Boudewijn V, erfgenaam van Henegouwen en Namen.

Na de dood van haar kinderloze broer Filips werd Margaretha in 1191 erfgename van Vlaanderen, zodat zij en Boudewijn (als Boudewijn VIII van Vlaanderen) samen gravin en graaf van Vlaanderen werden, echter voor korte tijd, omdat zij reeds in 1194 overleed, waarna haar echtgenoot afstand deed van Vlaanderen ten voordele van hun zoon Boudewijn (IX). Ze is begraven in de Sint-Donaaskathedraal te Brugge.

Margaretha en Boudewijn kregen de volgende kinderen:
1. Isabella, koningin van Frankrijk, gravin van Valencijn
2. Boudewijn (IX), graaf van Vlaanderen en Henegouwen, keizer van het Latijnse Keizerrijk
3. Yolande, gehuwd met Peter II van Courtenay, keizer het Latijnse Keizerrijk na Hendrik
4. Filips, markgraaf van Namen
5. Hendrik, keizer van het Latijnse Keizerrijk, als opvolger van Boudewijn
6. Sibylle (1179-9 januari 1217), gehuwd met Guichard IV, heer van Beaujeu (-1216)
. Eustatius (ovl. na 1217), legeraanvoerder van Hendrik in het Latijnse Keizerrijk, gehuwd met Angelina, dochter van Michaël I Komnenos Doukas, heer van Epirus.
Zij is weduwe van Roland II van Vermandois, met wie zij trouwde (1), 14 of 15 jaar oud, in 1160 in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Boudewijn IX van Vlaanderen, geboren in 07-1171 in Valencijn (zie 13083722).
26167446 Hendrik I van Champagne, geboren in 1126 in ?. Hij is overleden op 16-03-1181 in Troyes, 54 of 55 jaar oud. Hij is begraven in Stefanuskerk te Troyes.
Notitie: Hendrik I van Champagne (1126 - Troyes, 16 maart 1181), bijgenaamd de Vrijgevige, was graaf van Champagne.

Hendrik was de oudste zoon van Theobald IV van Blois en Mathilde van Sponheim-Karinthië. Hij nam deel aan de Tweede Kruistocht en kreeg van Bernardus van Clairvaux een aanbevelingsbrief voor keizer Alexios I Komnenos. In Constantinopel werd hij door Manuel I Komnenos tot ridder geslagen. Hij onderscheidde zich bij de oversteek van de Meander en nam op 24 juni 1148 deel aan het beraad van de edelen, waarin werd besloten om Damascus aan te vallen.

Bij de verdeling van de goederen van zijn overleden vader in 1152, koos Hendrik Champagne-Troyes, Bar, Nevers en Rethel. Zijn broers kregen de rijkere bezittingen in het midden van Frankrijk maar moesten Hendrik wel als hun heer erkennen. Hendrik was een uitstekend bestuurder die Champagne rust en welvaart bracht. De jaarmarkten van Champagne werden een begrip door heel Europa en Hendrik zorgde met een speciaal politiekorps voor de veiligheid van de markten en de reizende kooplieden. Hendrik liet meer dan 500 aktes na en een gedetailleerd register van zijn vazallen, hun rechten en plichten. Volgens dat register kon hij 2030 ridders mobiliseren en daarmee was Hendrik een van de machtigste feodale vorsten van zijn tijd.

Hij trouwde (1164) met Maria van Frankrijk (1145-1198), een dochter van koning Lodewijk VII van Frankrijk. Zij maakte van zijn hoofdstad Troyes een schitterend hof en begunstigde kunstenaars en wetenschappers. Hendrik benoemde de wetenschapper Stefanus van Alinerre tot zijn kanselier en stichtte zelf een bibliotheek in Troyes. Hendrik leefde op gespannen voet met de aartsbisschoppen van Reims totdat het hem lukte om zijn broer Willem op die positie te laten benoemen. Hij was een belangrijke en trouwe bondgenoot van de koning en huwelijkte zijn zuster Adelheid van Champagne aan hem uit als zijn derde vrouw (1160). Hendrik was een belangrijke diplomaat, zowel binnen Frankrijk als daarbuiten. In 1162 kreeg hij negen burchten als leen van keizer Frederik I van Hohenstaufen.

Hendrik stichtte lekenkloosters in Troyes, Bar-sur-Aube en Sézanne. Ook stichtte hij een ziekenhuis en de Stefanuskerk in Troyes. In 1179 bezocht Hendrik Jeruzalem. Op de terugweg werd hij gevangengenomen door sultan Kilij Arslan II. Nadat keizer Manuel I Komnenos een groot losgeld had betaald, werd hij vrijgelaten. Hendrik keerde terug naar Frankrijk, overleed twee jaar later en werd begraven in de Stefanuskerk te Troyes.

Hendrik was gehuwd met Maria van Frankrijk (1145-1198), dochter van Lodewijk VII. Zij kregen de volgende kinderen:
Hendrik, koning van Jeruzalem
Maria, gehuwd met graaf van Vlaanderen Boudewijn I van Constantinopel en keizer van het Latijnse Keizerrijk
Scholastica († 1229), gehuwd met graaf Willem IV van Mâcon
Theobald III van Champagne, opvolger van zijn broer als graaf van Champagne
Hij trouwde, 37 of 38 jaar oud, in 1164 in ? met de ongeveer 19-jarige
26167447 Maria van Frankrijk, geboren omstreeks 1145 in ?. Zij is overleden op 11-03-1198 in Fontaines-les-Nones ( Klooster ), ongeveer 53 jaar oud. Zij is begraven in Kathedraal van Meaux.
Notitie: Maria van Frankrijk (ca. 1145 - Fontaines-les-Nones (bij Meaux), 11 maart 1198) was gravin van de Champagne.

Zij was de oudste dochter van Lodewijk VII van Frankrijk en van diens eerste echtgenote Eleonora van Aquitanië. Maria trouwde in 1164 met Hendrik I van Champagne. Zijn rijkdom stelde haar in staat om in navolging van haar moeder een schitterende hofhouding te voeren en tal van schrijvers en wetenschappers te begunstigen, onder andere:
Chrétien de Troyes, die zijn werk ’Lancelot of De ridder met de kar’ aan haar opdroeg.
Gace Brulé, ridder-troubadour
Wouter van Arras, schrijver
Guiot de Provins, schrijver
Hugo III van Oisy, ridder-dichter
Godfried van Villehardouin
Andreas Capellanus
Walter Map
Cono van Béthune

Maria was regentes tijdens de reis van Hendrik naar Jeruzalem (1179/1180) en regentes na zijn overlijden. Ze verloofde zich in 1183 met Filips van de Elzas, graaf van Vlaanderen, maar die verloving werd korte tijd later verbroken. In 1187 nam haar zoon Hendrik het bestuur over maar in 1190 trok hij naar het Heilige Land en werd Maria opnieuw regentes, tot haar zoon Theobald III van Champagne in 1197 meerderjarig werd. Daarna trok Maria zich terug in een het klooster van Fontaines-les-Nones waar ze een jaar later overleed. Ze werd begraven in de kathedraal van Meaux.

Maria en Hendrik kregen de volgende kinderen:
Hendrik, koning van Jeruzalem
Maria, gehuwd met graaf Boudewijn IX van Vlaanderen, keizer van het Latijnse Keizerrijk
Scholastica (ovl. 1229), gehuwd met graaf Willem IV van Mâcon
Theobald III van Champagne, opvolger van zijn broer als graaf van de Champagne
Kind uit dit huwelijk:
I. Maria van Champagne, geboren in 1174 in ? (zie 13083723).
26167448 Robrecht V van Béthune, geboren omstreeks 1120 in ?. Hij is overleden op 19-01-1191 in Akko, ongeveer 71 jaar oud.
Notitie: Robrecht V van Béthune, bijg. de Rode, (ca. 1120 - Akko (stad), 19 januari 1191) was heer van Béthune. Hij was gehuwd met Adelheid, mogelijk dochter van Hugo III van Saint-Pol, en was de vader van:
Robert VI van Béthune (ovl. ca. 1193)
Boudewijn, jong overleden
Willem II van Béthune
Clementia, getrouwd met Boudewijn van Bourbourg
Boudewijn (ovl. Burstwick, 13 oktober 1212), door huwelijk graaf van Aumale (Seine-Maritime), begraven in de abdij van Meaux.
Jan (ovl.Toulouse, 27 jul 1219), bisschop van Cambrai
Cono van Béthune (1150-1220), kruisvaarder en troubadour, koning van Adrianopel
Anselmus
Barthelomeus (ovl. na 1204)
Mathilde (ovl. 7 december 1220), gehuwd (1) met Wouter van Bourbourg en (2) met Hugo van Houdain
Hij trouwde met
26167449 Adelheid, geboren in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Willem II van Béthune, geboren in ? (zie 13083724).
26167450 Wouter II van Dendermonde, geboren in 1150 in Dendermonde. Hij is overleden in 1194 in ?, 43 of 44 jaar oud.
Hij trouwde, 24 of 25 jaar oud, in 1175 in ? met de 19 of 20-jarige
26167451 Adela van Buischeure de Rosoy, geboren in 1155 in ?. Zij is overleden in 1209 in ?, 53 of 54 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Machteld van Dendermonde, geboren in ? (zie 13083725).
26167452 Gottschalk III van Morialmez, geboren omstreeks 1130 in ?. Hij is overleden omstreeks 1189 in ?, ongeveer 59 jaar oud.
Hij trouwde met
26167453 Hedwige van Ham, geboren omstreeks 1140 in ?. Zij is overleden in ?.
Kind uit dit huwelijk:
I. Arnauld IV van Morialmez, geboren omstreeks 1160 in ? (zie 13083726).
26167454 Beaudain de Baillieul, geboren omstreeks 1123 in ?. Hij is overleden in 1176 in ?, ongeveer 53 jaar oud.
Hij trouwde, ongeveer 52 jaar oud, in 1175 met de 14 of 15-jarige
26167455 Agnes van Waveren, geboren in 1160 in ?. Zij is overleden in 1219 in ?, 58 of 59 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Jeanne de Baillieul, geboren omstreeks 1165 in ? (zie 13083727).
26167464 Alfons II van Aragón, geboren in 1157 in Huesca. Hij is overleden op 26-04-1196 in Perpignan, 38 of 39 jaar oud.
Notitie: Alfons II (Huesca, 1157 - Perpignan, 26 april 1196), bijgenaamd de Kuise, was de oudste zoon van koningin Petronila van Aragón en van Ramon Berenguer IV.

Hij volgde in 1162 zijn vader na zijn dood op als graaf van Barcelona, en volgde zijn moeder, die na de dood van haar echtgenote afstand deed van de Aragonese troon, op als koning van Aragón, waardoor Aragón en Barcelona een personele unie werd. In 1167 volgde hij zijn nichtje Dulcia II van Provence op als graaf van Provence (als Alfons I).

Alfons vergrootte zijn rijk met het graafschap Roussillon, het burggraafschap Nîmes en Béarn en heroverde Saragossa. Hij gaf als eerste in Europa de derde stand politieke rechten. Alfons begunstigde de troubadourkunst.

Hij was in 1174 gehuwd met Sancha van Castilië (1154-1208), dochter van koning Alfons VII van Castilië, en werd vader van:

Peter II (1176-1213)
Alfons II van Provence (1180-1209)
Ferdinand (1190-1249), abt van Monte Aragon
Eleonora (1182-1226) , in 1202 gehuwd met graaf Raymond VI van Toulouse (1156-1222)
Constance (1179-1222), in 1198 gehuwd met koning Emmerik van Hongarije (1174-1204) en in 1209 met keizer Frederik II (1194-1250)
Sancha (1211-1241), gehuwd met graaf Raymond VII van Toulouse (1197-1249)
Dulcia, non
Sancho (jong overleden)
Raymond Berengar (jong overleden)
Hij trouwde, 16 of 17 jaar oud, in 1174 in ? met de 19 of 20-jarige
26167465 Sancha van Castilië, geboren in 1154 in ?. Zij is overleden in 1208 in ?, 53 of 54 jaar oud.
Notitie: Sancha van Castilië (1154-1208) was het enige kind van Alfons VII van Castilië en diens tweede echtgenote Richeza van Polen. In 1174 trouwde zij met koning Alfons II van Aragón.
Het paar kreeg volgende kinderen:

Eleonora, in 1202 gehuwd met graaf Raymond VI van Toulouse (1156-1222)
Constance (1179-1222), in 1198 gehuwd met koning Emmerik van Hongarije (1174-1204) en in 1209 met Frederik II (1194-1250)
Sancha (1211-1241), gehuwd met graaf Raymond VII van Toulouse (1197-1249)
Alfons II van Provence (1180-1209)
Ferdinand (1190-1249), abt van Monte Aragón
Dulcia, non
Peter II (1176-1213)
Raymond Berengar.

Sancha steunde troubadours, zoals Giraud de Calanson en Peire Raymond. Zij kwam in een juridisch gevecht met haar echtgenoot over een aantal eigendommen die deel uit maakten van haar bruidsschat. In 1177 viel zij Ribagorza binnen en nam gewapenderhand bezittingen en verschillende kastelen in, die deel uit maakten van de kroon. Na het overlijden van haar echtgenoot in 1196 kwam zij op de achtergrond en trad in het klooster van Sijena in.
Kind uit dit huwelijk:
I. Alfons II van Provence, geboren in 1180 in ? (zie 13083732).
26167466 Reinier van Sabran, geboren in 1150 in ?. Hij is overleden in 1224 in ?, 73 of 74 jaar oud.
Hij trouwde, 29 of 30 jaar oud, in 1180 met de 19 of 20-jarige
26167467 Gersindis van Forcalquier, geboren in 1160 in ?. Zij is overleden in 1193 in ?, 32 of 33 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Gersindis van Forcalquier, geboren in 1180 in ? (zie 13083733).
26167472 Alfons VII van Castilië, geboren op 01-03-1105 in Pontevreda. Hij is overleden op 21-08-1157 in Fresneda, 52 jaar oud.
Notitie: Alfons VII (Caldas de Reyes, Pontevedra, 1 maart 1105 – Fresneda, 21 augustus 1157), oorspronkelijk Alfonso Raimúndez genaamd, was koning van Galicië vanaf 1119, en van Castilië en León vanaf 1126 tot aan zijn dood. Zijn ouders waren Urraca van Castilië en Raymond van Bourgondië. Hij was de kleinzoon van Alfons VI van Castilië, van wie hij in 1135 ook de keizerstitel overnam.

Zijn jeugd werd vertroebeld door de machtsstrijd om de heerschappij over Castilië en León tussen zijn moeder Urraca en haar tweede echtgenoot, Alfons I van Aragón. Bij het overlijden van koningin Urraca moest zijn stiefvader zijn aanspraken laten varen, waardoor Alfons koning van Castilië en León werd.

Toen in 1146 de invasie van de Almohaden begon, sloot hij een bondgenootschap met de Almoraviden om de Almohadische expansie in Zuid-Spanje tegen te houden. Een aantal militaire successen vergrootten wel zijn persoonlijke prestige, maar droegen uiteindelijk weinig bij aan de verdere uitbreiding van zijn grondgebied. Integendeel, in 1157 ging Almería verloren, en Córdoba kon hij slechts drie jaar bezetten.

Ondanks het prestige dat aan de keizerstitel verbonden was, slaagde Alfons VII er niet in de heersende tendensen naar autonomie binnen het Iberisch Schiereiland het hoofd te bieden. Hij kon niet verhinderen dat Portugal zich in 1140 onafhankelijk verklaarde. Bij zijn dood werd het koninkrijk verdeeld onder zijn twee zonen: Sancho kreeg Castilië en Ferdinand kreeg León.

Huwelijken en kinderen[bewerken]

In 1128 huwde Alfons in Saldaña, Palencia, met Berengaria van Barcelona (1105-1149), een dochter van graaf Raymond Berengarius III van Barcelona, hun kinderen waren:
Sancho (1134-1158)Ramón (1131-1151)Sancha (1137-1179), in 1157 gehuwd met Sancho VI van NavarraFerdinand (1137-1188)Constance (1141-1160), in 1154 gehuwd met Lodewijk VII van FrankrijkGarcía (1142-1146)Alfonso (1145-1149)
In 1152 met Richeza van Polen (1140-1185), hun kinderen waren:
Fernando (1153-1155)Sancha (1156-1208), in 1174 gehuwd met Alfons II van Aragón
Uit buitenechtelijke relaties had Alfons nog twee kinderen:
bij Gontrada Pérez, Urraca (1126-1189), in 1144 gehuwd met García IV van Navarrabij Sancha Fernández, Estefania (1150-1180), gehuwd met Fernán Ruiz de Castro
Hij trouwde, 22 of 23 jaar oud, in 1128 in ? met de 11 of 12-jarige
26167473 Berengaria van Barcelona, geboren in 1116 in ?. Zij is overleden op 15-01-1149 in Palencia, 32 of 33 jaar oud.
Notitie: Berengaria van Barcelona (1116 - Palencia, 15 januari 1149) was een dochter van graaf Raymond Berengarius III van Barcelona en van Dulcia van Provence. Zij huwde in 1128 met Alfons VII van Castilië en werd de moeder van:
Ramón (1131-1151)
Sancho (1134-1158)
Constance (1136-1160), in 1154 gehuwd met Lodewijk VII van Frankrijk
Sancha (1137-1179), in 1157 gehuwd met Sancho VI van Navarra
Ferdinand (1137-1188)
García (1142-1146)
Alfonso (1145-1149).
Kind uit dit huwelijk:
I. Ferdinand II van León, geboren in 1137 in ? (zie 13083736).
26167474 Alfons I van Portugal, geboren op 25-07-1110 in Guimarães. Hij is overleden op 06-12-1185 in Coimbra, 75 jaar oud.
Notitie: Alfons I, beter bekend als Alfonso Henriques, en ook wel Alfons de Veroveraar (Guimarães of Viseu, 25 juli 1110 — Coimbra, 6 december 1185) was de eerste koning van Portugal, aangezien hij Portugal onafhankelijk van Castilië-Leon verklaarde in 1139 en de dynastie vestigde.

Alfons was de zoon van Hendrik van Bourgondië (graaf van Portugal) en Teresa van León, de buitenechtelijke dochter van koning Alfons VI van León. Hij werd op 26 juli 1139 uitgeroepen tot koning, direct na de oorlog bij Ourique.

Aan het einde van de elfde eeuw werd de politieke agenda voornamelijk beheerst door de Reconquista, het uitdrijven van de moslims uit de gebieden van de opvolgers van het kalifaat Córdoba na het uiteenvallen van dat kalifaat. Terwijl de ogen van de militaire aristocraten gericht waren op de kruistochten, riep Alfons VI van Leon de Franse edelen op om de Moren te bestrijden. In ruil daarvoor was hij bereid de hand van zijn dochters te schenken aan de leiders van de expeditie en koninklijke privileges te verlenen aan de overigen. Zodoende werd de koninklijke erfgename Urraca van Castilië uitgehuwelijkt aan Raymond van Bourgondië, de jongste zoon van de graaf van Bourgondië. Haar halfzuster, prinses Teresa van León, trouwde een andere Frans kruisvaarder, Hendrik van Bourgondië (-1112), de jongere broer van de hertog van Bourgondië, wiens moeder de dochter was van de graaf van Barcelona. Hendrik werd benoemd tot graaf van Portugal, een omstreden graafschap ten zuiden van Galicië, waar Moorse vijandigheden en aanvallen werden verwacht. Samen met zijn vrouw Teresa als medeheerser weerstond hij de beproeving, en behield hij het land voor zijn schoonvader.

Uit dit huwelijk werden diverse zoons geboren, maar slechts een, Alfons Hendrik, bereikte de volwassenheid. De jongen werd vermoedelijk geboren rond 1109, en volgde zijn vader op als graaf van Portugal in 1112, onder de voogdij van zijn moeder. De relatie tussen Alfons en zijn moeder bleek een moeilijke, en al op elfjarige leeftijd ontwikkelde Alfons zijn eigen politieke ideeën, welke verschilden van die van zijn moeder. In 1120 koos de jonge prins de zijde van de aartsbisschop van Braga, een politieke vijand van zijn moeder, en beiden werden op haar bevel verbannen. Alfons verbleef de daaropvolgende jaren vervolgens buiten zijn eigen graafschap, onder het toezicht van de bisschop. In 1122 werd Alfons 14, de leeftijd waarop een jongen als volwassen werd gezien in de twaalfde eeuw. Hij benoemde zichzelf tot ridder in eigen dienst in de kathedraal van Zamora, verzamelde een leger, en ging op weg om de heerschappij over zijn eigen graafschap op zich te nemen. Tijdens de oorlog van São Mamede nabij Guimarães (1128) overwon hij de troepen van de minnaar en bondgenoot van zijn moeder, graaf Fernando Peres de Trava van Galicië, waarbij hij zijn moeder gevangennam, en haar voor eeuwig verbande naar een klooster in León. Derhalve werd het onmogelijk om Portugal in te lijven in het koninkrijk Galicië, en Alfons werd alleenheerser (hertog van Portugal) na de roep om onafhankelijkheid door de inwoners, kerk en edelen van het graafschap. Hij bedwong tevens Alfons VII van Castilië en León, een andere van zijn moeders bondgenoten, en bevrijdde daarmee het land van politieke afhankelijkheid van de Kroon van León en Castilië. Op 6 april 1129 riep Alfons zichzelf uit tot Prins van Portugal.

Alfons richtte vervolgens de aandacht van zijn legers op de Moren in het zuiden. Zijn campagnes waren succesvol, en op 26 juli 1139 behaalde hij een geweldige overwinning in de Oorlog van Ourique, en werd direct daarna door zijn manschappen unaniem uitgeroepen tot Koning van Portugal. Dat betekende dat Portugal niet langer een vazalstaat was van León-Castilië, maar een onafhankelijk koninkrijk. Vervolgens riep hij de eerste vergadering van edelen bijeen in Lamego, waar hij werd gekroond door de aartsbisschop van Braga, om zijn onafhankelijkheid kracht bij te zetten.

Maar of een land onafhankelijk is of niet, wordt niet alleen door het land zelf bepaald. Portugal moest nog erkend worden door de aangrenzende landen en, het belangrijkste, door de Rooms-katholieke Kerk en de paus. Alfons trouwde Mafalda van Savoye, dochter van graaf Amadeus van Savoye en stuurde ambassadeurs naar Rome om te onderhandelen met de paus. In Portugal bouwde hij diverse kloosters en zustersscholen, en stelde belangrijke privileges in voor leden van religieuze orden. In 1143 schreef hij paus Innocentius II een brief, waarin hij zichzelf en zijn koninkrijk tot dienaars van de Kerk verklaarde en zwoer om de verdrijving van de Moren uit het Iberisch Schiereiland voort te zetten. Iedere koning van Castilië en León omzeilend, verklaarde Alfons zichzelf vazal van de paus. Ondertussen vervolgde Alfons zijn bittere strijd tegen de Moren, en won hij op hen de steden Santarém en Lissabon in 1147 (in de slag om Lissabon). Hij veroverde tevens een groot deel van het land beneden de rivier Taag, hoewel dit deel in de daaropvolgende jaren weer werd verloren aan de Moren.

Intussen beschouwde koning Alfons VII van León en Castilië (de neef van Alfons I van Portugal) de onafhankelijke heerser van Portugal als niet veel meer dan een rebel. De strijd tussen beiden was voortdurend en bitter in de jaren die volgden. Alfons raakte betrokken in een oorlog, waar hij de zijde koos van de Aragonese koning, een vijand van Castilië. Om zich van deze alliantie te verzekeren, liet hij zijn zoon Sancho zich verloven met Dulce van Barcelona, zus van de koning van Aragón. Uiteindelijk bezegelde het Verdrag van Zamora de vrede tussen de neven, en regelde het de erkenning van het onafhankelijke koninkrijk Portugal door het koninkrijk Castilië en León.

In 1169 raakte Alfond gewond bij een afspraak nabij Badajoz door een val van zijn paard en werd hij gevangengenomen door de koning van Léon. Portugal werd gedwongen zich over te geven en Alfons moest vrijgekocht worden met bijna alle veroveringen die hij had behaald op Galicië in de voorafgaande jaren.

In 1179 werd er voor de privileges en gunsten aan de Rooms-Katholieke Kerk terugbetaald. In de pauselijke brief Manifestas Probatum erkende Paus Alexander III Alfons als koning en Portugal als onafhankelijk land met het recht land te veroveren op de Moren. Na deze Pauselijke zegening was Portugal eindelijk veiliggesteld als land, en veilig voor Castiliaanse annexatie.

In 1184 had Alfons, ondanks zijn hoge leeftijd, nog voldoende energie om zijn zoon Sancho, die in Santarém door de Moren belegerd werd, te ontzetten. Hij stierf kort daarna, in 1185.

Alfons I wordt door de Portugezen nog steeds herinnerd als een held, zowel door zijn persoonlijk karakter, als door zijn rol als stichter van hun natie. Er zijn legendes dat er tien mannen nodig waren om zijn zwaard te dragen.

Hij was getrouwd met Mathilde van Savoye (rond 1130 - 1157), dochter van graaf Amadeus III van Savoye, en kreeg de volgende kinderen:
Mathilde (Mafalda) (-1174) verloofd met koning Alfons II van Aragón (1154-1196)
Mathilde (-1218, verdronken), in 1183 gehuwd met graaf Filips van de Elzas (rond 1136 -1191) en in 1193 met hertog Odo III van Bourgondië (1196-1218)
Sancho (1154-1211), zijn opvolger als koning van Portugal
Urraca (1151-1175), in 1163 gehuwd met koning Ferdinand II van León (1137-1188).
Hij trouwde met
26167475 Mathilde van Savoye, geboren omstreeks 1121 in ?. Zij is overleden op 03-12-1158 in Coimbra, ongeveer 37 jaar oud.
Notitie: Mathilde van Savoye (ca. 1121 — Coimbra, 3 december 1158) was een dochter van graaf Amadeus III van Savoye en Mathilde van Albon. Op 1 juli 1146 huwde zij koning Alfons I van Portugal (ca. 1110-1185) en kreeg de volgende kinderen:
Mathilde (Mafalda) (-1174) verloofd met koning Alfons II van Aragón (1154-1196)
Mathilde (1156-1218, verdronken), in 1183 gehuwd met graaf Filips van de Elzas (ca. 1136-1191) en in 1193 met hertog Odo III van Bourgondië (1196-1218), die haar voor 1199 weer verstootte
Sancho I van Portugal (1154-1211)
Uracca (-1175), in 1163 gehuwd met koning Ferdinand II van León (1137-1188).
Kind uit dit huwelijk:
I. Urraca van Portugal, geboren in 1151 in Coimbra (zie 13083737).
26167476 Sancho III van Castilië, geboren in 1134 in ?. Hij is overleden op 31-08-1158 in Toledo, 23 of 24 jaar oud.
Notitie: Sancho III (Spaans: Sancho III, el Deseado) (?, 1134 - Toledo, 31 augustus 1158) was koning van Castilië van 1157 tot zijn plotselinge dood in 1158. Hij was de oudste zoon van Alfons VII en Berenguela van Barcelona. Het testament van zijn vader bepaalde dat hij het Koninkrijk Castilië van zijn vader erfde; zijn broer Ferdinand II werd koning van León.

Hij trad op 4 februari 1151 in het huwelijk met Blanca van Navarra (ca. 1133-12 augustus 1156), dochter van koning Garcia IV van Navarra en kreeg één zoon en erfgenaam, Alfons VIII van Castilië.
Hij trouwde, 16 of 17 jaar oud, op 04-02-1151 in ? met de ongeveer 18-jarige
26167477 Blanca van Navarra, geboren omstreeks 1133 in ?. Zij is overleden op 12-08-1156 in ?, ongeveer 23 jaar oud.
Kind uit dit huwelijk:
I. Alphons VIII van Castilië, geboren op 11-11-1155 in Soria (zie 13083738).
26167478 Hendrik II van Engeland, geboren op 05-03-1133 in Le Mans. Hij is overleden op 06-07-1189 in Chinon, 56 jaar oud. Hij is begraven in Abdij Fontevraud.
Notitie: Hendrik II van Engeland (Le Mans, 5 maart 1133 – Chinon, 6 juli 1189) was koning van Engeland, hertog van Normandië, graaf van Anjou, Maine, Touraine en Nantes. Via zijn vrouw Eleonora van Aquitanië was hij hertog van Aquitanië en Gascogne, en graaf van de Poitou, de Auvergne en enkele kleinere graafschappen. Bovendien had hij veel macht in Ierland, Wales, Bretagne en Schotland. Het grote machtsgebied dat Hendrik had opgebouwd wordt het "Angevijnse Rijk" genoemd. Behalve door de opbouw van dit feodale rijk wordt Hendrik vooral herinnerd voor:
het conflict met, en de moord op, zijn eerdere vriend Thomas Becket;
zijn lange, gespannen verhouding met Lodewijk VII van Frankrijk, die formeel zijn leenheer was in Frankrijk;
de (geromantiseerde) verhalen over zijn huwelijk en zijn kinderen (o.a. Richard Leeuwenhart), en de soms gewapende conflicten met zijn kinderen en met zijn vrouw;
het leggen van de basis voor het Engelse recht, en zijn (ongevraagde) impulsen voor modernisering van het bestuur en de wetgeving in Ierland, Schotland en Wales.

Hendrik was de eerste koning van het Huis Plantagenet. De naam Plantagenet kwam van de bijnaam van zijn vader die de gewoonte had een bremtakje (Latijn: Planta genesta) op zijn hoed te dragen. Andere bijnamen waren Curtmantle (Frans: Court-manteau, korte mantel) en FitzEmpress (zoon van de keizerin).

Jeugd

Hendrik was een zoon van Godfried Plantagenet, graaf van Anjou, Maine en Touraine, en Mathilde van Engeland, de dochter van Hendrik I van Engeland en weduwe van keizer Hendrik V. Godfried was als feodale vorst praktisch onafhankelijk van de koning van Frankrijk en was dus een belangrijke buurman van het hertogdom Normandië van Hendrik I van Engeland. Het tweede huwelijk van Mathilde was dus zeker van belang voor haar vader.

Hendrik I van Engeland overleed in 1135. Hij had Mathilde als zijn erfgename aangewezen maar haar neef Stefanus van Blois greep de macht en werd tot koning van Engeland gekroond. Godfried maakte gebruik van de verwarde situatie door Normandië te bezetten in naam van zijn vrouw en zijn zoon. Godfried bemoeide zich verder niet met de strijd in Engeland (de Anarchie (Engeland)), dat liet hij over aan Mathilde en haar halfbroer Robert van Gloucester (graaf).

Hendrik II kreeg voor die tijd een uitstekende opvoeding. Als kind verbleef hij vooral bij zijn moeder maar vanaf 1140 leefde hij bij zijn vader en werd opgevoed door filoloog Peter van Saintes. In 1142 werd hij naar Bristol gezonden, naar het hof van Robert van Gloucester. Daar werd hij met de kinderen van Robert opgevoed door een huisleraar en door de kanunniken van de kathedraal van Bristol. Vanaf 1144 werd hij weer in Anjou opgevoed door Willem van Conches.

In 1147 stak Hendrik (veertien jaar oud) met een kleine legermacht van huurlingen over naar Engeland. Al snel bleek dat Hendrik geen geld had om zijn troepen te betalen en zat hij vast in Engeland met een bende huurlingen waar hij geen controle over had. Zijn moeder en zijn oom wilden hem niet ondersteunen, wat suggereert dat Hendrik deze actie op eigen houtje had bedacht en uitgevoerd. Uiteindelijk vroeg Hendrik Stefanus om hulp, en die betaalde de troepen - waarom hij dat gedaan heeft is onderwerp van veel speculatie - en liet Hendrik naar Normandië terugkeren. In 1149 probeerde Hendrik het nogmaals: Hendrik wilde met hulp van koning David I van Schotland en zijn oudoom Ranulf van Chester proberen om York te veroveren. Maar toen Stefanus met een legermacht naar het noorden trok, zagen Hendriks bondgenoten van de onderneming af. Hendrik moest weer terugkeren naar Normandië.

Hendrik groeide op tot energieke en gedreven man, met één doel: het herstel van het koninkrijk van Hendrik I met hemzelf als koning. Hij miste de charme van zijn vader. Hendrik had rood haar en sproeten, hij was niet lang en had kromme benen van het paardrijden. Hendrik zou niet veel om zijn uiterlijk hebben gegeven en regelmatig versleten kleding hebben gedragen. Hij hield van oorlog en de jacht maar op latere leeftijd had hij vooral interesse in bestuur en rechtspraak.

Opbouw van het Angevijnse Rijk (tot 1162)

Toen Hendrik in 1149 terugkwam naar Frankrijk was de oorlog in Engeland gestagneerd. In 1050 maakte Godfried Hendrik tot hertog van Normandië. De toenemende macht en onafhankelijkheid van Godfried was een doorn in het oog van Lodewijk VII, die formeel de leenheer was van Normandië. Lodewijk benoemde daarom Eustaas IV van Boulogne (de zoon van Stefanus) tot hertog en hij begon een veldtocht naar Normandië om die beslissing door te drukken. Op advies van Godfried begon Hendrik onderhandelingen met Lodewijk en door bemiddeling van Bernardus van Clairvaux werd een compromis bereikt: Lodewijk erkende Hendrik als hertog van Normandië, en in ruil daarvoor gaf hij het omstreden graafschap de Vexin terug aan de koning.

Godfried overleed in 1151. Hendrik moest zich er nu eerst op concentreren om de erfenis van zijn vader veilig te stellen. Hendrik had een broer Godfried, het lijkt erop dat Godfried sr. de Anjou, Maine en de Tourraine aan Hendrik wilde nalaten terwijl Godfried jr. een aantal belangrijke kastelen langs en zuidelijk van de Loire (rivier) zou krijgen. Als Hendrik ooit koning van Engeland zou worden dan zou Godfried jr. de volledige erfenis van zijn vader moeten krijgen.

Huwelijk met Eleonora

Dit alles werd verstoord toen Hendrik, totaal onverwacht, op 18 mei 1152 in Bordeaux (stad) trouwde met hertogin Eleonora van Aquitanië. Eleonora was nog maar net, op 11 maart 1152, gescheiden van Lodewijk. Ze was de rijkste vrouw van Frankrijk, en daarmee een zeer gewilde huwelijkspartij. Onderweg van Parijs naar haar hoofdstad Poitiers had ze kunnen ontsnappen aan pogingen van Godfried jr. en van Theobald V van Blois, om haar te ontvoeren en tot een huwelijk te dwingen. Eleonora besloot snel te handelen en trouwde met Hendrik. Voor Hendrik bood dit huwelijk een aantal voordelen: Eleonora gaf Hendrik alle middelen die hij nodig had om de macht te grijpen in Engeland; ze was ongeveer tien jaar ouder maar nog steeds een bijzonder mooie vrouw die al een paar kinderen had gekregen, dus Hendrik wist zeker dat ze vruchtbaar was; Hendrik en Eleonora beschikten samen over meer dan de helft van Frankrijk, waardoor Lodewijk geen bedreiging meer was voor een van beiden.

Het huwelijk van Hendrik en Eleonora was niet alleen een politiek probleem voor Lodewijk. Het snelle huwelijk van Hendrik met de ex-vrouw van zijn leenheer, zonder dat dit diplomatiek grondig was voorbereid, was binnen de feodale verhoudingen een regelrechte belediging. De snelheid van het huwelijk gaf ook voeding aan geruchten dat Hendrik en Eleonora voor haar scheiding al plannen voor dit huwelijk hadden gemaakt, sommige geruchten beweerden dat Hendrik al haar minnaar was geweest toen hij eerder Parijs had bezocht. Bovendien zou Eleonora’s grote erfenis aan de neus van haar dochters met Lodewijk voorbij gaan, als ze met Hendrik mannelijke erfgenamen zou krijgen. Lodewijk vormde een bondgenootschap tegen Hendrik en Eleonora met Stefanus, Eustaas, Godfried (de broer van Hendrik), Hendrik I van Champagne en Rotrud IV van Perche. Hendrik van Champagne en Rotrud vielen Normandië aan bezetten Neuf-Marché, Lodewijk viel Aquitanië aan en Stefanus belegerde Hendriks kasteel in Wallingford (Engeland). Hendrik op zijn beurt trok plunderend door de Vexin en veroverde daarna enkele van de kastelen van zijn broer Godfried. Godfried moest vrede sluiten met Hendrik en Lodewijk werd ziek en moest zich terugtrekken.

Nu de strijd in Frankrijk was gestabiliseerd, kon Hendrik aandacht geven in Engeland.

De Engelse Troon

In de winter van 1153 stak Hendrik met een klein leger van huurlingen over naar Engeland. Daar kreeg hij steun van Ranulf van Chester en Hugo Bigod, de earl van Norfolk (graafschap). In Stockbridge (Hampshire) had Hendrik een ontmoeting met geestelijken die hem vertelden dat de kerk vooral vrede wilde en hoopte dat Hendrik geestelijke goederen zou sparen. Hendrik beloofde dat, en beloofde ook dat hij geen druk op bisschoppen zou uitoefenen om hem als koning te erkennen. Daarna belegerde Hendrik het kasteel van Malmesbury (Wiltshire), in de hoop om Stefanus tot een reactie te verleiden. Inderdaad trok Stefanus met zijn leger naar Malmesbury, waardoor het beleg van Wallingford werd opgeheven. Hendrik ontweek een veldslag en Hendrik en Stefanus besloten tot een tijdelijke wapenstilstand vanwege het winterse weer. Dit gaf Hendrik de gelegenheid om naar de Midlands (Engeland) te trekken, terwijl Stefanus opnieuw het kasteel van Wallingford belegerde. Robert van Meulan, earl van Leicester (Engeland) koos de kant van Hendrik. Samen met zijn bondgenoten ontzette hij het kasteel van Wallingford. Hendrik had nu de controle over het zuidwesten, de Midlands en het meeste van het noorden van Engeland. Hij zette een hof op in koninklijke stijl, hij sprak recht en regelde huwelijken als een koning.

Toen het zomer werd dreigde Wallingford te vallen en Hendrik trok met een leger naar het zuiden om het kasteel te ontzetten. Stefanus liet versterkingen komen en er dreigde een veldslag. Maar op verzoek van edelen van beide kanten onderhandelden geestelijken een bestand, tegen de zin van Hendrik en Stefanus. Maar ze maakten wel gebruik van de gelegenheid om elkaar te spreken en de mogelijkheden van een vrede te onderzoeken.

Na enkele maanden van halfhartige gevechten sloten Hendrik en Stefanus de vrede van Winchester (november 1153). Dit was mogelijk geworden door het plotselinge overlijden van Eustaas, de erfgenaam van Stefanus. Stefanus had nog een zoon, Willem I van Boulogne, maar Stefanus zag in hem blijkbaar geen geschikte opvolger. De afspraak tussen Stefanus en Hendrik was dat Stefanus Hendrik zou adopteren en tot erfgenaam zou benoemen; dat Stefanus naar Hendriks raad zou luisteren maar wel volwaardig koning zou blijven; dat Willem Hendrik als vorst zou erkennen maar al zijn landen en kastelen zou behouden; dat kastelen van Stefanus zouden worden beheerd door mensen die door Hendrik werden vertrouwd; dat Stefanus vrij toegang zou hebben tot de kastelen van Hendrik; dat alle eenheden van huurlingen zouden worden ontbonden en naar huis worden gestuurd.

Hendrik koos uit angst voor een aanslag ervoor om terug te keren naar Normandië. Maar Stefanus kreeg in 1054 last van buikklachten en overleed op 25 oktober 1054. Hendrik kwam op 8 december aan in Engeland en op 19 december werden Hendrik en Eleonora gekroond in Westminster Abbey. In april 1055 kwamen alle hoge edelen naar het hof van Hendrik en zwoeren hun trouw en hem en zijn zonen.

Aanpak van het bestuur in Engeland

Hendrik was koning maar had te maken met (mogelijke) rivalen voor macht, of in ieder geval zijn bezit: Willem van Boulogne (zoon van Stefanus), zijn jongste broer Willem van Poitou maar vooral zijn andere broer Godfried. Hendriks vader Godfried Plantagenet had in zijn testament bepaald dat als Hendrik koning van Engeland zou worden, zijn oorspronkelijke graafschappen Anjou, Maine en Tourraine aan zijn volgende zoon zouden vervallen. Hendrik kon dit een jaar vertragen maar moest de graafschappen in 1156 uiteindelijk overdragen. Godfried overleed al in 1158, zonder erfgenamen. Daardoor kreeg Hendrik de graafschappen weer terug. Willem van Boulogne overleed in 1159. De belangrijkste rivalen van Hendrik waren nu verdwenen, hij schijnt een redelijk goede verhouding te hebben gehad met zijn broer Willem.

In Engeland had Hendrik nog genoeg problemen: Een groot deel van het land had ernstig geleden onder het oorlogsgeweld, er waren veel kastelen gebouwd zonder dat er formeel toestemming voor was gegeven, het koninklijke recht op bossen werd nauwelijks gehandhaafd (denk aan Robin Hood een generatie later), toezicht op de munt schoot tekort en de inkomsten van de schatkist waren sterk teruggelopen.

Hendrik begon met beeldvorming: hij presenteerde zichzelf als de wettige erfgenaam van zijn grootvader Hendrik I. Alle ellende van de vorige 19 jaar was de schuld van Stefanus. En Hendrik presenteerde zichzelf als een redelijk en toegankelijk vorst, die anders dan zijn moeder bereid was om advies aan te nemen. Daarnaast gaf hij veel geld uit aan prestigieuze bouwwerken die zijn status onderstreepten. Ondertussen liet hij illegale kastelen ontmantelen en werkte hij aan het herstel van het recht en van de belastingen.

Tijdens de burgeroorlog was aan de grenzen met Schotland en Wales veel grondgebied verloren gegaan. Hendrik wist zoveel druk uit te oefenen op de jonge en ziekelijke koning Malcolm IV van Schotland dat die alle Engelse gebieden die David I van Schotland had verworven, opgaf aan Hendrik. De Welshe prinsen Owain Gwynedd en Rhys ap Gruffydd boden meer tegenstand en Hendrik moest zowel in 1157 als in 1158 campagnes voeren voordat de grenzen uit de tijd van Hendrik I waren hersteld.

Expansie in Frankrijk

Gedurende de eerste acht jaar van zijn koningschap van Engeland, was Hendrik meer dan zes jaar in Frankrijk. De relatie tussen Hendrik en Lodewijk VII was voortdurend zeer gespannen. Lodewijk voerde een lastercampagne tegen Hendrik en verbreidde geruchten over zijn vermeende slechte gedrag en zijn slechte karakter. Lodewijk presenteerde zichzelf als de nobele, gekrenkte vorst die bovendien een heldhaftige, vrome kruisvaarder was. Ondertussen was het Hendrik die voordeel behaalde op Lodewijk: Diederik van Vlaanderen en Theobald V van Blois sloten een bondgenootschap met Hendrik, hoewel Diederik de voorwaarde bedong dat hij niet tegen Lodewijk hoefde te vechten.

In 1154 sloten Hendrik en Lodewijk een vrede waarbij Hendrik Neuf-Marché en Vernon (Eure) terugkocht van Lodewijk. De spanningen liepen echter alweer snel op omdat Hendrik het steeds maar uitstelde om Lodewijk als zijn leenheer te huldigen voor zijn Franse bezittingen. In 1158 probeerden Hendrik en Lodewijk opnieuw om de verhouding te verbeteren, ze ontmoetten elkaar in Parijs en Mont Saint-Michel. Afgesproken werd dat hun kinderen Hendrik II van Maine en Margaretha van Frankrijk met elkaar zouden trouwen, hoewel ze nog maar drie een één jaar oud waren. Margaretha zou bij haar huwelijk de Vexin als bruidsschat krijgen, waarmee direct een slepend conflict werd opgelost. En Margaretha leefde voortaan aan het hof van Hendrik.

Hendrik was ondertussen bezig om zijn invloed in Bretagne uit te breiden. De hertog van Bretagne had niet veel macht over de onafhankelijke lokale heersers. Hendrik steunde de positie van hertog Conan IV van Bretagne, in ruil voor zijn politieke steun. Maar in 1156 werd Godfried (broer van Hendrik) graaf van de Bretonse stad Nantes. En toen Godfried in 1158 overleed, probeerde Conan om de stad in handen te krijgen maar Hendrik eiste de stad op als erfenis van zijn broer.

Het grote graafschap Toulouse was formeel deel van het hertogdom Aquitanië maar was in de praktijk een onafhankelijke feodale staat onder Raymond V van Toulouse. Raymond had echter een zwakke aanspraak op de titel en Eleonora wilde het graafschap voor zichzelf hebben. Hendrik sloot een bondgenootschap tegen Toulouse met Raymond Berengarius IV van Barcelona. Hendrik peilde ook het standpunt van Lodewijk, die zijn zuster Constance Capet aan Raymond van Toulouse had uitgehuwelijkt. Hendrik dacht dat Lodewijk zich niet zou verzetten tegen een verovering van Toulouse. Maar toen hij in 1159 met zijn leger bij Toulouse aankwam, bleek dat Lodewijk daar was voor een bezoek aan Raymond van Toulouse. Hoewel Lodewijk geen serieus leger bij zich had kon Hendrik geen aanval uitvoeren op de stad waar zijn leenheer verbleef. In plaats daarvan plunderde hij het graafschap, veroverde een aantal kastelen en de Quercy (regio).

Lodewijk en Hendrik onderhandelden in 1160 weer een vrede maar de situatie veranderde toen de vrouw van Lodewijk stierf en hij hertrouwde met Adelheid van Champagne, zuster van Theobald IV van Blois. De dochters van Lodewijk en Eleonora werden verloofd met haar neven Theobald V van Blois en Hendrik I van Champagne. Theobald V zegde daarop zijn bondgenootschap met Hendrik op. Hendrik zag in deze ontwikkelingen een politieke aanval door Lodewijk. Hij dwong de pauselijke legaten aan zijn hof om zijn zoon Hendrik met Margaretha te trouwen (vijf en drie jaar oud), en bezette de Vexin als de bruidsschat van Margaretha. Lodewijk reageerde furieus en Theobald verzamelde zijn leger. Hendrik belegerde en veroverde het kasteel van Chaumont-sur-Loire en begin 1161 leek het erop dat een grootschalige oorlog zou uitbreken. Paus Alexander III begon een intensieve bemiddeling en in twee overeenkomsten werd in 1161 en 1162 een vrede gesloten. De situatie tussen Lodewijk en Hendrik bleef echter zeer gespannen, waarbij de voortdurende bezetting van de Vexin door Hendrik de belangrijkste twistappel was.

Bestuur, familie en hof

Hendrik regeerde over een aangesloten gebied van de Schotse grens tot aan de Pyreneeën. Het was echter geen samenhangend land maar een aaneenschakeling van geheel of gedeeltelijk zelfstandige staten, met hun eigen talen, wetten en lokale belangen. Deze gebieden werden alleen door feodale - en familiebanden bijeen gehouden.

Bestuur

Hendrik reisde voortdurend door zijn gebieden met in zijn gevolg een kleine groep functionarissen die hem hielpen om de dagelijkse zaken af te handelen. Waar Hendrik was hield hij zich bezig met lokale zaken, vaardigde nieuwe wetten uit, sprak recht en hield hij audiëntie. Via koeriers was hij verbonden met al zijn gebieden en bleef zo betrokken bij de belangrijkste ontwikkelingen. Bij zijn afwezigheid werden dagelijks bestuur en militaire zaken door lokale edelen uitgevoerd. Hendrik zocht actief naar getalenteerde geestelijken en gebruikte die voor de uitvoering van regeringstaken of benoemde ze tot bisschop of aartsbisschop.

Bij belangrijke gebeurtenissen of feestdagen verzamelden zich veel hoge geestelijken en edelen op de plaats waar Hendrik verbleef. Dit werd een magnum concilium (grote raad) genoemd. Hendrik overlegde dan zaken van bestuur en wetgeving met de aanwezigen. Maar de magnum concilium was geen formeel instituut zoals de landdagen in Duitsland en het overleg was vermoedelijk vrijblijvend van aard.

Hendrik maakte vooral gebruik van oude raadgevers van zijn vader en van Hendrik I, aangevuld met enkele vroegere aanhangers van Stefanus. Hendrik probeerde de macht van de rijke Engels-Normandische families te verminderen door ze geen belangrijke functies te geven, en in te grijpen in huwelijkszaken en erfenissen. In Engeland en Normandië benoemde hij vooral ministerialen, geestelijken en (onwettige) familieleden in belangrijke functies. In de oude graafschappen van zijn vader werd het bestuur vooral door lokale edelen uitgevoerd.

Aquitanië en de bijbehorende gebieden, van Eleonora, waren praktisch onafhankelijk in hun dagelijkse zaken. Dat zal zeker te maken hebben gehad met de huwelijkse afspraken tussen Hendrik en Eleonora. Daar is niet veel over bekend maar wel is bekend dat toen Eleonora met Lodewijk trouwde, Lodewijk niets te zeggen kreeg over haar gebieden en Eleonora zelf invulling gaf aan de functie van hertog. Gezien de krachtige persoonlijkheid van Eleonora en haar sterke onderhandelingspositie voor het huwelijk, lijkt het zeker dat ze met Hendrik vergelijkbare afspraken heeft gemaakt.

Hof en rol van de familie

Door zijn grote rijkdom kon Hendrik een grootse hofhouding voeren. Hendrik hield zelf vooral van jagen en drinken maar voelde zich ook verplicht zijn status te onderstrepen door literatuur te bevorderen en door deftige regels en taalgebruik aan het hof. Hendrik investeerde veel in zijn koninklijke kastelen, zowel om indruk te maken als om militaire redenen. En daarnaast gaf hij veel geld uit aan jachtverblijven. Opvallend was dat hij tegenstander was van toernooien.

Hendriks moeder Mathilde en zijn vrouw Eleonora hadden veel invloed op Hendrik. Eleonora was een aantal jaren belast met het bestuur van Engeland en bestuurde daarna een tijd Aquitanië. Hendrik en Eleonora hadden acht wettige kinderen. Ook hun zoons kregen een rol in het bestuur. Na verloop van tijd liepen de spanningen tussen Hendrik enerzijds, en Eleonora en hun zoons anderzijds, steeds verder op. De redenen daarvan zijn niet bekend maar er is wel veel over gespeculeerd, genoemd zijn onder andere: de bemoeienis van Hendrik met de zaken in Aquitanië, het lange leven van Hendrik en zijn weigering om werkelijk macht met zijn kinderen te delen, zijn minnaressen of gewoon zijn moeilijke karakter. In dit politieke gezin was het niet te vermijden dat een conflict uiteindelijk op open oorlog zou uitlopen.

Recht en wetgeving

Hendrik had de persoonlijke overtuiging dat het zijn plicht als landsheer was om voor goede rechtspraak te zorgen. Hij deed dit vooral door goede functionarissen te benoemen en fouten in het systeem aan te pakken. Gedurende zijn bewind verving Hendrik de lappendeken aan overlappende lokale rechtbanken door een systeem van koninklijke rechtbanken. Er lag vermoedelijk vooraf geen visie ten grondslag aan zijn juridische hervormingen maar hij pakte problemen op ad hoc basis aan. Naarmate hij ouder werd kreeg Hendrik steeds meer interesse in juridische zaken en bemoeide hij zich actief met wetgeving.

In de periode van burgeroorlog in Engeland waren veel bezittingen geroofd of in beslag genomen, en vaak weer wettig aan derden verkocht of geschonken. Toen Hendrik koning werd leidde dit tot een stortvloed aan rechtszaken die nog op de oude manier door edelen, geestelijken of volksrechtbanken werden afgehandeld. Hendrik was bijna al die tijd en Frankrijk maar was wel bij deze rechtszaken betrokken: hij greep in bij rechtszaken die volgens hem niet goed waren verlopen en gaf aanwijzingen voor de verbetering van wereldlijke en kerkelijke rechtspraak.

Ondertussen moderniseerde Hendrik de rechtspraak in Normandië. Toen hij in 1163 naar Engeland kwam had hij het voornemen die veranderingen ook daar in te voeren. Rechtspraak werd voortaan gebaseerd op onderzoek van bewijsmateriaal en verklaringen onder ede, in veel gevallen met hulp van een jury. Er werd vooral aandacht gegeven aan grondbezit en erfrecht. Het gerechtshof in Winchester dat eerst zaken deed met betrekking tot de koninklijke inkomsten, sprak vanaf 1166 ook namens de koning recht in civiele zaken. Hendrik organiseerde een systeem van reizende rechters die door heel Engeland trokken. Hendrik heeft in feite de common law in Engeland vorm gegeven. Het rechtssysteem werd voor Hendrik ca. 1188 vastgelegd door Ranulf de Glanvill, de hoogste rechter van Engeland, in zijn Tractatus de legibus et consuetudinibus regni Angliae (Verhandeling over de wetten en gebruiken van het koninkrijk Engeland). De nieuwe rechtsspraak betekende een belangrijke inperking van de macht van edelen en geestelijken, ten gunste van de koning.

Verhouding met de kerk

Net als alle ambitieuze vorsten uit zijn tijd probeerde Hendrik zoveel mogelijk zijn eigen kandidaten te laten benoemen tot bisschop of abt, zodat ze zijn politiek konden steunen. Hij kreeg echter te maken met een kerk die de eigen autonomie steeds belangrijker begon te vinden. In Engeland leidde dit tot grote spanningen en aartsbisschop Theobald van Canterbury was zelfs een tijd door Stefanus verbannen geweest. In Normandië en Bretagne had Hendrik een veel betere verstandhouding met de geestelijkheid. In Aquitanië was de lokale autonomie traditioneel veel groter en Hendriks bemoeienis met benoemingen zorgde meestal voor veel spanningen.

Hendrik was verder niet erg in religie geïnteresseerd. Hij stichtte niet meer dan een paar kloosters, en dat dan als vorm van boetedoening. Wel stichtte hij een aantal hospitalen in Engeland en Frankrijk. Hendrik was ook zuinig met schenkingen aan kloosters, alleen kloosters die een duidelijke band hadden met zijn familie werden door hem begunstigd.

Hendrik was bang om over zee te reizen. Voor vertrek biechtte hij altijd en hij liet waarzeggers een gunstig tijdstip voor vertrek kiezen. Veel van zijn reizen waren op feestdagen van heiligen.

Financiën